"/>
Σαφώς, ήταν ένας δίσκος λίγο κόντρα στο παρελθόν τους, όχι γιατί ήταν blackened death metal, αφού το είχαν γυρίσει σε αυτό προ πολλού, αλλά γιατί ήταν πιο εμπορικός… πιο «καλογυαλισμένος» δίσκος απ’ ότι μας είχαν συνηθίσει. Ξέρω ότι συνήθως στα μυαλά των οπαδών η εμπορικότητα είναι συνυφασμένη με το «ξεπούλημα». Μερικές φορές ισχύει. Στη περίπτωση του “The Satanist” όμως δεν συμβαίνει αυτό. Το άλμπουμ είναι σκληροτράχηλο, με μουσική και στίχους «in your face», αλλά ντυμένο με πιασάρικα riffs και έξυπνες μελωδίες. Άλλωστε, όπως συνηθίζει η μπάντα καθ’ όλη τη καριέρα της, ήταν ακόμα ένα τελετουργικό.
Μέσα από αυτόν, βγήκαν τραγούδια τα οποία μετά από μια δεκαετία θεωρούνται κλασικά, ή σήμα κατατεθέν των Πολωνών. “Ora pro nobis Lucifer”, “Blow your trumpets Gabriel και “O Father O Satan O Sun!“ είναι μερικά από αυτά. Δεν υπάρχει άλλος δίσκος που να έχει τόσα καλά κομμάτια μαζεμένα, σαν το ”The satanist” και να στέκουν όλα ψηλά στις live εξορμήσεις τους.
Δυστυχώς, μετά από το ”The satanist”, το επίπεδο έπεσε πολύ, αν και το “Opvs Contra Natvram” ήταν κάπως καλύτερο από το χειρότερο άλμπουμ της καριέρας τους “I loved you at your darkest”. Δεν θα μας χαλούσε να έβγαζαν έναν δίσκο τύπου ”The satanist” ξανά!
Γιώργος Δρογγίτης
