Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες μόδες και αν έρθουν, το παραδοσιακό metal θα έχει πάντα μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά και την ιδιοσυγκρασία του έλληνα οπαδού. Με βάση αυτό τα αξίωμα, κάθε άλλο παρά εντύπωση πρέπει να προκαλεί το γεγονός ότι η ελληνική σκηνή συνεχίζει να έχει αρκετό διαθέσιμο χώρο για συγκροτήματα σαν τους SABOTER, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν την μετενσάρκωση των thrashers OVERCAST.
Μόλις ένα σχεδόν χρόνο από τη δραστηριοποίηση του, το αθηναϊκό κουαρτέτο προσφέρει τα πρώτα σοβαρά δείγματα γραφής του, μέσα από το ομώνυμο EP του. Από τις πρώτες κιόλας ακροάσεις γίνεται αντιληπτό πως έχουμε να κάνουμε με έναν ηχητικό προσανατολισμό που χρησιμοποιεί πρωτίστως ως πηγή έμπνευσης την αμεσότητα παραδοσιακών συγκροτημάτων του heavy metal στερεώματος, σαν τους JUDAS PRIEST, SANCTUARY και HELSTAR. Το πιο σημαντικό στοιχείο του ΕΡ όμως, είναι ότι η μπάντα, προς τιμήν της, όχι μόνο δε μένει απολύτως αγκιστρωμένη στο καλούπι των βασικών επιρροών της, αλλά καταφέρνει και βγάζει αρκετή ενέργεια και τσαμπουκά, παρότι το παίξιμό της δεν είναι ούτε τόσο περίπλοκο, ούτε όμως και τρομερά εξεζητημένο, δείχνοντας, ειδικά σε κομμάτια σαν τα “Inner peace” και “Nasty warriors”, ότι πάνω απο όλα γουστάρει στο έπακρο αυτό που κάνει. Ταυτόχρονα, αν κρίνουμε και από τα “Land of anger” και “Eye of terror”, άκρως θετικά λειτουργεί και το γεγονός ότι οι SABOTER δε φαίνεται να έχουν αποκηρύξει εντελώς το thrash παρελθόν τους, αλλά το έχουν ενσωματώσει κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην αλλοιώσουν το χαρακτήρα της νέας μουσικής τους απόπειρας.
Η στιβαρότητα, η δύναμη, αλλά και η προσήλωση που βγάζουν οι SABOTER και στις πέντε συνθέσεις του παρθενικού τους EP, παρέχουν μία σαφή πιστοποίηση πως βρίσκονται ήδη σε έναν αρκετά καλό δρόμο εν όψει της συνέχειας. Με δεδομένο μάλιστα ότι κουβαλάνε αρκετή εμπειρία στις πλάτες τους, πράγμα που τους επιτρέπει να διαχειρίζονται πιο ώριμα τους εαυτούς και τις δυνάμεις τους, με κάνει να πιστεύω πως έτσι και εξελίξουν ακόμα περισσότερο τη μουσική τους ταυτότητα, τότε θα μας προσφέρουν ακόμα πιο εντυπωσιακά πράγματα στο εγγύς μέλλον.
Πάνος Δρόλιας
