>
Μετά το αριστουργηματικό “The formulas of death” (2013), είχα μεγάλη περιέργεια να δω πού θα κινηθούν στον τρίτο τους δίσκο οι TRIBULATION. Από αυτή την άποψη, απογοητεύτηκα ελαφρώς, μιας και έπειτα από ένα γιγάντιο, όσο και παράδοξο βήμα από τον πρώτο στον δεύτερο δίσκο τους, στο νέο τους άλμπουμ οι Σουηδοί ακολουθούν τον πλέον αναμενόμενο δρόμο.
Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω το “The children of the night” με μία πρόταση, θα έλεγα πως είναι σαν το “The formulas of death” χωρίς το death metal. Συνθέτοντας κατά βάση στις ίδιες κλίμακες που βασίστηκε και ο προηγούμενος δίσκος τους, κρατώντας και διευρύνοντας τις κλασσικές και rock επιρροές τους και επιλέγοντας έναν παλιακό, αλλά και πολύ προσεγμένο ήχο όσο αφορά την παραγωγή, το νέο άλμπουμ αποκτά έναν έντονο vintage, θεατρικό, horror rock χαρακτήρα. Σίγουρα λιγότερο περίπλοκο από τον προκάτοχό του, αλλά και περισσότερο μελωδικό και πιασάρικο, αποτελεί μέχρι στιγμής την πιο ευκολοάκουστη στιγμή στη δισκογραφία των Σουηδών, κάτι που δεν αναφέρεται με αρνητισμό. Μάλιστα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κυκλοφορεί μέσω της Century Media, είναι σχεδόν βέβαιο πως το ακροατήριο των TRIBULATION θα είναι σαφώς μεγαλύτερο πλέον.
Για κάποιον που θεωρεί την προηγούμενη δουλειά των TRIBULATION ένα από τα πιο ιδιοφυή metal άλμπουμ των τελευταίων ετών (και ταυτόχρονα φίλο του death metal) το “The children of the night” αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Τίποτα όμως δεν αναιρεί το γεγονός πως αποτελεί φιλόδοξο έργο και σίγουρα εμπνευσμένο, πόσο μάλλον συνυπολογίζοντας το ότι έχουν μεσολαβήσει μόλις δύο χρόνια από την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά. Εξάλλου, έπειτα από την διάλυση των θεών IN SOLITUDE, ίσως μια τέτοια προσέγγιση στο metal να είναι πιο απαραίτητη απo όσο φαίνεται αρχικά.
8/10
Νίκος Χασούρας
