Το πλήρωμα του χρόνου κατέφθασε με γοργά βήματα και το διακαώς αναμενόμενο ραντεβού μας με την ολοκαίνουργια δισκογραφική πρόταση των SAXON είναι γεγονός! Είναι γνωστό πως οι Βρετανοί δεν σταμάτησαν ποτέ να είναι ενεργοί τόσο στο studio όσο και στην παρουσία τους σε συναυλιακούς χώρους ολάκερης της οικουμένης και παρά τα χρονάκια που κουβαλούν στην πλάτη τους, δεν έχουν επιτρέψει σε κανέναν σοβαρό μελετητή αυτής της μουσικής (τα τρόλ θα υπάρχουν παντού και πάντα – απλά τα αγνοούμε) να μπορέσει να σταχυολογήσει με σοβαρά επιχειρήματα και όχι λόγια του αέρα, πως απλά βρίσκονται στο προσκήνιο για να κολλήσουν τα τελευταία ένσημα πριν την απόσυρση. Με λίγα λόγια, το σχήμα που ηγείται ο Biff Byford, αυτή η εμβληματική heavy metal περσόνα, τιμάει τα παντελόνια που φοράει όσο ελάχιστα.
Κανένα ηχογράφημα τους ακόμα κι όταν η μπογιά τους άρχισε να “ξεφτίζει” δεν είχε διεκπεραιωτικό χαρακτήρα, κανένα κομμάτι τους δεν προκαλεί θυμηδία και αποστροφή για το πώς ήταν “τότε” και πως “σήμερα”. Φυσικά και τίποτα δεν μπορεί να τεθεί σε σύγκριση με ότι δημιουργήθηκε και παρουσιάστηκε στα 80’s, την περίοδο όπου και οι SAXON μεγαλούργησαν. Στην σφαίρα του φανταστικού, του διαπραγματευτικά “απάλευτου”. Θα μπορούσαν βεβαίως να μείνουν επαναπαυμένοι στις δάφνες τους. Να ζήσουν με τις αναμνήσεις. Όπως τόσοι και τόσοι. Δεν το έπραξαν όμως. Πάλεψαν, έκαναν επιλογές που λίγο έλειψε να τίναζαν την ίδια τους την ύπαρξη στον αέρα αλλά επιβίωσαν. Για πάμπολλους λόγους. Ας επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι επί σκηνής απογειώνουν ακόμα περισσότερο τις κλασικές τους συνθέσεις και προκαλούν ντελίριο ενθουσιασμού στο κοινό, στο ότι συνεχίσουν να συνθέτουν “καρυδάτο” κλασικό heavy metal και να το αποδίδουν στο σήμερα με έναν “παλιακό” αλλά όχι παλιομοδίτικο τρόπο. Για τα περί τιμιότητας τα είπαμε πιο πάνω. Ουδέποτε προκάλεσαν, ουδέποτε έστρεψαν τα βλέμματα της δημοσιότητας πάνω τους, πάντοτε αφοσιωμένοι στην μουσική και όχι στα παρελκόμενα…
“Battering ram” λοιπόν… Άλμπουμ αριθμός 21. Ωραιότατα! Πέμπτη δεκαετία που οι γερόλυκοι απασχολούν την μεταλλική κοινότητα. Τεράστια υπόθεση. Ασύλληπτο μέγεθος… Τι μπορούν να προσφέρουν όμως οι SAXON στους οπαδούς τους αλλά και σε όσους παρακολουθούν τα metal δρώμενα την εποχή όπου όλοι σιγά σιγά οι επονομαζόμενοι δεινόσαυροι βρίσκονται σε τέλμα και σκέφτονται με λογική super market προκειμένου να κρατηθούν απεγνωσμένα στην αφάνεια; Η μεγάλη εικόνα, είναι πως οι Βρετανοί κυκλοφορούν ακόμα στουντιακές δουλειές κάθε δύο χρόνια σχεδόν που προσφέρουν ακόμα συγκινήσεις, διαθέτουν το κοκαλάκι της νυχτερίδας να κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον των μελών της κοινότητας που θέλει να δει πέρα από τις γραμμές. Πιστοί στο δόγμα “ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει”, η συνθετική φόρμουλα του “Battering ram” δεν διαφοροποιείται δραματικά από εκείνη του “Sacrifice” αλλά και των προκατόχων του. Μεστό, ανόθευτο heavy metal πλημμυρίζει τα ηχεία, ριφ-δυναμίτες και solos που αναδεικνύουν την αδιασάλευτη μεταλλική υπόσταση που διέπει από γεννησιμιού της αυτή την μπάντα. Είναι πραγματικά ευεργετική η συνεισφορά του κιθαριστικού διδύμου των Quinn/Scarratt, που δίνουν την αίσθηση πως εδώ και χρόνια λειτουργούν ως η απόλυτη μηχανή παραγωγής ριφ που δεν πρόκειται να βαρεθείς ποτέ να απολαμβάνεις. Δεν πατούν στην (επιτυχημένη) πεπατημένη αλλά εμπλουτίζουν τον ήχο τους με νέες τεχνικές έκφρασης, δίνοντας έτσι πολύτιμης ανάσες ανανέωσης στο σχήμα χωρίς παράλληλα να χάνει την ταυτότητα. Και μετά έρχεται ο Biff… Να σαρώσει τα πάντα με το μεγαλείο της φωνής του, αγέραστος από το πέρασμα των χρόνων, η ψυχή και το μυαλό των SAXON, ένας από τους πιο προικισμένους ερμηνευτές όλων των εποχών, ο απόλυτος performer… Το “Battering ram” κερδίζει διαρκώς πόντους καθώς οι ακροάσεις πληθαίνουν. Κλασική περίπτωση. Το έχουν ξανακάνει άπειρες φορές και υπό συνθήκες αισθητά δυσκολότερες. Με συνθέσεις που δεν πλατιάζουν χωρίς λόγο και ουσία αλλά που υποβάλλουν τον ακροατή σε μία χεβυμεταλλική μυσταγωγία… “The devil’s footprint”, “Stand your ground”, “Top of the world”, “To the end” και φυσικά το ομώνυμο, δείχνουν να ξεχωρίζουν οριακά από τα υπόλοιπα. Η ανυπομονησία μέχρι την επίσημη κυκλοφορία του δεν περιγράφεται… Α ρε γκρουπάρα… Α ρε γκρουπάρα… Πάλι μοίρασες πόνο…
8,5 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
