"/>
Κάθε φορά που γεννιέται ένα νέο ιδίωμα στο μουσικό στερέωμα του ακραίου ήχου παρατηρείται ακριβώς η ίδια διαδικασία. Μία – δύο μπάντες φαινόμενο που θέτουν τα θεμέλια, αποθέωση από μερικούς, κατακραυγή από τις μάζες ακροατών και κριτικών, δημιουργία εκατοντάδων πανομοιότυπων συγκροτημάτων και μετά από πέντε χρόνια έρχεται στο απόλυτο ξεσκαρτάρισμα και η τελική παγιοποίηση του είδους. Το έχουμε δει πολλές φορές, έτσι συμβαίνει και με το djent, ένα είδος που την ονομασία του έμαθα πρόσφατα, αλλά την ύπαρξή του τη γνώριζα από τους απόκοσμους MESHUGGAH. Οι LIFEFORMS βρίσκονται στο στάδιο όπου οι μπάντες του είδους ξεπετάγονται σαν τα μαρούλια και προσπαθούν να βρουν τον χώρο τους μέσα στο μουσικό γίγνεσθαι.
Το “Multidimensional” είναι ουσιαστικά το πρώτο full–length άλμπουμ του συγκροτήματος, έχοντας μόνη κληρονομιά δύο EP (“Illusions” και “Synthetic”). Βέβαια η κυκλοφορία οριακά φθάνει τα επίπεδα ενός “κανονικού” δίσκου καθώς δε ξεπερνάει τα 30 λεπτά σε διάρκεια, παρόλα αυτά όμως το συγκρότημα μέσα σε αυτό τον περιορισμένο χρόνο καταφέρνει να παρουσιάσει την πολυδιάστατη μουσική του. Έχοντας σαν βάση το βαρύ τεχνικό riffing, οι LIFEFORMS δεν διστάζουν να δανειστούν στοιχεία από τη γενικότερη prog deathcore σκηνή, αμβλύνοντας έτσι το τραχύ άκουσμα που πραγματεύεται το djent σαν είδος. Ο Howie δε, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τα φωνητικά, εκτείνει το φάσμα της χροιάς του από τα ακραία σκιστά φωνητικά έως σε πιο emo/μελωδικά, θολώνοντας έτσι το τοπίο για το πώς πραγματικά θέλει να ακουστεί το συγκρότημα. Οι υπόλοιποι μουσικοί της μπάντας βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο (όπως και οι περισσότεροι μουσικοί στις μέρες μας) τόσο συνθετικά όσο και τεχνικά. Ωστόσο παραμένει αυτή απροσδιόριστη μίξη ηλεκτρονικών μελωδιών αλά PERIPHERY, με το στακάτο ρυθμικό καταιγισμό που στον καθένα θυμίζει 1.000.000 διαφορετικά πράγματα. Παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα, αν και πολυδιάστατο, όπως αναφέραμε, ρέει ικανοποιητικά καλά, χωρίς περιττές φλυαρίες. Η αναμενόμενη μονοτονία σπάει από τα ετερόκλητα συστατικά που αναφέραμε, ενώ η μικρή διάρκεια βοηθάει στο να μη προλάβει ο ακροατής να δείξει ίχνος κούρασης.
Ίσως να ήταν καλύτερο για το συγκρότημα να παραμείνει στον πυρήνα του djent ιδιώματος, τουλάχιστον για τους πρώτους δίσκους του, αν θέλει να αποτελεί μέρος αυτού και αργότερα, με την κατάλληλη εμπειρία να επιδοθεί στο συγκερασμό διαφορετικών ειδών.
6 / 10
Νίκος Ζέρης
