"/>
Με τους SAOR, το one man project του Σκωτσέζου Andy Marshall, είχα έρθει πρώτη φορά σε επαφή πέρυσι, όταν και είχαν κυκλοφορήσει το πρώτο άλμπουμ τους, “Roots”.
Το “Roots” για την ακρίνεια είχε κυκλοφορήσει υπό το όνομα των ÀRSAIDH, αλλά επειδή ο Marshall είχε πρόβλημα με το αρχικό «À» σε δικτυακά θέματα και επειδή τελικά… δε γούσταρε το όνομα, μετονόμασε το project σε SAOR.
Γενικά ο τύπος πρέπει να είναι λίγο ψυχάκιας. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι στην μέχρι τώρα πορεία του είχε σόλο project (ASKIVAL, IN VIVO VERITAS) που παίζει σχεδόν την ίδια μουσική με τους SAOR, ενώ από τις μπάντες που πέρασε (CONCEPT OF TIME, FALLOCH) δε στέριωσε για πάνω από 2, με το ζόρι, χρόνια. Ίσως η έννοια του ονόματος SAOR (σημαίνει «ελεύθερος» στη Γαελική Σκωτσέζικη και Ιρλανδική γλώσσα) να τα λέει όλα για το όραμά του βέβαια.
Το θέμα είναι ότι ψυχάκιας ή μη, γράφει ωραία μουσική. Τι μουσική είναι αυτή θα μου πείτε; Οι SAOR παίζουν ένα είδος ατμοσφαιρικού folk/black metal, με αρκετές εναλλαγές στο ύφος μέσα στα κομμάτια, με το φλάουτο να είναι ένα από τα διάφορα παραδοσιακά όργανα που δίνουν το κάτι παραπάνω και μπλέκουν πολύ όμορφα με τα heavy όργανα, ενώ κάποιες χωρωδίες, κάποια πιανάκια, κάποια καθαρά φωνητικά και λοιπά «καλούδια», ολοκληρώνουν το μουσικό κομμάτι του δίσκου. Το άλμπουμ, “Aura”, αποτελείται από 5 τραγούδια, με τη διάρκειά του όμως να είναι στα 50 λεπτά. Η διάρκεια των κομματιών δεν είναι όμως μείον στην κυκλοφορία, γιατί οι εναλλαγές που ανέφερα πιο πάνω, αλλά και οι ωραίες μελωδίες που περιέχουν, δε σε αφήνουν να βαρεθείς εύκολα. Όταν είναι καλές οι συνθέσεις, η διάρκεια δε μετράει συνήθως, και έτσι συμβαίνει και εδώ. Με εξέχοντα τα “Children of the mist”, “The awakening” με τις χωρωδίες και το “Farewell” με τον πιο mid tempo και μελαγχολικό χαρακτήρα από τα υπόλοιπα, το “Aura” ακούγεται πολύ ευχάριστα.
Δυστυχώς, υπάρχουν και τα αρνητικά. Και βασικότερο αυτών είναι η παραγωγή. Να δεχτώ ότι “έτσι το ήθελε ο καλλιτέχνης για να βγεί η παγωμάρα και το όποιο συναίσθημα”, να δεχτώ προσωπικά σκαλώματα του καθενός, αλλά ρε διάολε, στην εποχή που ζούμε είναι τόσο μα τόσο εύκολο να έχεις καλύτερη παραγωγή από αυτήν! Δεύτερο αρνητικό είναι τα τύμπανα. Τόσο ηχητικά (κάτι που συμπεριλαμβάνεται στην παραγωγή και είναι το χειρότερο σημείο της) όσο και «παικτικά». Δε ξέρεις drums; Πάρε drummer. Δε θες drummer; Κάνε programming, αλλά κάνε το σωστά! Είναι κρίμα λόγω παραγωγής να πέφτει η αξία ενός δίσκου, που είναι πραγματικά πολύ καλός. Δε θες άλλους μουσικούς γύρω σου; Μαγκιά σου, αλλά έστω πάρε λίγη βοήθεια από κάποιον σε αυτόν τον τομέα.
Παρόλη την μετριότατη εώς κακή παραγωγή του όμως, το “Aura” είναι ένας δίσκος που έχει ποιότητα και δε θα απογοητεύσει για κανένα λόγο όσους αρέσκονται σε ατμοσφαιρικά folk/black metal ακούσματα. Από το κρύο των Highlands, μία από τις καλύτερες δουλειές στο χώρο για τη φετινή χρονιά.
7.5/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
