>
“Rock until you drop”
John Gallagher… Βασανίζει το μπάσο του και φτύνει τους στίχους μίας από τις αγαπημένες NWOBHM μπάντες του γράφοντος! Αυτός ο κύριος λοιπόν, που βρίσκεται στα μουσικά δρώμενα από το 1974 με τους τεράστιους RAVEN, με αφορμή την εμφάνιση τους στο Up The Hammers τις προσεχείς ημέρες, αποκαλύπτει γνωστές και άγνωστες πτυχές των Βρετανών… Και για να παραδειγματίζονται άπαντες, έστειλε με e–mail τις απαντήσεις στις ερωτήσεις μας σε λιγότερο από δύο ημέρες… Τεράστια μορφάρα…
Είναι μεγάλη μου τιμή να παίρνω συνέντευξη σε ένα από τα πιο λατρεμένα μου συγκροτήματα που ξεπήδησαν ποτέ από το NWOBHM κίνημα! Πως αισθάνεστε που θα παίξετε headliners στο Up the hammers, ένα από τα πιο σημαντικά Ευρωπαϊκά heavy metal φεστιβάλ των τελευταίων χρόνων;
Η τιμή είναι και δική μας και ανυπομονούμε να ξαναπαίξουμε για τους Έλληνες οπαδούς μας!
Ποιες είναι οι αναμνήσεις που έχετε από την πρώτη σας επίσκεψη στην Ελλάδα το 1991 μαζί με τους RUNNING WILD; Μετά από αυτό το συμβάν υπήρξαν άλλες προτάσεις να ξαναπαίξετε ή όχι;
Δεν ξέραμε πραγματικά τι να περιμένουμε από εκείνες τις συναυλίες… Παίξαμε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και η αντίδραση του κόσμου και στις δύο πόλεις ήταν απίστευτη… Δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε ξανά, μέχρι τώρα…
Ας προσπαθήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι από την στιγμή που τα πράγματα πήραν μία πιο επαγγελματική τροπή για τους RAVEN… Πως ήρθατε σε συμφωνία με την Neat και κατά πόσο είσασταν ικανοποιημένοι από τους όρους του συμβολαίου σας;
Ο manager των TYGERS OF PAN TANG ήρθε να μας δει και ρώτησε αν θέλαμε να κάνουμε ένα single με τη Neat Records. Φυσικά και δεχτήκαμε γιατί ξέραμε πως θα ήταν είναι μια καλή ευκαιρία για την μπάντα να πρωθήσει την καριέρα της. Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν βέβαια όπως θα θέλαμε, ελπίζαμε όμως για το καλύτερο…
Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κάποια αστεία περιστατικά που συνέβησαν κατά τη ηχογράφηση του “Rock until you drop”; Πως νιώθεις που μετά από τόσα χρόνια πάλης για επιβίωση στην Αγγλική underground hard rock σκηνή, σας είχε δοθεί επιτέλους η ευκαιρία να απευθυνθείτε σε μεγαλύτερο κοινό;
Το άλμπουμ ολοκληρώθηκε μετά από αρκετές δυσκολίες. Όχι εξ ολοκλήρου αλλά σε δόσεις… Στο DVD που θα κυκλοφορήσει, ελπίζουμε σύντομα, ο παραγωγός μας Steve Thompson μιλάει για όλα αυτά… Σε τελική ανάλυση όμως, διασκεδάσαμε πολύ και μπορείς να παρατηρήσεις την εξέλιξη της μπάντας από τραγούδι σε τραγούδι.
Συνεργαστήκατε με τον Udo των ACCEPT στη διασκευή του κλασικού κομματιού των STEPPENWOLF “Born to be wild” αλλά και στο remake του “Inquisitor”. Πως επετεύχθη αυτή η συνεργασία;
Θέλαμε για παραγωγό τον Mike Wagener και μας είπαν ότι η συνεργασία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί και θα είχαμε την δυνατότητα να έχουμε και τον Udo στο studio. Φυσικά και συμφωνήσαμε κι έτσι βρεθήκαμε να τον “απειλούμε” να μας βοηθήσει σ’ αυτά τα δύο κομμάτια. Ήταν φοβερή η συνεργασία μας!
Παίξατε μαζί με τους METALLICA στην Αμερικανική περιοδεία “Kill’em all for one”. Πως σας αντιμετώπισε εκεί το κοινό και πόσο βοηθηθήκατε ώστε να αποκτήσετε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό οπαδών στη άλλη άκρη του Ατλαντικού;
Ήταν μάλλον περισσότερο θετικό για εκείνους. Εκείνη ήταν η πρώτη τους περιοδεία και ουσιαστικά έπαιξαν support σε εμάς. Εμείς είχαμε βγάλει τρία άλμπουμ και δεν μας ήξεραν τόσοι πολλοί άνθρωποι. Σε τελική ανάλυση όμως, η συγκεκριμένη περιοδεία λειτούργησε ευεργετικά για όλους μας!
Ο Johnny Zazula, το αφεντικό της Megaforce ήταν “η χείρα βοηθείας” που ψάχνατε για να μπορέσετε να κατακτήσετε την Αμερικάνικη αγορά; Πως πήρατε την απόφαση να φύγετε από την πατρίδα σας και να μείνετε στην Αμερική;
Θα έλεγα πως ήταν. Μας βοήθησε πάρα πολύ και μας κάλεσε στην Αμερική για πρώτη φορά το 1982. Την αμέσως επόμενη χρονιά είμασταν πάλι εκεί, ακολούθησε η περιοδεία με τους METALLICA όπως προείπα και τελικά καταλήξαμε να την νιώθουμε ως δεύτερη πατρίδα μας.
Οι RAVEN θεωρούνται ως πρωτοπόροι του speed στοιχείου στο NWOBHM και επιπλέον ο θεμελιώδης λίθος για την γέννηση και μετεξέλιξη του heavy metal σε πιο δυναμικές φόρμες απ’ αυτές που είχαμε συνηθίσει μέχρι εκείνη την στιγμή. Δικαίως κατά την ταπεινή μου άποψη…
Είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα, αν και έχω την εντύπωση ότι κάποιες από τις μπάντες που υιοθέτησαν αυτόν τον ήχο, κάπου έχασαν την ουσία στην πορεία… Η ταχύτητα για μένα δεν σημαίνει τίποτα χωρίς μελωδία… Εννοώ ότι κομμάτια όπως το “Faster than the speed of light” παρ’όλο που είναι πολύ γρήγορο, διαθέτει και απίστευτες μελωδίες, στοιχείο που δεν θέλαμε ποτέ να εγκαταλείψουμε. Νομίζω πως σε γενικές γραμμές δεν τα πήγαμε και άσχημα…
Παρόλο που η πορεία σας στον NWOBHM χώρο είναι αξιοσημείωτη, δεν καταφέρατε να φτάσετε την εμπορική επιτυχία των SAXON, IRON MAIDEN ή των DEF LEPPARD. Πριν από μερικά χρόνια που μιλούσα με τον Robb Weir των TYGERS OF PAN TANG μου επισήμανε ότι η πλειοψηφία των συγκροτημάτων αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα με τους manager τους. Ποια ήταν η δική σας κατάσταση εκείνη την εποχή;
Ο Robb έχει απόλυτο δίκιο… Δυστυχώς το ταλέντο δεν παίζει πάντα ρόλο όταν θέλεις να κυνηγήσεις την εμπορική επιτυχία… Ο καλός manager αποτελεί το κλειδί για κάτι σημαντικό. Με το συγκεκριμένο θέμα εμείς πάντα είχαμε προβλήματα. Όπως και να ‘χει το πράγμα, το μεγάλο μας πείσμα μας έχει κρατήσει πιο ζωντανούς από ποτέ!
Κατά την γνώμη σου ποιο είναι το άλμπουμ σας με τις περισσότερες πωλήσεις; Αν κάποιος σου έλεγε να διαλέξεις πέντε αγαπημένα τραγούδια και τρία αγαπημένα άλμπουμ, ποια θα ήταν αυτά;
Νομίζω πως ένα από τα “All for one” και “Stay hard”… Από τραγούδια θα επέλεγα τα “Crash bang wallop”, “Rock until you drop”, “On & on”, “Gimme a break”, “Under your radar” και από άλμπουμ τα “All for one”, “Glow”, “Walk through fire”.
Κατά την διάρκεια της καριέρας σας έχετε παίξει σε μικρά κλαμπ και μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους, από την πατρίδα σας στην Ευρώπη μέχρι την Αμερική και την Ιαπωνία. Ποιες είναι αυτές που δεν θα ξεχάσετε ποτέ και γιατί;
Είναι τόσες πολλές… Την πρώτη φορά σε μία συναυλία στο Mayfair, της πόλης μας, του Newcastle… Στο Λονδίνο όταν ανοίγαμε για τον Ozzy… Τα πρώτα shows στην Αμερική…. Η τουρνέ με τους JUDAS PRIEST, οι παρθενικές συναυλίες στην Ιταλία, την Ολλανδία, την Γερμανία, την Βραζιλία. Κάθε συναυλία ήταν φανταστική με το δικό της τρόπο!
Τι σας δίνει τη δύναμη να γράφετε ακόμα τραγούδια και να δίνετε συναυλίες;
Το γεγονός ότι βρισκόμαστε όλοι μαζί και κάνουμε αυτό που αγαπάμε τόσο πολύ, χωρίς να το μετανιώνουμε ούτε στιγμή!
Είναι ασυνήθιστο δύο αδέρφια να είναι στο ίδιο συγκρότημα, να μοιράζονται τόσες εμπειρίες και να συνεχίζουν μαζί για τόσα πολλά χρόνια. Πως είναι οι σχέσεις σας εντός και εκτός των RAVEN;
Χαχαχαχα! Μέχρι να ξεκινήσουμε να παίζουμε μουσική μαλώναμε όπως όλα τα αδέρφια! Όταν πιάσαμε τα όργανα, συνεχίσαμε την αγαπημένη μας συνήθεια… Σε αντίθεση με άλλα συγκροτήματα, περνάμε πολύ καλά μεταξύ μας!
Ήταν δύσκολη η ανάρρωση του Mark μετά από το σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπισε με τα πόδια του την περίοδο 2001-2006; Τι αντίκτυπο είχε στην μπάντα;
Ήταν πολύ σοβαρή η κατάσταση του. Παραλίγο να πεθάνει. Πάλεψε πολύ σκληρά για να καταφέρει όλα αυτά που είναι σήμερα και πραγματικά δεν ξέρω πως βρήκε το κουράγιο και την υπομονή να τα ξεπεράσει. Κατά κάποιο τρόπο, αυτό το διάλειμμα μας βοήθησε να ξαναγεμίσουμε τις μπαταρίες μας, να επανέλθουμε δριμύτεροι και να γράψουμε το δυνατότερο μας άλμπουμ “Walk through fire”.
Ποια είναι η τωρινή κατάσταση της μπάντας; Είστε στη διαδικασία γραψίματος νέων τραγουδιών για τον διάδοχο του θαυμάσιου “Walk through fire”;
Είμαστε στα τελειώματα του DVD “Rock until you drop” το οποίο αποτυπώνει την ιστορία των RAVEN με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Περιέχει σπάνιο μουσικό υλικό, συνεντεύξεις και αστεία στιγμιότυπα! Πιστεύω πως οι οπαδοί μας θα το απολαύσουν πραγματικά!
Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Ανυπομονώ να σας δω στην Αθήνα. Θα ήθελες να στείλεις κάποιο μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας;
Σας ευχαριστούμε που μας περιμένατε όλα αυτά τα χρόνια, θα τα πούμε σύντομα!
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
Line-up:
John Gallagher – μπάσο, φωνητικά
Mark Gallagher – κιθάρα
Joe Hasselvander – ντραμς
Discography:
“Rock until you drop” (1081)
“Wiped out” (1982)
“All for one” (1983)
“Stay hard” (1985)
“The pack is back” (1986)
“Life’s a bitch” (1987)
“Nothing exceeds like excess” (1988)
“Architect of fear” (1991)
“Glow” (1994)
“Everything louder” (1997)
“One for all” (2000)
“Walk through fire” (2009)
