"/>
Το “Rogues and Vogue” είναι ένας χορταστικός σε τραγούδια και διάρκεια δίσκος που περιέχει καλές τυπικές RUNNING WILD συνθέσεις με δυναμικά riffs, στρωτές πιασάρικες στο πρώτο άκουσμα ιδέες, και φυσικά τη γνωστή παραγωγή που πατάει (με το ενάμιση πόδι) στα 80s. Για στίχους και εξώφυλλο μην ρωτάτε, ξέρετε! Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κομμάτια του δίσκου θα έλεγα ότι δεν έχει νόημα, αφού και τυχαία να πατάς tracks στο playlist θα ακούσεις όλες τις (συγκεκριμένες) RUNNING WILD νόρμες και βέβαια τις εκάστοτε επιρροές που πιάνουν ένα ευρύ φάσμα που παραπέμπει από τους THIN LIZZY και τους AC/DC μέχρι τον… Kai Hansen. Πιάσε για παράδειγμα το πανηγυρικό “Libertalia” με την ταχύτητα και το υμνικό ρεφράιν, το “Canonball Tongue” με την 80s mainstream metal δομή και το singlάτο chorus ή το πιο 90s τραγούδι του δίσκου “Angel of Mercy” (ο Hansen που λέγαμε πριν), όλα θα μπορούσαν εύκολα να βρίσκονται σε οποιοδήποτε από τα κλασικά άλμπουμ του σχήματος, ενώ ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στο «έπος» του δίσκου, το 10λεπτο “The War”.
Η μπάντα, ήδη από τότε και παρά την ηλικία της έδειξε ότι παραμένει έτοιμη να προσφέρει νέο υλικό από αυτό που εξαρχής τους έκανε γνωστούς στο metal κοινό, χωρίς να μετακινηθεί από την πυξίδα που ακολουθεί το πειρατικό τους σκαρί από το πρώτο του ταξίδι στις αρχές των 80s μέχρι σήμερα. Νομίζω ότι τόσα χρόνια μετά, καθώς η δισκογραφική τους παρουσία παραμένει μέχρι σήμερα συνεπής, δεν θα μπορέσαμε να ζητήσουμε τίποτα παραπάνω από τους RUNNING WILD (φαντάζεστε πχ μια μέρα να επανερχόταν με νέο δίσκο και να έπαιζαν progressive?!), καθώς συγκαταλέγονται σε ένα από τα λίγα εκείνα σχήματα που έχοντας ένα καθορισμένο δικό τους ύφος που τους ανήκει δεν μετακινούνται από αυτό. Φυσικά αν δεν έχετε ακούσει ποτέ την μπάντα ακούστε πρώτα τα “Under Jolly Roger”, “Port Royal”, “Death or Glory” κ.α. πριν καταλήξετε εδώ.
Δημήτρης Μελίδης
