Με εξαίρεση το πρώτο άλμπουμ τους, “The poison”, οι Ουαλοί BULLET FOR MY VALENTINE είναι η αλήθεια πως δεν είχαν κάποιο άλλο δίσκο που θα μπορούσες να πεις και κάτι το φοβερό. Είχαν και έχουν όμως την ικανότητα να γράφουν κομμάτια που να γίνονται χιτάρες και να πουλάνε έτσι εκατομμύρια!
Το πέμπτο άλμπουμ τους, το φετινό “Venom”, δυστυχώς δε ξεφεύγει από τα συνηθισμένα της μπάντας, απλά είναι ένα κλικ καλύτερο του προπέρσινου “Temper temper” (διαβάστε την παρουσίασή του εδώ) και νομίζω ότι θα μπορεί κάποιος να πει ότι είναι και ότι καλύτερο έχουν κάνει μετά από το ντεμπούτο τους, που ξεχωρίζει χαρακτηριστικά. Αλλά και πάλι.
Στηριζόμενο σε κάποια κομμάτια που θα ξεχωρίσουν με ευκολία, όπως τo “No way out” με το τσαμπουκά στο κουπλέ και το ωραίο μελωδικό ρεφραίν, το “Worthless” που groove-άρει ωραία, το anthemic “You want a battle (here’s a war)” (ενώ ξεκινάει τόσο πωρωτικά, γιατί το «ψοφάνε» στο κουπλέ, αλλά τέλος πάντων), το up tempo και τσαμπουκαλεμένο “Broken” και το groove-άτο με ωραίο μελωδικό ρεφραίν “The harder the heart”, το άλμπουμ, σύμφωνα με τη λογική, θα πουλήσει. Πάλι όμως χάρη σε κάποια τραγούδια και όχι γιατί το σύνολό του είναι κάτι το ιδιαίτερο. Με τα μισά κομμάτια να είναι αδιάφορα (έχουν ένα bonus, το “Playing God”, που εύκολα έμπαινε στο δίσκο), αλλά με μία εξαιρετική παραγωγή και 2-3 από τα αναφερθέντα καλά του δίσκου να είναι ταυτόχρονα και ιδιαιτέρως εμπορικά, αποστολή εξετελέσθη όπως φαίνεται για ακόμη μία φορά. Τουλάχιστον, είπαμε, είναι καλύτερος δίσκος από τους 3 προηγούμενους. Μακριά ακόμα από το “The poison” όμως.
Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτή η φόρα που έχουν οι BFMV, προσωπικά όμως έχουν κουράσει με αυτή τη συνήθεια που τελικά έγινε μόνιμη στους ίδιους. Κότα που γεννάει κάποια χρυσά αυγά, αλλά τα υπόλοιπα είναι τα «χαμένα» του Πάσχα. Έδειξαν κάποτε ότι μπορούσαν πολύ καλύτερα. Μουσικά πάντα. Άλλο το εμπορικό.
6.5/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
