>
Πάντα την συμπαθούσα ιδιαιτέρως αυτή την μπάντα κι ο λόγος έχει να κάνει με τον ήχο τους, που θυμίζει έντονα neo glam φάση από την μία, αλλά είναι τόσο φωνακλάδες και σκληροί ροκάδες από την άλλη που ακόμα και οι metalheads δεν έχουν κάτι κακό να πουν γι’ αυτούς! Εάν δεν τους έχετε ξανακούσει θα έκανα ένα πολύ τολμηρό παραλληλισμό με το στυλ των QUIET RIOT στην δεκαετία του ‘80, που ναι μεν ήταν πολύ εμπορικοί/πολύχρωμοι (!!!) αλλά και αρκούντως metalheads από την άλλη! Αυτό σαν γενική εικόνα βέβαια γιατί ο ήχος των Σουηδών με τον αντίστοιχο των Αμερικάνων δεν έχει και πολύ σχέση! Άντε βάλτε και GUNS N’ ROSES με HANOI ROCKS στην εξίσωση και ίσως κάτι γίνει! Σας μπέρδεψα ε;
Πάμε στο άλμπουμ! Χμ… δεν είναι και ότι καλύτερο έχουμε ακούσει από τους Σουηδούς που μας έχουν κακομάθει σε πραγματικά καλά άλμπουμ! Εδώ έχουμε καλές στιγμές αλλά και δυστυχώς πολλές μέτριες, κάποιες στιγμές είναι αυτοί που θέλουμε κάποιες άλλες δείχνουν πιο αδύναμοι και κουρασμένοι όμως! Χώρια που έχουμε και κάτι παράξενα trick σε τραγούδια όπως το “Touch the sky” που θυμίζουν άλλα πράματα, δεν σας λέω τι! Το άλμπουμ ξεκινά με το “Don’t mean a shit” το οποίο θα μας θυμίσει το κλασικό τους “We don’t celebrate Sundays”, μα νομίζω πως μετά πέφτουμε σχετικά απότομα με μια τριάδα μέτριων συνθέσεων που μου ακούγονται κουραστικές! Ακολουθούν όμως τα “Fly”, “The Ocean”, “Touch the sky”, “Growing old” που είναι πολύ ενδιαφέροντα, καλύτερες συνθέσεις, και αμέσως τραβούν την προσοχή μου, γιατί βρίσκουν την μπάντα να αναζητεί και άλλους μουσικούς δρόμους πέραν της πεπατημένης! Τα δυο τελευταία “Glue” και “Messed up for sure” σε αφήνουν με ανάμικτα συναισθήματα! Γενικά νομίζω πως εδώ έχουμε να κάνουμε με το πιο rock άλμπουμ των HARDCORE SUPERSTAR, από τα 00’s και μετά, και όχι με μια δουλειά που θα την ακούσουν με ευχαρίστηση στο σύνολο της, όσοι τους έμαθαν με τους CRASHDIET παρέα! “HCSS”? HARDCORE SUPERSTAR? Ναι μεν, αλλά με αλλαγμένες φόρμες σε μεγάλο βαθμό!
7 / 10
Δημήτρης Σειρηνάκης
