Οι ARCH ENEMY χώρισαν τους δρόμους τους με τη τραγουδίστριά τους τα τελευταία 11 χρόνια, Alissa White-Gluz. Δεν δόθηκε κάποιος λόγος για την αποχώρησή της.
Οι βετεράνοι extreme metallers δημοσίευσαν την ακόλουθη ανακοίνωση στα social media:
«Οι ARCH ENEMY χώρισαν τους δρόμους τους με την τραγουδίστρια Alissa White-Gluz. Είμαστε ευγνώμονες για τον χρόνο και τη μουσική που μοιραστήκαμε και της ευχόμαστε τα καλύτερα. Όπου υπάρχει ένα τέλος, υπάρχει και μία αρχή. Ραντεβού το 2026.»
Η Alissa πρόσθεσε ξεχωριστά στη σελίδα της στο Facebook:
«Μετά από 12 χρόνια στους ARCH ENEMY, χωρίσαμε τους δρόμους μας. Είμαι για πάντα ευγνώμων στους χιλιάδες υπέροχους οπαδούς που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια. Σας ευχαριστώ, Beastlings! Ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σας όσα ετοιμάζω (έχω κάποιες μεγάλες εκπλήξεις). Μείνετε συντονισμένοι για μεγάλα νέα το 2026 και τα λέμε πολύ σύντομα.»
Δίχως να χάσει χρόνο, η πρώην -πλέον- τραγουδίστρια των ARCH ENEMY, κυκλοφόρησε το “The Room Where She Died”, το πρώτο single από το επερχόμενο ντεμπούτο σόλο άλμπουμ της.
Η μουσική για το “The Room Where She Died” γράφτηκε από τον πληκτρά των KAMELOT, Oliver Palotai, ενώ η Alissa ερμήνευσε, ηχογράφησε και έγραψε όλα τα φωνητικά του κομματιού. Η White-Gluz συνέλαβε επίσης το σενάριο του συνοδευτικού music video, το οποίο δημιούργησε η σερβική εταιρεία παραγωγής βίντεο iCODE Team.
Το σχόλιό της ήταν το εξής:
«Ελπίζω να αγαπήσετε αυτή την πρώτη γεύση από το επερχόμενο σόλο άλμπουμ μου. Το ‘The Room Where She Died’ είναι ένα τραγούδι που με ικανοποιεί πραγματικά. Νιώθω πως μπορώ να εκφραστώ με τρόπους που είχαν μείνει σε αδράνεια για χρόνια. Αυτό το άλμπουμ που έρχεται είναι ποικιλόμορφο και λατρεύω την ιδέα να ανοίγω αυτό το νέο κεφάλαιο με αυτό το τραγούδι και το βίντεο, για το οποίο έγραψα το σενάριο. Ανυπομονώ να μοιραστώ περισσότερα μαζί σας!»
Οι Βραζιλιάνοι metallers ANGRA ανακοίνωσαν την αποχώρηση του τραγουδιστή τους τα τελευταία 13 χρόνια, του Ιταλού Fabio Lione (VISION DIVINE, RHAPSODY OF FIRE, KAMELOT), με την ακόλουθη ανακοίνωση στα social media:
«Με βαθιά ευγνωμοσύνη και εκτίμηση, οι ANGRA ανακοινώνουν επίσημα την αποχώρηση του τραγουδιστή Fabio Lione.
Ο Fabio είναι ένας εξαιρετικός τραγουδιστής και ένας ξεχωριστός άνθρωπος, που σημάδεψε την ιστορία μας με την αφοσίωσή του, την καλλιτεχνική του ευαισθησία και μια φωνή ικανή να συγκινεί και να εντυπωσιάζει κοινά σε όλο τον κόσμο.
Σε αυτά τα 13 χρόνια, ο Fabio αφιέρωσε ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής του στους ANGRA, συχνά μακριά από το σπίτι του στην Ιταλία, την οικογένειά του και την καθημερινότητά του. Αυτή η συνεχής προσπάθεια, πάντα με επαγγελματισμό, πάθος και γενναιοδωρία, είναι κάτι για το οποίο θα έχουμε αιώνιο θαυμασμό. Ήταν αμέτρητα τα ταξίδια, οι εξουθενωτικές περιοδείες, οι ατελείωτες ώρες στα στούντιο και οι στιγμές που θα μείνουν για πάντα στη μνήμη της μπάντας και των οπαδών.
Με τον καιρό, ο Fabio έγινε και λίγο… Βραζιλιάνος. Αγκάλιασε την κουλτούρα μας, τη γλώσσα μας, το χιούμορ μας και τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή. Έγινε μέρος της μουσικής μας οικογένειας και κατέκτησε μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των οπαδών που πάντα τον υποδέχονταν με απέραντη αγάπη. Είναι πολύ αγαπητός σε όλους μας και η παρουσία του άφησε βαθύ αποτύπωμα σε όσους είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν ή να αλληλεπιδράσουν μαζί του. Η κληρονομιά του στους ANGRA θα μείνει για πάντα μέσα από τη μουσική που δημιουργήσαμε μαζί και τις στιγμές που μοιραστήκαμε στη σκηνή και στη ζωή.
Του ευχόμαστε κάθε επιτυχία και ευτυχία στα επόμενα κεφάλαια της πορείας του. Είμαστε ειλικρινά ευγνώμονες για κάθε χρόνο αφοσίωσης και τις αναμνήσεις που φτιάξαμε μαζί. Η εκτίμησή μας παραμένει ακέραιη και οι πόρτες θα είναι πάντα ανοιχτές για εκείνον.
Ο Fabio θα αποχαιρετήσει τους ANGRA στο Bangers Open Air τον Απρίλιο του 2026.
Ευχαριστούμε, Fabio!»
Λίγες ώρες αργότερα, έκαναν ανακοίνωση όπου αποκάλυπταν ότι στο Bangers Open Air θα έχουν μαζί τους τον Βραζιλιάνο τραγουδιστή Alírio Netto, δίχως να επισημαίνουν αν θα είναι κάτι μόνιμο, βέβαια, γράφοντας τα εξής:
“Οι Angra έχουν τη χαρά να ανακοινώσουν ότι στα φωνητικά για το ιστορικό reunion show στο Bangers Open Air, όπου θα είναι headliners την Κυριακή 26 Απριλίου 2026, θα βρίσκεται ο Alírio Netto.
Ο Alírio είναι διεθνώς αναγνωρισμένος τραγουδιστής, γνωστός για τη συμμετοχή του στο Queen Extravaganza, το επίσημο project των Queen, καθώς και για τη σταθερή πορεία του στο μιούζικαλ, όπου πρωταγωνίστησε σε μεγάλες παραγωγές όπως We Will Rock You και Jesus Christ Superstar, μεταξύ άλλων. Η ευελιξία του, η φωνητική του δύναμη και η παρουσία του στη σκηνή τον καθιστούν την ιδανική επιλογή γι’ αυτήν τη ξεχωριστή στιγμή.
«Τι χαρούμενη μέρα, φίλοι μου! Πολλές ευχαριστίες στους Rafael, Felipe, στον Marcelo — αδερφό της ψυχής μου — στον Bruno και στον Kiko για την εμπιστοσύνη τους σε αυτό το νέο κεφάλαιο. Ευχαριστώ επίσης τον Paulo Baron για τη στήριξη και την υποδοχή σε μια τόσο ξεχωριστή στιγμή. Ευχαριστώ τους οπαδούς των Angra που με καλωσόρισαν σε αυτό το ταξίδι που ανήκει και σε εσάς. Έρχομαι με ταπεινότητα, σεβασμό και βαθιά αγάπη για αυτή τη μπάντα. Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να τιμήσω, με απόλυτο σεβασμό, την κληρονομιά του Fábio, του Edu και του αείμνηστου Andre Matos, μεγάλες μου εμπνεύσεις στη ζωή», δηλώνει ο Alírio Netto.
Η συναυλία θα παρουσιαστεί σε τρεις πράξεις, που θα τιμήσουν διαφορετικές φάσεις της ιστορίας των Angra:
Πρώτη πράξη: η τωρινή σύνθεση — Rafael Bittencourt, Felipe Andreoli, Marcelo Barbosa, Bruno Valverde και Alírio Netto — με τη συμμετοχή του Fabio Lione.
Δεύτερη πράξη: η εποχή “Rebirth”, με Kiko Loureiro, Edu Falaschi και Achiles Priester.
Τρίτη πράξη: όλοι μαζί στη σκηνή, σε μια μεγάλη γιορτή της κληρονομιάς της μπάντας, που το 2026 συμπληρώνει 35 χρόνια.
Θα είναι μια μοναδική βραδιά, ετοιμασμένη με σεβασμό και αφοσίωση στην ιστορία της μπάντας. Μια ξεχωριστή στιγμή γεμάτη νέες και παλιές συναντήσεις. Ανυπομονούμε να ζήσουμε αυτή την ιστορική στιγμή μαζί σας.
Ραντεβού στο Bangers Open Air.”
Για να δούμε λοιπόν, ποιος θα είναι τελικά ο νέος τραγουδιστής των Βραζιλιάνων…
Το Release Athens 2026 υποδέχεται τους Three Days Grace, την Κυριακή 28 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού. Οι Καναδοί, μια από τις υπερδυνάμεις του σύγχρονου alternative metal/rock, επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ελλάδα, έτοιμοι να προσφέρουν ένα από τα πιο εκρηκτικά και συναισθηματικά φορτισμένα shows του ερχόμενου καλοκαιριού.
Περισσότερα ονόματα θα ανακοινωθούν σύντομα!
Οι Three Days Grace σχηματίστηκαν το 1997 ως μετεξέλιξη των Groundswell. Το 2003 κυκλοφορούν το ομώνυμο ντεμπούτο τους, το οποίο γνωρίζει άμεσα μεγάλη επιτυχία, κυρίως χάρη στο τεράστιο hit “I Hate Everything About You”, οδηγώντας τη μπάντα σε τρία χρόνια συνεχούς περιοδείας. Όταν επέστρεψαν στο στούντιο, αξιοποίησαν τις αντιφατικές εμπειρίες αυτής της περιόδου, καθώς και τις προσωπικές μάχες του τραγουδιστή τους Adam Gontier με τον εθισμό, για να δημιουργήσουν το “One-X” (2006), ένα από τα πιο εμβληματικά και αγαπημένα άλμπουμ τους, που σφράγισε τον ήχο και τη θεματική τους ταυτότητα.
Η επιτυχία συνεχίστηκε με τα “Life Starts Now” (2009) και “Transit of Venus” (2012), όμως η – προσωρινή, όπως αποδείχθηκε – αποχώρηση του Gontier το 2013 και η προσθήκη του Matt Walst στη θέση του, σηματοδότησαν μια νέα δημιουργική περίοδο για τη μπάντα. Αυτή αποτυπώθηκε στα “Human” (2015), “Outsider” (2018) και “Explosions” (2022), κυκλοφορίες που ανέδειξαν την ικανότητά τους να εξελίσσονται διατηρώντας παράλληλα τον χαρακτηριστικό, δυναμικό και βαθιά φορτισμένο ήχο τους.
Με τον Gontier να επιστρέφει το 2024 και τον Walst να παραμένει ως συν-τραγουδιστής, οι Three Days Grace κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες το “Alienation”, ένα άλμπουμ που επιβεβαίωσε πως παραμένουν ένα από τα πλέον επιδραστικά ονόματα του alternative metal/rock. Τα τελευταία χρόνια, η μπάντα έχει προσελκύσει και ένα νέο, νεανικό κύμα οπαδών, χάρη στη διαχρονικότητα των θεμάτων της και την ακαταμάχητη ενέργεια των live εμφανίσεών της, αποδεικνύοντας ότι παραμένουν επίκαιροι και συναρπαστικοί για όλες τις γενιές.
Την Κυριακή 28 Ιουνίου, θα τους υποδεχτούμε με μεγάλη χαρά για να τραγουδήσουμε παρέα ύμνους όπως τα “I Hate Everything About You”, “Pain”, “Animal I Have Become” και “Never Too Late”.
Η διάθεση των εισιτηρίων ξεκινάει την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου, στις 12:00, προς 50€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.
Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, με πρώτη τιμή τα 100€.
Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:
Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους
Open-bar
Ξεχωριστή πύλη εισόδου
Ιδιωτικό parking
Ξεχωριστές τουαλέτες
Αναμνηστικό δώρο
Παράλληλα, είναι διαθέσιμη μια ειδική προσφορά για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν δύο ημέρες του φεστιβάλ, επωφελούμενοι από μία σημαντική έκπτωση:
Three Days Grace & more TBA (28/6, Πλατεία Νερού) + Limp Bizkit & more TBA (15/6, Πλατεία Νερού) προς 110€ (όφελος 20€)
Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr
Διάθεση εισιτηρίων ΑμεΑ:
Το Φεστιβάλ φροντίζει για την πρόσβαση Ατόμων με Αναπηρία, προσφέροντας ειδικό χώρο με ανεμπόδιστη θέα προς τη σκηνή. Ο ειδικός χώρος είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο, διαθέτει καθίσματα, ξεχωριστές τουαλέτες & δωρεάν parking.
Για την αγορά εισιτηρίων ΑμεΑ, παρακαλούμε να προωθήσετε το αίτημά σας ηλεκτρονικά στο support@releaseathens.gr, επισυνάπτοντας την κάρτα αναπηρίας σας. Για την είσοδό σας στους χώρους ΑμεΑ, η κάρτα αυτή θα χρειαστεί να επιδειχθεί κατά την άφιξή σας στο Φεστιβάλ.
Αν υπάρχει ένα συγκρότημα που κατάφερε να αποδείξει πως το heavy metal μπορεί να συνδυάσει το γλέντι, τη θεατρικότητα και την ειλικρινή μουσική δεξιοτεχνία χωρίς να πέσει στην παγίδα της γραφικότητας, αυτοί είναι οι ALESTORM. Πειρατές με κιθάρες, ρούμι στα ποτήρια κι ένα χαμόγελο μόνιμα χαραγμένο στα χείλη – το είδος χαμόγελου που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πρόκειται για αστείο ή για ιδιοφυΐα. Κι όμως, οι Σκωτσέζοι αυτοί μουσικοί πήραν ένα concept που αρχικά έμοιαζε με χιουμοριστικό πείραμα και το μετέτρεψαν σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα brand του σύγχρονου metal.
Η ιστορία ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν ο Christopher Bowes – ένας πληκτράς με αγάπη στις folk μελωδίες, την power metal θεματολογία και τη σκανδαλιάρικη ειρωνεία – ενώνει τις δυνάμεις του με τον κιθαρίστα Gavin Harper για να δημιουργήσουν τους BATTLEHEART. Στα πρώτα τους demo, η μπάντα πειραματίζεται με ένα μίγμα folk και power metal, όμως το κοινό δείχνει ασυνήθιστη λατρεία προς τα τραγούδια που μιλούσαν για πειρατεία, ρούμι και άθλους πάνω σε φανταστικές θάλασσες. Έτσι, το 2007, το συγκρότημα κάνει το αποφασιστικό βήμα: μετονομάζεται σε ALESTORM — ένα λογοπαίγνιο που ενώνει την μπύρα (ale) με την καταιγίδα (storm), συνοψίζοντας σε μία λέξη τη φιλοσοφία τους. Η Napalm Records τους υπογράφει σχεδόν αμέσως, αντιλαμβανόμενη πως αυτό που είχε γεννηθεί δεν ήταν απλώς άλλο ένα ευρωπαϊκό power metal σχήμα, αλλά κάτι με ξεκάθαρη ταυτότητα και εύρος.
Το 2008 κυκλοφορεί το πρώτο τους άλμπουμ, “Captain Morgan’s Revenge”, ένα ντεμπούτο που καταφέρνει να συνδυάσει τη μεθυσμένη ανεμελιά με στιβαρή μουσικοσύνθεση. Οι μελωδίες θυμίζουν ταβέρνες εποχής, οι κιθάρες βροντούν σαν κανονιοβολισμοί, τα ρεφρέν σε ωθούν να σηκώσεις το ποτήρι ψηλά. Από τα πρώτα κιόλας κομμάτια, γίνεται σαφές πως πίσω από το χιούμορ υπάρχει μια εκπληκτικά σοβαρή καλλιτεχνική βάση.
Το κοινό τους μεγαλώνει, και το επόμενο άλμπουμ, “Black Sails at Midnight” (2009), σφραγίζει τη φήμη τους. Ο ήχος γίνεται πιο στιβαρός, τα τραγούδια πιο κινηματογραφικά, κι η μπάντα αρχίζει να κατακτά τις σκηνές της Ευρώπης με τη γοητεία μιας μεθυσμένης ναυτικής ορχήστρας.
Photo by Elena Vasilaki
Κάπου εκεί, γεννιέται και το στοιχείο που θα τους ακολουθεί για πάντα: η αίσθηση πως το συγκρότημα δεν «παίζει» απλώς μουσική, αλλά καλεί όλο το κοινό να γίνει πλήρωμα στο ίδιο πλοίο. Ένα πλοίο που θυμίζει — για να το πούμε με όρους ελληνικούς — εκείνο το περίφημο “πειρατικό” που αναφωνούσε ο Γιώργος Χελάκης στις περιγραφές του για την Εθνική Ελλάδος το 2004. Μόνο που εδώ δεν έχουμε γήπεδα και θριάμβους, αλλά συναυλιακές σκηνές γεμάτες μπύρα, χορό και ξέφρενο κέφι. Όπως τότε «σήκωνε τα πανιά» η Εθνική και σάρωνε την Ευρώπη, έτσι και οι ALESTORM ανεβάζουν το κοινό τους στο κατάστρωμα και το οδηγούν σε ένα μεταλλικό ταξίδι όπου όλοι είναι μαζί, όλοι τραγουδούν, όλοι γιορτάζουν.
Κάθε δίσκος από εκεί και πέρα μοιάζει με νέο προορισμό. Το “Back Through Time” (2011) γεμίζει με χρονικά άλματα, μάχες με Βίκινγκς και θεατρικές εξάρσεις. Ο ήχος γίνεται πιο ογκώδης, πιο πολεμικός. Το “Sunset on the Golden Age” (2014) έρχεται σαν απόδειξη ωριμότητας: εδώ κρύβονται μερικά από τα πλέον εμβληματικά κομμάτια της καριέρας τους, όπως το «Drink», ένας ύμνος που παίζεται σε κάθε metal πάρτι ανά τον κόσμο. Οι συνθέσεις του Bowes αποδεικνύουν ότι, όσο γραφική κι αν φαίνεται η θεματολογία, το μουσικό περιεχόμενο είναι εξαιρετικά σοβαρό.
Το 2017, το “No Grave But the Sea” μεγαλώνει τον μύθο· οι ζωντανές εμφανίσεις τους πλέον θυμίζουν πανηγύρι σε πειρατικό κατάστρωμα: φουσκωτά παπάκια που περνούν από χέρι σε χέρι, θεατές που τραγουδούν κάθε στίχο, φωνές που καλύπτουν τον ήχο των ηχείων.
Το “Curse of the Crystal Coconut” (2020) βουτά ακόμη βαθύτερα στη σάτιρα και την υπερβολή, ενώ το “Seventh Rum of a Seventh Rum” (2022) – με τίτλο-καρφί στους IRON MAIDEN – δείχνει πως οι ALESTORM ξέρουν πολύ καλά να γελούν με το ίδιο τους το δημιούργημα χωρίς να χάνουν σε ποιότητα.
Πίσω από την εικόνα της μεθυσμένης τρέλας κρύβεται μια μπάντα σοβαρά δουλεμένη. Τα πλήκτρα του Bowes δίνουν έναν σχεδόν κινηματογραφικό χαρακτήρα στα κομμάτια, οι κιθάρες διατηρούν το power metal βάρος, και οι στίχοι ισορροπούν μοναδικά ανάμεσα στη σάτιρα και την επικότητα. Οι ALESTORM δεν γράφουν απλώς τραγούδια – χτίζουν έναν αυτοτελή σύμπαν, μια μυθολογία που εξελίσσεται με κάθε δίσκο. Και σε αυτόν τον κόσμο, οι φάλαινες, τα παπάκια, οι πίτσες και το ατελείωτο ρούμι συνυπάρχουν αρμονικά με εμπνευσμένο songwriting.
Σήμερα, οι ALESTORM έχουν ξεπεράσει τα όρια της «μπάντας». Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Στα φεστιβάλ όπου εμφανίζονται, το κοινό δεν περιμένει απλώς μια συναυλία – περιμένει μια τελετουργία. Ένα ξεφάντωμα όπου η μουσική γίνεται το πρόσχημα για μια συλλογική γιορτή. Και εδώ βρίσκεται και η ουσία τους: υπενθυμίζουν ότι το metal δεν χρειάζεται πάντα να είναι σκοτεινό ή σοβαροφανές. Mπορεί να είναι δυνατό, θορυβώδες και απολαυστικά… γελοίο, χωρίς να χάσει ούτε ίχνος αυθεντικότητας.
Δύο δεκαετίες μετά, το πλοίο των ALESTORM δεν δείχνει να κουράστηκε. Τα πανιά του είναι ακόμη γεμάτα μπύρα, γέλιο και riffs που σε κολλάνε στον τοίχο. Δεν υπόσχονται φιλοσοφίες ή βαθυστόχαστα νοήματα – υπόσχονται διασκέδαση. Και αυτό το κάνουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Ο Christopher Bowes και το πλήρωμά του συνεχίζουν να καλούν το κοινό στο κατάστρωμα με μια φράση που συνοψίζει ολόκληρη την πορεία τους:
“Raise your horns, drink your rum, and let the storm begin!”
“Night and day will be the same, underneath the evil reign!”
HELSTAR. Ένας ζωντανός θρύλος, ένας ζωντανός μύθος. Συγκρότημα – λατρεία, συγκρότημα – φετίχ. Κάθε τους κυκλοφορία, είναι αφορμή για τις ίδιες και τις ίδιες συζητήσεις, περί του πόσο αδικημένη αλλά και εκπληκτική μπάντα είναι. Κάθε τους κυκλοφορία, γεννά την ίδια προσμονή για μια ακόμη συναυλία όπου θα βιώσουμε την απόλυτη υπεροχή του US (power) metal, από πρώτο χέρι. Με αφορμή λοιπόν την επικείμενη εμφάνισή τους στο ΑΝ club, στις 30 του μηνός Νοεμβρίου, οι Σάκης Νίκας και Δημήτρης Τσέλλος ακούν ξανά τους δίσκους τους, «ξεσκονίζουν» αναμνήσεις, συμφωνούν, διαφωνούν και στο τέλος φτιάχνουν το “worst to best” της δισκογραφίας των μεγάλων Τεξανών.
“Thiswickednest” (AFM, 2014) Κάθε μπάντα δικαιούται μία μέτρια δισκογραφική στιγμή. Για μένα προσωπικά εδώ οι HELSTAR πιάνουν ένα συνθετικό ναδίρ καθώς τα κομμάτια κινούνται σε ασφαλείς, θα λέγαμε, περιοχές με απολύτως προβλέψιμα χαρακτηριστικά. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι δεν είναι τόσο κακό άλμπουμ απλώς δεν ενέχει το στοιχείο της έκπληξης, δεν συναρπάζει και σε τελική ανάλυση δεν πάει το χέρι σου στη δισκοθήκη, βρε αδερφέ! Παρόλα αυτά, κανένας fan της μπάντας δεν γίνεται να αγνοήσει τραγούδια σαν τα “Fall of dominion” και “Eternal Black” γεγονός που φανερώνει ότι ακόμη και σε μία…κακή μέρα οι HELSTAR κάτι μπορούν να δώσουν.
Σ.Ν.
“Gloryofchaos” (AFM, 2010) Έχω συνδυάσει με πολλές και καλές αναμνήσεις την περίοδο κυκλοφορίας του “Glory of Chaos” καθώς η tour για την προώθηση του δίσκου πέρασε από τη χώρα μας σε ένα αλησμόνητο live στην υπόγα στην Κάνιγγος. Ναι, μπορεί να μην είναι ο πιο αντιπροσωπευτικός δίσκος της μπάντας αφού τα thrashy στοιχεία υπερτερούν έναντι της US power αισθητικής αλλά μιλάμε για το πνευματικό παιδί των Barragan & Trevino, οι οποίοι ξαναδούλεψαν μερικά τραγούδια από την εποχή των ETERNITY BLACK (απίστευτο project της περιόδου 2004-2005) και ο Rivera ακολούθησε προσθέτοντας μάλιστα μία πιο…black metal χροιά στην ερμηνεία του (ειδικά στο κομμάτι “Alma negra”).
Σ.Ν.
“Thedevil’smasquerade” (MassacreRecords, 2025) Το τελευταίο άλμπουμ, που ήρθε μετά από μια μακρά δισκογραφική παύση εννέα (!) ετών. Όλα ωραία, όλα καλά, οι HELSTAR μας επισκέπτονται τακτικά πλέον και παράπονο δεν έχουμε αλλά βάσει των συνθετικών ικανοτήτων τους, οι οποίες ΔΕΝ τους έχουν αφήσει ακόμη, θέλουμε συχνότερα νέο υλικό! Βασικά, τώρα που το ξανασκέφτομαι, οι Τεξανοί είναι από τις λίγες τόσο παλαιές μπάντες από τις οποίες θέλουμε ακόμη νέους δίσκους. Και αυτό, διότι τα τραγούδια μας αποζημιώνουν! «Αποζημίωση» που λαμβάνουμε παχυλή και με το φετινό “The devil’s masquerade” που ηχητικά, θα το βρεις κάπου μεταξύ “Vampiro” και “The king of Hell”. Το ομότιτλο κομμάτι, το “Carcass for a king”, το “Seek out your sins” και φυσικά το εντυπωσιακό “I am the way” με τις συμμετοχές σπουδαίων Τεξανών φωνών, είναι τα απόλυτα highlights μέσα από μια πλειάδα ΜΟΝΟ καλών συνθέσεων. Δίσκος που πρέπει να προσεχτεί ιδιαίτερα, φέτος.
Δ.Τ
“Vampiro”(EMPLabelGroup, 2016) Η ώρα της επιστροφής στα ένδοξα μουσικά εδάφη του “Nosferatu”. O Rivera θα φορέσει την κάπα του, την τροχισμένη του οδοντοστοιχία, τα μεγάλα spiked bracers του και θα μας εξιστορήσει για μια ακόμη φορά βαμπιρικές ιστορίες. Μόνο που εδώ, δεν έχουμε ούτε ρομαντζάδες, ούτε συναισθηματισμούς, ούτε μετάνοιες… Ο κόμης των HELSTAR έχει έτσι κι αλλιώς πολύ μεγαλύτερη σχέση με τον Orlok παρά με τον Dracul, στο “Vampiro” είναι ακόμη πιο σατανικός από αυτόν του “Nosferatu” και κομματάρες όπως είναι τα “Awaken unto darkness”, “Blood lust”, “From the pulpit to the pit”, “To their death beds they fell” και “Black Cathedral”, οδηγούν σε ένα ηχητικό λουτρό αίματος το οποίο όσο και να θες, δεν καθαρίζεται με τίποτα.
Δ.Τ
“The king of hell” (AFM, 2008) Το reunion των HELSTAR ήταν γεγονός. Η πρόσκληση του Robb Chavez για μία συναυλία το 2006 οδήγησε σε εκδήλωση ενδιαφέροντος από την AFM η οποία μετά την εξαιρετική συλλογή “Sins of the past” έβαλε τους Αμερικανούς στο studio και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Ο κλασικός ήχος των HELSTAR είχε επιστρέψει για τα καλά αφού μιλάμε ουσιαστικά για τη σύνθεση του “Remnants…” (χωρίς τον Rene Luna). Τα κομμάτια είναι αψεγάδιαστα, η παραγωγή πεντακάθαρη και ευτυχώς για όλους μας ο κόσμος το υποδέχτηκε με θέρμη «υποχρεώνοντας» τους Barragan & Rivera να δουν την όλη φάση υπό ένα πρίσμα μακροπρόθεσμου σχεδιασμού.
Σ.Ν.
“Multiplesofblack” (MassacreRecords, 1995) Ξέρω…οι περισσότεροι εκεί έξω δεν γουστάρουν το συγκεκριμένο δίσκο. Ωστόσο, αν αφήσουμε κατά μέρος την κακή παραγωγή (στα μισά τραγούδια) και το γεγονός ότι από την κλασική σύνθεση έχουν μείνει μονάχα οι Rivera & Abarca το ύφος των τραγουδιών και το συνθετικό επίπεδο δεν είναι καθόλου κακό. Το αντίθετο. Προσωπικά, το γουστάρω πολύ και ας μην είναι κλασικό HELSTAR. Άλλωστε μιλάμε για ένα δίσκο που περιλαμβάνει τα “No second chance” και “Black Silhouette skies” που ενέχουν όλα τα trademark HELSTAR στοιχεία και φυσικά μία διασκευή σε ένα από τα καλύτερα (και για τον Δημήτρη, το καλύτερο, το ξέρω καλά αυτό) heavy metal κομμάτια όλων των εποχών, το “Beyond the realms of death”.
Σ.Ν.
“Burningstar” (CombatRecords, 1984) Από εδώ ξεκίνησαν όλα… έτσι δεν είναι; Μπορεί να μην είναι ο καλύτερος δίσκος των HELSTAR αλλά είναι 100% ο ιδανικός δίσκος για όλους τους φίλους του παραδοσιακού metal καθώς οι επιρροές από IRON MAIDEN και JUDAS PRIEST είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Εδώ έχουμε τουλάχιστον δύο κλασικά τραγούδια (το ομώνυμο και το “Run with the pack”) ενώ δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι ο δίσκος κλείνει με ένα τραγούδι για τον Δράκουλα (“Dracula’s castle”). Πέντε χρόνια μετά η μία πλευρά του βινυλίου του “Nosferatu” θα ήταν αφιερωμένη στον απέθαντο βρικόλακα ενώ 32 χρόνια μετά το “Vampiro” θα ήταν ένα κανονικό concept άλμπουμ για αυτόν.
Σ.Ν.
“Remnantsofwar” (CombatRecords, 1986) Σε κάποια από τις πάμπολλες συζητήσεις περί μουσικής με τον Σάκη, όταν αυτή έφτασε στους HELSTAR, θυμάμαι να μου λέει: «Το ‘Adistant thunder’ είναι το πιο ολοκληρωμένο άλμπουμ της μπάντας, το ‘Nosferatu’ είναι 100 χρόνια μπροστά από την εποχή του, αλλά το πιο αντιπροσωπευτικό είναι το ‘Remnantsofwar’». Τώρα πως αυτό μεταφράζεται, θα το δούμε και παρακάτω αλλά έτσι κι αλλιώς, μικρή σημασία είχε για τον 16χρονο Δημήτρη, όταν πρωτάκουσε τους Τεξανούς μέσω αυτού του δίσκου. Μιλάμε για σοκ επιπέδου «το ακούω όλη μέρα και δεν ακούω τίποτα άλλο για καμιά βδομάδα»! Καλές όμως οι προσωπικές αναμνήσεις και τα βιώματα, δε λέω, αλλά αν δούμε τον δίσκο αντικειμενικά, καταλαβαίνουμε αμέσως γιατί θεωρείται το πιο αντιπροσωπευτικό. Στο “Remnants of war” λοιπόν, οι HELSTAR έχουν τα πρωτόλεια στοιχεία του ντεμπούτου, τα τεχνικά στοιχεία και το σκοτάδι του “Nosferatu” (κι ας μην έχουν το ίδιο line-up με τότε, η σύνθεση εδώ παίζει «παπάδες») και ορισμένη από την αμεσότητα του “A distant thunder”. Η ποιότητα πιάνει επίπεδα που άλλοι καλλιτέχνες ούτε καν μπορούν να ονειρευτούν και χαρά με γεμίζει το γεγονός πως αρκετοί εκεί έξω, ενστερνίζονται μαζί μου τη μάλλον καθόλα αιρετική άποψη πως ΑΥΤΟ, είναι το καλύτερο HELSTAR δημιούργημα και ίσως το πιο αδικημένο άλμπουμ ολόκληρου του US metal.
Δ.Τ
“Adistantthunder” (MetalBladeRecords, 1988) «Και γιατί τούτο δω είναι το πιο ολοκληρωμένο;» ρωτάς. Και σου απαντώ: 1) Γιατί η παραγωγή είναι, αν όχι καλύτερη, πιο ισορροπημένη. 2) Γιατί το line up έχει δύο προσθήκες που το ανεβάζουν ένα επίπεδο, τουλάχιστον. Πολύ καλός ο René Luna αλλά Frank Ferreira δεν ήταν. Ακούς τον Frank στο σαρωτικό “The king is dead” και τα vibes που παίρνεις, είναι ίδια με αυτά της πρώτης σου γνωριμίας με τον Nicko, στο “Where eagles dare”. Ομοίως, τεχνίτης από τους λίγους ο Rob Trevino μα ο Andre Corbin ήταν από άλλο σύμπαν. 3) Γιατί οι συνθέσεις, χωρίς να χαθεί η μοναδική «ταυτότητα» του γκρουπ, έγιναν πιο άμεσες και «ευκολοχώνευτες», κατά την προτροπή του παραγωγού Bill Metoyer ο οποίος είχε να διαχειριστεί όπως έπρεπε μια μπάντα με τρομερή «χημεία» και ασύλληπτες δυνατότητες. 4) Γιατί υπάρχει ένα “Winds of war” τον στανιό μου μέσα, το πιο ολοκληρωμένο τραγούδι που έγραψε ποτέ το γκρουπ! «Ωραία, κάτι άλλο που το κάνει να ξεχωρίζει;» Ναι, τα δύο του εξώφυλλα, με τα «άκυρα» χέρια της Alex Jai, με μανικιούρ στην «πένα», να ποζάρουν και στα δύο, αλλά μόνο στο ένα εξώφυλλο να υπάρχουν κεραυνοί!
Δ.Τ
“Nosferatu” (MetalBladeRecords, 1989) Ο καλύτερος δίσκος των HELSTAR ή αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε λιγότερο πομπώδεις χαρακτηρισμούς, ένας δίσκος που ήταν 100 χρόνια μπροστά από την εποχή του (σ. Δ.Τ: Σάκη σε πρόλαβα, το έγραψα χεχε)! Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό το δεύτερο είναι πιο πομπώδες… ας είναι! Οι Αμερικανοί βγάζουν τον καλύτερο τους εαυτό, η έμπνευση χτυπάει «κόκκινο» και η κιθαριστική επίθεση των Barragan/Corbin είναι απαράμιλλη. Η τεχνική power/thrash αισθητική συνδυασμένη με μία εξωπραγματική ερμηνεία του Rivera αλλά και ένα rhythm section που χτίζει ουρανοξύστες δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Μακάρι ο κόσμος να είχε πιστέψει τότε περισσότερο σε αυτό το αριστούργημα αλλά έστω και η ετεροχρονισμένη αναγνώριση είναι μία δικαίωση. Το US metal στα καλύτερα του!
Σ.Ν.
ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ
“Demolition” (demo, 1990) Θυμάμαι να συνομιλώ με τον Barragan όταν είχε αποσυρθεί από τη μουσική και έπαιζε για ένα διάστημα Tex-Mex μουσική (χωρίς πλάκα) ότι ο λόγος που τα είχε παρατήσει ήταν διότι είχε απογοητευτεί από την απαξίωση όλων των δισκογραφικών στο εν λόγω υλικό. Ο ίδιος θεωρούσε ότι τα κομμάτια σε αυτό το demo ήταν όχι μόνο τη φυσική συνέχεια του “Nosferatu” αλλά τέσσερεις από τις καλύτερες συνθέσεις των HELSTAR. Εμείς συμφωνούμε και επαυξάνουμε! Είναι απορίας άξιο πως διάτανο δεν τους επέλεξε καμία εταιρεία εκείνη την εποχή που ο πιο ακραίος ήχος βρισκόταν σε ένα εμπορικό απόγειο. Τέλος πάντων. Ευτυχώς κυκλοφόρησε επίσημα το 2001 μαζί με τα ακυκλοφόρητα (τότε) τραγούδια των VIGILANTE (βραχύχρονο project του Rivera), στην εκπληκτική συλλογή “The James Rivera legacy”.
Σ.Ν.
“Sinsofthepast” (AFM, 2007) Ανεξάρτητα με το τι πιστεύει κάποιος για τις επανηχογραφήσεις τραγουδιών ή και ολοκλήρων δίσκων, στην περίπτωση των HELSTAR και του “Sins of the past”, οι προσωπικές γνώμες δεν έχουν ουδεμία σημασία. Και αυτό διότι τούτη η συλλογή ήταν τόσο καλή, που αφενός οδήγησε σε μόνιμη δισκογραφική και συναυλιακή επάνοδο (αν εξαιρέσουμε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, εκεί κάπου στο 2001, η μπάντα ουσιαστικά δεν υπήρχε από το 1995), αφετέρου δεν έχω ακούσει ούτε έναν (1) οπαδό του γκρουπ, που αυτών η γνώμη είναι η πλέον βαρύνουσα, να μην τη θεωρεί εξαιρετική! Το ίδιο το συγκρότημα τη θεωρεί κανονική δισκογραφική δουλειά κι όχι “best of”. Τυχαίο; Απίστευτο σκότος κυριαρχεί στα δεκατρία παλαιά κομμάτια (άκου πχ τη νέα μορφή του “Baptized in blood”, παιγμένη μαζί με την εισαγωγή “Rhapsody in black”) τα οποία είναι παιγμένα με τον γνωστό, εντυπωσιακό HELSTAR τρόπο, ένα σκότος που γίνεται ακόμη πιο βαρύ στα δύο ολοκαίνουργια τραγούδια, τα “Tormentor” και “Caress of the dead”. Δύο συνθέσεις που τελικά μας έδειξαν και προς τα πού θα κινηθεί το συγκρότημα στην επανένωσή του.
Οι 1000mods επιστρέφουν στο Floyd Live Music Venue το Σάββατο 7 Μαρτίου, για μια συναυλία που θα υπενθυμίσει γιατί παραμένουν μία από τις πιο επιδραστικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού heavy rock. Με την αστείρευτη ενέργεια που τους χαρακτηρίζει και τον γνώριμο, ισοπεδωτικό ήχο τους, το συγκρότημα ετοιμάζεται να γράψει άλλο ένα κεφάλαιο στην ιστορία των εκρηκτικών live εμφανίσεών του.
Η προπώληση ξεκινά άμεσα στα 17 ευρώ για συγκεκριμένο αριθμό εισιτηρίων. Μετά την εξάντλησή τους, θα συνεχιστεί στα 20 ευρώ.
Οι 1000mods χτίζουν με συνέπεια ένα διεθνές legacy που βασίζεται στην αφοσίωση, στη DIY νοοτροπία και στις αμέτρητες συναυλίες που τους καθιέρωσαν σε Ευρώπη, ΗΠΑ, Αυστραλία και όχι μόνο. Από τα stoner rock ορόσημα “Super Van Vacation” και “Vultures”, μέχρι το “Repeated Exposure To…”, το “Youth of Dissent” και το πιο βαρύ από ποτέ “Cheat Death”, η μπάντα εξελίσσει διαρκώς τον ήχο της, παραμένοντας απόλυτα αναγνωρίσιμη και βαθιά αυθεντική.
Μετρώντας συμμετοχές σε φεστιβάλ όπως Hellfest, Resurrection Fest, Desertfest, Release Athens, Rockwave και Freak Valley, έχουν αποδείξει ξανά και ξανά την αξία τους στη σκηνή· όμως τα club shows παραμένουν η αληθινή αρένα τους – εκεί όπου η χημεία με το κοινό γίνεται εκρηκτική – κάτι που αναμένεται να επιβεβαιώσουν και στην επερχόμενη ευρωπαϊκή περιοδεία τους, συνοδεύοντας τους Clutch, η οποία ξεκινά σε λίγες ημέρες.
Το εκκωφαντικό sold-out του Δεκεμβρίου ’24 προστέθηκε σε μια μακρά σειρά από γεμάτες εμφανίσεις των 1000mods στην Αθήνα, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον ξεχωριστό δεσμό της μπάντας με το αθηναϊκό κοινό. Στις 7 Μαρτίου, ο δεσμός αυτός αναζωπυρώνεται στο Floyd, με την υπόσχεση μίας ακόμα άγριας, ασταμάτητης rock βραδιάς.
Πολλά και καλά τα καινούργια clips αυτής της εβδομάδας, μεγάλα ονόματα του χώρου μας παρουσίασαν καινούργια κομμάτια όπως αυτά των LAMB OF GOD, METAL CHURCH, ULVER, AS I LAY DYING, POWERWOLF, BLOODBOUND, TYKETTO, SHINEDOWN, Paul Gilbert, ανερχόμενα όπως αυτά των ΒULLET και REACH και φυσικά οι δικοί μας FORBIDDEN SEED, AMONGRUINS και FULL HOUSE BREW CREW. Eξαιρετικά κομμάτια όλα τους και αξίζει πραγματικά να σκρολάρετε παρακάτω και να τα ακούσετε προσεκτικά.
Photo by Travis Shinn
Οι LΑΜΒ ΟF GOD κυκλοφόρησαν ένα νέο single, τo “Parasocial Christ”, μια αδιάκοπη τρίλεπτη επίθεση που για άλλη μια φορά συνδέει τους γίγαντες της metal του Richmond με τον μακροχρόνιο παραγωγό Josh Wilbur. Το αυτόνομο single ακολουθεί το “Sepsis”, το οποίο κυριαρχεί στα αμερικανικά metal charts τις τελευταίες δύο εβδομάδες.
Το τραγούδι συνοδεύεται από ένα video σε σκηνοθεσία Jon Vulpine, του οποίου το ανησυχητικό οπτικό στυλ αντικατοπτρίζει την ένταση του κομματιού καθώς αποτυπώνει την πτώση ενός ανθρώπου στην τρέλα.
“Η Εποχή της Πληροφορίας έχει γεννήσει την οικονομία της προσοχής, μια βιομηχανία αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που βασίζεται στο να κρατά τα μάτια σταθερά κολλημένα στις οθόνες, δημιουργώντας έτσι έσοδα από διαφημίσεις. Κάθε δευτερόλεπτο που ξοδεύεται κάνοντας κλικ και σκρολάροντας στις ασήμαντες ή και άθλιες λεπτομέρειες της ζωής άλλων ανθρώπων, ανθρώπων που πιθανότατα δεν θα συναντήσετε ποτέ, διασημότητες, πολιτικούς, influencers, είναι ένα ακόμη δολάριο στο πορτοφόλι κάποιου ήδη αισχρά πλούσιου tech brader”, αναφέρει ο Randy Blythe για τα θέματα πίσω από το κομμάτι. “Είσαι ένα προϊόν και σε πουλάνε σε μια αγορά στην οποία δεν έχεις κανένα μερίδιο. Η ειρωνεία του να διαβάζεις αυτό σε κάποια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης ή σε κάποια ιστοσελίδα συλλογής μουσικών ειδήσεων δεν μου διαφεύγει. Παρ’ όλα αυτά, ελπίζω ότι αυτό το τραγούδι θα σε κάνει να σκεφτείς σε ποιον και σε τι δίνεις την προσοχή σου. Παράτα το clickbait, άσε κάτω το τηλέφωνο, πήγαινε να ζήσεις τη ζωή σου, σε περιμένει έξω σε ό,τι έχει απομείνει από τον πραγματικό κόσμο”.
ΟΙ METAL CHURCH επιστρέφουν με ανανεωμένο line up και νέο κομμάτι με τίτλο “F.A.F.O” (Fuck Around and you’ll Find Out δηλαδή, που σημαίνει “ότι κάνεις θα το βρεις μπροστά σου” ή “ η αδιαφορία ή πρόκληση θα οδηγήσει σε αναπόφευκτες συνέπειες).
Το νέο lineup αποτελείται από το ιδρυτικό μέλος, κιθαρίστα Kurdt Vanderhoof, τον κιθαρίστα Rick Van Zandt, τον μπασίστα David Ellefson, τον ντράμερ Ken Mary και τον τραγουδιστή Brian Allen.
Το νέο άλμπουμ των METAL CHURCH θα κυκλοφορήσει το 2026 μέσω της Rat Pak Records. Οι βετεράνοι από τη Δυτική Ακτή επιστρέφουν με ένα ανανεωμένο lineup και ένα δυνατό νέο single που υπογραμμίζει τον ήχο χαρακτηρίζει την τεσσάρων δεκαετιών κληρονομιά τους. Το νέο σχήμα περιλαμβάνει το ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστα Kurdt Vanderhoof, μαζί με τον μακροχρόνιο κιθαρίστα Rick Van Zandt, μαζί με το είδωλο του μπάσου David Ellefson, τον δυνατό ντράμερ Ken Mary και τον δυναμικό νέο τραγουδιστή Brian Allen. Μετά την πρόσφατη περιοδεία του συγκροτήματος και την επιστροφή του από την Αυστραλία, οι MΕΤAL CHURCH βρέθηκαν σε ένα σταυροδρόμι. Μια απροσδόκητη σπίθα αναζωπύρωσε τη δημιουργική ορμή του Kurdt, ωθώντας τον να απευθυνθεί στους μουσικούς που τελικά θα διαμόρφωναν το επόμενο κεφάλαιο του συγκροτήματος. Η χημεία τους στο studio έδωσε αφορμή για το εκρηκτικό νέο κομμάτι “F.A.F.O.” – ένα τραγούδι που αμέσως ενεργοποίησε το συγκρότημα και τους ενέπνευσε να συνεχίσουν να γράφουν και να ηχογραφούν. Το νέο single δημιουργήθηκε από τον Kurdt Vanderhoof και η μίξη/mastering έγινε από τον Zeuss στο Planet Z.
“Μετά από 45 χρόνια, το γεγονός ότι έχουμε νέα μουσική το 2025 μοιάζει με θαύμα. Υπήρξε μια εποχή που ειλικρινά δεν πίστευα ότι οι METAL CHURCH θα συνέχιζαν, αλλά επιστρέψαμε, και αυτή η σύνθεση πυροδοτεί τα μέγιστα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο ενθουσιασμένος είμαι που έχω ένα νέο single καθ’ οδόν. Αυτό και μόνο κάνει αυτή τη στιγμή απίστευτα ξεχωριστή.
Το ακούμε παρακάτω:
Photo by Robin Fritzson
Οι Σουηδοί heavy metallers BULLET, κυκλοφόρησαν σήμερα το νέο τους single για το τραγούδι “Keep Rolling”. Το τραγούδι περιλαμβάνεται επίσης στο επερχόμενο άλμπουμ τους “Kickstarter” που θα κυκλοφορήσει στις 9 Ιανουαρίου μέσω της Steamhammer.
Το συγκρότημα μας λέει για το νέο single “Keep Rolling”: “Υπήρχε αυτή η ιδέα για το τραγούδι για το άλμπουμ που είχε αυτόν τον σταθερό, συνεχόμενο, αργό και βαρύ ρυθμό. Μας θύμισε κάπως το “Rolling home” που γράψαμε πριν από πολλά χρόνια, αλλά με μια σκοτεινή και θυελλώδη μελαγχολία. Οπότε, ποια καλύτερη επιλογή από το να το κάνουμε “Rolling home” 2.0 και να κάνουμε τους στίχους να αφηγούνται την ιστορία του πώς το Bullet-bus μετατράπηκε από ένα ναυάγιο στην άκρη του δρόμου σε ένα μεταλλικό τέρας με μια νέα μηχανή που χτυπούσε πιο δυνατά από ποτέ. Το τραγούδι έχει μια ξεχωριστή θέση μέσα σε όλους μας και ήταν ένα από τα πιο δύσκολα για ηχογράφηση.”
Photo by VD Pictures
Οι POWERWOLF επιστρέφουν πιο δυνατοί και πιο επικοί από ποτέ! Στις 27 Φεβρουαρίου οι Γερμανοί metal γίγαντες θα κυκλοφορήσουν το ολοκαίνουργιο ζωντανό άλμπουμ τους, “WIildlive”, αποτυπώνοντας τη μαγεία, την ενέργεια και τη θεατρική λαμπρότητα της μεγαλύτερης headlining περιοδείας τους μέχρι σήμερα. Ηχογραφημένο κατά τη διάρκεια της τελικής συναυλίας της Wolfsnächte Tour 2024 στο Olympiahalle του Μονάχου, το “Wildlive” δεν είναι απλώς ένα ζωντανό άλμπουμ, είναι μια μεγαλοπρεπής κινηματογραφική εμπειρία και ένας ιερός εορτασμός της metal μουσικής, γεμάτος φωτιά, συναίσθημα και απεριόριστη δημιουργικότητα.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένα αντισυμβατικό project το 2004 έχει έκτοτε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επιτυχημένα φαινόμενα της metal μουσικής παγκοσμίως. Το live άλμπουμ καταγράφει την αδιάκοπη άνοδο των POWERWOLF στην κορυφή, παρουσιάζοντας μια παράσταση που ξεπερνά κατά πολύ μια metal συναυλία. Από ένα εκκλησιαστικό όργανο που βγάζει φωτιά και βροντερά πυροτεχνήματα μέχρι σκοτεινές, οπερετικές αφηγήσεις και συναρπαστική αλληλεπίδραση με το πλήθος, αυτή η παράσταση είναι ένα καθαρό heavy metal θέατρο στα καλύτερά του.
Κάθε τραγούδι επαναπροσδιορίζεται οπτικά με ένα μεταβαλλόμενο ψηφιακό σκηνικό, χρονισμένα εφέ και θεατρικά στοιχεία: μοναχοί με δάδες, χιόνι που πέφτει πάνω σε ένα φλεγόμενο πιάνο και μια πύρινη σκηνή εκτέλεσης που ανταγωνίζεται τα μεγαλύτερα εμβλήματα της shock rock μουσικής. Κλασικά όπως τα “Army Of The Night”, “Amen & Attack”, “Armata Strigoi” και “Demons Are a Girl’s Best Friend” ζωντανεύουν σε εκπληκτικές ενορχηστρώσεις, ενώ συναισθηματικά αποκορύφωμα όπως το “Alive or Undead” προκαλούν το κοινό να κλάψει. Η αλληλεπίδραση μεταξύ του frontman Attila Dorn και του οργανίστα Falk Maria Schlegel μετατρέπει κάθε στιγμή σε μια αξέχαστη τελετουργία.
Το “Armata Strigoi” που είχε αρχικά κυκλοφορήσει στο “Blessed & Possessed” (2015) είναι το πρώτο δείγμα από τον επερχόμενο live δίσκο τους και το βλέπουμε παρακάτω:
Photo by Björn Liljegrääs
Σηκώστε τα σπαθιά σας ψηλά: Οι Σουηδοί heavy metallers BLOODBOUND βαδίζουν προς ένα δυναμικό μέλλον με το “Field Of Swords” που κυκλοφορεί στις 21 Νοεμβρίου από την Napalm Records. Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους, οι Σουηδοί πολεμιστές στέκονται ψηλότεροι από ποτέ στην πρώτη γραμμή του επικού power metal, προσφέροντας το πιο μοντέρνο έργο τους μέχρι σήμερα. Πιο πρόσφατα παρασυρμένο από την εποχή των Vikings, το τελευταίο concept άλμπουμ “Field Of Swords” γυρίζει σελίδα σε ένα άλλο κεφάλαιο στην ιστορία, περνώντας από το έτος 1066 και στον Μεσαίωνα. Καθώς ο πόλεμος εξελίσσεται και η σημασία της σφυρηλάτησης του σιδήρου με άνθρακα οδηγεί σε ανώτερους ξιφομάχους, τα αιματοβαμμένα πεδία των μαχών δείχνουν νέα, ζοφερά πρόσωπα, αφήνοντας χώρο για περισσότερη από τη ζωντανή αφήγηση των BLOODBOUND που συνεχίζει να ενθουσιάζει το κοινό σε αμέτρητες ζωντανές εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο.
Οι BLOODBOUND κυκλοφορούν το ομώνυμο κομμάτι ως τρίτο single. Το “Field Of Swords” εισβάλλει αμέσως στον χαρακτηριστικό ήχο των BLOODBOUND, συνδυάζοντας ιστορίες δόξας με ένα σαρωτικό μείγμα μελωδικού και heavy power metal, μια τέλεια εισαγωγή στην πορεία του συγκροτήματος στον Μεσαίωνα. To παρακολουθούμε παρακάτω.
Οι άρχοντες του μελωδικού hard rock TYKETTO θα κυκλοφορήσουν το 6ο album τους “Closer To The Sun” μέσω της Silver Lining Music στις 20 Μαρτίου και μαζί του θα κυκλοφορήσουν μερικούς από τους καλύτερους, εξαιρετικά δημιουργημένους rock ύμνους τους, γιορτάζοντας την επιστροφή αυτού του εγκληματικά υποτιμημένου κουιντέτου που ιδρύθηκε αρχικά στη Νέα Υόρκη.
Το πρώτο video και single από το “Closer To The Sun”, το “Higher Than High”, είναι μια έκρηξη swing και αλαζονείας που αποτυπώνει τέλεια τη βαθιά εκτίμηση των TYKETTO για την απελευθέρωση που μπορεί να φέρει η μουσική. Αυτό το πνεύμα αντηχεί αδιαμφισβήτητα καθώς ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος Danny Vaughn βρυχάται: “Στον χώρο που μπορείς να μάθεις να θεραπεύεις/Υπάρχει μουσική που σε βοηθά να νιώσεις/Higher than high”.
“Το Higher Than High είναι, κατά την εκτίμησή μου, εκεί όπου οι δυσκολίες στη ζωή φαίνονται και ονομάζονται, αλλά η ελπίδα και το πιο σημαντικό, η μουσική, είναι αυτό που μας βοηθά να τις ξεπεράσουμε», σχολιάζει ο Danny Vaughn. «Είναι το πρώτο single από το νέο μας άλμπουμ που πιστεύουμε ότι θα γίνει πραγματικά αγαπημένο των θαυμαστών. Το τραγούδι και το άλμπουμ λένε «παίξτε με δυνατά και πηγαίνετέ με για μια βόλτα»”.
To παρακολουθούμε παρακάτω:
Photo by Ebru Yildiz
Oι SΗΙΝΕDOWN, ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα rock συγκροτήματα στον κόσμο, κυκλοφόρησαν το ολοκαίνουργιο single τους, “Searchlight”, μέσω της Atlantic Records. Το τραγούδι σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής για το συγκρότημα με τις πολυπλατινένιες πωλήσεις δίσκων και έρχεται μετά από μια πρωτοποριακή χρονιά που περιελάβανε sold-out αρένες, ρεκόρ επιτυχίας στα charts και ένα ιστορικό ντεμπούτο στο Grand Ole Opry.
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά ζωντανά τον περασμένο μήνα στο ντεμπούτο του συγκροτήματος με τους OPRY στον θρυλικό χώρο. Έγινε η πιο πολυσυζητημένη στιγμή της βραδιάς. Ο frontman Brent Smith παρουσίασε το τραγούδι στο κοινό με τα εξής λόγια: “Μερικές φορές, όταν ακούς αρκετά κοντά στο σύμπαν και είσαι πρόθυμος να δεχτείς κάτι από αυτό, ένα τραγούδι μπορεί να βγει από το πουθενά. Δεν βρήκαμε αυτό, μας βρήκε αυτό.”
Ο Brent Smith σχολιάζει το νέο single: “Το “Searchlight” είναι ένα τραγούδι για την αποδοχή των αληθινών σου συναισθημάτων. Είναι μια αφύπνιση της ψυχής. Στιχουργικά, είναι μια ιστορία ενηλικίωσης που γιορτάζει τη στιγμή που αποφασίζεις να βγεις στον κόσμο και να βρεις τον σκοπό σου. Μουσικά, είναι ένας φόρος τιμής σε όλη τη μουσική που μας μεγάλωσαν οι γονείς και οι παππούδες μας. Είναι μια ερωτική επιστολή στην Americana, το Rhythm and Blues, το Bluegrass, το Outlaw Country και φυσικά το Rock ‘n’ Roll. Η δημιουργική διαδικασία για αυτό το τραγούδι ήταν ένα αρκετά μεγάλο ταξίδι και ελπίζουμε όλοι οι οπαδοί μας να νιώσουν αυτή την αυθεντικότητα σε κάθε νότα και κάθε λέξη”.
Οι Θεσσαλονικείς power metallers FORBIDDEN SEED πρόκειται να κυκλοφορήσουν το νέο, τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο “In Shadows Deep, Shadow of the Crow Pt.II” στις 12 Δεκεμβρίου από την Steel Gallery Records.
Το “In Shadows Deep, Shadow of the Crow Pt.II” είναι το τελευταίο μέρος και η κατάληξη του “Shadow of the Crow”, ακολουθώντας μια πιο σκοτεινή και μελαγχολική πορεία από τον προκάτοχό του.
Το πρώτο single/video με στίχους του άλμπουμ, “Remedial Sinner” μόλις κυκλοφόρησε. Η μίξη και το mastering έγιναν για άλλη μια φορά από τον Kosta Vreto (WΑRDRUM, ΗΟRΙΖΟΝ’S END) στα LittleBig Studios, ενώ η παραγωγή από τους Kosta Vreto και την μπάντα. Ακούμε το “Remedial Sinner” πατώντας παρακάτω:
Photo by Dionisis Bizas
Μετά το προηγούμενο single του πρώτου άλμπουμ τους, “No Gods, No Chains”, και μόλις επέστρεψαν από την περιοδεία με τους WOLFHEART, οι groove metallers FULL HOUSE BREW CREW συνεχίζουν να προχωρούν μπροστά. Σήμερα το συγκρότημα αποκαλύπτει το επίσημο μουσικό video για το τελευταίο τους single “Free Fall”!
Το κομμάτι προσφέρει μια ακόμη δυνατή προεπισκόπηση του επερχόμενου studio άλμπουμ τους “Glasgow Grin”, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 6 Φεβρουαρίου μέσω της ROAR – A Division of Reigning Phoenix Music.
Σχετικά με το νέο single το συγκρότημα αναφέρει: “Eίναι ακανθώδες, αληθινό και κόβει πιο βαθιά από όσο θα έπρεπε. Αν ψάχνετε για την τελειότητα, συνεχίστε να κάνετε scroll. Το κακό δεν σταματάει!”
Σχετικά με τον νέο δίσκο αναφέρουν: “Tα νέα τραγούδα αντανακλούν την τρέχουσα βίαιη ψυχική κατάσταση του συγκροτήματος: καθαρή επιθετικότητα και δύναμη σε όλη τη διάρκεια. Αφήσαμε τους εαυτούς μας ελεύθερους και κάναμε αυτό που μας φαινόταν φυσικό, χωρίς να προσπαθούμε να σπρώξουμε τη σύνθεση των τραγουδιών σε καμία άλλη κατεύθυνση από αυτήν που ταίριαζε καλύτερα στο τραγούδι. Στιχουργικά, ο Βαγγέλης εμβαθύνει στις εσωτερικές συγκρούσεις, τις καθημερινές μάχες και τις προσωπικές αδικίες, διοχετεύοντας πάντα την ένταση και τον θυμό. Όπως πάντα, το συγκρότημα κινείται προς μια κατεύθυνση που μας ταιριάζει καλύτερα. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που πάντα εξελισσόμαστε, κάνουμε αλλαγές, παίρνουμε ρίσκα και αυτό μας ενθουσιάζει. Δημιουργήσαμε πολλά άλμπουμ και το καθένα αντιπροσωπεύει μια διαφορετική μουσική κατάσταση. Το “Glasgow Grin” είναι το έργο για το οποίο είμαστε πιο περήφανοι μέχρι στιγμής. Δουλέψαμε περισσότερο σαν ομάδα και δεν διστάσαμε για κανέναν mainstream λόγο”.
Οι AS I LAY DYING επέστρεψαν δυναμικά στη σκηνή, με επικεφαλής τον ιδρυτικό frontman Tim Lambesis. Μετά την πρεμιέρα του single επιστροφής τους, “Echoes”, τον Οκτώβριο, το οποίο παρουσίασε τη νέα, δυναμική σύνθεση του συγκροτήματος με τους Chris Clancy (μπάσο, καθαρά φωνητικά), Bill Hudson (κιθάρα), Don Vedda (κιθάρα) και Tim Yeung (ντραμς), το συγκρότημα έκανε τώρα μια δεύτερη εμφάνιση: το θριαμβευτικό, άγριο “If I Fall”. Το μελωδικό έπος προχωρά με ιλιγγιώδη ταχύτητα, δυναμικά leads κιθάρας και ειλικρινή, ενδοσκοπικό λυρισμό από τον Lambesis , την ουσία αυτού που οι θαυμαστές των AS I LAY DYING έχουν υποστηρίξει για περισσότερες από δύο δεκαετίες.
Ο frontman Tim Lambesis λέει για το νέο single “If I Fall”:
“Έγραψα την πρώτη έκδοση του “If I Fall” πριν καν δημιουργηθεί η νέα σύνθεση και ήξερα ότι το τραγούδι είχε πραγματικές δυνατότητες. Καθώς κάθε μουσικός συμμετείχε στη διαδικασία, αυτές οι δυνατότητες μόνο μεγάλωναν , ο καθένας έφερε κάτι που ανέβαζε αυτό που είχα ήδη ξεκινήσει. Μουσικά, υπονοεί τι είναι δυνατό με αυτή την ανανεωμένη ενέργεια και στιχουργικά αντανακλά το είδος των ανθρώπων που θέλω γύρω μου για αυτό το επόμενο και καλύτερο κεφάλαιο.”
To ακούμε παρακάτω:
Photo by Sam Gehrke
Ο βιρτουόζος κιθαρίστας Paul Gilbert ανακοίνωσε το νέο του άλμπουμ με τίτλο “WROC”, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου μέσω της Music Theories Recordings.
Το WROC, που σημαίνει “Washington’s Rules of Civility”, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η πιο αλλόκοτη δουλειά του κιθαρίστα μέχρι σήμερα. Χρησιμοποιώντας τους Κανόνες Civility του George Washington ως εννοιολογικό φάρο προσανατολισμού, ο Gilbert προκάλεσε τον εαυτό του να σκεφτεί έξω από τα συνηθισμένα και να χρησιμοποιήσει έναν οδηγό εθιμοτυπίας που χρονολογείται από τα τέλη του 1500 ως μοναδική πηγή έμπνευσής του.
Μπορεί να είχε χρησιμοποιήσει ένα ασύρματο τρυπάνι για υπερηχητικό τρέμολο και ένα slide για να καλέσει τη φωνή του Ronnie James Dio στο παρελθόν. Ωστόσο, αυτή η τελευταία ηχογράφηση είναι ο ήχος ενός μουσικού που διευρύνει προκλητικά τον εαυτό του σε νέους αχαρτογράφητους ορίζοντες για το πρώτο του φωνητικό άλμπουμ από το “I Can Destroy” του 2016.
Το single “Go Not Thither” συνδυάζει τα παλλόμενα vibe πετάλια με βασιλικές αρμονίες, κλασικά metal riff και boogie blues των ZZ TOP. Μιλώντας για το τραγούδι, ο Gilbert συλλογίζεται: “Εκατοντάδες χρόνια πριν, όλοι πρέπει να περπατούσαν κλωτσώντας τη γη. Κλωτσούσαν τη γη τόσο πολύ που έπρεπε να εφευρεθεί ένας κανόνας για να τον σταματήσει! Ο κανόνας «Παίξτε όχι το παγώνι» είναι πιο δύσκολο να ακολουθηθεί. Το ξέρω αυτό, καθώς δεν μπορώ να αντισταθώ στο να παίζω σόλο κιθάρας φορώντας ένα τρίχρωμο καπέλο”.
Photo by Haavard Joergensen
Οι ULVER παρουσιάζουν το “Weeping Stone” ως το πρώτο single από το επερχόμενο νέο άλμπουμ “Neverland”, το οποίο έχει προγραμματιστεί για ψηφιακή κυκλοφορία στις 31 Δεκεμβρίου 2025 και για φυσική κυκλοφορία στις 27 Φεβρουαρίου.
Το “Neverland”, το δέκατο τέταρτο στούντιο άλμπουμ των ULVER, είναι ο ήχος μιας απόδρασης. Ένα ταξίδι σε ανεξερεύνητες χώρες. Μετά από τρία άλμπουμ , “The Assassination of Julius Caesar” (2017), “Flowers of Evil” (2020) και “Liminal Animals” (2024) –που βασίζονται σε πιο παραδοσιακές δομές τραγουδιών και παραγωγής, το “Neverland” σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του σεβαστού συγκροτήματος από το Όslo.
“Με το ‘Neverland’ αγκαλιάσαμε ένα πιο ‘punk’ πνεύμα, περισσότερο όνειρο, λιγότερη πειθαρχία , πιο ελεύθερο, απλά”, σχολιάζει το συγκρότημα για τη δημιουργική διαδικασία πίσω από το άλμπουμ. Εκρήξεις συνθεσάιζερ από την αυγή και συριγμοί ήχου στήνουν την ατμόσφαιρα, πριν οι λύκοι αρχίσουν να σκάβουν στη δυναμική της ατμοσφαιρικής ηρεμίας και του αναρχικού μυστικισμού. Ονειρεμένες και μεταφορικές υφές εξελίσσονται σε trippy κρουστικές ενέργειες, και καθώς το άλμπουμ ξεδιπλώνεται, ανοίγεται ένας πλούσιος και ζωντανός, και κατά καιρούς εξωτικός χώρος. Εκτός από μερικές επαναλαμβανόμενες μακρινές φωνές και φωνητικά κοψίματα, το “Neverland” είναι ένα σε μεγάλο βαθμό ορχηστρικό άλμπουμ, που θυμίζει τη διάθεση και τη δομή εκείνου του τόπου όπου οι ήχοι IDM των τελών της δεκαετίας του ’90 συναντούσαν τις περιπλανώμενες δομές της post-rock.
Photo by Johan Lundsten
Οι REACH, με έδρα τη Στοκχόλμη, επιστρέφουν με την επόμενη μεγάλη τους επιτυχία “Hell on Earth”, που κυκλοφορεί μέσω της Icons Creating Evil Art. Το κομμάτι είναι μια αδιάκοπη σύγκρουση μελωδικών hooks, metal riffs και κραυγών, ένας ύμνος για έναν κόσμο ασταθή και άφοβο, και για όσους από εμάς είμαστε ακόμα όρθιοι όταν οι φρικιό κυβερνούν τον κόσμο με γεμάτα όπλα. Το “Hell on Earth” ασχολείται με τη λεπτή γραμμή μεταξύ γενναιοδωρίας και αυτοπεποίθησης, μεταξύ εμπιστοσύνης και εφησυχασμού, σε μια περίοδο μετάβασης και το κομμάτι πάλλεται με αυτή την επείγουσα ανάγκη. Το συγκρότημα εξηγεί: “Το Hell on Earth είναι ένα τραγούδι για την τρέχουσα κατάσταση του κόσμου. Είναι ένα βαρύτερο τραγούδι για μια βαρύτερη εποχή.”
Οι REACH δεν είναι άγνωστοι στη διεθνή απήχηση. Το άλμπουμ τους “Prophecy” του 2024, που μπήκε στα charts, είχε έντονη παρουσία στους μεγάλους rock σταθμούς της Γερμανίας, Radio Bob, Star FM και Radio 21, ενώ η σουηδική δύναμη Bandit Rock τους υποστήριξε με τακτική airplay. Το συγκρότημα περιόδευσε επίσης εκτενώς σε όλη την Ευρώπη, οξύνοντας την ένταση των ζωντανών εμφανίσεών του σε ένα κοφτερό όπλο.
Αυτό το τελευταίο single σηματοδοτεί μια στυλιστική προσέγγιση των REACH που αγκαλιάζει βαρύτερες υφές, τεχνική ακρίβεια και συναισθηματική απήχηση, διατηρώντας παράλληλα την χαρακτηριστική μελωδική ευαισθησία και τη φωνητική τους καθαρότητα (μέσω του frontman Ludvig).
Το ταξίδι συνεχίζεται ζωντανά: υποστηρίζοντας τους ECLIPSE σε όλη την Ευρώπη από τα τέλη Νοεμβρίου, φέρνοντας Hell on Earth από το στούντιο στη σκηνή. Αυτή είναι η πρόσκλησή σας να παρακολουθήσετε τους REACH σε πλήρη ισχύ καθώς ανοίγουν νέους δρόμους και φέρνουν στο επίκεντρο το επόμενο κεφάλαιο του άλμπουμ τους.
Το “Red divine” είναι το πρώτο επίσημο single των συμπατριωτών μας AMONGRUINS, μέσα από το επερχόμενο άλμπουμ “Advent of chaos”, που δείχνει τον διευρυμένο μελωδικό death metal ήχο του… Σκοτεινότερο, σκληρότερο και πιο συναισθηματικό.
Το “Red divine” με τα κοφτερά riffs του, τον ρυθμό και την ατμόσφαιρά του, δίνει τον τόνο για το χάος που θα επακολουθήσει. Το lyric video που ακολουθεί, μας προσκαλεί να δούμε το αποκαλυπτικό όραμα του δίσκου και τα θέματα καταστροφής, αναγέννησης κι εσωτερικής αναταραχής.
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Hypnotize” – SYSTEM OF A DOWN ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: American Recordings / Columbia ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Rick Rubin & Daron Malakian ΣΥΝΘΕΣΗ:
Φωνή / Πλήκτρα: Serj Tankian
Κιθάρα / Φωνή: Daron Malakian
Μπάσο: Shavo Odadjian
Τύμπανα: John Dolmayan
Όταν στις 22 Νοεμβρίου 2005 κυκλοφόρησε το “Hypnotize” των SYSTEM OF A DOWN, δύσκολα κάποιος μπορούσε να προβλέψει ότι θα αποτελούσε το τελευταίο πλήρες άλμπουμ του σχήματος, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Σήμερα, επιστρέφοντας 20 χρόνια αργότερα σε αυτή την ιστορική πλέον δισκογραφική στιγμή, θα λέγαμε ότι το «Hypnotize” δεν αποτέλεσε απλώς το κλείσιμο ενός κύκλου, αλλά το ηχητικό αποτύπωμα μιας εντελώς άλλης εποχής, όπου η μπάντα κατάφερε μέσα να ενσωματώσει με σχετική άνεση στα σχεδόν 40 λεπτα του δίσκου: το αποτέλεσμα εκπέμπει μια διάχυτη οργή, κιθάρες με riffs και μελωδικά περάσματα, χαρακτηριστικά (όσο δεν πάει) φωνητικά και βέβαια πολιτικοποιημένοι στίχοι από μια μπάντα που ποτέ δεν δίστασε να δημιουργήσει μόνη της τους κανόνες αγνοώντας της επιταγές της μουσικής βιομηχανίας.
Το υλικό του δίσκου, σε σχέση με το “Mezmerize” που προηγήθηκε και κυκλοφόρησε με διαφορά έξι μηνών, νομίζω έχει μια πιο ιδιαίτερη προσωπικότητα, όντας πιο σκοτεινό, πιο εσωτερικό και συχνά πιο μελωδικό. Η διάχυτη ενέργεια του “Mezmerize” εδώ έχει κάπως εσωτερικεύει και ταυτόχρονα απλοποιηθεί. Το ομώνυμο single “Hypnotize” αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια της μπάντας αλλά και της δεκαετίας των ‘00s, επιβεβαιώνοντας όσα αναφέραμε παραπάνω. Στον δίσκο ξεχωρίζει κατά τη γνώμη μου επίσης το “Lonely Day” με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και μελαγχολία που εκπέμπει και την τη φωνή του Daron Malakian στο επίκεντρο, track αφοπλιστικά συναισθηματικό, και βέβαια οι πιο heavy στιγμές όπως το “Attack” ή το “Dreaming” και φυσικά το “Holy Mountains”, μια από τις πιο στιγμές της μπάντας που δείχνει ευδιάκριτα την ταυτότητά της (μουσικά και στιχουργικά).
Στο “Hypnotize” η δυναμική Serj Tankian – Daron Malakian φτάνει στο πιο ώριμο αλλά και πιο έντονο σημείο της, αφού οι δυο τους αλληλοσυμπληρώνονται ιδανικά σε μοιρασμένους ρολους: ο Serj φέρνει το πιο επιθετικό ύφος, ο Daron τη μελωδικότητα και μια πιο τεχνική -με ό,τι μπορεί να περικλείει αυτός ο όρος- προσέγγιση. Σήμερα γνωρίζουμε πλέον ότι εκείνη την εποχή είχαν ήδη αρχίσει να διαμορφώνονται οι δημιουργικές διαφορές που αργότερα θα κρατούσαν το συγκρότημα από το να ηχογραφήσει νέο άλμπουμ για σχεδόν δύο δεκαετίες. 20 χρόνια μετά, το “Hypnotize” στέκει ως η τελευταία ολοκληρωμένη δισκογραφική στιγμή μιας από τις πιο επιδραστικές μπάντες των 00s, ένας καθρέφτης μιας ταραγμένης εποχής, με πολιτικές αναφορές που ακόμη μοιάζουν επίκαιρες, παρουσιάζοντας μας μια πλήρη μουσική πρόταση που όπου ετερόκλητα είδη όπως το thrash, το folk, το alt-rock και οι αρμενικές μελωδίες συνυπάρχουν αρμονικά και δημιουργούν ένα διαχρονικό εντυπωσιακό αποτέλεσμα σε ένα δίσκο-σταθμό τόσο για τους SoaD όσο και για την rock/metal σκηνή.
Didyouknowthat:
Όπως αναφέρθηκε και στο κείμενο, το “Hypnotize” ακολούθησε λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του “Mezmerize”. Για μια ολοκληρωμένη εικόνα της μπάντας -και της εποχής εκείνης- καλό θα ήταν οι νεότεροι σε ηλικία να ακούσουν μαζί και τα δύο άλμπουμ για την πλήρη εικόνα, καθώς μαζί σχηματίζουν μια από τις πιο φιλόδοξες και εντυπωσιακές διπλές κυκλοφορίες της ιστορίες της rock μουσικής.
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΥΜ: “Under lock and key” – DOKKEN ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 22/11/1985 ΕΤΑΙΡΙΑ: Elektra ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Neil Kernon, Michael Wagener ΣΥΝΘΕΣΗ: Don Dokken – Φωνητικά
George Lynch – Κιθάρες
Jeff Pilson – Μπάσο
Mick Brown – drums
Almost there…
Η heavy metal λάμψη των 80s αντικατοπτρίζεται πολύ χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένα άλμπουμ όπως πχ το “Number of the beast”, το “Holy diver”, το “Bark at the moon” κλπ. Υπάρχει όμως και μια σειρά από πολλά άλμπουμ, τα οποία τα δημιούργησαν μπάντες οι οποίες ήταν ένα σκαλί κάτω σε δημοτικότητα σε σχέση με τους δημιουργούς των προαναφερόμενων. Αλλά αυτό μπορεί να ήταν απλά θέμα συγκυρίας. Υπήρξαν μπάντες με θεαματικά άλμπουμ όπως πχ οι RIOT, οι LEATHERWOLF, οι FIFTH ANGEL ή οι Q5 στις οποίες και παρα τις πρόδηλες ικανότητες τους, η ζωή ήταν αρκετά πιο σκληρή απέναντι τους. Όχι άδικη, αλλά σκληρή! Πιστεύω πως εν πολύς σε αυτή τη κατηγορία ανήκουν και οι DOKKEN. Θα μου πείτε δεν γνώρισαν επιτυχία και δεν έχουν πουλήσει περί τα 10.000.000 άλμπουμ στο σύνολο; Δεν μπήκαν και δυο φορές στο Bilboard σε υψηλές σχετικά θέσεις; Θα σας απαντήσω πως έχετε δίκιο και σωστά μιλάτε, αλλά να σας θυμίσω πως για τις μεγάλες εμπορικές μπάντες των 80s τα 10.000.000 άλμπουμ ήταν μια μέρα από την ζωή τους, πόσο δε όταν μιλάμε για συνολικές πωλήσεις και όχι για ένα και μεμονωμένα άλμπουμ. Για να μην σας φέρω πολλά παραδείγματα θα σας μιλήσω μόνο για τους MOTLEY CRUE και DEF LEPPARD , οι οποίοι έχουν πωλήσεις, ο καθένας, πάνω από 100.000.000 άλμπουμ για να κατανοήσουμε την πραγματική εικόνα όταν μιλάμε για μεγάλα και …μεγάλα συγκροτήματα, αλλά και για να είμαστε και ορθολογιστές.
Τους DOKKEN, τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση μιας και το “Tooth and nail” έτυχε να είναι ένα από τα πρώτα άλμπουμ, για τα οποία διάβασα κάποτε κριτική στο ΠΟΠ και ΡΟΚ και μου τράβηξε την προσοχή, τόσο ώστε να τους συμπαθήσω πριν καν τους ακούσω. Όταν δε τους άκουσα, η εφηβική μου τότε συμπάθεια, μετατράπηκε σε εκτίμηση. Γι’ αυτό και σας έγραψα τα παραπάνω, μιας και μου αρέσει να τα βάζουμε σε μια λογική σειρά τα πράγματα, αφού άλλο είναι το πόσο εκτιμώ και μου αρέσει μια μπάντα και άλλο το πόσο μεγάλη και σπουδαία ήταν, ή είναι. Γιατί μπορεί να μην μου αρέσουν καθόλου οι ZEPPELIN, αλλά ποιος ηλίθιος θα βγει και θα πει ότι είναι μια μπάντα ανάξιας λόγου ή μικρή;; Και αφού είπα τις φιλοσοφίες μου για ακόμα μια φορά πάμε να θυμηθούμε το “Under lock and key”, ακόμα ένα άλμπουμ που «μεγαλώνει» όμορφα για όποιον το έχει στην δισκοθήκη του.
Μελωδικό μέταλλο, μεγάλα «εγώ», και η ιστορία που θυμάται ακόμα το “Under lock and key”
Amigo studios, Los Angeles, κάπου στο 1985…
Φώτα χαμηλά, κλεισούρα, μυρωδιά από καμένο ενισχυτή, καπνός, καφέδες, ποτά, τασάκια γεμάτα και τσιγάρα παντού, ατμόσφαιρα κουρασμένη και βαριά. Νευρική ησυχία, αναμονή και ένταση. Στους τοίχους φωτογραφίες από MÖTLEY CRUE, RATT, QUIET RIOT, SCORPIONS, ACCEPT, JUDAS PRIEST κ.α. Η πίεση; Τεράστια. Η μπάντα; Κουρασμένη. Τα νεύρα τεντωμένα και οι κινήσεις νευρικές. Οι Lynch και Dokken έτοιμοι για μια ακόμα αναμέτρηση, οι Pilson και Brown αποκαμωμένοι από την συνεχώς ηλεκτρισμένη και ανταγωνιστική ατμόσφαιρα, κοιτάνε αποκαμωμένοι τον παραγωγό τους, τον Michael Wagener που κάθεται στην κονσόλα.
Ο George Lynch στο control room, ακουστικά στο ένα αυτί, ακούει το τελευταίο take..
«Μου λες δηλαδή ότι θες να το παίξω πιο απλά Don; Εντάξει, να το παίξω πιο απλά. Αλλά αυτό δεν είναι riff για τους MOTLEY CRUE γαμώτο! Είναι για τους DOKKEN!»
Ο μηχανικός κάνει mute, κοιτά τον Wagener. Μισό χαμόγελο. Ξέρει ότι αυτή η ένταση έχει συμβεί τρεις φορές σήμερα και φοβάται ότι σε λίγο θα ξεσπάσει πάλι καταιγίδα..
Don Dokken (ήρεμα, αλλά με νόημα):
«Ναι George… το τραγούδι δεν είναι μόνο κιθάρες όμως. Είναι και ψυχή»
Lynch (ήρεμα) αλλά κοφτά γρυλίζει:
«Κι η ψυχή χρειάζεται νύχια»
Ο Wagener σηκώνει τα χέρια κατευναστικά προς όλους.
«ΟΚ, ok παιδιά, το capture που πήραμε πριν ήταν τέλειο, δυνατό και καθαρό! Μην το αναλύουμε άλλο, πάμε παρακάτω σας παρακαλώ»
Σε ελεύθερη μετάφραση: Μην καταστρέψετε πάλι αυτό που μόλις χτίσαμε και είναι τόσο καλό!
Ο Lynch κοιτάζει με κοφτερό βλέμμα αλλά και θριαμβευτικά ευχαριστημένο ύφος.
Ο Dokken χαμογελά ηττημένος αλλά μέσα του ξέρει ότι το take ήταν σχεδόν τέλειο, όσο και να τον εκνευρίζει το ύφος και η συμπεριφορά του ιδιόρρυθμου Lynch! Έτσι και αλλιώς ξέρει ότι αύριο πάλι τα ίδια θα γίνουν, αλλά αυτή την φορά δεν θα χαρίσει κάστανα ξανά…
Οι Pilson και Brown ξεφυσάνε με ανακούφιση..
Και το όνομα αυτού .. “Under lock and key”!
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, το Los Angeles ήταν ο μουσικός φούρνος όπου έψηνε η αμερικανική βιομηχανία την πιο λαμπερή, φιλόδοξη και επικερδή εκδοχή του σκληρού ήχου. Στο Sunset Strip και στα υπόγεια γύρω από αυτό, χτίζονταν καριέρες με λακ, ύφος, στυλ, κοφτερά riff, έντονα ρεφρέν, ενισχυτές στο φουλ και τα MTV rotations μπορούσαν να αναστήσουν ή να θάψουν συγκροτήματα σε μια νύχτα. Οι DOKKEN ξεκίνησαν μέσα από το ίδιο οικοσύστημα που γεννούσε τότε φαινόμενα σαν τους RATT και τους QUIET RIOT. Σ’ αυτή την πραγματικότητα, δεν ήταν απλώς άλλη μια μπάντα με spandex και με αυτοπεποίθηση στα ύψη. Ήταν o ορισμός του συγκροτήματος όπου η τεχνική αριστοτεχνία θα συναντούσε τη μελωδικότητα, αλλά και τα μεγάλα «εγώ» θα σχημάτιζαν μια ιδιάζουσα μα δημιουργική σύγκρουση. Με το “Tooth and nail” το 1984, οι έβαλαν το όνομά τους στον χάρτη. “Just got lucky”, “Into the fire” και “Αlone again” ήταν το τρίπτυχο που τους έστειλε στο MTV και τους έδειξε το δρόμο προς την κορυφή. Αλλά για να επιβιώσει κανείς σε αυτό το επίπεδο, έπρεπε να έχει ταυτότητα, παραγωγή υψηλού επιπέδου και κυρίως σταθερότητα. Και τότε πριν το μεγάλο βήμα, ξεκίνησε το πρώτο ρήγμα.
Μεγάλα «εγώ», μεγάλες εντάσεις και το παιχνίδι της εξουσίας
Η ιστορία Lynch – Don Dokken δεν ήταν μια απλή σύγκρουση προσωπικοτήτων. Ήταν καθαρά σύγκρουση φιλοσοφίας. Ο ένας ήθελε τους DOKKEN στο ραδιόφωνο και στα charts, και ο άλλος ήθελε να είναι ο επόμενος guitar hero της εποχής, ήθελε να πάει πιο ψηλά από τον Randy Rhoads και τον Eddie Van Halen. Και όσο πιο μεγάλη γινόταν η μπάντα, τόσο πιο μικρό γινόταν το δωμάτιο που χωρούσαν και οι δύο μαζί. Αλλά η ένταση που «ακουγόταν» στον αέρα όσο ήταν στο στούντιο και έγραφαν άλλο τόσο δεν «ακούστηκε» ποτέ στις μίξεις και στο τελικό άκουσμα του δίσκου. Αλλά η μπάντα ήταν μια Ferrari σε πίστα που όλο και θα στένευε συνέχεια από εδώ και μπρος.
Η Κατασκευασμένη ισορροπία:
To “Under lock and key” ηχογραφήθηκε υπό πίεση, με στόχο ένα αποτέλεσμα που θα ήταν σε θέση να ανταγωνιστεί τους SCORPIONS ή και τους DEF LEPPARD ακόμα. Με παραγωγούς τον Neil Kernon και τον Michael Wagener, η μπάντα απέκτησε έναν ήχο τόσο εμπορικό και τόσο καθαρό που θα κοίταζε στα ίσια τον οπουδήποτε. Είναι ένα άλμπουμ όπου ο κιθαρίστας δεν θυσιάζει την ταχύτητα αλλά ούτε και την τραχύτητα, αλλά ούτε και ο τραγουδιστής θυσιάζει την εμπορική στόχευση και αυτό από μόνο του είναι άθλος. Ένας άθλος που προέκυψε από την ευθεία σύγκρουση των Dokken και Lynch, αλλά και την επεισοδιακή συνύπαρξη και λεπτή ισορροπία τους για λίγα χρόνια. Όμως αυτή η ισορροπία δεν προέκυψε αρμονικά φυσικά, υπήρξε όμως προς χάριν του συνόλου και χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες των Jeff Pilson η “κόλλα” της μπάντας, ο πυροσβέστης των πυρκαγιών, και του Mick ”Wild” Brown. Χτίστηκε μέσα στην τριβή, πολύ συχνά με την μπάντα διαιρεμένη, με ξεχωριστές ηχογραφήσεις, με ψυχρές επαγγελματικές κινήσεις εκεί όπου κάποτε υπήρχε ενθουσιασμός. Παρόλα αυτά ακούς το άλμπουμ και δεν μπορείς παρα να «βγάλεις το καπέλο» στην μπάντα για την ποιότητα αλλά και την κοφτερή του χροιά.
“Unchain the night”, “The hunter”, “In my Dreams”, “It’s not love”, “Lightning strikes again”, είναι πεντακάθαρες συνθέσεις που εμπεριέχουν μελωδία και κρυφή κιθαριστική βία! Ο δίσκος συνολικά δεν έχει fillers, αλλά έχει αισιοδοξία, επιθετικότητα, νοσταλγία, και ένταση. Είναι δουλεμένος με ακρίβεια και η δημιουργική πλευρά της μπάντας αποτυπώνεται άψογα στα τραγούδια.
Ακριβώς πριν το peak και το burnout
Το εξαιρετικό και λαμπερό “Under lock and key” δεν είναι μόνο ο πιο ολοκληρωμένος δίσκος των DOKKEN. Είναι από τα πολύ χαρακτηριστικά άλμπουμ που διχάζονται ανάμεσα στο hard rock και στο heavy metal. Είναι το documentation, ένα πραγματικό case study, μιας μπάντας που μπορούσε να γίνει κυρίαρχη, αλλά τελικά έμεινε στην ιστορία ως “almost there”, όχι εξαιτίας της μουσικής της, αλλά εξαιτίας των μελών της και της επικά συγκρουσιακής τους διάθεσης. Παραπάνω είπα ότι οι DOKKEN δεν έγιναν ποτέ τόσο μεγάλοι, ίσως όμως έγιναν ακριβώς τόσο όσο τους επέτρεπε η χημεία τους, αφού αυτή η ένταση ανάμεσά τους, ήταν το καύσιμο και ταυτόχρονα το δηλητήριο στα σωθικά της μπάντας. Ειδικά όσον αφορά τους Dokken και Lynch, κράτησαν ακόμα λίγο την ανοχή τους ο ένας για τον άλλον, μέχρι να φτάσουν να ηχογραφήσουν το “Back for the attack” εντελώς ξεχωριστά και χωρίς καν να συναντηθούν στο στούντιο, έκαναν ακόμα μια επιτυχία με το “Dream warriors” και τελικά έμειναν για πάντα εχθροί…
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Negatron” – VOIVOD ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1995 ΕΤΑΙΡΙΑ: Hypnotic Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: VOIVOD / Daryn Barry / Alfio Annibalini ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά / Μπάσο – Eric Forrest
Κιθάρα – Denis D’Amour
Τύμπανα – Michel Langevin
Μετά από μια δεκαετία γεμάτη καλλιτεχνικές αναζητήσεις, οι VOIVOD βρέθηκαν το 1994 σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το “The outer limits” του 1993, που ηχογραφήθηκε με session μπασίστα τον Pierre St-Jean, είχε οδηγήσει τη μπάντα όσο πιο μακριά μπορούσε στον ψυχεδελικό και progressive ήχο, με κομμάτια όπως το 18λεπτο “Jack Luminous” να αναδεικνύουν την εξερεύνησή τους στον metal ήχο. Μετά την περιοδεία με τους FIGHT του Rob Halford σε όλη τη Βόρεια Αμερική, ο Michel “Away” Langevin συνειδητοποίησε ότι ο Denis “Snake” Bélanger είχε χάσει το ενδιαφέρον του για τη μουσική. Όπως ο ίδιος ο Snake έχει αναφέρει, αντιμετώπιζε προσωπικά προβλήματα και απογοήτευση από τη μουσική βιομηχανία, καθώς η άνοδος του grunge είχε υποβαθμίσει το ενδιαφέρον για το metal.
Είχε ενταχθεί στους VOIVOD στα δεκαοκτώ του χρόνια και δεν είχε ζήσει τίποτα άλλο πέρα από τη μουσική. Όπως δήλωσε αργότερα, ένιωθε την ανάγκη να κάνει ένα διάλειμμα για να βιώσει κάτι διαφορετικό, καθώς η πίεση και η απογοήτευση από τη μουσική βιομηχανία τον είχαν κουράσει. Δεν ήθελε να ζητήσει από το συγκρότημα να σταματήσει για χάρη του, αλλά θεωρούσε ότι χρειαζόταν να απομακρυνθεί προσωρινά. Ο Away θυμάται ότι ο Snake είχε αρχίσει να χάνει το κίνητρό του σχετικά με τους VOIVOD παρόλα αυτά η αποχώρησή του τον αιφνιδίασε, αφού η μπάντα είχε ακόμα συμβόλαιο για τρία ή τέσσερα άλμπουμ με τη MCA και τα πράγματα φαινομενικά πήγαιναν καλά. Ο Snake αργότερα σχημάτισε τους UNION MADE, ένα συγκρότημα πιο κοντά στις punk ρίζες του. Την ίδια χρονιά, οι VOIVOD συμμετείχαν με μια διασκευή του “In League With Satan” στο tribute άλμπουμ “In the Name of Satan”, αφιερωμένο στους VENOM.
Με την αποχώρηση του Snake και την ήδη προηγηθείσα φυγή του Jean-Yves “Blacky” Thériault, η μπάντα έπρεπε να ανασυνταχθεί. Η λύση ήρθε με τον Eric Forrest από τους Καναδούς LIQUID INDIAN και THUNDER CIRCUS, τον οποίο πρότεινε το management. Ο Forrest είχε εντυπωσιάσει το management των VOIVOD σε ένα club στο Toronto και σύντομα ταξίδεψε με τρένο στο Montreal για ακρόαση. Μέσα σε είκοσι λεπτά τζαμαρίσματος πάνω σε παλιό υλικό, οι VOIVOD κατάλαβαν ότι είχαν βρει τον κατάλληλο άνθρωπο. Όπως θυμάται ο Forrest, μετά από λίγα λεπτά παιξίματος, ο Piggy και ο Away του είπαν ότι ήταν μέσα και όλοι μαζί πήγαν για ποτά, ένα περιστατικό που δεν ξέχασε ποτέ. Το ψευδώνυμο “E-Force” του δόθηκε αμέσως μετά, συμβολίζοντας τη νέα του ταυτότητα μέσα στη μπάντα. Ο Away μετά την αποχώρηση του Snake συνειδητοποίησε πως αυτό που πραγματικά χρειάζονταν ήταν ένας μπασίστας που να μπορεί και να τραγουδά, ώστε να λειτουργήσουν ως power trio, μια μορφή που θεωρούσαν πιο ευέλικτη και άμεση.
Οι πρώτες πρόβες με τον E-Force έφεραν στη ζωή υλικό πολύ πιο βαρύ και επιθετικό από τα προηγούμενα άλμπουμ. Το demo στάλθηκε στη MCA, η οποία έκρινε ότι το υλικό ήταν υπερβολικά heavy και δύσκολο να προωθηθεί. Παρά τις καλές σχέσεις, αποφάσισαν από κοινού να διακόψουν το συμβόλαιο, δίνοντας στους VOIVOD την ελευθερία να κινηθούν ανεξάρτητα. Τελικά υπέγραψαν με την Hypnotic Records στο Toronto και ηχογράφησαν το “Negatron” στα Hypnotic Studios. Η διαδικασία ηχογράφησης ήταν ταχύτατη και οργανική, με τον Away να σημειώνει ότι ήθελαν έναν ήχο ωμό, ζωντανό και δυναμικό, που να θυμίζει τα χρόνια του “Killing technology”. Η μπάντα ανέλαβε την παραγωγή μαζί με τους μηχανικούς των Hypnotic Studios, Daryn Barry και Alfio Annibalini, αποκτώντας έτσι τον πλήρη καλλιτεχνικό έλεγχο του εγχειρήματος. Ο Away χαρακτήρισε αυτήν την περίοδο ως απελευθερωτική, μετά από χρόνια περιορισμών από τις εταιρείες στο παρελθόν.
Το “Negatron”, που κυκλοφόρησε το 1995, αποτελεί το όγδοο στούντιο άλμπουμ των VOIVOD και το πρώτο με τον Eric Forrest στα φωνητικά και το μπάσο. Χαρακτηρίζεται από έναν πιο σκληρό και industrial ήχο. Τα riffs του Piggy είναι παχιά, μεταλλικά και συμπαγή, ενισχυμένα από ψηφιακούς ενισχυτές και custom effects, ενώ τα φωνητικά του E-Force φέρουν την επιθετικότητα ενός industrial thrash ύφους. Ο Away στα τύμπανα συνδυάζει μηχανικό groove με χαοτικά fills, δημιουργώντας το χαρακτηριστικό ρομποτικό στυλ που ταιριάζει στο δυστοπικό concept του άλμπουμ. Το εξώφυλλο, σχεδιασμένο από τον Away, απεικονίζει μια μηχανική μυρμηγκοειδή μορφή που δημιουργήθηκε με το λογισμικό SoftImage, το ίδιο πρόγραμμα που χρησιμοποιήθηκε για τα εφέ του “Jurassic Park”. Η εικονογράφηση αυτή, που εμφανίζεται και στο βίντεο του “Insect”, αποτυπώνει τέλεια τον κυβερνο-οργανικό κόσμο του “Negatron” και τη βιομηχανική του αισθητική.
Τα industrial στοιχεία και ο πιο σύγχρονος ήχος δημιουργούν ένα πλαίσιο όπου οι αρχετυπικές αναφορές των VOIVOD, από DISCHARGE και VENOM μέχρι PINK FLOYD και VAN DER GRAAF GENERATOR, επαναπροσδιορίζονται μέσα από την εξέλιξη της μπάντας. Από την εποχή του “Rrroooaaarrr”, η ωμή ενέργεια της ηχητικής τους ταυτότητας αναβιώνει στο “Negatron” σε ένταση που δεν είχε ξαναεξερευνηθεί, συνδυάζοντας πειραματισμό, προοδευτικότητα και τη μοναδική μουσική ταυτότητα των VOIVOD.
Η θεματολογία του άλμπουμ αγγίζει την τεχνολογική αποξένωση, τις κυβερνητικές συνωμοσίες, τον κοινωνικό έλεγχο και τη μετάλλαξη της ανθρώπινης φύσης. Ο Away, ως βασικός στιχουργός μαζί με τον Forrest, εμπνέεται από θεωρίες όπως η ιδέα ότι οι κυβερνήσεις συνεργάζονται με εξωγήινους για τεχνολογική γνώση, κάτι που αντικατοπτρίζεται στα “Project X” και “Cosmic conspiracy”. Στο “D.N.A. (Don’t No Anything)” συμμετέχει ο J. G. Thirlwell των FOETUS, ο οποίος έγραψε τους στίχους και ηχογράφησε τα φωνητικά του στο studio του στο Brooklyn, ενώ ο Ivan Doroschuk των MEN WITHOUT HATS συνέβαλε στους στίχους του “Nanoman”. Ο Away ταξίδεψε μέχρι το Brooklyn για να καταγράψει τα φωνητικά του Thirlwell σε DAT machine και τα αποτελέσματα μιξαρίστηκαν στα Hypnotic Studios. Οι συνεισφορές αυτές ενίσχυσαν τον industrial χαρακτήρα του δίσκου, δίνοντας στο “Negatron” μια καλλιτεχνική πολυπλοκότητα που το διαφοροποιεί από οτιδήποτε άλλο είχαν κάνει μέχρι τότε.
Ο τίτλος του άλμπουμ προήλθε από μια φράση που έλεγαν αστειευόμενοι ο Away και ο Piggy στο στούντιο, “We are surrounded by negatrons”, αναφερόμενοι σε όσους τους αμφισβήτησαν ή τους περιέβαλαν με αρνητική ενέργεια. Επιστημονικά, ο όρος “negatron” δηλώνει το υποατομικό σωματίδιο με την ίδια μάζα και αντίθετο φορτίο από το πρωτόνιο, μια μεταφορά για τη συμπυκνωμένη, φορτισμένη ενέργεια της νέας περιόδου του συγκροτήματος. Ο Away έχει παραδεχθεί ότι σκέφτηκε να εγκαταλείψει τους VOIVOD για να ακολουθήσει καριέρα στην ψηφιακή τέχνη και τo computer animation, όμως συναυλίες των SOUNDGARDEN, SEPULTURA και RAMONES, όπου οι μπάντες αφιέρωσαν τραγούδια στους VOIVOD, τον έκαναν να αλλάξει γνώμη. Κατάλαβε ότι το συγκρότημα είχε επηρεάσει μια ολόκληρη γενιά μουσικών, από τους PANTERA και τους SONIC YOUTH μέχρι τον Dave Grohl, που είχαν εκφράσει τον θαυμασμό τους για άλμπουμ όπως τα “Killing technology” και “Dimension Hatröss”.
Η περίοδος αυτή συνοδεύτηκε από μια εκτενή περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους PRO-PAIN και CRISIS και νωρίτερα από εμφανίσεις στην Ευρώπη, όπου οι VOIVOD παρουσίασαν για πρώτη φορά το νέο, πιο επιθετικό τους πρόσωπο, παίζοντας υλικό μέχρι κι από το ντεμπούτο τους “War and pain”. Ήταν μια απαιτητική εποχή, με τη μπάντα να δίνει ασταμάτητα συναυλίες, αλλά και να αντιμετωπίζει δυσκολίες, ειδικά στη Βόρεια Αμερική, όπου έπαιζε κυρίως σε μικρά club ή ως support act σε σκληρότερα σχήματα. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας στις Η.Π.Α., το RV που χρησιμοποιούσε η μπάντα κάηκε ολοσχερώς έπειτα από ατύχημα, κάτι που ο Away περιέγραψε ως “πραγματικά hardcore”. Παρόλες τις αντιξοότητες, το άλμπουμ σημείωσε πωλήσεις μεταξύ 75.000 και 100.000 αντιτύπων παγκοσμίως, αριθμός με τον οποίο ο Away δήλωσε ικανοποιημένος, θεωρώντας τον επιτυχία για μια ανεξάρτητη και πειραματική κυκλοφορία.
Το “Negatron” θεωρείται μεταβατικό άλμπουμ και μια μεταλλική ανασύνταξη της μπάντας πριν από το “Phobos” του 1997. Ήταν το πρώτο άλμπουμ ως τρίο, μετά την αποχώρηση του Snake και την προσθήκη του Eric Forrest, και το τελευταίο υπό τη σκιά της MCA. Αν και δίχασε αρχικά τους οπαδούς, με τον Away να αναγνωρίζει ότι ο βαρύτερος ήχος του Forrest θύμιζε περισσότερο τη σχολή των SEPULTURA, το άλμπουμ επανέφερε τις σκληρές ρίζες και την ωμή ενέργεια των πρώτων χρόνων. Σήμερα, το “Negatron” αναγνωρίζεται ως τολμηρός πειραματισμός, που συνδύασε τις ρίζες του metal με την επιστημονική φαντασία, τη βιομηχανική αισθητική και τη δημιουργική επιμονή των VOIVOD.
Παρά τις αλλαγές στα μέλη και τον ήχο, το “Negatron” απέδειξε τη δημιουργική αντοχή των VOIVOD, δείχνοντας ότι δεν ακολούθησαν απλώς τις τάσεις των 90s, αλλά αντιστάθηκαν δημιουργικά, διατηρώντας τον πυρήνα του συγκροτήματος ζωντανό. Τριάντα χρόνια μετά, το άλμπουμ παραμένει σημείο αναφοράς για την πειραματική διάθεση, τον τολμηρό ήχο και την ικανότητα των VOIVOD να ανανεώνονται διαρκώς, υπενθυμίζοντας ότι η “μηχανή” τους εξακολουθεί να λειτουργεί ακούραστα.
Didyouknowthat:
Πριν από την κυκλοφορία του “Negatron”, στην Αμερική κυκλοφόρησε το CD single του “Nanoman”, που περιλαμβάνει τα κομμάτια “Erosion” και “Vortex”, τα οποία εμφανίστηκαν αργότερα σε μεταγενέστερες εκδόσεις του “Negatron” και στη συλλογή “Kronik” με ανέκδοτο και ζωντανό υλικό.
Μετά την αποχώρησή του από τους VOIVOD, ο μπασίστας Jean-Yves Thériault ασχολήθηκε με avant-garde projects, ιδρύοντας την εταιρεία σύγχρονου χορού The Holy Body Tattoo στο Vancouver και συνέθεσε, ηχογράφησε και επιμελήθηκε τη μουσική για παραστάσεις όπως τα “White riot”, “L’Orage”, “Poetry & Apocalypse” και “Our brief eternity”, καθώς και για άλλα έργα που συνδύαζαν χορό, μουσική, κινηματογράφο και εικαστικές τέχνες, αποκτώντας διεθνή αναγνώριση μέχρι το 2005, με κορυφαίο έργο το “Monumental”, βασισμένο στη μουσική των GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR. Ο τραγουδιστής Denis Bélanger απομονώθηκε και δημιούργησε το project UNION MADE, από το οποίο όμως κυκλοφόρησε μόνο ένα 7″ single τo 1999, ενώ νωρίτερα την άνοιξη του 1994 είχε ανακοινώσει ότι θα ανοίξει ένα εστιατόριο και θα απομακρυνθεί προσωρινά από τη μουσική.
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
February 14, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to