Το γεγονός και μόνο ότι το “A Merging Into The Boundless” είναι μόλις η 3η full length κυκλοφορία των Αυστραλών μέσα σε μία εικοσαετία σχεδόν, δείχνει πέρα από το ότι είναι πολυάσχολοι με συμμετοχή και σε άλλες μπάντες (όλοι εκεί κάτω έχουν παίξει τουλάχιστον σε 2-3 γκρουπ) και ότι προσέχουν πολύ τί θα κυκλοφορήσουν. Και η ποιότητα των μέχρι τώρα δίσκων των STARGAZER το πιστοποιεί αυτό, δικαιώνοντάς τους για τις επιλογές τους. Το τελευταίο τους πόνημα όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά ίσως και να αποτελεί την κορυφαία τους δισκογραφική στιγμή μέχρι σήμερα.
Κατ’αρχάς θα πρέπει να τονιστεί ότι η παραγωγή σκοτώνει, δε θα μπορούσαν να έχουν πετύχει καλύτερο ήχο: Αναλογικό, καθαρό, με κάθε όργανο να έχει διακριτό ρόλο. Και μιας και λέμε για ρόλους, μη φοβάστε, το αγαπημένο μας(?) άταστο μπάσο που χαρακτηρίζει τον ήχο των STARGAZER είναι και πάλι εμφανέστατο κάνοντας τα δικά του. Από άποψη κατεύθυνσης δεν έχουμε τραγικές διαφοροποιήσεις, η μπάντα συνεχίζει να παίζει μπάλα σε ολοδικά της χωράφια. Το προοδευτικό και εντελώς προσωπικό black/death τους ακούγεται συναρπαστικό, τόσο στα πιο επιθετικά και ακραία τους, όσο και στα πιο ατμοσφαιρικά και ταξιδιάρικά τους, που προσωπικά θεωρώ πως είναι και το φόρτε τους μιας και τέτοια ονειρική ατμόσφαιρα σε ακραίο metal σπάνια συναντάς.
Κυκλοφορίες από μπάντες όπως οι STARGAZER είναι πραγματικά ανανεωτικές για το σημερινό metal. Παρά τους όσους πειραματισμούς, η μουσική τους δεν είναι ιδιαίτερα δύσπεπτη για τον ακροατή και προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όσους ψάχνουν το ιδιαίτερο και το αντισυμβατικό στα ακούσματά τους. Ελπίζω μόνο να μην “χαθεί” όπως ανάλογες κυκλοφορίες που βγήκαν στα τέλη της χρονιάς κι έπεσαν θύματα της “λιστομανίας”.
8 / 10
Νίκος Χασούρας






>



