"/>
Από την γέννησή της, η μπάντα ήθελε να εξερευνήσει διάφορες μουσικές περιοχές, οι οποίες θα συνδύαζαν παγανιστικά στοιχεία, black metal ξεσπάσματα, μελωδικές διαδρομές και αρκετές (έως πολλές) progressive ιδέες. Με το ταλέντο που χαρακτήριζε όλα τα μέλη που πέρασαν ποτέ από το συγκρότημα να ξεχειλίζει, τα αποτελέσματα σε κάθε δίσκο τους, ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά.
Το “Empiricism”, εισήγαγε στην δισκογραφία των Νορβηγών μία πιο καθαρή, από άποψη ηχητικής παρουσίασης, οπτική στην μουσική του συγκροτήματος. Παρότι όχι και τόσο κοντά στις πιο μαυρομεταλλικές καταβολές του σχήματος, ο δίσκος ήταν πραγματικά πολύ καλός. Το “Epic”, παρότι δεν ήταν αυτό που έφερε την αλλαγή ή την διαφοροποίηση, μιας και είναι κοντά στον προκάτοχό του, όσον αφορά το ύφος και το περιεχόμενο, ήθελε με την σειρά του να είναι και αυτό ένα ισότιμο μέλος του καταλόγου των BORKNAGAR, και εν πολλοίς τα καταφέρνει. Εννοείται βέβαια πως αποτελεί μεν διάδοχο του προηγούμενου άλμπουμ και άρα έχει κάποια κοινά στοιχεία, αλλά ΔΕΝ είναι ίδιο. ΚΑΝΕΝΑ άλμπουμ των BORKNAGAR δεν είναι ίδιο με το προηγούμενο. Και αυτό είναι το clue του πράγματος.
Στις δώδεκα συνθέσεις του δίσκου, δεν συναντά κανείς κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακριβώς σαν μπαλάντα, αλλά μερικές είναι απλώς πιο «ήσυχες» από τις υπόλοιπες. Ακόμα και τα γρήγορα κομμάτια του δίσκου, θα βρει κανείς και σημεία που η ηρεμία θα κάνει και πάλι την εμφάνιση της. Ύμνος στην φύση άλλωστε στιχουργικά ο δίσκος και η φύση δεν έχει μία όψη. Το πρώτο πράγμα που παρατηρείται όμως στο άλμπουμ, είναι ότι η παραγωγή είναι πολύ πιο δυνατή και πολύ πιο καθαρή.
Ο Vintersorg φέρνει και αυτός μια αλλαγή στον εαυτό του. Τα «βαριά» φωνητικά του έχουν πιο βαθύ ήχο, τα καθαρά φωνητικά του από την άλλη, είναι σχεδόν power metal, αλλά στο πιο επικό τους. Πραγματικά τα φωνητικά του λάμπουν σε αυτό το άλμπουμ, πολύ μοναδικά.
Τα τύμπανα είναι εκπληκτικά για άλλη μια φορά, είναι πιο συμπαγή και βαριά και μερικές φορές, πραγματικά σε τσακίζουν. Τα πλήκτρα του Nedland, ενώ στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για να ανεβάσουν την ατμόσφαιρα, τώρα αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστό όργανο, πράγμα που λειτουργεί πολύ καλά, δένοντας το σύνολο.
Οι BORKNAGAR, στο “Epic”, έχουν ξεπεράσει κάθε παγιωμένη αισθητική και η λέξη «είδος» δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, δίνοντας στο άλμπουμ μία συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση. Δημιουργικά, είναι πραγματικά πολύ μπροστά από οτιδήποτε της εποχής του, τουλάχιστον στον extreme χώρο, ανακατεύοντας με επιτυχία στοιχεία κυριολεκτικά από σχεδόν οτιδήποτε. Όχι ότι κανένα άλλο συγκρότημα δεν είχε προσπαθήσει να το κάνει αυτό στο παρελθόν, μάλιστα κάποια συγκροτήματα το έκαναν με ιδιαίτερη επιτυχία (βλέπε EMPEROR σχεδόν πριν από μια δεκαετία), αλλά οι BORKNAGAR φαίνεται ότι τελειοποίησαν αυτήν την οπτική και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να την πηγαίνουν ακόμα παραπέρα.
Φανούρης Εξηνταβελόνης
