>
Και η ανακάλυψη πολύ ωραίων νέων συγκροτημάτων συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς πριν το κλείσιμο του 2014.
Νέο «κρυφό διαμαντάκι» για τη φετινή χρονιά, το ντεμπούτο άλμπουμ των Ρώσων POSEIDON. Έχοντας ως έτος ίδρυσης το 2011, κυκλοφόρησαν 3 ΕΡ μέχρι και το 2013, μέχρις ώτου τους βρήκε η Argonauta Records, υπέγραψε συμβόλαιο μαζί τους και μέσω αυτής, μπορούμε και ακούμε το “Infinity”.
Οι τύποι είναι «κάψιμο» με την καλή έννοια. Θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει τη μουσική τους post metal, αλλά θα ήταν κρίμα πραγματικά να περιορίσει το εύρος της με αυτό τον όρο. Η βάση είναι το post metal, δεκτό. Όμως αυτοί οι Ρώσοι μπλέκουν την παράνοια και τη θεατρικότητα των VED BUENS ENDE, με τα πιο επιθετικά σημεία των THE OCEAN, έχοντας τις τζούρες από ISIS φυσικά, κάτι GORIJA-άτα σημεία διάσπαρτα στο δίσκο, όλα αυτά όμως μέσω ενός ορχηστρικού πρίσματος, με πομπώδεις και θεατρικές ενορχηστρώσεις και ήχους στα πλήκτρα, δίνοντας έμφαση στην ατμόσφαιρα, κάτι που κάνει τον ήχο τους να ακούγεται ιδιαίτερος, μοναδικός, αλλά και τόσο ωραίος. Ο όρος “cinematic post metal” που χρησιμοποιούν, ταιριάζει αρκετά στη μουσική τους. Τα φωνητικά είναι καθαρά στη μεγάλη πλειοψηφία τους, αλλά και κάποια brutal κάνουν αραιά και πού την εμφάνισή τους, δίνοντας ένα έξτρα «χρώμα» στην παλέτα της μουσικής των POSEIDON.
Τα φωνητικά όμως, είναι ένα σημείο που θέλει περισσότερη δουλειά η μπάντα. Η φωνή του Stas είναι περίεργη, πολύ ταιριαστή σε κάποια σημεία, σε κάποια άλλα όμως δε μπορεί να «απογειώσει» τα κομμάτια, όπως θα χρειαζότανε. Και όταν χρειάζεται να πάει σε ψηλότερες νότες, δεν το έχει και τρελά. Λίγη δουλειά εκεί και μια χαρά!
Στα κομμάτια, δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Όλα είναι πολυδιάστατα, mid tempo κυρίως, με ορχηστρικά περάσματα, «ζωντανές» στιγμές και τις ατμοσφαιρικές/χαοτικές, αλλά όχι αυτό που λέμε «ύπνος», παρά την έμφαση της μπάντας στον τομέα της ατμόσφαιρας, όπως είπα και παραπάνω. Με εξαίρεση το “You are not alone” που είναι εμφανώς κατώτερο των υπολοίπων, τα υπόλοιπα 8 τραγούδια του άλμπουμ είναι σε ικανοποιητικότατο επίπεδο, με το εναρκτήριο “The death of the first Titan” που σου δείχνει επακριβώς τι πρόκειται να ακούσεις, το “Lotuses burning in the fires of hell”, “The death of the second Titan” (με τα brutal να έχουν μεγαλύτερο ρόλο από ότι στα υπόλοιπα κομμάτια και την αρχή να θυμίζει μέχρι και SEPTIC FLESH) και το τελευταίο κομμάτι του “Infinity”, το “When oceans leave their shores”.
Το πρώτο άλμπουμ των POSEIDON είναι ένα θετικότατο και πολύ ενθαρρυντικό δείγμα γραφής. Ιδιαίτερος ήχος, ωραία παιγμένος και ενορχηστρωμένος. Αν σας αρέσει το post metal, η θεατρικότητα, ο μοντέρνος ήχος σε συνδυασμό με την ατμόσφαιρα και ο συμφωνικός χαρακτήρας, το “cinematic post metal” αυτών των Ρώσων, είναι μία πολύ καλή νέα πρόταση για εσάς.
7.5/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
Υ.Γ. Το ότι έχουν παίξει support στους AMORPHIS και το αναφέρουν στη σελίδα τους στο internet λέγοντας “μέχρι σήμερα η μπάντα έχει παίξει με πολλές σπουδαίες μπάντες, συμπεριλαμβανομένης μίας συναυλίας με τους AMORPHIS”, δε με επηρέασε θετικά, γιατί είχα ήδη ακούσει το άλμπουμ. Αλλά μπράβο στα παιδιά! Μεγαλώνουν με αξίες…
