Ωχ Παναγία μου, τι μας βρήκε!
Σίγουρα θα αστειεύονται οι κύριοι της Massacre,ή θα ήταν κουφοί,όταν υπέγραψαν τον ανεκδιήγητο αυτό Ιταλό,που μάζεψε άλλους τρεις φίλους του και σκέφτηκαν: “καθόμαστε που καθόμαστε, δεν ηχογραφούμε και κανένα δίσκο;”
Έτσι, αφού απέρριψαν αμύθητα ποσά και άκρως δελεαστικές προτάσεις από πολυεθνικούς κολοσσούς που προσέφεραν γη και ύδωρ για να τους υπογράψουν, μίλησε η ψυχή και το μεσογειακό φιλότιμο και αποφάσισαν να διατηρήσουν ένα χαμηλό προφίλ, δίνοντας μία ευκαιρία στη Massacre να ξελασπώσει οικονομικά με την κυκλοφορία του “Lehmanized”.
Και επειδή πρόκειται για μία κακόγουστη φάρσα, το “Lehmanized” δεν κάνει ούτε για… Λεχμαντζούν, ενώ η προσπάθεια των Ιταλών να παίξουν (πάρτε βαθιά ανάσα): hard rock, heavy metal, groove metal, thrash metal, synth pop και core μέσα στο ίδιο άλμπουμν όχι μόνο αποτυγχάνει παταγωδώςν αλλά σε κάνει να θέλεις να σπάσεις το CD με το σφυρί του Thor (καλά, έστω και με ένα σφυράκι από τα Praktiker).
Η συμμετοχή του Blaze Bayley σε ένα κομμάτι δε σώζει την πορεία προς την καταστροφή (κάποιοι κακεντρεχείς, μάλιστα, θα ισχυριστούν ότι τους έδωσε και το τελειωτικό χτύπημα), ενώ καλά θα κάνουν κάποιοι εκεί στη Massacre να αναθεωρήσουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Εκτός αν ο Ιταλός Lehmann τους έδωσε κανένα πακετάκι (ή έστω κανένα κουπόνι απεριορίστων διαδρομών για καμία πιτσαρία στην Πιατσέντζα)!
0 / 10
Σάκης Νίκας












