>
Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα μόλις είδα τον τίτλο του συγκροτήματος, ήταν «τι γελοίο όνομα έχουν»… Πέρα απ’ αυτό, επειδή δεν συνηθίζω να κρίνω ένα σχήμα από το όνομά του, τον τίτλο του δίσκου του ή το εξώφυλλό του, χωρίς να ακούσω τη μουσική, έβαλα να ακούσω τι παίζουν αυτοί οι Νορβηγοί πιτσιρικάδες. Thrash metal ήταν η ταμπέλα και πίστεψα ότι θα έπαιζαν κάτι παρόμοιο με τους συμπατριώτες τους AURA NOIR, κάτι κοντινό σε αυτό που αποκαλούμε blackened thrash… Έλα όμως που με το που ξεκίνησε ο δίσκος με το “Based on evil”, νόμιζα ότι είχα βάλει τους δικούς μας συμπατριώτες, τους SUICIDAL ANGELS!!! Αμέσως κοιτάω το δελτίο τύπου. Παραγωγή: Flemming Rasmussen (METALLICA, RAINBOW, MORBID ANGEL), λέει. “Καλά το πάνε” σκέφτηκα… Διάρκειες τραγουδιών: μίνιμουμ έξι λεπτά. «Θέλουν πολλά κότσια για να μου κρατήσουν καλοκαιριάτικα το ενδιαφέρον 8 τεράστια σε διάρκεια thrash τραγούδια». Κι όμως τα κατάφεραν. Ο τραγουδιστής τους, Fredrik Bjerkø, καταρχήν, είναι ότι πιο κοντινό έχω ακούσει στον John Connely των NUCLEAR ASSAULT (με λίγο από Zetro Souza) και το κιθαριστικό δίδυμό του με τον Per Semb, είναι ιδανικό! Bay Area thrash metal του σκοτωμού. METALLICA μέχρι το “Master of puppets”, HEATHEN, VIO-LENCE (πολύ από δαύτους, ιδιαίτερα στο “Prejudice of violence”), SLAYER, πολύ EXODUS (κυρίως στην κιθαριστική δουλειά), αλλά και TESTAMENT (μέχρι το “Souls of black” και ακούστε το “Human mutation” για του λόγου το αληθές). Τα καλύτερα δηλαδή. Όταν τελείωσε ο δίσκος, πολύ απλά πάτησα το repeat. Όχι μόνο δεν είχα κουραστεί, αλλά ήθελα να τον ξανακούσω. Πολλές ακροάσεις μετά, κατάφερα να γράψω κι αυτήν την παρουσίαση, ώστε να μπορέσω να είμαι πολύ πιο αντικειμενικός. Απ’ όλο αυτό το κίνημα του New Wave of Thrash Metal ή πως διάολο λέγεται, μην κάνετε το λάθος να μην τσεκάρετε τους Νορβηγούς πιτσιρικάδες, τους TANTARA. Εκτός αν ακούτε poodle metal, οπότε δικαιολογείστε… Καθένας με τα γούστα του άλλωστε!
8 / 10
Σάκης Φράγκος
