A day to remember… 28/1 [ANTHRAX]

0
4








"/>



Κάπου εδώ, στεκόμαστε ξεχωριστά, στο αγαπημένο κομμάτι του γράφοντα: “Metal thrashing mad”. Η ζωή μου όλη, κάτι τέτοιες λέξεις. Γράφτηκαν σε εφηβικό τετράδιο και στάμπαραν τη καρδιά μου με πυρωμένο σίδερο: “Driving like a maniac, I can’t go any faster, I’m burning up the road and headed for disaster! Got my foot pinned to the floor, you can feel the engine roar, I got thunder in my hands, I’m metal thrashing mad!”. Έτσι απλά, έτσι όμορφα. Ευλογήθηκα από τη ζωή μου να το ακούσω ζωντανά στο Sonisphere το 2010 και να βγάλω αφρούς από το στόμα σε βαθμό που να μη θυμάμαι επακριβώς τι και πως το έκανα. Και ξέρετε κάτι; ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΑ ΑΥΡΙΟ ΚΙΟΛΑΣ!

Κρυφό χαρτί το “Subjugator” με την σαφώς πιο περιπετειώδη του δομή, που θα ήταν προπομπός των αντίστοιχων δομών των ANTHRAX στο εγγύς μέλλον, καθώς και η εισαγωγή/ιντερλούδιο “Across the river” που αποτελεί προπομπό των αντίστοιχων εισαγωγών που θα ενσωμάτωναν στα κομμάτια τους οι ANTHRAX αργότερα στη δισκογραφία τους. Από την άλλη, το ομώνυμο της μπάντας και το “Soldiers of metal” υπάρχουν για να μας δείξουν σαν mid-tempo στιγμές, τις ατόφιες heavy metal ρίζες των Νεουορκέζων, μα και το πόσο χρειάζονταν μια φωνή σαν του Joey Belladona, για να αναδείξει έτι περαιτέρω τις μελωδικές τους ευαισθησίες που θα γίνονταν αναπόσπαστο κομμάτι του ήχου τους.
Κερασάκι στη τούρτα, η διασκευή στο “I’m eighteen” του ALICE COOPER. Ένας ταπεινός φόρος τιμής στον πατέρα του shock rock, καθώς και στις ρίζες των ANTHRAX στο rock της δεκαετίας του ’70 εν γένει (αναφέραμε προηγουμένως και τους KISS, βεβαίως-βεβαίως). Ένα κομμάτι που αποτελεί τρομερά ταιριαστή επιλογή στιχουργικά για τους Νεουορκέζους, μια και ήταν δεν ήταν 18-19 χρονών παιδιά όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ, πολλώ δε μάλλον όταν το ηχογραφούσαν. Στη δική τους εκδοχή του κλασσικού αυτού ύμνου, δεν βάλανε ιδιαίτερο γκάζι όλως παραδόξως, παρά μείνανε σε mid-tempo επίπεδα, τιμώντας με αυτό το τρόπο το αυθεντικό.

40 χρόνια άγριας ομορφιάς, για ένα άλμπουμ που ακούγεται τόσο φρέσκο όσο όταν κυκλοφόρησε. Και φυσικά, χαρακτηρίζεται από μια μοναδικότητα στην δισκογραφία των ANTHRAX. Διότι, το line up αυτό, θα άλλαζε. Ο Frank Bello θα ερχόταν και θα γινόταν ίνδαλμα για πλείστους όσους μπασίστες που παίζουν thrash, αντικαθιστώντας τον Dan Lilker που θα πήγαινε να φτιάξει τους NUCLEAR ASSAULT την ίδια χρονιά και μετέπειτα τους BRUTAL TRUTH, γράφοντας ιστορία και σε ένα άλλο κεφάλαιο του ακραίου ήχου. Τον Neil Turbin θα αντικαθιστούσε ο Joey Belladona φυσικά. Κάπως έτσι, η πορεία των ANTHRAX προς τη κορυφή είχε ήδη ξεκινήσει.

Did you know that?
– Τα μονοπάτια του Lilker με μέλη των ANTHRAX, ξανασυναντήθηκαν στο μνημειώδες “Speak english or die” των S.O.D., όταν οι πρώτοι, ηχογραφούσαν το “Spreading the disease”. Ένα άλμπουμ που γεννήθηκε από ένα συνδυασμό πραγμάτων. Οι Scott Ian και Charlie Benante, έχοντας τελειώσει με τις ηχογραφήσεις του δίσκου τους, με τον Dan Lilker να αράζει μαζί τους, βαριόντουσαν και άρχισαν να παίζουν διάφορα riffs, επηρεασμένοι από τους hardcore θρύλους AGNOSTIC FRONT. Το γλυκό έδεσε, με τον Billy Milano, τον τραγουδιστή τότε των THE PSYCHOS. Ειρωνικά, η πρώτη φορά που ηχογράφησε φωνητικά, ήταν το “Speak english or die”. Ηχογραφήθηκε σε μόλις δύο μέρες συν άλλη μια για μίξη. Κάπως έτσι, γράφεται η ιστορία μερικές φορές.

– Το άλμπουμ θα επανακυκλοφορούσε το 1998 με το “Armed and dangerous” EP αλλά και το “Soldiers of metal” single σαν επιπλέον υλικό. Ένα “Armed and dangerous” που ήταν το “καλημέρα” του Joey Belladona στο κοινό των ANTHRAX, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις του στα “Panic”/”Metal thrashing mad” επί σκηνής, αλλά και στο στούντιο με τα “Armed and dangerous” (μετέπειτα στο “Spreading the disease”), “Raise hell” (δεν κατέληξε σε δίσκο) και τη διασκευή στο “God save the queen” των SEX PISTOLS.

– O Neil Turbin, μετά την αποχώρηση του από τους ANTHRAX, έφτιαξε μια βραχύβια μπάντα, τους TURBIN, που δεν έβγαλαν τίποτα, ενώ ως solo project έβγαλε το “Threatcon delta” (2003). Εκτός αυτού, έφτιαξε τους DEATHRIDERS, ενώ το 2014, είχε αναλάβει χρέη τραγουδιστή σε ορισμένες συναυλίες των Βρετανών thrashers ONSLAUGHT.

– “Deathrider”, “Metal thrashing mad” και “Panic” επανηχογραφήθηκαν στη συλλογή επανηχογραφήσεων με τον John Bush πίσω από το μικρόφωνο “The greater of two evils”.

Γιάννης “Metal Thrashing Mad” Σαββίδης