>
Σύμφωνα με την Ιαπωνική μυθολογία, το/τα obake και bakemono είναι μια κατηγορία των yōkai, δηλαδή ανήκουν στα υπερφυσικά αυτά όντα όπου αρέσκονται στο να αλλάζουν μορφές. Η παραπάνω περιγραφή που δανείστηκα από την αγαπητή Wikipedia, ταιριάζει απόλυτα στα χαρακτηριστικά που διέπει τον ήχο των Ιταλών OBAKE, όχι τόσο στο υπερφυσικό σκέλος, αλλά στην αναφορά της πολυμορφικής διάστασης.
Το “Mutations”, τρία χρόνια μετά τον πρώτο ομότιτλο δίσκο της μπάντας, έρχεται ουσιαστικά για να αποδείξει ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν διάττοντα αστέρα ή ένα συγκρότημα που υπήρξε για κάποιο χρονικό διάστημα κι ύστερα εξαφανίστηκε.
Για κάποιον απροσδιόριστο λόγο, έχω συνδυάσει το εν λόγω γκρουπ με αυτό των TERRA TENEBROSA. Χωρίς να έχουν κάποια σχέση στο μουσικό πλαίσιο, δεν ξέρω αν φταίει για το παραπάνω γεγονός το ότι και οι δύο μπάντες δρουν με τον ίδιο αντικομφορμιστικό τρόπο στις συνθετικές συνταγές τους, ή απλά γιατί το ντεμπούτο και των δύο έγινε την ίδια χρονιά. Αυτό όμως που μπορώ με σιγουριά να πω, είναι πως η ικανότητα του συγκροτήματος να συγκεράζει διαφορετικές επιρροές (όχι ετερόκλητες) σε μία ενιαία μορφή που αγγίζει τα όρια του avant-garde, με τράβηξε ώστε να ακούσω ξανά και ξανά την πρώτη τους κυκλοφορία. Είναι άλλωστε και το υπόβαθρο των μελών, που δεν περιορίζεται στα στενά όρια του metal και βοηθάει σε αυτό το πολυπόθητο “βήμα παραπέρα”.
Το “Mutations” φαντάζει πιο ώριμο από τον προκάτοχό του. Όχι γιατί έχει καταφέρει να ομογενοποιήσει ή να εξαλείψει τα ευδιάκριτα χαρακτηριστικά των γενεσιουργών επιρροών του, αλλά επειδή έχει δημιουργήσει μία τέτοια ατμόσφαιρα, όπου όσες παραπομπές και αν κάνεις σε μία ξένη ονοματολογία, πάντα θα βρίσκεις ένα λόγο για να τις δικαιολογήσεις.
Αλλά τι τέλος πάντων παίζουν οι OBAKE; Πίσω από doom/ατμοσφαιρικό πέπλο που καλύπτει όλες σχεδόν τις συνθέσεις, παρατηρούνται ποικίλες αναταράξεις, από sludge/drone στοιχεία. Οι παραπομπές σε μπάντες όπως GODFLESH, NEUROSIS, UFOMAMMUT για τα πιο δυναμικά μέρη, όσο και στους SUNN O))) ή EARTH στα πιο ατμοσφαιρικά. Η απόκοσμη φωνή του Lorenzo Esposito Fornasari, δένει τέλεια με το συνονθύλευμα ακραίων ήχων, αργών συχνοτήτων, και βαρβάτων sludge riff-άρων.
Οι OBAKE είναι από τα λίγα συγκροτήματα που μπλέκουν τη sludge με τη ψυχεδελική μεριά της stoner και τη drone με τη doom αισθητική. Μπορεί στα επιμέρους στοιχεία που απαρτίζουν τον ήχο τους να χάνουν κάποιους πόντους, μιας και οι τιτάνες που αναφέρθηκαν πιο πάνω δεν αφήνουν περιθώρια, ωστόσο συνολικά το “Mutations” ακούγεται με πολύ ενδιαφέρον.
7/10
Νίκος Ζέρης
