A day to remember… 29/6 [AGENT STEEL]

0
5








"/>



Τα άκουσε και η Combat Records και τους έδωσε το πρώτο τους συμβόλαιο, ώστε να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Ηχογραφημένο στα Indigo Ranch Studios, «κάπου» στο Malibu (που ακριβώς, δεν ξέρει κανείς) και master-αρισμένο στα Frankfort Wayne Studios της Νέας Υόρκης, από τον Δεκέμβριο του 1984 έως τον Φεβρουάριο του 1985, το “Sceptics Apocalypse” κυκλοφόρησε μια κάποια, άγνωστη, ημέρα του Ιουνίου και αλήθεια, πολύ θα ήθελα να ζούσα εκείνη την εποχή, για να δω από πρώτο χέρι τις αντιδράσεις των metalheads στο άκουσμα αυτού του δίσκου. Με τι έμοιαζε; Θα μπορούσα να το περιγράψω ως μια ξέφρενη, παρανοϊκή, λυσσώδη ένωση των JUDAS PRIEST του “Stained Class”, με τους SLAYER του “Show no mercy”. Και να ισχυριστώ πως κάτι τέτοια albums, είναι που ορίζουν την πεμπτουσία του όρου “speed metal”!

Για τα οκτώ τραγούδια που περιέχονται στο “Skeptics Apocalypse”, τι λόγος να γίνει… έχουν ειπωθεί τα πάντα, στο πέρασμα όλων αυτών των σαράντα (40) ετών. Κατ’ εμέ πάντα, ξεχωρίζουν ο ομώνυμος κεραυνός, με την ασύλληπτη ακροτελεύτια νότα από τον Cyriis, τα ορμητικά “Evil eye, evil minds” (Cyriis και Profus σε άτυπο ανταγωνισμό του ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις), “Taken by force”, “Bleed for the godz” και το “144,000 gone”, με τις κιθαριστικές λεπίδες και την ακροβατική ερμηνεία του Cyriis. Απόλυτα highlights, τα credits στο οπισθόφυλλο και η αντικατάσταση της λέξης “vocals”, στον ρόλο του John Cyriis στη μπάντα, με τη φράση “communicative channel”.

Ένας Cyriis ο οποίος, στο δικό του πια συγκρότημα, αφήνει ελεύθερη την στιχουργική του έμπνευση/λόξα να καταπιαστεί με εξωγήινους, αρχαία μυστήρια, απαγορευμένη τεχνολογία και άλλα τέτοια συναφή θέματα επιστημονικής φαντασίας και «ντύνει» τους στίχους του με τέτοια μουσική και τέτοιες αμίμητες φωνητικές ακροβασίες, που ο χαρακτηρισμός «ακραίο metal» δε θα ακουγόταν διόλου υπερβολικός. Οι live εμφανίσεις με μπάντες όπως οι SLAYER, METAL CHURCH, EXODUS, HALLOW’S EVE μεγαλώνουν το shock και το μέλλον φαντάζει λαμπρό!

Λίγο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Colfelt ήρθε σε ρήξη με τον Cyriis κι αντικαταστάθηκε από τον Bernie Versailles (βλ. ENGINE, REDEMPTION, FATES WARNING). Μαζί του οι AGENT STEEL κυκλοφορούν το EP “Mad Locust rising”, το οποίο περιέχει εκτός του ομώνυμου κομματιού, το medley “Let it be done/Day at Guyana” και μια τρομερή διασκευή στο “The Ripper” των JUDAS PRIEST. Το ΕP αυτό στέλνει τη μπάντα σε ευρωπαϊκά shows μαζί με τους ANTHRAX και OVERKILL (εντάξει, καλούτσικο «πακέτο») και κρατά «ζεστούς» τους οπαδούς μέχρι το δεύτερο LP, που θα έρθει την επόμενη χρονιά και θα αφήσει ξανά άπαντες με ανοικτό το στόμα.

Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία… όταν την πούμε, θα θέσουμε και ένα αιώνιο ερώτημα που ακόμη ψάχνει απάντηση.

ΥΓ: Αφιερωμένο στη μνήμη του Chuck Profus, που «έφυγε» την 6η Ιουνίου…

Δημήτρης Τσέλλος