"/>
12 χρόνια χωρίς νέα δουλειά από τους EMPYRIUM ήταν πολλά. Πάρα πολλά. Αλλά από τη στιγμή που βάζεις να παίξει το “The turn of the tides”, τα ξεχνάς και τους «συγχωρείς» άμεσα.
Το πέμπτο άλμπουμ αυτής της τόσο ιδιαίτερης μπάντας από την Γερμανία, είναι τόσο μα τόσο καλό, που ίσως δεν το περίμεναν ούτε οι όσοι φανατικοί οπαδοί τους υπάρχουν εκεί έξω. Σε αυτά τα δώδεκα ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του απίθανου “Weiland”, το δίδυμο των Ulf Theodor Schwadorf (THE VISION BLEAK, NOEKK, EUDAIMONY) και Thomas Helm (NOEKK) άλλαξε αρκετά συνθετικά. Όχι σε βαθμό που να μπορεί κανείς να πεί ότι είναι άλλη μπάντα, αλλά πήγαν τη μουσική τους ακόμα πιο neo-folk, κρατώντας φυσικά την αδιαμφισβήτη ικανότητα που έχουν να δημιουργούν τρομακτικά καλές ατμόσφαιρες, πλαισιωμένες από ωραίους στίχους. Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι το νέο «πόνημα» των EMPYRIUM φέρνει στο μυαλό μία εκμεταλισμένη έκδοση των DEAD CAN DANCE, χωρίς όμως την Lisa Gerrard. Ακόμα και τα φωνητικά θυμίζουν σε πολλές στιγμές αυτά του Brendan Perry, είναι πιο βαθιά και σε κάποια σημεία μοιάζουν και σαν ψαλμωδίες. Μην σκεφτείτε κάτι αρνητικό ακούγοντας τη λέξη «ψαλμωδίες», καθώς ταιριάζουν ιδανικά στη μουσική του άλμπουμ. Εννοείται πως δεν είναι ηχογραφημένα σε κάποια εκκλησία κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.
Tο άλμπουμ είναι πλημμυρισμένο από μία ambient/neo folk/melodic doom ατμόσφαιρα, χωρίς να είναι αυτό που πολλές φορές λέμε «ύπνος», έχοντας εναλλαγές, πολύ καλές μελωδίες και κομμάτια που στέκονται τόσο μεμονωμένα, καθώς δεν υπάρχει ούτε ένα που να υστερεί, όσο και σε συνέχεια. Βασικά είναι από εκείνα τα άλμπουμ που τα ακούς σερί, χάνεσαι και σε πάνε σε ένα μεγάλο ταξίδι. Τα riff δεν παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο δίσκο, όμως όπου υπάρχουν είναι αυτά που δίνουν το κάτι παραπάνω, ενώ μπορεί να υπάρχει μία σταθερή γραμμή ηχητικά, όμως δεν μιλάμε για ίδιες συνθέσεις σε καμία περίπτωση.
Αν έπρεπε να επιλέξω δύο-τρία κομμάτια από τα 7 ισάξια σχεδόν, αυτά θα ήταν τα “In the gutter of this spring”, “The days before the fall” και “The turn of the tides”, το οποίο κλείνει το άλμπουμ και θυμίζει ως ένα βαθμό το έπος που ακούει στο όνομα “Songs of moors and misty fields”.
Δε χρειάζεται να πώ περισσότερα πράγματα. Οι EMPYRIUM επιστρέφουν μετά από 12 ολόκληρα χρόνια με ακόμα μία δισκάρα! Το “The turn of the tides”, μπορεί να πηγαίνει για ακόμα μία φορά τη μουσική τους σε διαφορετική κατεύθυνση, μπορεί να είναι ακόμα περισσότερο neo-folk, όμως είναι τόσο εθιστικά καλογραμμένο και εμπνευσμένο που δε μπορείς παρά να παραδεχτείς τη μουσική ικανότητα αυτής της μπάντας. Ας ελπίσουμε να μην περιμένουμε το 2026 για το επόμενο.
9 / 10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
