Είναι πραγματικά μεγάλη τύχη για κάποιον να βρίσκεται σε μια συναυλιακή βραδιά με οκτώ συνολικά μπάντες να προσπαθούν να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό και να το καταφέρνουν. Το ίδιο τυχεροί πρέπει να αισθάνθηκαν και όλοι όσοι βρέθηκαν στο Κύτταρο την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου, για την πρώτη μέρα του “Rock You to Hell festival”. Η μοναδική παραφωνία της βραδιάς ήρθε εκτός σκηνής, με τις πόρτες να ανοίγουν με περίπου μιάμιση ώρα καθυστέρηση και το πρόγραμμα να ξεκινά λίγο μετά τις 18:00 αντί για 16:30 που είχε οριστεί.
Πρώτοι στη σκηνή ανέβηκαν οι Θεσσαλονικείς RESISTANCE που πραγματοποίησαν μια καλή εμφάνιση μπροστά στους περίπου 70 παρόντες, με το heavy/power/prog metal τους να παρουσιάζει πολύ καλά δείγματα και ν’ αφήνει υποσχέσεις για το μέλλον εφόσον δουλευτούν οι όποιες αδυναμίες τους.
Τη σκυτάλη πήρε μια πολύ φρέσκια και νεανική μπάντα απ’ την Καβάλα, οι LIGHTING RUST, οι οποίοι στάθηκαν αρκετά καλά με ενδιαφέροντα δικά τους κομμάτια σε ήχο που κινείται αρκετά στο NWOBHM με epic αναφορές και με speed περάσματα. Στα θετικά τους συγκαταλέγεται η καλή διασκευή στους MANOWAR, ενώ ψεγάδι αποτέλεσε ο μέτριος ήχος, που έκανε τη φωνή του τραγουδιστή ν’ ακούγεται χαμηλά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Η γεύση που άφησαν ήταν θετική σε γενικές γραμμές, αν και φάνηκε να τους λείπει μια πιο στιβαρή ταυτότητα ως προς τη μουσική τους ταυτότητα, ενώ και τα φωνητικά, που όπως αναφέραμε πάντως δε βοηθήθηκαν απ’ τον ήχο, χρειάζονται βελτίωση ειδικά στις χαμηλές.
Το ρολόι δείχνει πλέον 19:30 και ο κόσμος έχει αρχίσει να πληθαίνει με περίπου πια 150 άτομα να υποδέχονται τους Ιταλούς ASGARD και ν’ απολαμβάνουν μια πολύ δυνατή εμφάνιση με κομμάτια από τα δύο προσωπικά τους άλμπουμ. Αν μη τι άλλο καλοπροβαρισμένοι, με ένα φορτσάτο κιθαριστικό δίδυμο, ζέσταναν τον κόσμο με το επικό speed metal τους με κάποιες ψιλό thrash αναφορές, κούρασαν όμως λιγάκι προς το τέλος κι αυτό γιατί έγιναν ολίγον τι μονότονοι. 
Η συνέχεια αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς, με τους Ισπανούς HITTEN, πέντε «αμούστακα», χαμογελαστά παιδιά αλλά με πολύ δύναμη και τσαμπουκαλεμένη διάθεση να κερδίζουν τις εντυπώσεις με τις αξιόλογες συνθέσεις από το EP και το πρώτο full length άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος, σε ύφος καθαρού NWOBHM – speed metal (κάτι μεταξύ κάπου μεταξύ IRON MAIDEN, HELLOWEEN αλλά και αρκετά ENFORCER για να έρθουμε στο σήμερα), Οι νεαροί κατάφεραν ν’ απογειώσουν τη διάθεση όλων και τελικά δεν πτοήθηκαν απ’ την ατυχία που είχαν, να σπάσει μια χορδή απ’ την κιθάρα του ενός κιθαρίστα τους, με αποτέλεσμα να σημειωθεί μια δεκάλεπτη διακοπή. Συνέχισαν ακάθεκτοι, το ίδιο ορεξάτοι και ζεστοί, κερδίζοντας το χειροκρότημα και την συμπάθεια όλων, ιδιαίτερα στο τέλος με την εκρηκτική διασκευή του “Iron Maiden”. Μιλάμε για πραγματικά πολύ ζυγισμένο και ταλαντούχο κιθαριστικό δίδυμο, σφιχτό rhythm section με έναν δυνατό και πολύ χαμογελαστό μπασίστα αλλά και σταθερότατο ντράμερ και δε θ’ αποτελέσει έκπληξη αν στο μέλλον μας απασχολήσουν περισσότερο.
21:40 και περίπου 250 άτομα που είναι πια στο Κύτταρο, ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν τους PERSIAN RISK. Ο Carl Sentance και η φρέσκια παρέα του ήταν εξαιρετικοί συνεχίζοντας το πάρτι με τραγούδια απ’ το ντεμπούτο τους, τα ιστορικά singles τους, με το “Ridin’ High” ειδικά να προκαλεί ντελίριο ενθουσιασμού, καθώς και από το LP “Once A King” του 2012. Πολύ διάθεση και γκάζια από το σφιχτοδεμένο line-up των RISK, δυναμική και εξαιρετική η φωνή του Sentance, που ήταν ιδιαίτερα ξεσηκωτικός πολύ ορεξάτος.
Σχεδόν μία ώρα αργότερα, ανέβηκαν στη σκηνή οι MYSTERY του Άγγελου Περλεπέ, που χάρισαν μια εξαιρετική heavy/power παράσταση. Ολόκληρη η μπάντα 
έκανε εξαιρετική εμφάνιση υπό την καθοδήγηση του πάντα εντυπωσιακού ηγέτη της. Ο Angelo έδωσε ένα πραγματικό show με την τεχνική και το φοβερό feeling του πάνω στην ταστιέρα της κιθάρας του, που καθήλωσε τους παρευρισκομένους. Χαρακτηριστικό είναι, πως πέραν των θεατών, εντυπωσιασμένοι έδειχναν και οι μουσικοί που είχαν περάσει νωρίτερα απ’ τη σκηνή. Στα highlights τους πρέπει να σημειώσουμε την καταπληκτική εκτέλεση του “Child of the Damned” των WARLORD.
Λίγο πριν αλλάξει η μέρα, ήρθε η σειρά των PRAYING MANTIS, που τόσος κόσμος περίμενε να δει. Τα 
αδέρφια Tino και Chris Troy σε κιθάρα και μπάσο αντίστοιχα, μαζί με τους εξαιρετικούς συνεργάτες τους (εκπληκτικά δεύτερα φωνητικά από όλα τα μέλη τους) έδωσαν και μετέδωσαν το κέφι τους με τα πειράγματα τους στη σκηνή, τα παιχνίδια τους με τον κόσμο και βέβαια τις εκπληκτικές κομματάρες τους παλιές και καινούριες. Ο frontman τους δε, John Cuijpers, με την φανταστική φωνή που διαθέτει, μάγεψε με τις ερμηνείες του, κι είναι κρίμα που προς το τέλος του σετ τους, μερίδα του κόσμου αναγκάστηκε ν’ αποχωρήσει, λόγω ώρας.
Όπως ήταν φυσικό, με το πρόγραμμα να έχει πάει πολύ πίσω, οι headliners της βραδιάς και πολύ αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, GRIM REAPER, βγήκαν στην σκηνή γύρω στη 1.00. Οι εκατό περίπου εναπομείναντες θεατές, αποζημιώθηκαν από τον Steve Grimmett και την παρέα του, που χάρισαν όλες σχεδόν τις επιτυχίες που περίμενε ν’ ακούσει ο κόσμος. Η αρχή έγινε με τα “Rock You To Hell”, “Fear No Evil”, η συνέχεια ήταν εξίσου δυνατή, το “From Hell” απ’ τη νέα τους δουλειά βρήκε θετική ανταπόκριση, ενώ μια μεγάλη αφιέρωση στον μεγάλο Ronnie James Dio, με τον κόσμο να καλύπτει τον Grimmett στο “Don’t talk to strangers”, ήταν μια μαγική στιγμή. Ο επίλογος, ήρθε φυσικά με τον ύμνο της μπάντας “See you in hell”, και όλοι αποχώρησαν σχολιάζοντας με τα καλύτερα λόγια το γεγονός ότι παρά το προχωρημένο της ώρας, οι REAPER έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και ξεχώρισαν για την περίσσια διάθεση και όρεξή τους, διατηρώντας το κέφι όλων στο έπακρο ως το τέλος. Ήταν ασφαλώς μια γεμάτη, άκρως χορταστική βραδιά που θα θυμάται τόσο ο κόσμος όσο και τα συγκροτήματα που ανέβηκαν στη σκηνή για πολύ καιρό!
Χαρά Νέτη & Παναγιώτης “The Unknown Force” Γιώτας
Φωτογραφίες Γιάννης Δόλας (Rockpages.gr)
