"/>
Οι Βέλγοι blacksters ENTHRONED είναι από τις παλιές καραβάνες στο είδος, έχοντας 10 full length δίσκους, αρκετά EPs και split, σε είκοσι χρόνια καριέρας. Ο τελευταίος δίσκος, κυκλοφόρησε πριν δύο εβδομάδες από την Agonia Records και φέρει τον τίτλο “Sovereigns“.
Ενώ σαν μπάντα τους πρωτοάκουσα στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ομολογώ ότι μόνο το “Obsidium” του 2012 μου άρεσε αρκετά. Δηλαδή όταν ο ήχος τους διαφοροποιήθηκε από το κλασικό (όχι Νορβηγικό) black metal και πήρε prog προεκτάσεις. Ότι είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τότε δε με συγκίνησε σχεδόν καθόλου. Μετά τη φυγή και του ιδρυτή της μπάντας, Lord Sabathan, ο οποίος ασχολήθηκε με την «εκπαιδευτική» τηλεόραση για… ενηλίκους, η μπάντα άρχιζε να αλλάζει, μην έχοντας ούτε ένα ιδρυτικό μέλος στο ρόστερ της. Στο “Sovereigns“ έχουμε ακόμα μια αλλαγή ή καλύτερα την προσθήκη ενός ακόμα μέλους, του Zarzax, ο οποίος καταπιάνεται με τη ρυθμική κιθάρα. Ο frontman, Normagest, ασχολείται πλεον και αυτός με τη lead. Τρεις λοιπόν κιθάρες, κάτι που ομολογουμένως και περίεργο για το είδος είναι και για να είμαι ειλικρινής, χωρίς να είμαι ειδήμων, δε διακρίνεται ιδιαίτερα στο άλμπουμ.
Στη νέα τους δουλειά μπορώ να πω ότι κάνουν ένα βήμα πίσω στο θέμα prog και δεν ακούγονται όπως στο “Obsidium”. Το τρέμολο και κάποια ψυχωτικά riffs και πλήκτρα όμως διατηρούν μια prog ιδέα. Οι συνθέσεις είναι πιο κλασικές, χωρίς όμως να πλησιάζουν –ευτυχώς κατά τη γνώμη μου – τις προ-2007 δουλειές τους. Οπότε εδώ μας κάνουν να αμφιταλαντευόμαστε για το ποιο extreme μονοπάτι θέλουν να ακολουθήσουν. Το πιο straight forward black metal, που υποστηρίζουν φανατικά οι άρρωστοι blacksters των 90s ή την πιο μοντέρνα έκδοση των πιο ανοιχτόμυαλων; Ενώ δε βρίσκω κακό το άλμπουμ, τουναντίον μάλιστα, θα προτιμούσα να είχαν ξεκαθαρίσει αυτό το θέμα στο μυαλό τους. Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε, πρόκειται για δίσκο με γρήγορο drumming, με κλασικά «ξυσίματα» στις κιθάρες, αλλά και μπόλικο τρέμολο και κάποια solos. Τα φωνητικά του Normagest είναι σε πολύ καλό επίπεδο (και σαφώς πολύ καλύτερο από του Lord Sabathan). Αγαπημένο κομμάτι μακράν το “Of feathers and flames” και το occult–ish “Nerxiarxin Mahathallah” που κλείνει το δίσκο.
Συνοψίζοντας, το “Sovereigns“ είναι ένας καλός δίσκος που δεν απευθύνεται ούτε στους old-school-άδες, αλλά ούτε και στους τέρμα ανοιχτόμυαλους οπαδούς του black metal, αλλά κάπου στη μέση. Μάλλον προσπαθούν να γεφυρώσουν τις σχέσεις παλιών και νέων οπαδών τους. Εγώ δε θα τη περάσω τη γέφυρα και μένω στην ανοιχτόμυαλη πλευρά και προτιμώ το “Obsidium”.
7/10
Γιώργος Δρογγίτης
