Στις μέρες μας, με την ευκολία που μπορεί κάποιος να στέλνει το υλικό του μέσω e-mail, βρίσκεσαι καθημερινά βομβαρδισμένος με τουλάχιστον 20 νέες κυκλοφορίες. Τι στο καλό να πρωτακούσεις δηλαδή… Καλά που είναι και φίλοι, όπως ο Φραγκίσκος ο Σαμοΐλης, που στέλνουν link λέγοντας: «έλα ρε boss, το άκουσες αυτό; Θα το εκτιμήσεις. NATIVE CONSTRUCT λέγονται και τα παίζουν όλα». Πάω στις κυκλοφορίες της Metal Blade λοιπόν και βάζω να ακούσω… Στα πρώτα 2,5 λεπτά του “Mute” που ανοίγει το άλμπουμ, έχω ακούσει jazz, blast beat, λίγο από BETWEEN THE BURIED AND ME, MARS VOLTA, prog rock κι έπεται συνέχεια στην υπόλοιπη ακρόαση του κομματιού.
Παλιότερα, είχα πέσει αρκετές φορές στην παγίδα του να εκτιμώ ένα δίσκο μόνο και μόνο επειδή ήταν τεχνικός, δεν το κάνω σε καμία των περιπτώσεων τώρα κι έχω απαλλαγεί από απατεωνίστικα συγκροτήματα που απλώς παίζουν «τ’ άντερά» τους, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα όμως. Αυτοί εδώ, είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο. Με το άλμπουμ να έχει ηχογραφηθεί ανάμεσα στην περίοδο των σπουδών τους στο Berklee, από το 2011 μέχρι το 2013, το τρίο που αποτελεί τους NATIVE CONSTRUCT, είχε την ευκαιρία να μελετήσει νότα προς νότα το δίσκο και να δημιουργήσει ένα συνθετικό αποτέλεσμα με θετικό τρόπο αλλοπρόσαλλο. KARNIVOOL meets DREAM THEATER meets INCURA meets SIEGES EVEN και ότι άλλο θέλετε!
Πολύ δύσκολος δίσκος, για πολύ γυμνασμένα αυτιά και λάτρεις του υπερτεχνικού progressive metal, που γυρίζει την πλάτη στο παραδοσιακό και αγκαλιάζει όλες τις εκφάνσεις της προοδευτικής μουσικής μέχρι το πολύ ακραίο και μοντέρνο metal, μου έδωσε ένα σημαντικό ερέθισμα να τους παρακολουθήσω από κοντά και να τους έχω υπόψη για το μέλλον. Και πώς να μη γίνει αυτό με κομμάτια όπως το “Chromatic aberration” ή το “Passage” με το εκπληκτικό σόλο σαξόφωνο και το “Mute”; Βάζουμε έναν αστερίσκο στους NATIVE CONSTRUCT, αφού κάτι μου λέει ότι θα μας απασχολήσουν πολύ στο μέλλον, αρκεί να αφοσιωθούν στα του συγκροτήματος, αποκλειστικά και να μην κάνουν 4 χρόνια να βγάλουν τον επόμενο δίσκο τους.
7,5 / 10
Σάκης Φράγκος
