Eπικροτώ την τίμια και αντρίκεια στάση καλλιτεχνών που στέκονται πεισματικά σε ότι αντιπροσωπεύουν ανεξαρτήτως αν το ύφος που αρέκονται να ηχογραφούν βρίσκεται στα ντουζένια του ή όχι. Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας που ξεκίνησαν οι AXENSTAR, δεν θα μπορούσα να ισχυριστώ πως το power metal βρίσκονταν στην ιδανικότερη κατάσταση, τουλάχιστον, όμως, κυκλοφορούσαν πιο ποιοτικές δουλειές απ’ ότι σήμερα. Και στην προκειμένη περίπτωση αναφερόμαστε αποκλειστικά στον Ευρωπαϊκό ήχο. Οι πρώτες τους δουλειές ακόμα και σήμερα ακούγονται ευχάριστα παρ’ όλο που δεν διεκδικούν δάφνες απαράμιλλης τεχνικής και συνθετικής αρτιότητας. H μετέπειτα πορεία τους δεν είχε σημαντικά σκαμπανεβάσματα, σταθερά καλοί σε ότι καταπιάστηκαν, αντιμετώπισαν όμως το σύνδρομο της συνεχόμενης αλλαγής δισκογραφικών στεγών. Ξεκινώντας από την Arise στα τρία πρώτα CD τους, πέρασαν από την Massacre, την IceWarrior για να φτάσουν πλέον στην Inner Wound Recordings, σπίτι των ANDROMEDA, LOST IN THOUGHT, MALISON ROGUE, μεταξύ άλλων…
Το “Where dreams are forgotten” διαθέτει έναν αέρα ανανέωσης, έναν ούριο άνεμο αισιοδοξίας πως επιτέλους το κουαρτέτο βρήκε την πνευματική του ισορροπία και είναι σε θέση να μας προσφέρει συγκινήσεις που το ιδίωμα δεν πράττει όπως θα ήθελαν οι πιστοί του συνοδοιπόροι. Συνθέσεις που κινούνται σε απολύτως αξιοπρεπή επίπεδα, σέβονται την κληρονομιά τους και φροντίσουν να “γεμίζουν” την σάρκα τους με συστατικά που δεν καταντούν μονότονα και κουραστικά μετά το πέρας του ενός κομματιού.
Όμορφες, πιασάρικες μελωδίες εναρμονίζονται πότε με τις mid tempo στιγμές και άλλοτε με τις πιο επιθετικογενείς εκρήξεις, πλήκτρα που γεμίζουν αλλά και θέλουν ν’ αναλάβουν πιο ενεργητικό ρόλο με την σύμφωνη γνώμη πάντα των διπλών κιθαριστικών γραμμών… Θα εξέθετα τον εαυτό μου αν ομολογούσα πως ανέμενα ένα τόσο αξιόλογο αποτέλεσμα από την έκτη στουντιακή κυκλοφορία των AXENSTAR… Χαίρομαι αφάνταστα που διαψεύσθηκα οικτρά…
7 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
