"/>
Οδοστρωτήρες όπως το “The circular ruins”, το “The conspiracy of the blind”, το “Upon pillars of dust” ή το “The book of sand (the abomination)” μας θυμίζουν ότι “μελωδικό death metal λέγεται και είναι απλό”. Ή τουλάχιστον άμα είσαι οι AT THE GATES! Σοφή χρήση του ιντερλουδίου “City of mirrors” ειδικά μετά το επίσης γκαζωμένο “The head of the hydra” (άλλο που κόβει λιγάκι σε σημεία), προκειμένου να πάρει μια ανάσα ο ακροατής.
Από την άλλη, το “Heroes and tombs”, το ατμοσφαιρικό “Order from chaos” και κυρίως το σχεδόν εξάλεπτο “The night eternal” που κλείνει τον δίσκο, δείχνουν πως αυτή η μπάντα ωρίμασε τόσο πολύ και φίλτραρε τόσο αποτελεσματικά τις νέες της επιρροές, που δεν μοιάζει σαν να έφυγαν από την ενεργό δράση. Η ατμοσφαιρική/κλειστοφοβική σχεδόν φύση τους, ταιριάζει με το μοτίβο της μπάντας όπως αυτό διαμορφώθηκε με τις δύο τελευταίες κυκλοφορίες πριν τη διάλυση.
10 χρόνια μετά τη κυκλοφορία του, τα 44 λεπτά του “At war with reality” έχουν ωριμάσει πανέμορφα. Από το concept που καταπιάνεται με την λογοτεχνική έννοια του μαγικού ρεαλισμού (ό,τι ξέρετε ξέρω, αλήθεια!), ως και τη ποιότητα των κομματιών που ακόμα κοσμούν το setlist των Σουηδών πιονέρων. Λίγους μήνες μετά, τους είδαμε στα μέρη μας, το Γενάρη του 2015, σε μια καταστροφική συναυλία, που πήρε κεφάλια και άφησε αναμνήσεις!
Πλέον σε ερώτηση της εποχής (Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς) αν είναι ο τελευταίος δίσκος AT THE GATES η απάντηση που έδινε ο λατρεμένος Lindberg ήταν “Δεν μπορούμε να το πούμε με σιγουριά. Δεν σχεδιάζουμε να σταματήσουμε, αλλά με τόσες υποσχέσεις που αθεΐσαμε, καλύτερα να μην πούμε τίποτα!”. Και αποδείχθηκε σοφή απόφαση αυτή η στάση. Και αυτό διότι αποτέλεσε σημείο επανεκκίνησης της καριέρας τους, με την μπάντα να έχει κερδίσει μια νέα φουρνιά οπαδών που τους έμαθαν από αυτή τη δεκαετία σε πραγματικό χρόνο.
We are a burning darkness
Swamped by a thousand seas
Mute from fear, hollow and eternal
We sleep forever, the end goes on….
Did you know that?
– Οι στίχοι στο “El altar del dios desconocido” (αγγλιστί “The altar of the unknown God”) είναι παρμένη από την νουβέλα του Αργεντίνου συγγραφέα Ernesto Sabato “Sobre héroes y tumbas” (αγγλιστί “On heroes and tombs” – ναι, επηρέασε και το κομμάτι με τον ίδιο τίτλο). Τους απαγγέλει σε άπταιστα ισπανικά ο Χιλιανός Anton Reisenegger, γνώριμος του Tompa από LOCK-UP, ενώ επίσης, είναι μέλος των BRUJERIA, CRIMINAL αλλά και των Χιλιανών death/thrashers PENTAGRAM.
– Δύο bonus κομμάτια – ύμνοι κοσμούν την digibook έκδοση του δίσκου, το καταιγιστικό “Language of the dead” με το ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ του φινάλε, καθώς και το πιο ατμοσφαιρικό “The skin of a fire”. Στην έκδοση artbook και την Ιαπωνική, έχουμε ακόμα περισσότερα bonus: τη διασκευή στο “Re-animation” των Καναδών θεών thrashers SACRIFICE, συν ένα demo του “Eater of Gods”. Το δε “Language of the dead” κυκλοφόρησε και σε ένα split 7” με τους έτερους Καναδούς θεούς thrashers VOIVOD (η δική τους πλευρά είχε το “We are connected”).
– Όχι ένα, όχι δύο, αλλά ΤΕΣΣΕΡΑ video clip έβγαλε αυτός ο δίσκος: “The night eternal, “Death and the labyrinth”, “Heroes and tombs” και “The book of sand (the abomination)”. Χώρια το live video για το “The circular ruins”. Είπατε κάτι για εμπιστοσύνη εταιρείας στη μπάντα;
– Υπερομάδα πίσω από τους AT THE GATES (που ανέλαβαν τη παραγωγή), μια και εκτός από τον Fredrik Nordström, συμμετείχε και ο Jens Bogren στη μίξη και το mastering.
– Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Henrik Frykman, μπασίστα των DISFEAR.
Γιάννης Σαββίδης
