Οι DEVIL’S HEAVEN είναι μια νέα μπάντα από το Malmo της Σουηδίας. Το “νέα” πάει στην ηλικία του συγκροτήματος και όχι των μελών του, καθώς θα βρείτε μουσικούς με αρκετή εμπειρία και αρκετά μεγάλο βιογραφικό.
Το μουσικό στυλ, σύμφωνα με τα λεγόμενα του συγκροτήματος, είναι μελωδικό heavy metal με έναν πιο σύγχρονο κιθαριστικό ήχο. Προσωπικά, θα έλεγα πιο πολύ hard rock με αρκετή μελωδία, χωρίς όμως να αποκλείει κανείς και κάποια πιο δυνατά κομμάτια. Εμφανώς ο ήχος τους είναι μοντέρνος, με πολύ καλά φωνητικά από τον τραγουδιστή τους, Marcus Nygren, o οποίος θεωρώ ότι είναι και το δυνατό τους χαρτί. Με άφησαν απολύτως ικανοποιημένο τα πλήκτρα, καθώς κάνουν τη δουλειά τους άριστα, δίνοντας μελωδία στον ήχο και μια γενικότερη αίσθηση AOR. Λίγο μονότονες οι κιθάρες, καθώς σε αρκετά τραγούδια ακούγονται ίδιες και επαναλαμβανόμενες. Όταν δε, έχεις και έναν δίσκο με 13 κομμάτια, τότε μάλλον θα μπορούσες να έχεις λιγότερα, χωρίς να τον υπερφορτώνεις με παρόμοιες συνθέσεις. Κάποια τραγούδια κάνουν «μπαμ» ότι είναι fillers και κουράζουν λίγο τον ακροατή. Έχεις για παράδειγμα την κομματάρα “Riders in the sky” από την μία και από την άλλη ένα filler γεμάτο κλισέ σαν το “Hot sex”, που είναι και κακό τραγούδι γενικά. Καλή παραγωγή χωρίς να έχει κάτι που ξεχωρίζει.
Με την εμπειρία των μουσικών που απαρτίζουν τους DEVIL’S HEAVEN, θα περίμενε κανείς κάτι παραπάνω. Προσωπικά, άκουσα κάποια καλά πραγματάκια, αλλά υπήρχαν και στιγμές που έψαξα απεγνωσμένο το κουμπί για να πάω στο επόμενο τραγούδι. Το σίγουρο είναι ότι μπορείς να ξεχωρίσεις ποιοτικά και μη τραγούδια στο άλμπουμ, οδηγώντας τον ακροατή να βρεθεί σε δίλλημα αν αξίζει να το αποκτήσει ή όχι. Δεν θα το έλεγα κακό , αλλά γενικώς δε μπορώ να πω ότι θα το έβαζα στη συλλογή μου. Ίσως αν οι DEVIL’S HEAVEN αποφύγουν σε ένα μεγαλύτερο βαθμό κάποια μουσικά κλισέ και επικεντρωθούν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα, να μπορέσουν να μας δώσουν κάτι αξιομνημόνευτο.
6.5 / 10
Νίκος Ανδρέου












