>
Κάθε φορά που οι FATES WARNING επισκέπτονται τη χώρα μας, ξέρεις από πριν ότι θα περάσεις ωραία βλέποντας μια αψεγάδιαστη μπάντα πάνω στη σκηνή και φυσικά ακούγοντας διαχρονικούς ύμνους από το σπουδαίο αυτό progressive σχήμα. Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη φορά δεν μάζεψαν πάνω από 500 άτομα με αποτέλεσμα ο εξώστης του Gagarin να παραμείνει κλειστός ενώ και κάτω ήμασταν πολύ άνετα. Ίσως έχει να κάνει με το γεγονός ότι ήρθαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στα πλαίσια της ίδιας, ουσιαστικά, περιοδείας σε μία χρονική περίοδο όπου η οικονομική κρίση έχει στενέψει τα περιθώρια επιλογών για όλους μας. Πάντως, οι FATES WARNING παρουσίασαν ένα διαφοροποιημένο set σε σχέση με το προηγούμενο live και όσοι βρέθηκαν το Σάββατο στο Gagarin σίγουρα έφυγαν απολύτως ικανοποιημένοι. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Τη συναυλία άνοιξαν οι Ιταλοί HEADLESS οι οποίοι έχουν στις τάξεις τους τον σπουδαίο Ian Parry (πρώην τραγουδιστή των ELEGY) στα φωνητικά, ο οποίος αντικατέστησε για τα τελευταία πέντε live της περιοδείας τον Goran Edman (ex-Yngwie Malmsteen) πίσω από το μικρόφωνο. Με μία εκπληκτική απόδοση και με ένα καλοδουλεμένο στήσιμο πάνω στη σκηνή οι HEADLESS αποδείχτηκαν ένα πολύ καλό warm-up act αν και ομολογουμένως ήταν μουσικά παράταιροι με το ευρύτερο prog ύφος της βραδιάς. Hard rock αμερικάνικης κοπής με τον Ian Parry να είναι αλάνθαστος στα φωνητικά και στη συνολική σκηνική παρουσία του (βέβαια, υπήρχαν και αρκετά προηχογραφημένα δεύτερα φωνητικά αλλά μικρό το κακό) και τα υπόλοιπα μέλη των HEADLESS να παρουσιάζουν τραγούδια από το τελευταίο τους άλμπουμ “Growing Apart” (στο οποίο συμμετέχει μάλιστα και ο Scott Rockenfield). Το κλείσιμο με τη διασκευή στο “Breaking the Law” ήταν άψογο.
Τη σκυτάλη πήραν οι δικοί μας SIXFORNINE οι οποίοι έχουν στις τάξεις τους τον Fotis Bernardo (SEPTIC FLESH) στα φωνητικά. Για τα επόμενα 30 λεπτά περίπου οι 
SIXFORNINE απέδειξαν ότι με σωστή δουλειά και επιμονή κάθε ελληνική μπάντα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα υπόλοιπα συγκροτήματα του εξωτερικού. Με ένα μοντέρνο prog ήχο που «παντρευόταν» ιδανικά με το σύγχρονο αμερικάνικο groove metal, οι SIXFORNINE παρουσίασαν ένα σφιχτοδεμένο set έχοντας για σύμμαχό τους τον τέλειο ήχο και το ογκώδες rhythm section του Ηρακλή Μπουζιώτη (μπάσο) και Pete Outfox (drums). Ίσως τα φωνητικά του Φώτη να χρειάζονται λίγο δουλειά ακόμη αλλά θεωρώ ότι τα πήγαν περίφημα και άξιζαν 100% το χειροκρότημα του κόσμου. Μία headline εμφάνιση σίγουρα θα μας δώσει μία αρτιότερη εικόνα για τους SIXFORNINE.
Με το πρόγραμμα να τηρείται στο ακέραιο (συγχαρητήρια γι’ αυτό στη διοργανώτρια εταιρεία μιας και το αυτονόητο δεν είναι και τόσο…αυτονόητο στη χώρα μας), οι FATES WARNING ανέβηκαν στη σκηνή λίγα λεπτά μετά τις 10:00 και για τα επόμενα 100 λεπτά περίπου θα μας χάριζαν άλλη μία μοναδική εμφάνιση που θα χαραζόταν και αυτή όπως και όλες οι προηγούμενες (με εξαίρεση ίσως αυτή της Μαλακάσας πριν από τρία χρόνια) ανεξίτηλα στη μνήμη μας. Όπως και πέρσι, άνοιξαν με το “One thousand fires” από το τελευταίο δίσκο τους “Darkness in a different light” για να μας στείλουν αδιάβαστους στα καπάκια με το πολυαγαπημένο “Pale fire” και το Gagarin να σείεται από τις φωνές του κόσμου που κάλυπταν στο ρεφραίν τον Alder. Από 
την αρχή φάνηκε πόσο ορεξάτοι ήταν οι FATES… Μέχρι και ο Matheos έσκαγε που και που κανένα χαμόγελο (υπερσπάνιο φαινόμενο) ενώ ήταν κλασικά άριστος πίσω από την εξάχορδη θεά. Ο Alder ήταν φανταστικός! Πολύ καλύτερος από πέρσι και με τη φωνή του να θυμίζει άλλες εποχές ενώ δεν σταμάτησε να μας ευχαριστεί για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια. Τι να πεις για το rhythm section των Vera & Jarzombek…; Οι τύποι είναι από άλλο πλανήτη ενώ και ο πιτσιρικάς Mike Abdow στην κιθάρα ήταν όπως και πέρσι πολύ καλός.
Τι άλλο ακούσαμε; “Part of the machine”, “A pleasant shade of gray part III”, το συναυλιακό “One” στο οποίο ο κόσμος τραγουδούσε με όλη του τη δύναμη, “Simple human”, “Through different eyes” (πανικός), “I am” και “Firefly” (και τα δύο από το τελευταίο άλμπουμ), το “Quietus” (έκπληξη μέσα από το “No exit”… Άντε και “Silent cries” την επόμενη φορά, παιδιά!), “Life in still water”, “We only say goodbye”, “Point of view”, “The eleventh hour” (τετράδα-δυναμίτης), το “A pleasant shade of gray part IX” (ειδικά για την Αθήνα), “Monument” και το υποτονικό (η αλήθεια είναι) “Wish”. Τώρα αν ξεχνάω κάτι, μικρή σημασία έχει… Επίσης, μόνο για την Αθήνα, ενώ είχαν ανοίξει τα φώτα και ο μισός κόσμος είχε φύγει από το Gagarin, ξαναβγήκαν στη σκηνή κι έπαιξαν το “Nothing left to say”, με αποτέλεσμα να επικρατήσει πανικός στη Λιοσίων, με κόσμο να επιστρέφει κακήν κακώς στο venue!!!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι FATES WARNING είναι μία διαχρονική, σταθερή αξία και χαιρόμαστε που αποφάσισαν επιτέλους να δώσουν έμφαση και στο κομμάτι των συναυλιών το οποίο εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία το είχαν παραμελημένο. Όποτε θα έρχονται θα είμαστε εκεί… Τhe road goes on forever!
Σάκης Νίκας
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας
