"/>
1η Ημέρα
Πρώτη μέρα στη Καβάρνα της Βουλγαρίας και αν η η ρήση «Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται» ισχύει, τότε δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε. Καταπληκτικός καιρός στην μικρή αυτή κωμόπολη στα βόρεια παράλια της Βουλγαρίας δίπλα στη Μαύρη Θάλασσα, πρωινό στο ξενοδοχείο υπό τη συνοδεία hard rock ήχων ενώ ακόμη και στο λεωφορείο ο οδηγός δεν μάσησε κι έριξε γκάζια στο ηχοσύστημα με αρκετά hard rock κομμάτια. Ωραία αρχή!
Φθάνοντας στον χώρο του φεστιβάλ, όλα φαίνονται να είναι στην «πένα». Φαγάδικα με αρκετά παραδοσιακά βουλγάρικα γλυκίσματα αλλά και τα κλασικά «βρώμικα», γιγαντο-οθόνη για το ποδόσφαιρο, ωραία οργάνωση γενικώς αν σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για μια επαρχιακή κωμόπολη με ελάχιστες υποδομές πλην όμως με τεράστια metal κουλτούρα λόγω του δημάρχου της Tsonko Tsonev, δηλωμένου μεταλλά!
Την αρχή κάνει ο δικός μας Gus G με τον Henning Βasse στα φωνητικά με τον οποίο ο Gus έχει συνεργαστεί και στο παρελθόν με τους FIREWIND. Αν εξαιρέσουμε το ότι έπαιζαν δύσκολη ώρα καθώς ο ήλιος ακόμη έψηνε και αρκετοί επισκέπτες βρίσκονταν ακόμη στην παραλία, ο Gus έλαμπε ενώ ο Basse ήταν εξαιρετικός κι επικοινωνιακός με το κοινό. Έπαιξαν λίγο από όλα, τραγούδια τόσο από το τελευταίο album του Gus (ασφαλώς μαζί με όλα τα instrumentals), λίγο από FIREWIND ενώ στο τέλος έκλεισαν με το “Crazy train” του OZZY. Πολύ καλή εμφάνιση αλλά δυστυχώς λόγω της ώρας η προσέλευση δεν η αναμενόμενη.
Αμέσως μετά πάσα προς Δανία μεριά για τους PRETTY MAIDS. Οι Δανοί με επικεφαλής τους ακούραστους Ronnie Atkins και Ken Hammer δίνουν εγγυημένα καλές παραστάσεις. Δυστυχώς μας τα χάλασαν οι ηχολήπτες καθώς ο ήχος από το μικρόφωνο του Atkins έβγαινε με το ζόρι και τα φωνητικά ακούγονταν μόνο όταν έπεφτε ο ρυθμός. Πάρα ταύτα, εξαιρετική παρουσία με το συγκρότημα να παίζει τις περισσότερες μεγάλες επιτυχίες του από τα 30 και βάλε χρόνια της παρουσίας του στα μουσικά δρώμενα. Οι fans του συγκροτήματος στη γειτονική μας χώρα ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικοί καθώς ήταν και οι πρώτοι φορά που οι Δανοί rockers επισκέφτηκαν τη Βουλγαρία.
Ακολουθούν οι KROKUS. Μετά από αρκετή υπομονή καθώς το sound check κράτησε…αιώνες, βγαίνουν στη σκηνή. Στα πρώτα 2-3 τραγούδια τα μέλη του συγκροτήματος συνεχίζουν να ξεκλέβουν στιγμές φτιάχοντας τον ήχο τους. Είτε κάτι δεν πάει καλά με τους ηχολήπτες, είτε οι Ελβετοί είναι απλά υπερβολικά απαιτητικοί. ‘Οταν μπήκε το νερό στο αυλάκι, η συναυλία απογειώνεται και ο τραγουδιστής Marc Storace δίνει τα ρέστα του. Οι…Ευρωπαίοι AC/DC, ξεσήκωσαν το κοινό με αγνούς Rock’n roll ήχους και όλα είναι έτοιμα για τους headliners του Σαββάτου…
…τους EUROPE. Ακούραστοι και μία απο τις καλύτερες μπάντες που μπορεί κανείς να δει σήμερα live. Δεν περίμενα να έχουν τέτοια απόκριση στη Βουλγαρία αλλά όπως μου εξήγησαν οι ντόπιοι, τη δεκαετία του ’80 
ακούστηκαν πάρα πολύ στη γειτονική χώρα. Το πλήθος ήταν ζεστό και οι Σουηδοί χάρισαν ένα ανεπανάληπτο show. Και μόνο που ο John Norum έχει ξανά την Fender Stratocaster σε μερικά κομμάτια τα λέει όλα. Όπως το ότι παίζουν και την υπέρμετρη κομματάρα “Wasted time από το “Wings of tomorrow”. Η απόλυτη ηδονή. Δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις με μερικούς στίχους από τραγούδια του Ronnie James Dio καθώς η Kavarna τρέφει τεράστια αγάπη γι’αυτόν. Μέχρι και άγαλμα του έχουν σηκώσει στην κεντρική πλατεία της πόλης. Κλείσιμο με “The final countdown” και τον κόσμο να φεύγει με ένα πλατύ χαμόγελο. Ξεκούραση κι έτοιμοι για την δεύτερη ημέρα.
2η Ημέρα
Έχοντας ήδη την εμπειρία της πρώτης ημέρας, βρισκόμαστε στον χώρο του φεστιβάλ χωρίς άγχος έτοιμοι να απολαύσουμε αγνό hard rock και heavy metal. Αρχή με τους JORN. Σε αντίθεση με το πρώτο act της προηγούμενης ημέρας, τον Gus G, το κοινό είναι πιο ζεστό και ο τραγουδιστής και frontman του συγκροτήματος, Jorn Lande, καθοδηγεί όλο το συγκρότημα δίνοντας μια σχεδόν αψεγάδιαστη παράσταση. Εννοείται ότι οι Σκανδιναβοί έλιωσαν από την ζέστη αλλά τα έδωσαν όλα πάνω στη σκηνή.
Αμέσως μετά, οι GOTTHARD. Έχοντας δει την μπάντα δύο 
φορές με τον αξέχαστο Steve Lee και ξέροντας ότι κάνουν εξαιρετικά live, έχω την απορία τι μπορεί να κάνει ο Nic Maeder, ο τραγουδιστής που αντικατέστησε τον αδικοχαμένο Lee. Ομολογώ ότι ξαφνιάζομαι ευχάριστα. Αν και τα περισσότερα κομμάτια είναι από τα τελευταία δύο albums, όταν έπαιξαν τραγούδια από τους προηγούμενους δίσκους τους με τον Lee, o Maeder τα πήγε περίφημα. Η αποκορύφωση είναι τα “Lift you up” και το “Anytime anywhere” όπου αν δεν έβλεπα ποιος είναι στη σκηνή θα έλεγα ότι είναι οι GOTTHARD στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας.
Ώρα για πιο metal καταστάσεις. Από το πρωί έβλεπα πολύ κόσμο με μπλούζες SABATON και αναρωτιόμουν αν απλά αγόρασαν απλά για τη συλλογή τους ή γιατί έχουν καλό artwork. Με το που εμφανίζεται στη σκηνή ο τραγουδιστής Joakim 
Broden, γίνεται της τρελής. Ομολογώ ότι δεν το περίμενα. Από την αρχή μέχρι το τέλος δεν είδα έναν άνθρωπο στο κοινό να μην χτυπιέται έστω για λίγο. Με διαφορά η καλύτερη εμφάνιση στο festival όχι απαραίτητα σαν show αλλά κυρίως γιατί η ενέργεια που έβγαλαν στη σκηνή πέρασε στο κοινό και τα πάντα ήταν… heavy metal. Δεν θα ξαφνιαστώ αν κάνουν sold out για την συναυλία τους τον Ιανουάριο του επόμενου έτους στην Σόφια πριν το τέλος του καλοκαιριού.
Τέλος πάμε στους αγέραστους HELLOWEEN. Με την αδρεναλίνη να ρέει άφθονη στον χώρο του φεστιβάλ και ίσως σε βαθμό μεγαλύτερο από ότι το αλκοόλ, οι Γερμανοί μας δίνουν κλασικό heavy metal σε power ρυθμούς. Επαγγελματική εμφάνιση με τον τραγουδιστή Andi Deris να βάζει συνεχώς το κοινό να συμμετέχει στο show. Δύσκολο να επιλέξεις τραγούδια έχοντας 
ιστορία 30 ετών για ένα live 1,5 ώρας αλλά δεν ήταν δύσκολο να καταλάβεις ότι όταν έπαιζαν κάτι από τα “Keeper of the seven keys” γίνονταν ένας χαμός. Στο τελευταίο κομμάτι της βραδιάς, το “I want out” το κοινό τραγουδάει το κομμάτι μαζί με το συγκρότημα και κάπου εκεί σβήνουν τα φώτα…
Εξαιρετικό φεστιβάλ, εξαιρετική οργάνωση, απίστευτο κοινό. Ένα τρίπτυχο που αν μην τι άλλο εγγυάται αξέχαστες στιγμές. Προσωπικά το φεστιβάλ με κέρδισε. Έχει την ταλαιπωρία του μέχρι να φτάσεις στην μικρή κωμόπολη της Καβάρνα, αλλά με τέτοιον τρελό μεταλά δήμαρχο δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτε. Βάλτε το στο πρόγραμμα σας από τώρα και οργανώστε και μια μικρή εκδρομή στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Απλά εγγύηση.
Νίκος Ανδρέου
