>
Σάββατο βράδυ, το τελευταίο του Απριλίου και οι δρόμοι οδηγούν σε ένα από τα πολλά live που λάμβαναν χώρα την ίδια μέρα. Οι πλήρως αλλαγμένοι από πλευράς μελών και ύφους CAELESTIA, επιστρέφουν στις ζωντανές εμφανίσεις μετά από 7 ολόκληρα χρόνια. Στο πλευρό τους, οι θρυλικοί DEATH COURIER από τη Πάτρα, αλλά και οι ολοκαίνουργιοι (σύμφωνα με εκ των υστέρων έρευνα, βαριά 2 ετών συγκρότημα) FACELESS ENVOY από την Αθήνα. Φτάνοντας απέξω, υπήρξε κάποιος κόσμος, όχι πάρα πολύς, αλλά όπως είπαμε, αρκετά τα live την ίδια μέρα (ή τις κοντινές μέρες), συμβαίνουν κι αυτά. Πάμε όμως να τα πούμε ένα-ένα, διότι εκείνο το βράδυ του Σαββάτου, υπήρχε ζουμί.
Οι FACELESS ENVOY που κατά το πρόγραμμα ξεκίνησαν τη βραδιά, ήταν η μόνη μπάντα με την οποία δεν είχα επαφή από τις 3 του line up. Φρόντισαν βεβαίως-βεβαίως να “συστηθούν” εκεί που μετράει περισσότερο: επί σκηνής. Το ύφος τους είναι κάπου εκεί που συναντιούνται οι SEPULTURA του “Chaos A.D.”, οι BLOODBATH (κυρίως ημερών Akerfeldt) και οι OPETH στα καθαρά του τραγουδιστή/κιθαρίστα. Ιδιότυπο μείγμα θα πω εγώ, έχει ένα μουσικό ενδιαφέρον, οι ίδιοι είναι δεμένοι παίκτες ενώ το υλικό τους από το “Memoirs within” (2026) ντεμπούτο full-length, είχε κάποιους που ήδη το ήξεραν. Η εντύπωση που μου άφησαν είναι θετική, ενώ θεωρώ πως ξεκάθαρα έχουν δυνατότητες και μια καλή βάση πάνω στην οποία μπορεί αυτό το μείγμα να δέσει παραπάνω.
Και από τους νεοσύστατους, στους ιδρυθέντες το 1987, DEATH COURIER. Μια μπάντα που έχει βρεθεί πάμπολλες φορές στο δρόμο μου από την επαναδραστηριοποίησή της το 2009. Από το 2013 σε εκείνο το Brutality Over Sanity στο An Club, άμα μετράω σωστά, αυτή εδώ, ήταν η 10η φορά. Μεγάλη αγάπη για το Αμερικανοθρεμμένο death metal τους, που ζει στο σήμερα αλλά πατάει γερά στο χθες, κάτι που διαφαίνεται και στο “Perimortem” (2013) και στο “Necrotic verses” (2020) που έχουν αγαπηθεί από νεότερο κόσμο. Tιμήθηκαν ως εξής τα άλμπουμ τους: “Demise” (“Mindwarp”, ομώνυμο), “Perimortem” (“Deprive the deceased”, “Feeding the abyss”, “Relics and ornaments”, “Devour the moments”, “Rostov ripper”) και “Necrotic verses” (“Mourning ecstasy”, “Pillars of murk”, “Immune to burial”, “Remnants”), διαλύοντας τα πάντα στο πέρασμά τους! Υπάρχει δυναμική, υπάρχει απόδοση – μπετόν στις συναυλίες, φέρτε τον δίσκο που να πάρει!
Και τώρα, το κυρίως πιάτο της βραδιάς. Για την μετάβαση των CAELESTIA ηχητικά, για την προσθήκη μελών (με υπερ-ατού τον παιχταρά Marc Reign πίσω από τα δέρματα – πάλαι ποτέ DESTRUCTION και MORGOTH), έχω τοποθετηθεί στην κριτική του “Infernalia” EP. Να πω ότι το υλικό αυτό στην ολότητά του, αποκτά άλλη ζωή στο σανίδι, άλλη υπόσταση και κολακεύεται από το παικτικό επίπεδο των συμμετεχόντων. Είχαμε και ανακοινώσεις αναφορικά με το μέλλον της μπάντας, μια και στις 24 Ιουνίου από την Eclipse Records θα βγει το “Revelations in black” full-length, από το οποίο ακούσαμε και δύο, ολοκαίνουργια κομμάτια. Death metal πλέον, πιο πολύ προς το ύφος μπαντών όπως οι MORBID ANGEL, οι CYNIC (οι NOCTURNUS επίσης ήρθαν κατά νου για λίγο), χαρακτηριζόμενο από μια περιπετειώδη μα και ακραία λογική.
Και πάνω από όλα, η φωνή του Παντελή Δασκαλόπουλου να δίνει πόνο με έναν παλαιάς κοπής τρόπο. Για την ιστορία, τα δύο κομμάτια λέγονταν “The slopes of tenmonkuzan” και “Fall of the demon king” και έκλεισαν το set τους. Επιπλέον όμορφη πινελία, πριν το “No man’s land”, ένα μικρό τζαμάρισμα της εισαγωγής του “War pigs” των BLACK SABBATH, εις μνήμην του Ozzy Osbourne, με ένα πολύ ωραίο video από πίσω με την κλασική σύνθεση των Πατέρων. Δεν ήταν η μόνη διασκευή που ακούστηκε εκείνο το βράδυ, μια και για να τιμήσουν την προηγούμενη μπάντα στην οποία ήταν ο Marc Reign, διασκεύασαν φοβερά το “Isolated” των Γερμανών MORGOTH (“Cursed” και τα μυαλά στο μίξερ!). Τα δε “Reflections of the beast” και “Jutland” θα βρίσκονται επίσης στον δίσκο. Μια πολύ όμορφη εμφάνιση, μια πολύ σημαντική εμφάνιση για τους ίδιους, που ούτε τα μικρά τεχνικά προβλήματα δεν στάθηκαν εμπόδιο στην ομαλή διεξαγωγή της.
Οι CAELESTIA μπορεί να υπάρχουν από το 2013 με δύο δίσκους στο δυναμικό τους ήδη, αλλά εχθές το βράδυ, μας συστήθηκαν εκ νέου. Ανανεωμένοι, με άλλη δυναμική, με εμπειρία από τα όσα είδαν και πέρασαν, ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον. Ανυπομονώ για το “Revelations in black”, προσωπικά. Και εις άλλα με υγεία, κύριοι!
Γιάννης Σαββίδης
Φωτογραφίες: Έλενα Βασιλάκη
