"/>
Ακούγοντας το υλικό του “The Middle of Nowhere”, αν εξαιρέσουμε το προφανές περί παραπομπής στους SAVATAGE λόγω φωνής, θα λέγαμε ότι περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα επιρροών με βαριά και ωραία «αμερικάνικα» riffs, αλλαγές ρυθμών, hard rockίζουσες φόρμες συνδυασμένες με σχεδόν thrash εξάρσεις (ακούστε πχ. το “Hollow”) , χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες και «μπασάτο» ήχο από εδώ και από εκεί, πιο uptempo στιγμές (“Psycho Motor”) και κλασικά επικά κομμάτια που φτάνουν στα βάθη των 70s (“Faces in the Dark”).
Συνολικά ο δίσκος έχει συνοχή καθώς ακούγεται από την αρχή ως το τέλος με σχετική ευχαρίστηση, η μπάντα δείχνει ότι υπάρχει εμπειρία και γνώση πίσω από τις συνθέσεις και την ενορχήστρωση, η παραγωγή ακούγεται αμερικάνικη και στιβαρή αλλά τελικά νομίζω ότι ως συνολικό αποτέλεσμα βρίσκεται κάπου πάνω από το μέτριο και κάτω από το πολύ ενδιαφέρον, καθώς δεν περιέχει εκείνο το χαρακτηριστικό που θα τους διαφοροποιούσε από τον μέσο όρο είτε στο songwriting είτε στο συνολικό στήσιμο της μπάντας ως προς το πως θέλουν να ακούγονται. Αν σας αρέσει το US power και δεν έχετε ακούσει τους CIRCLE II CIRCLE τότε ίσως η επέτειος 20 ετών από την κυκλοφορία του “The Middle of Nowhere” σας δίνουν μια ευκαιρία να τσεκάρετε το συγκρότημα.
Did you know that:
- Το “Middle Of Nowhere” δεν αποτελούσε την αρχική ιδέα της μπάντας για τον τίτλο του άλμπουμ, καθώς την περίοδο πριν την κυκλοφορία του είχε αρχικά ανακοινωθεί ως “Faces In The Dark” .
Δημήτρης Μελίδης
