>
Πριν ακόμη ακούσω τον δίσκο τον SLEARS ήμουν αρνητικά προκατειλημμένος για το τι θα επακολουθήσει. Πιστεύω ότι το να διαβάσω το info sheet για το συγκρότημα από την Γερμανία και την κυκλοφορία του πρώτου τους LP ήταν ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που έχω κάνει τους τελευταίους μήνες. Πέρα των ανούσιων πληροφοριών περί συνεχών αλλαγών στο line up, τα αγγλικά θυμίζουν το αποτέλεσμα από online μηχανή μετάφρασης. Κοινώς, ξεχάστε το τι γράφει και πάμε στο ψητό.
Οι SLEARS κινούνται στον χώρο του hard rock, ενώ είναι εμφανές ότι έχουν κάποιες επιρροές από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού όπως οι GUNS ‘N’ ROSES. Ο δίσκος έρχεται με 11 τραγούδια (κι ένα instrumental) και από την αρχή φαίνεται ότι το μουσικό αποτέλεσμα είναι κάπως αμφιλεγόμενο. Αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες. Αρχικά στα φωνητικά του Peter Kandlinger που όταν τραγουδάει καθαρά σε κάνει να θέλεις να σπάσεις το ηχοσύστημα ενώ όταν σκληραίνει την φωνή του βγάζει τσαμπουκά και δικαιολογεί την μουσική που παίζουν οι SLEARS. Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι οι συνθέσεις είναι τόσο βασικές και κλισεδιάρικες που ξενερώνεις. Υπάρχουν 2-3 καλά τραγούδια (“Follow me”, “All guns”, “One day”) αλλά όλα τα άλλα δεν έχουν κανένα βάθος και θυμίζουν συνθέσεις εφηβικού hard rock συγκροτήματος. Ειλικρινά δεν είχα κανένα κίνητρο να ακούσω τα περισσότερα τραγούδια πάνω από μια φορά ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που ήθελα να πάω στο επόμενο κομμάτι πριν καν ακούσω ένα-δύο λεπτά από το προηγούμενο. Πολύ φτωχό αποτέλεσμα.
Το πιο πετυχημένο στοιχείο του δίσκου είναι ο τίτλος του που μαρτυρά και το περιεχόμενο του. Οι SLEARS πρέπει να επενδύσουν αρκετό χρόνο και να προσπαθήσουν να γράψουν καλή μουσική. Θα πρέπει να βρουν το στυλ που δένει με τα φωνητικά του τραγουδιστή τους και βγάζει λίγη σκληράδα και σπιρτάδα ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να γράψουν μουσική που δεν βασίζεται σε κλισέ και στην επανάληψη των ίδιων riffs σχεδόν σε κάθε τραγούδι. Λίγη πρωτοτυπία δεν έβλαψε ποτέ. To “Far away from getting somewhere” έχει τις στιγμές του αλλά δυστυχώς οι συγκινήσεις είναι ελάχιστες και θα ξεχαστεί πολύ εύκολα.
5 / 10
Νίκος Ανδρέου
