>
O Chris Jericho ή Y2J, όπως τον αποκαλούν οι αμέτρητοι ανά τον κόσμο οπαδοί του, είναι αυτή τη στιγμή, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο καλύτερος wrestler που διαθέτει το WWE μαζί με τον CM Punk. Αλλά αυτή είναι κουβέντα που πρέπει να γίνει κάποια άλλη στιγμή. Οι FOZZY είναι η μπάντα αυτού του χαρισματικού παλαιστή και εδώ και χρόνια το παλεύουν φιλότιμα να κάνουν κάποια αίσθηση στον χώρο της σκληρής μουσικής. Αν και ξεκίνησαν πριν μια δεκαετία περίπου ως μια μπάντα διασκευών, φορώντας μάσκες και με πλουσιοπάροχο συμβόλαιο στη Megaforce παρακαλώ, στην πορεία άρχισαν να εμπλουτίζουν τα άλμπουμαι με δικές τους συνθέσεις. Και κάπου εκεί άρχισαν τα προβλήματα.
Παρόλο που ο Jericho έχει δίπλα του ταλαντούχους μουσικούς, όπως ο Rich Ward (STUCK MOJO, ADRENALINE MOB) και Paul Di Leo (επίσης στους MOBS), παρόλο που η μπάντα βρίσκεται στην πέμπτη δουλειά της και θα έπρεπε να κάνει ένα breakthrough, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Το “Sin and bones” είναι ένα μέτριο άλμπουμ σύγχρονου αμερικάνικου rock. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από αυτό. Στα δέκα συνολικά τραγούδια που υπάρχουν εδώ και μετά από πολλές ακροάσεις, βάζοντας μέχρι και τις παρωπίδες του wrestling fan, δε βρήκα ούτε ένα τραγούδι που να μου κάνει εντύπωση και να το ξεχωρίσω. Αν και ηχητικά, τα πάντα είναι καλοπαιγμένα και με διαυγέστατο ήχο, δεν υπάρχει ούτε μια σύνθεση που να μη χαρακτηρίζεται ως αδιάφορη.
Κατανοώ το καλώς εννοούμενο ψώνιο που έχει ο Y2J με τη σκληρή μουσική, σε σημείο να παρατά ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα rings για τη μπάντα του, αλλά σε κάποια πράγματα σε αυτή τη ζωή, το ρητό «έκαστος στο είδος του» πρέπει να γίνεται αξίωμα. Όπως και το «ότι λάμπει δεν είναι χρυσός».
4,5 / 10
Γιώργος Κόης
