"/>
Στα του δίσκου τώρα. Αρχικά, και έχοντας πλέον ολοκληρωμένη εικόνα της προϊστορίας, της συνέχειας και του τέλους (…?) των NEVERMORE, μπορώ να πω ανεπιφύλακτα ότι αυτό ήταν η φυσική εξέλιξη και το σφράγισμα των SANCTUARY αλλά και οι βάσεις για την μετέπειτα πορεία της μπάντας. Είναι πολύ διαφορετικό από ότι μας πρόσφεραν αργότερα, μόνο εδώ έπαιξαν και ακούστηκαν έτσι, χωρίς αυτό να μειώνει προφανώς την ποιότητά του. 8 κομμάτια, συνολική διάρκεια 42 λεπτά και 55 δευτερόλεπτα, όλη η μουσική γραμμένη από τον Jeff και όλοι οι στίχοι φυσικά από τον Ξανθό. Άξιο αναφοράς το ότι κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων έχουμε αλλαγή στη σύνθεση, με τον Van Williams να κάθεται στα τύμπανα και να τελειώνει τον δίσκο, αλλά τα takes του Mark έμειναν απείραχτα στην τελική μίξη. Οι hard core οπαδοί θεωρώ μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος έγραψε τι. Βάζεις το CD, πατάς play και συνειδητοποιείς πως κανείς δεν βλέπει αυτό που γνωρίζει το αύριο. “What tomorrow knows”, γυρίστηκε και video clip που αν ήσουν τυχερός ίσως το πετύχαινες στο MTV. Πριν προλάβεις να καταλάβεις τι έγινε, τρως στη μάπα ένα “C.B.F.”. Δηλαδή, “Chrome black future”. Χαμός στο ίσιωμα!
Πέφτουν λίγο οι τόνοι με “The sanity assassin”, μια δυνατή μπαλάντα πρακτικά, ένα αουτσάιντερ στη δισκογραφία των NEVERMORE, που όμως ΌΛΕΣ οι μπάντες θα ήθελαν να το είχαν γράψει, ενώ για αυτούς ήταν απλά μια Πέμπτη ξέρω γω… Απίθανη ερμηνεία του Warrel εδώ. Και μετά; “When the moon is high across the Garden, that’s when I’ll come to you”…! Σοκ και δέος. Απλά. Με κάποιο μαγικό τρόπο έχω στην κατοχή μου το μπλουζάκι το “Garden of gray”, υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Warrel την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, μέχρι και ο ίδιος απόρησε που και πως το βρήκα. Φυσικά το έχω αποσύρει από την ενεργό δράση και έχει τη θέση του στο wall of fame. Παρανοϊκό χάσιμο με “Sea of possibilities”, κανονικό doom metal με “The hurting words”, φόρος τιμής στον αγαπημένο χαρακτήρα του Dane στο Timothy Leary (μεταξύ άλλων, εφευρέτη του LSD) και φινάλε με το πάντα επίκαιρο, αντιδραστικό και αντίθρησκο Godmoney.
ΟΛΟΚΛΗΡΩCIC.
Στην απίθανη περίπτωση που λείπει από την συλλογή σου, αν θες να είμαστε φίλοι κανονικοί, ψάξε για την επανέκδοση του 2006 με τα 5 bonus tracks, συμπεριλαμβανομένου και του demo ’92. Ωμό, τραχύ, αγυάλιστο σε σύγκριση με ό,τι το ακολούθησε, δεν διεκδίκησε ποτέ δάφνες πρωτιάς, αλλά έχει κάτι που δεν έχουν τα υπόλοιπα. Είναι η δήλωση “Γειά σας, είμαστε οι NEVERMORE, ήρθαμε και από εδώ και πέρα κάνουμε κουμάντο εμείς!”
Ε. Και έκαναν.
Μίμης Καναβιτσάδος
