Στα 2,5 χρόνια από το φοβερό “Land of the black sun” οι AMONGRUINS επιστρέφουν στο τόπο του εγκλήματος. Το μελωδικό death metal σχήμα από την Αθήνα έχει πάρει τα πάνω του για τα καλά, έχει ψηθεί συναυλιακά, έχει αγκαλιαστεί εκ νέου από το κόσμο και δεν σκοπεύει να αφήσει αυτή την ορμή να χαθεί. Εξ ου και στις 20 Φεβρουαρίου 2026, θα έχουμε το νέο τους, τέταρτο άλμπουμ, πάλι από την Theogonia Records. Ο τίτλος αυτού, “Advent of chaos”. Το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ εξώφυλλο για δεύτερη σερί φορά (κάτι που δημιουργεί μια όμορφη αίσθηση συνέχειας) του Νίκου Σταυριδάκη (Vision Black Art), μας δίνει μια πολύ όμορφη ιδέα του τι θα ακούσουμε μέσα στο δίσκο αυτή τη φορά. Παράλληλα ωστόσο, επειδή επιλέγει διαφορετικά χρώματα τελείως, δείχνει έναν άλλο χαρακτήρα.
Στο δια ταύτα τώρα, ο νέος δίσκος, είναι μεγαλύτερος σε διάρκεια (42’ έναντι 38’ του προκατόχου του), ενώ ενισχύοντας το κλίμα συνέχειας μεταξύ των δύο δίσκων, ο ίδιος άνθρωπος έχει δουλέψει σε μίξη/mastering (Saku Moilanen). Από τα “Frozen to the core”/”Advent of chaos” (τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχει ήδη βγει το video clip για το ομώνυμο), καταλαβαίνεις ότι έχεις να κάνεις με ανώτερο υλικό συνθετικά. Το μεν πρώτο, περιπετειώδες και μελαγχολικό αλλά ογκώδες και επιβλητικό, το δε δεύτερο σοφότατη επιλογή για video clip, με τη μπάντα να ξεβιδώνεται σε mid-tempo ρυθμούς και τον ακροατή μαζί της! Καλά, το “Red divine” πολλές μελωδικές death metal μπάντες θα θέλανε να το γράψουν. Σοφά ήταν το πρώτο “ορεκτικό” του δίσκου. Και κάπου εδώ, αρχίζουμε να μιλάμε για τους καλεσμένους του δίσκου.
Ως επιβάλλει το savoir vivre (διότι τέτοιοι είμεθα – μη γελάς, αφεντικό!), ξεκινάμε από τις κυρίες. Η Χριστιάννα από τους ELYSION χαρίζει τη φωνή της στο πιο διαφορετικό “Into the flame”. Διαφορετικό αρκετά ώστε να χωρέσει αυτός ο πειραματισμός, αλλά όχι και τόσο που να νιώθεις ότι είναι παράταιρα. Ίσα ίσα, στο ρεφρέν που οι δύο φωνές συναντιούνται, είναι ανατριχιαστικό! Από την άλλη, το μελαγχολικό “Open wounds” με τον υπέροχο Γιώργο Προκοπίου (MOTHER OF MILLIONS) σαν καλεσμένο, σε ταξιδεύει, κάνοντας το να θυμίζει μέχρι και OPETH! Διαφορετική προσέγγιση αυτή τη φορά εν συγκρίσει με το ομώνυμο του “Land of the black sun” (δεν το είχα αναφέρει τότε, παράλειψη που διορθώνεται τώρα), διαφορετικά κομμάτια κιόλας, ο στόχος του να δοθεί ένα άλλο χρώμα, επετεύχθη εκ νέου!
Το “A symphony of loss” είναι ατόφιο μοντέρνο μελωδικό death metal, όπως πρέπει να παίζεται, με βάση τις διδαχές των AT THE GATES και των DARK TRANQUILLITY (κάπου πήρε το αυτί μου και ένα πέρασμα στα ελληνικά). Κάπου εδώ να σημειωθούν τα πλήκτρα του Χρήστου Μήτρου που προσδίδουν έναν μελαγχολικό αέρα εκεί που πρέπει, κάνοντας πίσω τόσο – όσο, εκεί που η μπάντα απασφαλίζει και παίρνει κεφάλια. Να, όπως στο “Chained” που παίζει μεταξύ γκαζιού και πιο γκρουβάτου mid-tempo μοτίβου, παραμένοντας επιθετικό ακόμα και στις μελωδίες του. To τέλος έρχεται με άλλο ένα κομμάτι 6,5 λεπτών (σαν να κλείνει ένας κύκλος κατά κάποιο τρόπο), το “Night mother” που εκτός του ότι φροντίζει να μας θυμίσει την ατμοσφαιρική πτυχή της μπάντας και το πόσο καλά το κάνει εν γένει, συνοψίζει όσα ακούσαμε!
Οι AMONGRUINS πλέον έχουν γίνει με το σπαθί τους υπολογίσιμη δύναμη για το μελωδικό death metal της Ελλάδας, με το “Advent of chaos” να είναι μια ακόμα σπουδαία δουλειά, που κάνει και το βήμα παραπέρα σε σχέση με το “Land of the black sun”, εκτός από το να είναι η φυσική του συνέχεια. Νιώθω, επιπλέον, πως έχουμε ακόμα να δούμε πολλά πράγματα από εκείνους σε όλα τα επίπεδα. Δεδομένης μάλιστα, της υψηλής ποιότητας του “Advent of chaos”, δεν είναι μακριά η μέρα που θα τους δούμε για παράδειγμα σε περιοδεία με ακόμα μεγαλύτερα ονόματα από αυτά με τα οποία έχουν ήδη παίξει. Είναι απλά θέμα χρόνου (μάλιστα, την στιγμή που τελειώνω αυτό το κείμενο έχουν ανακοινώσει συναυλία με τους NIGHTRAGE το Μάρτιο!). Εύγε κύριοι, τα συγχαρητήριά μου!
Οι Νορβηγοί θρύλοι του black metal αφού γιόρτασαν πέρσι τα 40 χρόνια από το ξεκίνημα τους με μια εκτεταμένη περιοδεία που πέρασε και από τη χώρα μας, κυκλοφορούν τον έβδομο full length δίσκο τους. Σε όλη αυτή την πορεία τις συνθέσεις τους υπέγραφε πάντα ο κιθαρίστας που είχαν, με τον Euronymous να στιγματίζει την πρώτη και θρυλική τους περίοδο, η οποία κράτησε δέκα χρόνια και ολοκληρώθηκε με την κυκλοφορία του μυθικού “De mysteriis dom. sathanas”. Η δεύτερη περίοδος τους κράτησε 13 χρόνια και είχε τον Rune “Blasphemer” Eriksen ως συνθέτη, αναμορφώνοντας τους ηχητικά στους 3 δίσκους που έβγαλαν στα 00s.
Διανύουν εδώ και 16 χρόνια τη δεύτερη ύστερη περίοδο τους, έχοντας πρώτη φορά δύο κιθαρίστες. Ο Teloch έχει αναλάβει τη σύνθεση των κομματιών και ο τρόπος του διαφέρει ριζικά από τον Blasphemer. Αν και έχουν την ίδια ηλικία, δεν έχουν τα ίδια βιώματα, γεγονός που φαίνεται να έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη συνθετική τους προσέγγιση. Ο Blasphemer μπήκε στην ενηλικίωσή του στην ηλεκτρική καρέκλα του κιθαρίστα των MAYHEM, όταν δολοφονήθηκε ο Euronymous και όχι μόνο κατάφερε να τους αναμορφώσει, αλλά και να τους δώσει νέα ταυτότητα με τον τρόπο σύνθεσής του από δίσκο σε δίσκο.
Στην αντίστοιχη ηλεκτρική καρέκλα κάθισε ο Teloch και τολμώ να πω ότι ήταν ακόμα πιο δύσκολο εγχείρημα, καθώς ο Blasphemer είχε καταφέρει να αποτινάξει από το όνομα τους την κατάρα του θρυλικού συγκροτήματος που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πορεία της πρώτης γενιάς του νορβηγικού black metal. Και δυστυχώς πέρασαν 7 ολόκληρα χρόνια για να βγάλουν το “Esoteric warfare” (2014), το οποίο ήταν τόσο απογοητευτικό που την αμέσως επόμενη χρονιά ξεκίνησαν περιοδεία που κράτησε 3 ολόκληρα χρόνια, παίζοντας χωρίς αύριο ένα set που ήταν μόνο το “De mysteriis dom. Sathanas”. Μάλιστα την πρώτη χρονιά κυκλοφόρησαν και live άλμπουμ με αυτό το 45λεπτο set, που ήταν σαν διαφημιστική κίνηση για την συνέχιση της περιοδείας, η οποία πέρασε και από τη χώρα μας, στην οποία για πρώτη φορά άγγιξαν το sold out στο Fuzz club της Αθήνας!
Κερασάκι σε αυτή την τούρτα ρετρολαγνείας ήταν η ταινία “Lords of chaos”, η οποία έκανε διάσημο το όνομα τους για εξωμουσικούς λόγους, μιας και οπτικοποιήθηκε η πορεία των MAYHEM από την αρχή τους μέχρι τη δολοφονία του mastermind τους, Euronymous. Χωρίς καμία έκπληξη το επόμενο τους άλμπουμ, “Daemon” (2019), θα προσέγγιζε ηχητικά το “De mysteriis dom. Sathanas”. Ο αντίκτυπος ήταν τόσο μηδαμινός, που εξηγείται από την ανικανότητα των συνθέσεων να σταθούν αντάξια απέναντι στις αντίστοιχες του Blasphemer, πολλώ δε μάλλον του Euronymous, οι οποίες αναγνωρίζονται ως κλασικές στο σύνολο της σκληρής μουσικής.
Έχοντας όλα αυτά σαν δεδομένα θα ήταν έκπληξη αν το νέο τους άλμπουμ είχε άλλη ηχητική, όπως συνέβαινε με κάθε δίσκο της εποχής με κύριο συνθέτη τον Blasphemer. 7 χρόνια φαγούρας κυριολεκτικά για να ξανακούσουμε ασύνδετες ιδέες μέσα σε αναίτια μακροσκελή κομμάτια, τα οποία δε λειτουργούν αυτόνομα. Πραγματικά δεν υπάρχει καμία αλλαγή ύφους από κομμάτι σε κομμάτι, καθιστώντας το άλμπουμ αυτό ανησυχητικά επαναλαμβανόμενο. Μετά από αλλεπάλληλες ακροάσεις έπιασα τον εαυτό μου να παγιδεύεται σε ένα σπιράλ φόρμας και στείρας επανάληψης μοτίβων που χαρακτηρίζονται από την ετικέτα «Τrue Norwegian black metal» – προϊόν με ονομασία προέλευσης δηλαδή! Έπιασα τον εαυτό μου να νομίζει ότι ακούει ένα κομμάτι διάρκειας 49 λεπτών, το οποίο είναι χωρισμένο σε 9 μέρη. Και κάθε σημείο του θα σας κάνει να πείτε: «κάπου το έχω ξανακούσει αυτό το σημείο»!
Μην περιμένετε να ακούσετε έναν δίσκο που δεν είναι καλοπαιγμένος και τέλειος ηχητικά. Ο Hellhammer στα drums είναι καταιγιστικός, αλλά ο Attila είναι τόσο προβλέψιμος που ακόμα και τα περίφημα υμνικά του φωνητικά περνάνε απαρατήρητα. Θαρρώ ότι δεν καταφέρνουν τίποτα για να σώσουν τον ορυμαγδό των ασύνδετων θεμάτων, τα οποία δεν έχουν ταυτότητα σύγχρονη. Είναι ο ορισμός της ρετρολαγνείας γένους μαυρομεταλικού! Και όσοι θα με πείτε υπερβολικό, σας παραπέμπω να ακούσετε τι έκανε ο Blasphemer με τους RUIM, όπου ξεκάθαρα ήθελε ένα νέο project που να συνεχίζει την ηχητική προσέγγιση του “Wolf’s lair abyss” EP, με το οποίο μας συστήθηκε το 1997 και δεν επανέλαβε από τότε σε καμία κυκλοφορία των σχημάτων που δραστηριοποιείται. Αντίθετα με τον Teloch κατάφερε στο “Black Royal Spiritism – I. O Sino da Igreja” να εξελίξει τον τρόπο σύνθεσης που είχε σε εκείνο το δίσκο, επιβεβαιώνοντας ότι δεν ήταν κίνηση ρετρολαγνείας, αλλά ανάγκης να επεκτείνει κάτι που έκανε στο παρελθόν. Αντίθετα η προσέγγιση του Teloch είναι μονοδιάστατη τόσο συνθετικά, όσο και ηχητικά, που είναι ο ΟΡΙΣΜΟΣ της ρετρολαγνείας!
Και θα μου πείτε τώρα, τι περιμένεις να κάνουν οι MAYHEM μετά από τόσα χρόνια; Δηλαδή είναι καλύτεροι οι MEGADETH που κάναμε ομαδική κριτική ή αντίστοιχα για το νέο album των KREATOR; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα για μένα είναι σαφής: Οι μεν MEGADETH έκαναν ένα δίσκο αποτίμησης μιας και είναι ο τελευταίος τους, ο οποίος έχει αντίκτυπο γιατί έχει αξιοπρόσεκτες συνθέσεις! Αντίστοιχα οι KREATOR έχουν ξεχάσει τον όρο ρετρολαγνεία εδώ και 25 χρόνια, κάτι που έζησαν και οι MAYHEM την εποχή του Blasphemer! Ζητάω πολλά θα μου πείτε! Συγγνώμη αλλά η σύνδεσή μου με αυτή τη μπάντα ήταν καθοριστική στο να εντρυφήσω και να ξεκινήσω να παρακολουθώ την black metal σκηνή σε παγκόσμιο επίπεδο! Θεωρώ ότι ο δίσκος αυτός βγήκε μόνο και μόνο για να δικαιολογήσουν την επόμενη περιοδεία τους. Αλήθεια ποιο από τα κομμάτια του δίσκου θα ανυπομονείτε να ακούσετε live, εκτοπίζοντας την προσδοκία σας να ακούσετε για πολλοστή φορά κάποιο από τα 8 εμβληματικά μέρη του “De mysteriis dom. Sathanas”;
Αυτό το ερώτημα πλανάται στο μυαλό μου μετά από αλλεπάλληλες ακροάσεις του δίσκου, καταλήγοντας απελπισμένος στο ρηθέν: Άνευ ουσίας, άνευ σημασίας…
Ούτε δύο χρόνια δεν πέρασαν από το “Rise of the underdogs” και οι αγαπημένοι FULL HOUSE BREW CREW επιστρέφουν. Σίγουρα δεν μιλάμε για συγκρότημα που αφήνει τον χρόνο να κυλήσει. Απεναντίας, τον χρησιμοποιεί προς όφελος του, μια και κάθε φορά μας επιφυλάσσει μια ποιοτική δουλειά. Ως εκ τούτου, όταν έφτασε το promo στα χέρια μου, δεν είχα κάποιο φόβο μήπως δεν είναι καλό ας πούμε. Τη τελευταία φορά (τα γράψαμε, μένω στα λόγια μου), είχαμε ένα πιο “πειραματικό” αέρα, ενώ η μπάντα βάραινε κιόλας. Ετούτη τη φορά με το “Glasgow grin” τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά, άμα κρίνουμε από τα πρώτα δείγματα που είχαν βγει προς τα έξω. Πάμε να αλλάξουμε παράγραφο, να τα πούμε όπως πρέπει!
Ο δίσκος μπαίνει με ομώνυμο και “No gods, no chains” (τι γ@μ@το riff διάολε!), γκρούβα και δώστου. Ήδη γνωστά σαν singles που βγήκαν πριν το δίσκο. Ενδεικτικά της πιο θυμωμένης διάθεσης του δίσκου (μεταφράζεται και σε γκάζια στο “The tear”, άλλο που ξεκινάει με ατμοσφαιρική εισαγωγή – καράτε λέγεται και είναι απλό!), που βγάζει μια έντονη SLIPKNOT τσαντίλα στην ερμηνεία του Βαγγέλη, ενώ η metalcore τάση και αύρα υπάρχει διάσπαρτη στο υλικό. Δείγμα της κατεύθυνσης στην οποία θέλει να πάει η μπάντα υφολογικά. Τα υπέροχα τύμπανα του “The other side” με την ύπουλη riff-άρα στο ρεφρέν του, κλέβουν την παράσταση, ενώ το “Free fall” πάλι ξεγελάει με την εισαγωγή του και με ορισμένα έξυπνα περάσματα του!
Γενικά, στο πρώτο μισό του δίσκου, μας παίρνει και μας πάει αίμα! Από την άλλη το “Rain” που εκκινεί το δεύτερο μισό του δίσκου, έχει φοβερό ρεφρέν, φουλ “ραδιοφωνικό”, το πρώτο τέτοιου τύπου σε αυτό τον δίσκο. Έχουμε κι άλλα τέτοιου τύπου: στο φοβερό “Distant star” και το “Crawling” (με την εισαγωγή του να προμηνύει βαρύ κομμάτι – δεν πέφτει και πολύ έξω!) όπου τα solos είναι πραγματικά τα κορυφαία του δίσκου κατά τη γνώμη μου. Το δε “From the gutter” ενδιάμεσα διαλύει σβέρκους όπως πρέπει. Και κάπου εκεί, έρχεται το γκαζωμένο φινάλε του “Reign of terror”, που κάνει το έξυπνο κόλπο του ψεύτικου τέλους, προτού επανέλθει με μπουνιά στα δόντια για το νοκ άουτ. Σαν να σου λέει “έλα εδώ, έχει κι άλλο”. Όλα αυτά, μέσα σε 34 λεπτά και κάτι, αν δεν κάνω λάθος, η μικρότερη διάρκεια δίσκου που είχαν ποτέ.
Ακούγοντας αυτόν εδώ τον δίσκο αρκετές φορές, μπορώ να πω ότι το “Rise of the underdogs” ήταν ξεκάθαρα μεταβατικός δίσκος για τους FULL HOUSE BREW CREW, μια και το “Glasgow grin” πατώντας επάνω του, παρουσιάζεται πιο εξελιγμένος, πιο δουλεμένος, χρησιμοποιώντας τα καλύτερα στοιχεία από αυτά που έχουν παρουσιάσει ως τώρα οι FULL HOUSE BREW CREW στην πορεία τους. Ο τίτλος “Glasgow grin” αναφέρεται σε ένα βασανιστήριο όπου σου ανοίγουν τα ούλα μέχρι τα αυτιά με μαχαίρι (κάτι σαν αυτό που είχε ο Joker του Heath Ledger σκεφτείτε), σαν ένα μεγάλο “χαμόγελο”. Στη δική μου περίπτωση ωστόσο, το πλατύ χαμόγελο έρχεται πλήρως φυσικά και άκρως δικαιολογημένα. Τα σέβη μου!
Ο Ross «The Boss» Friedman, ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας των Manowar και των The Dictators, καθώς και εμβληματική μορφή τόσο στην ιστορία του heavy metal όσο και του punk, διαγνώστηκε με Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση (ALS), γνωστή και ως νόσος του Lou Gehrig.
Η είδηση επιβεβαιώθηκε μέσω επίσημης δήλωσης του εκπροσώπου Τύπου του Friedman, η οποία περιγράφει μια δύσκολη και αρχικά ασαφή ιατρική πορεία.
«Ο Ross “The Boss” Friedman, ιδρυτικό μέλος των punk rock θρύλων The Dictators και των heavy metal πυλώνων Manowar, διαγνώστηκε με Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση (ALS), ευρύτερα γνωστή ως νόσος του Lou Gehrig. Η διάγνωση ήρθε μετά από αρκετούς μήνες φαινομενικά άσχετων συμπτωμάτων, που περιλάμβαναν αδυναμία στα χέρια και στα πόδια. Αρχικά θεωρήθηκε ότι η αιτία ήταν μια σειρά από πολύ μικρά εγκεφαλικά επεισόδια, όμως οι αλλαγές στη διατροφή, η άσκηση και η προσθήκη φυσικοθεραπείας δεν επιβράδυναν την εξέλιξη της νόσου ούτε αύξησαν τη δύναμή του».
Ο 72χρονος πλέον Friedman μοιράστηκε και ο ίδιος ένα βαθιά προσωπικό μήνυμα, αναφερόμενος τόσο στην αβεβαιότητα του μέλλοντος όσο και στην ανταπόκριση της μουσικής κοινότητας: «Είναι δύσκολο να ξέρεις τι επιφυλάσσει το μέλλον και με συντρίβει το γεγονός ότι δεν μπορώ να παίξω κιθάρα, αλλά το κύμα αγάπης που έχω δεχτεί είναι απίστευτα δυνατό. Έχω πραγματικά συγκλονιστεί από την αγάπη και τη στήριξη της οικογένειας, των φίλων και των οπαδών. Σας αγαπώ όλους».
Η ALS είναι μια προοδευτική και θανατηφόρα νευροεκφυλιστική ασθένεια που προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, οδηγώντας σε μυϊκή αδυναμία, παράλυση και τελικά στην απώλεια του εκούσιου ελέγχου των μυών. Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία.
Αυτή την εβδομάδα η στήλη όπως το συνηθίζει σας προσφέρει μια πληθώρα από εξαιρετικά κομμάτια. Δεκαέξι καινούργια κομμάτια από ισάριθμους καλλιτέχνες σε διαφορετικά μεταξύ τους στυλ και ύφος. Από τους ΤRUCKFIGHTERS, τον John Corabi και τους SUBWAY TO SALLY στους SYLOSIS, HEATHEN και HECATE ENTHRONED. Όλα τα διαφορετικά είδη κάτω από την σκέπη αυτής της στήλης οπότε μετά τους LION’S SHARE και CROWN LANDS μεταπηδάμε στους ΑΚΗLYS και TEMPTATIONS FOR THE WEAK. Έχουμε επίσης clips από τους PATRIARCHS IN BLACK, LORD OF THE LOST, BLACKWATER HOLYLIGHT, KING ULTRAMEGA αλλά και τα δικά μας παιδιά ΚΙΝG GARCIA και ΟΑΤΗSWAN. Οπότε για την επόμενη ώρα πατήστε το play και απολαύστε!
Photo by by Andreas Hhylthen
Έφτασε η πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του νέου single των TRUCKFIGHTERS “The Bliss”, του πρώτου φρέσκου υλικού τους μετά από μια δεκαετία. Πιστό στις θρυλικές fuzz-rock ρίζες του, το κομμάτι απελευθερώνει ένα δυνατό κύμα από τεράστια riffs και υπνωτικά grooves που θα ενεργοποιήσουν παλιούς και νέους θαυμαστές.
Το συγκρότημα το συνοψίζει με τον τέλειο τρόπο: “Επιστρέψαμε δυναμικά… ή μάλλον, με μια ευδαιμονία! Το “Bliss” συμβολίζει όλα όσα αφορά το νέο άλμπουμ “Masterflow”, fuzz groove και μελωδία. Θα είναι μια απίστευτη διαδρομή και δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι είναι το πρώτο κομμάτι που κυκλοφορούμε μετά από 10 χρόνια!”
Το single αποτυπώνει την ουσία του desert rock, ενώ παράλληλα ανοίγει νέα εδάφη για τον εξελισσόμενο ήχο του συγκροτήματος. Να περιμένετε ένα δυναμικό ταξίδι που χτυπάει δυνατά αλλά προσφέρει στιγμές μελωδικής ενδοσκόπησης. Στο πλαίσιο της επιστροφής τους, το “The Bliss” θέτει τον τόνο για ένα συναρπαστικό νέο κεφάλαιο, που οδηγεί στην επερχόμενη περιοδεία και τις εμφανίσεις τους σε festival. Οι θαυμαστές μπορούν να περιμένουν με ανυπομονησία μια φρέσκια δόση από τους ύμνους με το fuzz που μόνο οι TRUCKFIGHTERS μπορούν να προσφέρουν. Είτε στο στούντιο είτε ζωντανά στη σκηνή, το συγκρότημα συνεχίζει να προσφέρει μια αξέχαστη ροκ εμπειρία. Το “The Bliss” είναι κάτι περισσότερο από ένα single. Είναι μια τολμηρή δήλωση ότι οι θρυλικοί fuzzers επέστρεψαν και καλύτεροι από ποτέ.
Το rock είδωλο και σπουδαία hard rock φωνή, ο John Corabi (MOTLEY CRUE, THE DEAD DAISIES) ανακοινώνει το ντεμπούτο ολοκληρωμένο solo άλμπουμ του με τίτλο “New Day” το οποίο αναμένεται στις 24 Απριλίου 2026 μέσω της Frontiers Music Srl. Για να γιορτάσει ο John προσφέρει στους θαυμαστές του μια πρώτη γεύση από το επερχόμενο άλμπουμ με την κυκλοφορία του ομώνυμου κομματιού, μαζί με ένα επίσημο μουσικό video, το οποίο είναι διαθέσιμο παρακάτω.
Ένα ταξίδι στις αναμνήσεις με νοσταλγική διάθεση, το κύριο single “New Day” κινείται από οικείες ακουστικές στιγμές σε πλούσιες σε στρώσεις rock ενορχηστρώσεις. Είναι ένα ταξίδι στην καρδιά της rock, εμποτισμένο με soul και blues ευαισθησίες και εμπνευσμένο από το μελωδικό μεγαλείο των πρώιμων BΟSTON και QUEEN.
Για το ομώνυμο κομμάτι o John αναφέρει σχετικά: “Το “New Day” είναι ένα θετικό, αισιόδοξο τραγούδι με ένα μήνυμα απόλαυσης της ζωής!!! Σταματήστε να γκρινιάζετε και να παραπονιέστε για το πόσο άδικη είναι η ζωή, και απολαύστε τα «μικρά όμορφα πράγματα που προσφέρει η ζωή» και κάντε τις αλλαγές που χρειάζεστε για να κάνετε τη ζωή σας καλύτερη!!! Η αλλαγή συμβαίνει ΜΕΣΑ…”
Το “New Day” όπως αναφέραμε και στην αρχή αποτελεί το πρώτο ολοκληρωμένο solo άλμπουμ του John Corabi με πρωτότυπο υλικό. Ηχογραφημένο στο Νashville το καλοκαίρι του 2025 και σε παραγωγή του πολυπλατινένιου τραγουδοποιού και παραγωγού Marti Frederiksen (AΕROSMITH, OZZY OSBOURNE, BUCJCHERRY), το άλμπουμ συνδυάζει κλασικές επιρροές rock, soul blues της δεκαετίας του ’70 σε έναν ήχο που είναι ταυτόχρονα διαχρονικός και βαθιά προσωπικός. Σε όλο το δίσκο τον τραγουδιστή συνοδεύουν ο Marti Frederiksen, Evan Frederiksen Richard Fortus (GUNS N’ ROSES), Paul Taylor (WINGER, Steve Perry) καθώς και τον Charlie Starr (BLACKBERRY SMOKE).
Photo by Alex Schlesier Skulls n Gears
Οι Γερμανοί θρύλοι του folk metal SUBWAY TO SALLY παρουσιάζουν μια ακουστική εκδοχή του αγαπημένου τους κομματιού των θαυμαστών, “Kleid aus Rosen” (μετάφραση: φόρεμα φτιαγμένο από τριαντάφυλλα). Το τραγούδι αποτελεί μια ακόμη προεπισκόπηση της επερχόμενης, ήδη μερικώς sold out ακουστικής περιοδείας τους NACKT III – Lügen & Legenden (μετ: Naked III – Lies & Legends). Κυκλοφόρησε αρχικά το 2001 και παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος και κατέχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των θαυμαστών μέχρι σήμερα.
Στο πλαίσιο της δικής τους σειράς συναυλιών Eisheilige Nacht, οι θαυμαστές πρόσφατα είδαν για πρώτη φορά την οικεία ατμόσφαιρα που τους περιμένει στην επερχόμενη περιοδεία NACKT III στα τέλη του 2025. Παρόλο που οι SUBWAY TO SALLY εμφανίστηκαν εκεί με πλήρη ορχηστρική δύναμη, είχαν ήδη υπονοήσει τις ακουστικές αποχρώσεις που θα αποτελέσουν βασικό στοιχείο του νέου ειδικού προγράμματος που ξεκινά τον Μάρτιο. Πριν από λίγες εβδομάδες, το συγκρότημα με έδρα το Πότσνταμ αποκάλυψε επίσημα μια έκδοση NACKT III του “Feuerkind” – το ακουστικό ένδυμα που τώρα κοσμεί και το “Kleid aus Rosen”.
Και τα δύο νέα κομμάτια που έχουν διασκευαστεί αποτυπώνουν την εύθραυστη αλλά έντονη ατμόσφαιρα των συναυλιών NACKT με εντυπωσιακή αυθεντικότητα. Κινούμενο ανάμεσα στην οικειότητα και την ένταση, τη μελαγχολία και το εκρηκτικό συναίσθημα, το συγκρότημα αποκαλύπτει μια πλευρά που υπογραμμίζει δυναμικά την εξαιρετική του ευελιξία – ακουστικά, συναισθηματικά και οπτικά.
Photo by Ty Fox
Οι Bay Area Thrashers HEATHEN, ενεργοί από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, έχουν μια ξεχωριστή έκπληξη για τους πιστούς θαυμαστές τους, γιορτάζοντας τη νέα τους δισκογραφική εταιρεία τη Napalm Records. Ψάχνοντας βαθιά στο μουσικό τους παρελθόν, το συγκρότημα ηχογράφησε δύο μάλλον άγνωστες διασκευές. Πρώτα είναι το “Never A God”, το ομώνυμο τραγούδι από το πρώτο demo των LAUGHING DEAD. Το συγκρότημα είχε ως frontman τον τραγουδιστή των HEATHEN, David White, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το κλασικό αυτό τραγούδι θα λάμψει ξανά στο δυναμικό στυλ των HEATHEN.
Οι HEATHEN σχολιάζουν για τη νέα δισκογραφική εταιρεία και το νέο single: “Θα ξεκινήσουμε αυτή τη νέα συνεργασία με τη Napalm Records δυναμικά και θα σας δώσουμε κάτι νέο να ακούσετε, ενώ συνεχίζουμε να δουλεύουμε πάνω στο νέο άμπουμ ων HEATHEN. Με αυτό κατά νου, ηχογραφήσαμε μερικά κλασικά κομμάτια Bay Area thrash που γράφτηκαν αρχικά από άλλα συγκροτήματα με τα οποία παίξαμε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι συλλέκτες των demo εκεί έξω μπορεί να έχουν ακούσει αυτά τα τραγούδια πριν, αλλά θα είναι καινούργια για τους περισσότερους από εσάς. Το πρώτο single είναι το “Never a God” που ηχογραφήθηκε αρχικά σε μορφή demo (με τον David White στα φωνητικά) από τους LAUGHING DEAD. Λοιπόν έχουμε για εσάς, νέα δισκογραφική εταιρεία, νέα μουσική, νέο video, προπαραγγελία 12” single (κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου) και περιοδεία με τους CΟRONER στη Βόρεια Αμερική που ξεκινά αυτές τις ημέρες!”.
Οι Σουηδοί βετεράνοι heavy metallers LION’S SHARE επιστρέφουν με το νέο single “Pentagram”, το εναρκτήριο κομμάτι από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους “Inferno” που κυκλοφορεί στις 27 Μαρτίου 2026 μέσω της Metalville.
Το “Pentagram” ξεκινάει τον δίσκο με έναν σκοτεινό, ασυμβίβαστο τόνο. Μουσικά, το τραγούδι προσφέρει κλασική heavy metal αυθεντία με αιχμηρά riffs, επιβλητικά φωνητικά και μια δυσοίωνη χροιά που το καθιστά μια φυσική εισαγωγή στο άλμπουμ.
Ο τραγουδιστής Nils Patrik Johansson εξηγεί την έμπνευση πίσω από τους στίχους: “Το τραγούδι εμπνεύστηκε από έναν συνάδελφό μου, έναν ιδιόρρυθμο τύπο στα 60 του, έναν μεγάλο θαυμαστή του heavy metal και του black metal. Κάποια στιγμή αποφάσισε ότι ήταν σατανιστής. Επειδή δεν ήθελε να κρατήσει το χριστιανικό του μικρό όνομα, απλώς άλλαξε τα γράμματα και κατέγραψε επίσημα ένα νέο. Βρήκα όλο το τραγούδι σκοτεινό και ξεκαρδιστικό και έγραψα έναν στίχο γι’ αυτό. Περιττό να πω ότι ήταν απίστευτα περήφανος όταν ανακάλυψε ότι υπήρχε ένα τραγούδι αφιερωμένο σε αυτόν”.
Ο κιθαρίστας Lars Chriss προσθέτει: “Το “Pentagram” ήταν μια δεδομένη επιλογή ως το εναρκτήριο κομμάτι στο “Inferno”. Ορίζει αμέσως την ατμόσφαιρα του άλμπουμ, σκοτεινό, βαρύ και ευθύ. Καθορίζει τη νοοτροπία του ακροατή από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο”.
Το ασπρόμαυρο video της μπάντας γυρίστηκε τον Νοέμβριο του 2025 και σκηνοθετήθηκε από τον Tom Wouda. Με σκληρά, γρήγορα πλάνα από την παράσταση γυρισμένα σε ένα βιομηχανικό εργαστήριο γεμάτο αλυσίδες και βαριά μηχανήματα, το βίντεο αποπνέει μια εκσυγχρονισμένη ατμόσφαιρα “Painkiller” που ευθυγραμμίζεται τέλεια με τη σκοτεινή και δυσοίωνη ατμόσφαιρα του τραγουδιού.
Photo by Tim Tronckoe
Το Bελγικό modern metal συγκρότημα TEMPTATIONS OF THE WEAK επιστρέφει με την πιο φιλόδοξη δουλειά του μέχρι σήμερα: το νέο ολοκληρωμένο άλμπουμ “The Venom Inside” το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου. Το συγκρότημα – γνωστό για το δυνατό μείγμα thrash metal, metalcore και μελωδικής επιθετικότητας, ανεβάζει τον ήχο του σε νέο επίπεδο με μια συλλογή από δέκα έντονα, δυναμικά κομμάτια που αιχμαλωτίζουν τον ακροατή από την αρχή μέχρι το τέλος.
Για την παραγωγή του “The Venom Inside” το συγκρότημα ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να συνεργαστεί με τον κορυφαίο παραγωγό Scott Atkins (Grindstone Studio), γνωστό για τη δουλειά του με τους SYLOSIS, CRADLE OF FILTH, MACHINE HEAD και ΒΕΗΕΜΟΤΗ. Το χαρακτηριστικό μείγμα του Atkins από ακατέργαστη δύναμη και κρυστάλλινο καθρέφτισμα έδωσε σε κάθε κομμάτι του άλμπουμ μια ισχυρή, ξεχωριστή ταυτότητα.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης μια αξιοσημείωτη διεθνή συνεργασία: Στο single “Crossroads” εμφανίζεται ο Jesse Leach, frontman των KILSWITCH ENGAGE, ενώ το σχήμα μόλις κυκλοφόρησε ένα νέο single για το κομμάτι “Your own suffering” που παρακολουθούμε παρακάτω.
“To “Your own suffering” είναι το πιο δύσκολο και πιο κακό κομμάτι στο νέο άλμπουμ. Χωρίς έλεος. Χωρίς συγγνώμη. Ένας απόλυτο λαβύρινθος” αναφέρει ο τραγουδιστής Jadran Beauprez.
Photo by Jake Owens
Οι Βρετανοί thrashers SYLOSIS αποκάλυψαν το τρίτο single από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους “The New Flesh” που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 20 Φεβρουαρίου μέσω της Nuclear Blast Records. Το “The New Flesh” χαρακτηρίζεται ως μια ακλόνητη απόδειξη καταστροφικών riff, οξείας μελωδίας και εκλεπτυσμένης ωμής δύναμης.
Το νέο single, το ψυχολογικά δυνατό “Lacerations”, παρουσιάζει τους SYLOSIS στο απόγειο της καριέρας τους, γεμάτο με υμνητικά hooks, κοφτερά και βαριά. Το κομμάτι συμπυκνώνει τη βιαιότητα και την πιασάρικη μελωδία σε τέλεια συμβίωση.
Ο Josh Middleton δήλωσε: “Το “Lacerations” έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα τραγούδια όσων έχουν ακούσει το νέο άλμπουμ. Αφού δημιουργήθηκε αυτό το τραγούδι στα αρχικά στάδια της σύνθεσης, ένιωσα μια τεράστια ανακούφιση γνωρίζοντας ότι είχαμε πετύχει το καλύτερο τραγούδι μας μέχρι σήμερα. Δεν μπορούσα να βγάλω το refrain από το μυαλό μου και αυτό είναι συνήθως καλό σημάδι. Μόλις αποκτήσαμε αυτό το τραγούδι, ξέραμε ότι αυτό το άλμπουμ θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός όσον αφορά τις ικανότητές μας στη σύνθεση. Μουσικά, θυμίζει μερικούς από τους πιο σκοτεινούς μελαγχολικούς ήχους από το “Edge of the Earth” ή ακόμα και το “The Supreme Oppressor” αλλά με ένα σωρό βαριά riffs. Στιχουργικά, αυτό το τραγούδι αφορά την αντιμετώπιση της δικής σου θνητότητας και του άγχους για την υγεία. Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να ταυτιστούν με το πώς χάνεις τον έλεγχο όταν πιστεύεις ότι κάτι δεν πάει καλά και πόσο διαφορετικά βλέπεις τη ζωή σου, και τι έχει μεγαλύτερη σημασία όταν αντιμετωπίζεις αυτές τις ενοχλητικές σκέψεις”.
Οι ηγέτες και τιτάνες του Συμφωνικού Black Metal, οι Βρετανοί HECATEENTHRONED επιστρέφουν επτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του τελευταίου άλμπουμ του συγκροτήματος με ένα νέο, άγριο single! Το single “Gallery of Rotting Portraits”μόλις κυκλοφόρησε!
“Το single παίρνει το όνομά του από την νοσηρή διατήρηση των τυρφώνων, όπου σώματα όπως ο Lindow Man έχουν αναπαυθεί για αιώνες”, εξηγεί ο μπασίστας Dylan Hughes. “Το “A Gallery of Rotting Portraits” χρησιμοποιεί αυτές τις «ειδωλολατρικές θυσίες» ως μεταφορά για την απαρχαιωμένη αφοσίωση. Αποτυπώνει την ενοχλητική αποσύνδεση της αποκάλυψης ενός τελετουργικού παρελθόντος μόνο και μόνο για να το βρει απογυμνωμένο από τη δύναμή του. Το τραγούδι αντιμετωπίζει την ψυχρή πραγματικότητα ότι ενώ τα σώματα παραμένουν, τα πνεύματα και οι δεισιδαιμονίες που τα έβαλαν εκεί έχουν σαπίσει προ πολλού, αφήνοντάς μας σε έναν κόσμο χωρίς την αρχαία μαγεία του.”
Το “Gallery of Rotting Portraits” μας δίνει μια πρώτη γεύση από το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ των HECATE ENTHRONED “The Corpse of a Titan, A Lament Long Buried” που θα κυκλοφορήσει στις 29 Μαΐου.Tην παραγωγή επιμελήθηκε ο Dan Abela (AΚΕRCOCKE, BLEED FROM WITHIN, ANNAL NATHRAKH) και το εξώφυλλο δημιουργήθηκε από την Erskine Designs.
Όσον αφορά το νέο άλμπουμ ο Dylan Hughes συνεχίζει: “Eίναι η πρώτη μας κυκλοφορία από το 2019, αυτά είναι τεράστια, επικά, δυνατά τραγούδια σκαλισμένα με τον παραδοσιακό τρόπο των HECATE ENTHRONED με ένα απειλητικό πέπλο που αποδίδεται με μια τραγανή ένταση. Στιχουργικά βασισμένα σε αρχαίους βρετανικούς μύθους και θρύλους”.
Το πέπλο ανοίγει για άλλη μια φορά καθώς οι Αμερικάνοι black metallers AKHLYS παρουσιάζουν μια νέα οπτική έκφραση για το κομμάτι “Ephialtes”. Εμπνευσμένο από το αβυσσαλέο αριστούργημα του 2020 “Melinoë”, αυτό το στοιχειωτικό κομμάτι ζωντανεύει η καλλιτέχνιδα Chthonia, η οποία ενισχύει την ένταση, αντικατοπτρίζοντας την λυρική κατάβαση στον τρόμο και μια εφιαλτική μεταμόρφωση του εσωτερικού εαυτού.
Ο mainman των AKHLYS, Naas Alcameth (NIGHTBRINGER, BESTIA ARCANA), σχολιάζει: “Το τραγούδι μιλά για μια αντιπαράθεση με έναν “άλλο” που είναι ταυτόχρονα καθρέφτης και αφέντης, μυητής και αντίπαλος, μέσω του οποίου ο εαυτός υφίσταται μια εκστατική μετατόπιση και συμβολικά επαναστεφανώνεται μέσω του τρόμου. Η έννοια του τρόμου ως αποκάλυψης βρίσκεται στην καρδιά του θέματος, το “mysterium tremendum et fascinans”, όπου το ιερό εκδηλώνεται ως κάτι που είναι ταυτόχρονα συναρπαστικό και τρομακτικό.”
Το “Ephialtes” αποτελεί κεντρικό κατώφλι στο “Melinoë”, αρθρώνοντας τα θέματα των ονειρικών καταστάσεων, των εφιαλτικών εικόνων και της εσωτερικής φιλοσοφίας που ορίζουν το μοναδικό όραμα του project. Κερδίζοντας ευρεία αναγνώριση για τις ζωντανές εμφανίσεις τους, οι AKHLYS εξασφάλισαν μια συνεργασία με την Parasite Gallows Booking το 2022. Το σχήμα έχει κάνει πολυάριθμες περιοδείες και εμφανίσεις σε φεστιβάλ στην Ευρώπη, το Ισραήλ, τη Λατινική Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία χρόνια.
Οι Αμερικάνοι southern doom metallers PATRIARCHS IN BLACK κυκλοφορούν το νέο τους single “Left Behind”.
Ο τραγουδιστής Daniel Soren λέει για το “Left Behind”: “Οι στίχοι του τραγουδιού βασίζονται σε μια αντανάκλαση αυτού που μπορεί να θεωρηθεί ως η τραγωδία ορισμένων εμπειριών της πραγματικής ζωής για πολλούς ανθρώπους, μερικές από τις δυσκολίες της ανθρώπινης κατάστασης, σε συνδυασμό με τις μεταφορικές έννοιες της απώλειας, της αποδοχής και της αξιοποίησης του χρόνου που έχουμε όσο είμαστε ζωντανοί. Το τραγούδι αφηγείται μια τραγική ιστορία απώλειας, τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε μυστικιστικό κοσμικό επίπεδο, αλλά όπως το σύμπαν είναι μια ισορροπία εντροπίας και ανάπτυξης και εξέλιξης, έτσι είναι και η ανθρώπινη ζωή. Στο τέλος αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η κληρονομιά που θα αφήσει κανείς πίσω του, τι έκανες με τη ζωή σου όσο ήσουν ζωντανός; Υπάρχει μόνο ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα στη ζωή για να δημιουργήσεις μια κληρονομιά, οπότε το τραγούδι μας υπενθυμίζει να μην σπαταλάμε τον χρόνο που έχουμε όσο είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε από τον Johnny Kelly (TYPE O NEGATIVE) στα drums, τον Dan Lorenzo (HADES/ NON-FICTION) στην κιθάρα/μπάσο και τον guest τραγουδιστή Daniel Soren.
To ακούμε παρακάτω:
Αντλώντας έμπνευση από doom, το black metal και το shoegaze, οι ΒLACKWATERHOLYLIGHT από το Portland των ΗΠΑ δεν είναι ένα από τα συμβατικά heavy συγκρότημα. Στο “Not Here Not Gone” το τέταρτο άλμπουμ τους που μόλις κυκλοφόρησε από την Suicide Squeeze Records και το πρώτο από τότε που μετακόμισαν στο Los Angeles από το Portland, προσφέρουν το πιο συνεπές και δυναμικό σύνολο τραγουδιών τους μέχρι τώρα.
Ναι, υπάρχει άφθονη παραμόρφωση, περισσότερο από οποιοδήποτε από τα προηγούμενα άλμπουμ τους αλλά σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της βαριάς μουσικής με την οποία είναι εξοικειωμένο, το “Not Here Not Gone” δεν βλέπει τη βαρύτητα ως αυτοσκοπό, ή ακόμα και ως κυρίαρχο τρόπο λειτουργίας του. Είναι βαρύ με τον τρόπο που μια δύσκολη συζήτηση είναι βαριά, ή με τον τρόπο που οι προσδοκίες κάποιου μπορούν να σε βαρύνουν. Όπως το “On Dark Horses” της Emma Ruth Rundle ή το “Hiss Spun” της Chelsea Wolfe είναι ένα «μαύρο» άλμπουμ που έχει βυθιστεί σε overdrive.
Το “Not Here Not Gone” είναι εξίσου φασματικό, ακόμα και όταν η παραγωγή του Sonny Diperri αναδεικνύει τις ίδιες πολύ βαριές κιθάρες και τις στρογγυλεμένες χαμηλές συχνότητες με τις οποίες βοήθησε τους DIIV, NARROW HEAD και την ίδια την Rundle να στήσουν τα δικά τους ηχητικά τείχη. Αλλά η μουσική εδώ έχει μια λεπτή και χάρτινη ποιότητα, σαν οι BLACKWATER HOLYLIGHT να μην προσπαθούν να κατακλύσουν το κοινό τους με θόρυβο, αλλά να το προστατεύσουν από αυτόν και τονίζει τον πόνο στο κέντρο πολλών σε αυτά τα τραγούδια.
To “Heavy, why” είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του νέου δίσκου τους και το ακούμε παρακάτω:
Photo by VDPictures
Οι Γερμανοί gothic metallers LORDOF THE LOST επεκτείνουν το τελευταίο τους ταξίδι με μια ακόμη καινοτόμο συνεργασία, που έρχεται στη λαμπερή μορφή του “I’m A Diamond”. Για το τελευταίο single που οδηγεί στο “Opvs Noir Vol. 3, το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Απριλίου μέσω της Napalm Records, το συγκρότημα που αψηφά το είδος συνεργάζεται με τους Γερμανούς medieval metallers, SALTATIO MORTIS. Με την τραγουδίστρια Alea, οι LORD OF THE LOST παρουσιάζουν ένα πιασάρικο τραγούδι που μας υπενθυμίζει την αξία μας και ενθαρρύνει όλους να ζήσουν πιστοί στον εαυτό τους.
Το “Opvs noir Vol. 3” συνεχίζει το απρόβλεπτο ταξίδι των LORD OF THE LOST, αρνούμενο να συμβιβαστεί με γνώριμα μονοπάτια. Ολοκληρώνοντας την εντυπωσιακή τριλογία, το άλμπουμ σας παίρνει από το χέρι και σας καθοδηγεί αξιόπιστα μέσα από τις πιο σκοτεινές ώρες.
Οι KINGULTRAMEGA κυκλοφόρησαν ένα δυνατό νέο single, μια διασκευή του “Preaching The End Of The World”, ηχογραφημένο στη μνήμη του Chris Cornell, ενώ παράλληλα συγκεντρώνει χρήματα και ευαισθητοποιεί το κοινό για το MusiCares, τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό της Ακαδημίας Ηχογράφησης που παρέχει υπηρεσίες ψυχικής υγείας, υποστήριξη απεξάρτησης και επείγουσα βοήθεια σε μέλη της μουσικής κοινότητας.
Γράφτηκε και ερμηνεύτηκε αρχικά από τον Chris Cornell, το “Preaching The End Of The World” παραμένει ένα από τα πιο συναισθηματικά ηχηρά τραγούδια της solo καριέρας του. Η νέα ερμηνεία από τους KING ULTRAMEGA διατηρεί τον συναισθηματικό πυρήνα του πρωτότυπου, ενώ παράλληλα επεκτείνει το ηχητικό του τοπίο με πολυεπίπεδες κιθάρες, κινηματογραφικά πλήκτρα και μια δυναμική, ατμοσφαιρική ενορχήστρωση.
Η ηχογράφηση περιλαμβάνει φωνητικά από τον Ian Thornley των BIG WRECK, κιθάρες από τον Pete Thorn, μπάσο από τον Mark Menghi, πλήκτρα από τους Dave Kerzner και Frank Mitaritonna, και ντραμς από τον Kenny Aronoff. Η παραγωγή του κομματιού έγινε από τον Mark Menghi, η ηχοληψία έγινε από τους Frank Mitaritonna, Dave Kerzner και Mark Menghi, η μίξη και το mastering έγιναν από τον Josh Wilbur, με το εξώφυλλο και το βίντεο να δημιουργούνται από τον Costin Chioreanu. Πρωτότυπη μουσική από τον Chris Cornell.
Oι παραπάνω μουσικοί θεωρούν το “Preaching The End Of The World” ως ένα καθοριστικό κομμάτι της καλλιτεχνικής κληρονομιάς του Chris Cornell και ελπίζουν ότι αυτό το αφιέρωμα τιμά τη σύνθεση των τραγουδιών του και βοηθά στην υποστήριξη μελών της μουσικής κοινότητας μέσω του MusiCares.
Photo by Lane Dorsey
Το καναδικό προοδευτικό rock ντουέτο CROWN LANDS έχει αναδειχθεί σταθερά ως μια από τις πιο φιλόδοξες σύγχρονες φωνές του είδους. Μετά το βραβευμένο με JUNO Award ντεμπούτο τους το 2020 και το “Fearless” το 2023, το συγκρότημα επέκτεινε το εννοιολογικό του σύμπαν το 2025 με τις ορχηστρικές κυκλοφορίες “Ritual I” και “Ritual II” (επίσης πρόσφατα υποψήφιο για Juno), τις πρώτες τους κυκλοφορίες στην InsideOut Music. Τώρα, το συγκρότημα παρουσιάζει το νέο του στούντιο άλμπουμ “Apocalypse” το πιο απαιτητικό και πλήρως υλοποιημένο έργο του μέχρι σήμερα, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 15 Μαΐου.
Μουσικά και δημιουργικά το “Apocalypse” σηματοδοτεί ένα σαφές σημείο καμπής. Αφού ολοκλήρωσε το Rituals εξ ολοκλήρου στο οικιακό τους στούντιο, το συγκρότημα απέκτησε την αυτοπεποίθηση να αναλάβει σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας παραγωγής. Ο κιθαρίστας/μπασίστας/πληκτράς Kevin Comeau εξηγεί: “Αυτός ο δίσκος μας έδωσε την αυτοπεποίθηση να συνειδητοποιήσουμε ότι θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα άλμπουμ στον δικό μας χώρο, χωρίς προϋπολογισμό μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας ή ένα μεγάλο, φανταχτερό στούντιο”. Αυτή η αυτοπεποίθηση μεταφέρθηκε άμεσα στο “Apocalypse” με μεγάλο μέρος του άλμπουμ να γράφεται και να ηχογραφείται στο ίδιο δωμάτιο που η μπάντα εργάζεται από το 2020. Για να ενισχύσει τις πιο κρίσιμες στιγμές του άλμπουμ, το σχήμα συνεργάστηκε επιλεκτικά με τους παραγωγούς Nick Raskulinecz και David Bottrill. Σε εννοιολογικό επίπεδο, ο νέος δίσκος έχει σχεδιαστεί ως μια ολοκληρωμένη αφηγηματική εμπειρία, φτιαγμένη με γνώμονα την κλασική μορφή του άλμπουμ.
Στην καρδιά του άλμπουμ βρίσκεται το ομώνυμο κομμάτι 19 λεπτών, ένα εκτεταμένο έπος που αγκυροβολεί το δίσκο τόσο μουσικά όσο και αφηγηματικά. Μπορείτε να ακούσετε παρακάτω.
Σχετικά με το κομμάτι αυτό ο ντράμερ/τραγουδιστής Cody Bowles λέει: “Tα τραγούδια μεγάλης διάρκειας, ξεκινά πάντα με τη μουσική. Δημιουργήσαμε το “Apocalypse” από ορχηστρικά μέρη, μερικά παλαιότερα riff, πολλά νέας έμπνευσης, και τα χαρτογραφήσαμε σε έναν πίνακα, υπολογίζοντας πώς ένα μέρος θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο επόμενο”.
Oι ΚΙΝGGARCIA μόλις κυκλοφόρησαν ένα νέο μας single για το κομμάτι “Ederlezi”, το οποίο ηχογραφήθηκε ζωντανά στο τον περασμένο Νοέμβριο στο Piraeus Club Academy.
To συγκρότημα αναφέρει σχετικά: “Το τραγούδι δημοσιεύεται ψηφιακά σε όλες τις πλατφόρμες, λίγες μόνο ημέρες αφότου ένα περιπολικό σκάφος της Ελληνικής Ακτοφυλακής στα ανοιχτά της Χίου, συγκρούστηκε σκόπιμα με ένα σκάφος γεμάτο οικογένειες μεταναστών, σκοτώνοντας περισσότερους από τους μισούς επιβάτες. Δεκαπέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δύο έγκυες γυναίκες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Και οι δύο γυναίκες επέζησαν μετά από χειρουργική επέμβαση, αλλά έχασαν τραγικά τα μωρά τους. Όλα τα μέλη του πληρώματος της ακτοφυλακής αναφέρονται ότι δεν έχουν τραυματιστεί, ενώ οι κάμερες στο ταχύπλοό τους ήταν απενεργοποιημένες. Η Ελλάδα έχει κατηγορηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για βίαιες επαναπροωθήσεις και έχει καταδικαστεί επανειλημμένα για προσπάθεια συγκάλυψης τραγωδιών όπως αυτές στους Μύλους και τα Τέμπη. Σας προτρέπουμε να κάνετε τη δική σας έρευνα και να μάθετε τι συνέβη και στις δύο περιοχές και πώς οι τοπικές αρχές προσπαθούν να συγκαλύψουν τυχόν αδικήματα. Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος αυτού του δελτίου τύπου, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την καλλιτεχνική ειρωνεία: Το “Ederlezi” είναι ένα τραγούδι-ύμνος για τους πρόσφυγες και έγινε ευρέως γνωστό ως το soundtrack της ταινίας «Η Εποχή των Τσιγγάνων» του Emir Kusturica. Αν και είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι από τις χώρες των Βαλκανίων, το κομμάτι κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση αφότου ο Goran Bregović το σύστησε σε πολλούς από εμάς. Μας τελειώνουν τα λόγια. Δεν υπάρχουν πολλά να πούμε αυτή τη στιγμή. Παρακαλούμε στηρίξτε τα αγαπημένα σας πρόσωπα, στηρίξτε τις κοινότητές σας, κινητοποιηθείτε και οργανωθείτε.
Οι Aθηναίοι OATHSWAN επιστρέφουν με το “Birds and Snakes”. Μετά την επιτυχία του πρώτου τους EP και μια τεράστια ευρωπαϊκή περιοδεία το 2025, η αθηναϊκή δύναμη του εναλλακτικού metal, OΑΤHSWAN, αποκαλύπτει το πιο φιλόδοξο single τους μέχρι τώρα: το “Birds and Snakes”. Αναδυόμενοι από το έμπειρο DNA της ελληνικής metal σκηνής (με μέλη που έχουν δοκιμάσει τα δόντια τους με τους ΜΑSK OF PROSPERO, GENTIHAA και AETHERIAN) οι OΑΤΗSWAN εξελίχθηκαν γρήγορα από έναν πολλά υποσχόμενο νεοφερμένο σε ένα συγκρότημα που «πρέπει να παρακολουθήσετε».
Η ιδέα: Η αισθητική του gaming συναντά την ηχητική βία. Επηρεασμένο βαθιά από τις κινηματογραφικές μουσικές επιρροές και τις έντονες αφηγήσεις του σύγχρονου gaming, το “Birds and Snakes” εξερευνά το ψυχολογικό πεδίο μάχης της ανθρώπινης προδοσίας.
“Αν έχεις τέτοιους φίλους, τότε γιατί χρειάζεσαι εχθρούς;”
Το κομμάτι είναι ένα ηχητικό τράβηγμα σχοινιού, με συντριπτικά riff εμπλουτισμένα με Djent (που θυμίζουν NΟRTHLANE και PERIPHERY) να συγκρούονται με την στοιχειωτική, αιθέρια ατμόσφαιρα των SLEEP TOKEN και BAD OMENS. Είναι μια σκοτεινή, ρομαντική αμφισβήτηση ενάντια σε ένα «ρηχό παρόν», που παρουσιάζεται με την ακρίβεια μιας μπάντας που έχει μοιραστεί σκηνές με γίγαντες όπως οι DIMMU BORGIR, TESSERACT και THY ART IS MURDER.
Μια πολύ αγαπημένη μου μπάντα από το σύγχρονο black/death ιδίωμα στη χώρα μας, είναι οι DECIPHER. Από το “Of fire and brimstone” EP (2021) που είχε δώσει τα γερότερα διαπιστευτήρια, στο “Arcane paths to resurrection” που αποτέλεσε το πρώτο τους full-length, αλλά και το ντεμπούτο τους στην Transcending Obscurity Records, με κέρδισαν πραγματικά με όλη τους την προσέγγιση. Black metal με μια έντονη death metal επίγευση, βασισμένο στη Σουηδική σχολή αλλά ανοίγοντας τα αυτιά του σε όλες τις σχολές του ιδιώματος εν τέλει.
Κάτι που δίνει και μια άλφα ποικιλία στο στυλ τους, ενώ παράλληλα, οι μικρές διάρκειες (μόλις 36 λεπτά το προηγούμενο άλμπουμ), διευκολύνουν τις επιβαλλόμενες (λόγω πυκνότητας υλικού) ακροάσεις. Λίγο πριν τελειώσει ο Ιανουάριος, στην τελευταία Πέμπτη του μήνα, μας κάλεσαν στα προσωπικά τους Few Studios στον Χολαργό (δυσκολεύτηκα λίγο να το εντοπίσω, η αλήθεια είναι αυτή!), για να παραστούμε στην προακρόαση του δεύτερου full-length τους “Θέλημα” που θα κυκλοφορήσει στις 20 Μαρτίου από την Transcending Obscurity Records.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ – Η ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ
Στο στούντιο μας υποδέχτηκαν o Κώστας Γεροχρήστος (κιθάρα/φωνή) και ο Νώντας Χατζόπουλος (drums). Λίγη ώρα μετά τα καθιερωμένα “πηγαδάκια” με συναδέλφους από άλλα Μέσα και τον εγκλιματισμό μας στο χώρο, προχωρήσαμε στην αίθουσα στην οποία θα γινόταν η ακρόαση. Εκεί, ο Κώστας μας μίλησε για τη διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης (ο δίσκος ηχογραφήθηκε όπως και το προηγούμενο άλμπουμ, ζωντανά στο στούντιο – πράγμα που δείχνει τη σιγουριά της μπάντας και τη πίστη της στο παικτικό τους επίπεδο). Παράλληλα, μας μετέφερε τις εντυπώσεις του από τη περιοδεία που έκαναν πρόσφατα, αλλά και την εν γένει εμπειρία που αποκόμισε η μπάντα από τις περιοδείες γενικά.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ – Η ΠΡΟΑΚΡΟΑΣΗ
”Return to naught”: Το εναρκτήριο κομμάτι που σε βάζει στο κλίμα. Οι BEHEMOTH, οι κλασσικοί MORBID ANGEL αλλά και οι MAYHEM του “Grand declaration of war”, παρελαύνουν και η μπάντα κάπου εκεί ανάμεσα έχει τον χαρακτήρα της. Τα τύμπανα λυσσομανάνε, δείχνοντας πως η μπάντα, δεν αστειεύεται καθόλου!
2. “The black march”: Φυσική συνέχεια του πρώτου κομματιού από πλευράς διάθεσης, με τους DISSECTION να κάνουν την εμφάνισή τους σε ένα συγκεκριμένο riff στη μέση. Οι εκπλήξεις δεν σταματάνε εκεί μιας και ένα φοβερό ατμοσφαιρικό φινάλε έρχεται, που προσθέτει πράγματα στο τελικό αποτέλεσμα.
3. “Seven scars”: Ατόφια συναυλιακό κομμάτι, με τα τύμπανα σε σημεία να κάνουν ο,τι θέλουν με τις δυναμικές τους (η μουσικότητα που λέγαμε πιο πάνω). Τρομερά έξυπνα riffs, με το φινάλε να έχει στοιχείο του αναπάντεχου, μια και πραγματικά δεν περιμένεις με ποιο riff θα τελειώσει από όλα!
4. “Bound to the wheel”: Το κομμάτι στο οποίο ακούμε και ορισμένα πιο thrash-αριστά σημεία, αλλά και το οποίο κλείνει το πρώτο μισό του δίσκου (ω ναι, κι όμως). Επίσης, εδώ ακούμε τα πρώτα solo του δίσκου. Είναι εδώ και είναι εξαιρετικά! Να κάτι που δεν συνηθίζεται τόσο.
5. “Hail death”: Ξεκίνημα του δεύτερου μισού με το πρώτο video clip, ξεκινάει με κατεβασμένες τις ταχύτητες, εκκινώντας ατμοσφαιρικά τη δεύτερη πλευρά πάρα τα black και thrash ξεσπάσματα του. Ένα lead συγκεκριμένα ήταν φουλ θρηνητικό (μπορεί να μου θύμισε και λιγάκι PARADISE LOST), προσθέτωντας στην όλη ατμόσφαιρα.
6. “Towards renaissance”: To συγκεκριμένο, αναλαμβάνει να ανεβάσει τα γκάζια μέσα στο πολυποίκιλο της φύσης του. Και τα καταφέρνει περίφημα. Μιλώντας για ποικιλία, στη μέση, ακούω ένα mid-tempo μονολιθικό riff ό,τι πρέπει για να προλογίσει το “ξύσιμο” που ακολουθεί! Πόσο γουστόζικη πινελιά.
7. “Litany”: Το πρώτο lyric video για ένα επίσης, πολυποίκιλο κομμάτι το οποίο μεταφέρει ατόφια την αισθητική της μπάντας, χωρίς πολλά φτιασίδια, τόσο μουσικά, όσο και αισθητικά. Εδώ μάλιστα, για τελευταία πινελιά έχουμε τον Μάνο Six (από τους MANOS SIX + THE MUDDY DEVIL) ως εκλεκτό καλεσμένο.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ – Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ
Η πρώτη εντύπωση από την δεύτερη full-length δουλειά των DECIPHER είναι απόλυτα θετική. Πειραματισμός εκεί που ταιριάζει, ορμή και δυναμικές που είναι οργανικές, φοβερή ροή και ατόφια ποιότητα είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το “Θέλημα”. Ημε το δικό μου….θέλημα (pun intended) να είναι να το πάρω στα χέρια μου και να το ακούω ξανά και ξανά. Εύγε!
ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “The marriage of Heaven and Hell Part II” – VIRGIN STEELE ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996 ΕΤΑΙΡΙΑ: T&T / Noise ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ: David DeFeis, Steve Young, Axel Thubeauville ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά/ Πλήκτρα – David DeFeis
Κιθάρες – Edward Pursino
Mπάσο – Rob DeMartino
Τύμπανα – Joey Ayvazian, Frank Gilchriest και Frank Zummo
Η δεκαετία του ’90 αποτέλεσε μία σκληρή δοκιμασία για πολλά μεγάλα αμερικάνικα heavy metal συγκροτήματα, που κυριαρχούσαν σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και περιοδικά την προηγούμενη δεκαετία. Πρώτα και κύρια, η glam metal σκηνή, που είδε την δημοφιλία της να εξαϋλώνεται σχεδόν ακαριαία, καθώς το grunge ξεχύθηκε από τις βροχερές γειτονιές του Seattle και τα alternative rock συγκροτήματα πήραν τον έλεγχο στο MTV και τα ερτζιανά. Οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες έστρεψαν το ενδιαφέρον τους σε συγκροτήματα όπως οι NIRVANA, οι PEARL JAM, οι ALICE IN CHAINS και οι SOUNDGARDEN, συχνά αγνοώντας καθιερωμένα (μέχρι τότε) heavy metal συγκροτήματα. Ακόμα και το ίδιο το thrash, ένα κατ’ εξοχήν underground κίνημα, συνάντησε προκλήσεις. Οι METALLICA, αφού κατέκτησαν το mainstream κοινό με το “Metallica” (aka “Black Album”) πέρασαν σε μία αναθεωρητική φάση που ξένισε πολλούς, με τα πιο «εναλλακτικά» “Load” και “Reload”. Οι MEGADETH, οι SLAYER και οι ANTHRAX δεν έχασαν τον σεβασμό των fans τους, αλλά δεν κέρδισαν και το κάτι παραπάνω. Ουσιαστικά, το μόνο νεότερο σχήμα που γνώριζε τεράστια επιτυχία εκείνη την περίοδο ήταν οι PANTERA.
Και ενώ η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, οι ΗΠΑ, έψαχνε ακόμα τον ήχο της μέσα από υβρίδια, διάφορα υποείδη και μίξεις με άλλα μουσικά στυλ, η Γηραιά Ήπειρος της Ευρώπης μετατράπηκε σε καταφύγιο και κινητήρια δύναμη μίας Αναγέννησης του metal ήχου, κυρίως μέσω μικρών και ιδιαίτερων συγκροτημάτων, που κυκλοφορούσαν τα άλμπουμ τους σε ανεξάρτητες εταιρείες. Το ευρωπαϊκό κοινό αγκάλιασε την μελωδία, τα συμφωνικά στοιχεία, το power και το speed metal. Οι metal σκηνές σε Γερμανία, Σκανδιναβία και Ιταλία δημιούργησαν ένα μικρό αλλά πολύ ζωντανό και δραστήριο οικοσύστημα: αφοσιωμένοι οπαδοί, πλήθος από ταχυδρομικές παραγγελίες, ταχέως ανερχόμενα φεστιβάλ (όπως το Wacken, που ξεκίνησε το 1990) και δισκογραφικές εταιρείες όπως οι Nuclear Blast, Massacre, Century Media, T&T, SPV/Steamhammer και οι βετεράνοι της Noise, υπέγραφαν και προωθούσαν συγκροτήματα που οι τεράστιες πολυεθνικές των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου αγνοούσαν πλήρως.
Στο καλλιτεχνικό κάδρο αυτής της Αναγέννησης βρίσκονταν φιλόδοξα concept άλμπουμ, στίχοι με πολλή φαντασία, ασυμβίβαστη τεχνική κατάρτιση, έχοντας στο κέντρο του την θετικότητα και την τάση φυγής από την μουντή καθημερινότητα. Δεν ήταν απλά μία ανανέωση της παρουσίας του metal στην Ευρώπη, αλλά μία ουσιαστική αναβίωση της σκηνής που διατήρησε την ενέργεια και την δημιουργικότητα του αγαπημένου μουσικού είδους, διατρανώνοντας πως το metal μπορούσε να εξελιχθεί πάνω και πέρα από τους περιορισμούς που συνάντησε στις μεγάλες αγορές. Και απόδειξη αυτού ήταν η άνοδος αγαπημένων (πλέον) συγκροτημάτων όπως οι BLIND GUARDIAN, οι GAMMA RAY, οι RAGE, οι GRAVE DIGGER, οι STRATOVARIUS, οι Βρετανοί SKYCLAD και PARADISE LOST και οι Αμερικάνοι ICED EARTH.
Μέσα σε όλους αυτούς υπήρχαν και οι Νεοϋορκέζοι VIRGIN STEELE. Γεννημένοι το 1981 στην Νέα Υόρκη από τον κιθαρίστα Jack Starr και με τον ερχομό του τραγουδιστή David DeFeis, οι VIRGIN STEELE πρόσφεραν την δική τους πρόταση σε US power/heavy metal με οπερατικά φωνητικά, νεοκλασικές πινελιές και επική θεματολογία. Παρόλα αυτά, στα τέλη των 80s αντιμετώπισαν προβλήματα, κυρίως με την δισκογραφική τους εταιρεία. Ευτυχώς, η μουσική τους «μετανάστευση» στην Ευρώπη τους αναζωογόνησε. Μετά το “Life among the ruins” (1993), το συγκρότημα υπέγραψε με την γερμανική T&T Records (θυγατρική της θρυλικής Νoise Records) και κυκλοφόρησε το σπουδαίο “Marriage of Heaven and Hell – Part I” (1995).
Ο τίτλος παρέπεμπε διακριτικά στο ομώνυμο έργο του Άγγλου ποιητή του 18ου αιώνα, William Blake, αν και ο ίδιος ο DeFeis έχει δηλώσει ότι εκεί σταματούν και οι ομοιότητες με το συγκεκριμένο βιβλίο, καθώς δεν είχε υπόψη του το κεντρικό θέμα του ποιήματος όταν ξεκίνησε να γράφει το άλμπουμ, παρά μόνο ήρθε στην αντίληψή του όταν του επισημάνθηκε από τον ντράμερ Frank Gilchriest. Ως εκ τούτου, ναι μεν αναφέρθηκε στον Άγγλο ποιητή σε ένα γενικότερο πλαίσιο, αλλά απέδωσε την συνολική ιδέα στις προσωπικές του φιλοσοφικές πεποιθήσεις, δε. Το πρώτο “Marriage…” άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στο metal κοινό, έλαβε θετικότατες κριτικές και τροφοδότησε μία περιοδεία που έμεινε αξέχαστη σε όσους fans την παρακολούθησαν. Όμως σε αυτό το σημείο, θεμιτό είναι να κάνουμε μία απόπειρα να δούμε μέσα από τα μάτια του ίδιου του καλλιτέχνη, προκειμένου να κατανοήσουμε το όραμα του.
Όταν ο DeFeis άρχισε να γράφει το “The marriage of Heaven and Hell”, στόχος του ήταν να οδηγήσει το συγκρότημα σε μια πιο επική, συμφωνική και «Βαρβαρική-Ρομαντική» κατεύθυνση. Για τον δημιουργό, ο εν λόγω συνδυασμός ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή ταμπέλα. Ουσιαστικά, είναι η θεμελιώδης, αισθητική φιλοσοφία της μουσικής του. Ο DeFeis επινόησε τον όρο για να περιγράψει την συγκεκριμένη ένταση μεταξύ δύο αντίθετων δυνάμεων μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία και την ίδια τη μουσική. Σε αυτό το πλαίσιο, το «βαρβαρικό» στοιχείο αντιπροσωπεύει την πρωταρχική, ακατέργαστη και επιθετική πλευρά της μουσικής. Σε αντίθεση, το «ρομαντικό» στοιχείο αντιπροσωπεύει την συναισθηματική, πνευματική και εκλεπτυσμένη πλευρά, με τον αρχηγό των VIRGIN STEELE να αντλεί, σε μεγάλο βαθμό, έμπνευση από το κίνημα του Ρομαντισμού του 19ου αιώνα και εκπροσώπους του όπως ο Chopin, ο Wagner και ο Λόρδος Βύρωνας. Ο DeFeis, έχοντας μεγαλώσει σε καλλιτεχνική οικογένεια, ήταν εξοικειωμένος με το αρχαίο δράμα, την μυθολογία, τον Shakespeare και το θέατρο, αλλά εμπνεόταν και από ποιητές και συγγραφείς, όπως οι «καταραμένοι» Γάλλοι Baudelaire, Verlaine και Rimbaud, καθώς και από τον Edgar Allan Poe.
Η σύνθεση (εξ ου και «Ο Γάμος») των δύο προσεγγίσεων περιλαμβάνει στοιχεία όπως π.χ. η μετάβαση από έναν λεπτό ψίθυρο στο πιάνο («ρομαντικό») σε μια heavy metal αποκορύφωση («βαρβαρικό»). Ή η χρήση εκλεπτυσμένης, ποιητικής γλώσσας («ρομαντικό») για την περιγραφή σκηνών βίας, πολέμου και αίματος («βαρβαρικό»). Ή, ακόμα, και το ταίριασμα της πολυπλοκότητας μιας κλασικής σύνθεσης με την μαχητικότητα ενός heavy metal συγκροτήματος. Όπως έχει πει και ο ίδιος ο DeFeis, «…είναι ο συνδυασμός του πολύ άγριου και του πολύ όμορφου… το θηρίο και ο άγγελος που ζουν στο ίδιο σώμα».
Ήδη, από τις ηχογραφήσεις του “The marriage of Heaven and Hell – Part I”, ο DeFeis συνειδητοποίησε ότι είχε μια τεράστια ποσότητα υλικού που μοιραζόταν το ίδιο ηχητικό και φιλοσοφικό DNA. Αντί, λοιπόν, να αρχίσει την «κοπτοραπτική», αποφάσισε να χωρίσει το έργο σε δύο μέρη. Οι συνθέσεις και οι στίχοι ήταν κυρίως έμπνευσης του ίδιου, με τον κιθαρίστα Edward Pursino να συνεισφέρει στιχουργικά σε κάποια τραγούδια, όπως τα “Rising unchained”, “Prometheus the Fallen One”, “Devil/Angel”, “Unholy water” και “Victory is mine”. Παράλληλα, με το παίξιμο του, ο Pursino βοήθησε να επιτευχθεί αυτή η λεπτή ισορροπία μεταξύ επιθετικότητας και μελωδίας. Στην πορεία, οι VIRGIN STEELE σταθεροποίησαν την σύνθεση τους, ενσωματώνοντας τον μπασίστα Rob DeMartino – προερχόμενο από μία συνεργασία με τους θρυλικούς RAINBOW στο “Stranger in us all” – μετά την προσφορά του στο πρώτο “Marriage…”. Παρόλα αυτά, στην θέση του ντράμερ, τα πράγματα ήταν πιο ρευστά, χρησιμοποιώντας όχι έναν, ούτε δύο αλλά τρεις ντράμερ, τους Joey Ayvazian (στα περισσότερα τραγούδια), Frank Gilchriest και Frank Zummo. Με αυτό το σχήμα, οι VIRGIN STEELE μπήκαν στα Media Recording Studios, στην Babylon της Νέας Υόρκης, όπου για αρκετούς μήνες δούλεψαν για ηχογραφήσουν το δεύτερο μέρος αυτού του εν εξελίξει ζεύγους των “The marriage of Heaven and Hell”. Ο DeFeis ήταν ο βασικός παραγωγός του άλμπουμ, υποβοηθούμενος από τους παραγωγούς Steve Young και Axel Thubeauville.
Καθώς ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για το “The marriage of Heaven and Hell Part II”, όπως ονομάστηκε η επικείμενη κυκλοφορία, οι VIRGIN STEELE είχαν στα χέρια τους ένα ακόμα πολλά υποσχόμενο άλμπουμ. Ένας συνδυασμός power metal με την ευαισθησία της συμφωνικής μουσικής, μέσα από επικά θέματα και δυναμικές εναλλαγές. Τα ορχηστρικά πλήκτρα και τα θεατρικά φωνητικά του David DeFeis καθοδηγούν τον ακροατή, χωρίς να θυσιάζεται η επιθετικότητα και ο όγκος της παραγωγής. Στιχουργικά, το άλμπουμ εξερευνά τη λύτρωση και την εξέγερση. O DeFeis χρησιμοποιεί μοτίβα όπως ο Τιτάνας Προμηθέας (“Prometheus the Fallen One”) και την σκανδιναβική εσχατολογία του Ragnarök (“Twilight of the Gods”) για να συμβολίσει το ανθρώπινο πνεύμα που αψηφά τη θεϊκή καταπίεση (“Rising unchained”). Στην συναισθηματική καρδιά του άλμπουμ βρίσκεται η φανταστική ιστορία αγάπης του μυθικού βασιλιά της αρχαίας Ήλιδας, Ενδυμίωνα και της Emalaith, μέσα από τραγούδια όπως τα “Emalaith”, “Strawgirl” και “Transfiguration”. Φυσικά, οι VIRGIN STEELE δεν παραλείπουν να μας καλέσουν στην μάχη και τον ηρωισμό με ύμνους όπως τα “A Symphony of Steele”, το “Crown of Glory” (που παίχτηκε κάμποσο στα ραδιόφωνα) και φυσικά το δημοφιλέστατο “Victory is mine”. Τέλος, κλείνουν την «συμφιλίωση των αντιθέτων», μέσα από τα “Devil/Angel”, “Unholy Water” και τα ορχηστρικά “From Chaos to Creation” και “The marriage of Heaven and Hell Revisited”.
Το “ The marriage of Heaven and Hell Part II” συντροφεύει τον ακροατή σε μία περιπλάνηση στην μυθολογία και την φιλοσοφία, που μεταφέρεται μουσικά μέσα από βαριά riffs, νεοκλασικές πινελιές, σποραδική blues αισθητική και έντονη θεατρικότητα, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμα του στο συμφωνικό metal καθώς και στον κατάλογο των σημαντικότερων metal concept άλμπουμ. Το σουρεαλιστικό εξώφυλλο, που επιμελήθηκε ο Νεοϋορκέζος γραφίστας Darren Boerckel, αποτυπώνει την αιώνια διαμάχη μεταξύ τις δυνάμεις του Παραδείσου και της Κόλασης. Πάντως, όταν κυκλοφόρησε πριν 30 χρόνια, αυτό το έβδομο άλμπουμ τους δεν είχε εμπορική επιτυχία στις ΗΠΑ (λίγο-πολύ αναμενόμενο) και πέρασε χαμηλά από τα ευρωπαϊκά και ιαπωνικά charts. Η Noise Records (που είχε την T&T Records) επικεντρώθηκε στο ευρωπαϊκό metal ακροατήριο με στοχευμένες προωθητικές ενέργειες. Καθώς το άλμπουμ άρχισε να συγκεντρώνει θετικότατες κριτικές κατά την κυκλοφορία του, οι VIRGIN STEELE βγήκαν σε περιοδεία ως headliners στα τέλη του 1996, κυρίως στην Γερμανία αλλά και στην Ολλανδία, την Ιταλία και την Ελλάδα, όπου είχαν εξελιχθεί σε αγαπημένοι του ελληνικού κοινού.
Δύο χρόνια αργότερα, αυτός ο κύκλος κυκλοφοριών θα έκλεινε σε μία άτυπη τριλογία, με το “Invictus” (1998), που αποτελεί και το βαρύτερο (μουσικά) από τα τρία. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, το δεύτερο μισό της δεκαετίας των 90s , όπως φάνηκε, ήταν μία εποχή ακμής για τους VIRGIN STEELE, που μουσικά ξανάνιωσαν και κέρδισαν πολλούς νέους οπαδούς στο γεμάτο προκλήσεις τοπίο που διαμόρφωσε η εποχή, όπως αναφέραμε στην αρχή. Και το “The marriage of Heaven and Hell Part II” αποτέλεσε την περίτεχνη γέφυρα αυτής της τριάδας άλμπουμ που μας ταξίδεψε μέσα από την υπαρξιακή διάσταση της αιώνιας μάχης του Παράδεισου και της Κόλασης, με ό,τι συναίσθημα συνεπάγεται αυτής, στα πιο ανέμελα μας χρόνια.
Ο Pedro «Pete» Sandoval, ο θρυλικός ντράμερ πίσω από τους MORBID ANGEL και νυν μέλος των TERRORIZER και I AM MORBID, αποκάλυψε ότι έχει διαγνωστεί επίσημα ως αυτιστικός. Ο 61χρονος μουσικός μοιράστηκε την είδηση μέσω Instagram, αναλογιζόμενος μια ζωή γεμάτη σύγχυση, λανθασμένες διαγνώσεις και, πλέον, μια νεοαποκτηθείσα διαύγεια. Διαβάστε αναλυτικά τη δήλωσή του:
«Μετά από πολλά χρόνια σύγχυσης και λανθασμένων διαγνώσεων, επιτέλους διαγνώστηκα σωστά ως αυτιστικός (Επίπεδο 1) ADOS-2 module 4 (και κάποιες άλλες εξετάσεις). Αυτό αποτελούσε μέρος του ποιος είμαι από την παιδική μου ηλικία, παρότι για πολύ καιρό δεν είχα τις λέξεις ή την κατανόηση για να το περιγράψω.
Με τα χρόνια, αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο που επικοινωνώ, τον τρόπο που επεξεργάζομαι τον ήχο και τον τρόπο που αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους — κάποιες φορές με τρόπους που μπορεί να έμοιαζαν συγκεχυμένοι, απόμακροι ή παρεξηγημένοι. Ποτέ δεν είχε να κάνει με αδιαφορία, με το ότι δεν άκουγα ή με το ότι δεν ήθελα να συνδεθώ.
Τώρα, στα 61 μου, αυτή η διαύγεια μου έχει φέρει πολλή γαλήνη. Εξηγεί τόσα πολλά — και μου επέτρεψε να κατανοήσω καλύτερα τον εαυτό μου αντί να παλεύω μαζί του. Είμαι ακόμα εδώ, συνεχίζω να παίζω, συνεχίζω να δημιουργώ, συνεχίζω να είμαι ευγνώμων — μετά από χειρουργείο στη μέση, μετά από τις προκλήσεις της ζωής και τώρα με καλύτερη κατανόηση του ίδιου μου του μυαλού.
Αν το να μοιράζομαι αυτό βοηθήσει έστω και έναν άνθρωπο να νιώσει λιγότερο μόνος ή πιο υπομονετικός με τον εαυτό του ή με τους άλλους, τότε αξίζει τον κόπο. Σας ευχαριστώ για την αγάπη και τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια».
Η λίστα κυκλοφοριών για το Record Store Day 2026 ανακοινώθηκε και οι φίλοι του metal και του hard rock έχουν πολλούς λόγους να ενθουσιαστούν. Προγραμματισμένη για τις 18 Απριλίου σε ανεξάρτητα δισκοπωλεία σε όλο τον κόσμο, αυτή η μέρα περιλαμβάνει έναν συνδυασμό πολυαναμενόμενων κυκλοφοριών, ντεμπούτων σε βινύλιο και συλλεκτικών εκδόσεων.
Ανάμεσα στις πιο πολυσυζητημένες κυκλοφορίες βρίσκεται το μυθικό άλμπουμ του “παρακλαδιού” των SLIPKNOT, “Look Outside Your Window”, που επιτέλους βλέπει το φως της δημοσιότητας. Ηχογραφημένο αρχικά κατά τη διάρκεια των sessions του “All Hope Is Gone” το 2008, αυτό το πειραματικό side project περιλαμβάνει τους Corey Taylor, Jim Root, Shawn «Clown» Crahan και Sid Wilson και αναμενόταν με μεγάλη ανυπομονησία από τους οπαδούς για περισσότερα από 15 χρόνια. Άλλες metal και heavy κυκλοφορίες περιλαμβάνουν:
Deafheaven – Η στούντιο session τους στο KEXP το 2025 αποκτά για πρώτη φορά κυκλοφορία σε βινύλιο. Meshuggah – Οι Σουηδοί τιτάνες του metal έχουν έτοιμα δύο remastered άλμπουμ για τους συλλέκτες. Ozzy Osbourne – Θα διατεθεί μια αποκλειστική φιγούρα σε βινύλιο του Prince of Darkness, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε πρεσβευτής του Record Store Day. The Sword – Η σπάνια stoner/doom κυκλοφορία τους “Four Songs”, που αρχικά πωλούνταν σε CD-R στις συναυλίες το 2005, κάνει το ντεμπούτο της σε βινύλιο. Porcupine Tree – Το ακουστικό live άλμπουμ “We Lost The Skyline” προστίθεται επίσης στη λίστα, προσφέροντας μια stripped-down εμπειρία από τους θρύλους του progressive rock.
Με έναν συνδυασμό δυσεύρετων σπανιοτήτων, ζωντανών ηχογραφήσεων και συλλεκτικών εκδόσεων, το Record Store Day 2026 διαμορφώνεται ως ένα γεγονός που δεν πρέπει να χάσουν οι metalheads, οι φίλοι του rock και οι συλλέκτες βινυλίου. Δείτε την πλήρη λίστα εδώ, καθώς και τις δικές μας rock και metal επιλογές παρακάτω!
Alcatrazz – No Parole From Rock ’N’ Roll (Culture Factory) (2 x LP, RSD Exclusive) (2000)
Alcatrazz – No Parole From Rock ’N’ Roll (Culture Factory) (CD, RSD Limited Run / Regional Focus) (700)
Jon Anderson & the Band Geeks – TRUE (Frontiers) (2 x LP, RSD First) (1500)
BABYMETAL – Live At The O2 Arena – Highlights (Capitol Records) (12″ Vinyl EP, RSD Exclusive) (3000)
Bad Brains – Live (Org Music) (LP, RSD Exclusive) (2500)
Black Sabbath Featuring Tony Iommi – Seventh Star (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (5400)
David Bowie – Hallo Spaceboy (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (7500)
David Bowie – Excerpts From Outside (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (7500)
Bring Me The Horizon – Lo-files (Columbia Records) (2 x LP, RSD First) (1500)
Captain Beefheart & The Magic Band – Lick My Decals Off, Baby (Deluxe Edition) (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3000)
The Cars – Heartbeat City Live (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3500)
The Darkness – One Way Ticket For Birmingham (Live At The NEC) (Rhino) (2xLP) (limited to 2000)
Deafheaven – KEXP Sessions (Roadrunner) (12″) (limited to 6500)
Fear Factory – Digimortal (Remastered, Expanded, 25th Anniversary) (Real Gone Music) (2 x LP, RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
John Frusciante – To Only Record Water for Ten Days (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3000)
Peter Gabriel – Sledgehammer (Real World) (12″ Single, RSD Exclusive) (2000)
Goatsnake – Dog Days (Southern Lord) (LP, RSD Exclusive) (1300)
Goblin – The Singles Collection 1975–1979 (Cinevox) (LP, RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
Gong – Flying Teapot (Charly Records) (LP, RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
Violet Grohl – What’s Heaven Without You / Swallowtail (Republic) (7″ Vinyl, RSD Exclusive) (3000)
Judas Priest – Live in Los Angeles ’90 (Legacy Recordings) (LP, RSD Exclusive) (4900)
King Gizzard & The Lizard Wizard – Big Fig Wasp (Having Fun) (Vinyl, RSD Exclusive) (2500)
KISS – A Special KISS Tour Album (Mercury Records) (12″ Vinyl EP, RSD First) (10000)
Οι TWISTED SISTER, που θα γιόρταζαν φέτος τα 50 τους χρόνια παίζοντας πολλές headline εμφανίσεις σε φεστιβάλ της Ευρώπης (και όχι μόνο), ανακοίνωσαν ότι ακυρώνουν τα πάντα, λόγω προβλήματος υγείας του τραγουδιστής τους, Dee Snider.
Αναλυτικά η ανακοίνωση κι εμείς να ευχηθούμε περαστικά στον γίγαντα Dee!!!
“Με λύπη, Οι Twisted Sister ακυρώνουν τις επετειακές εμφανίσεις για τα 50 χρόνια τους. Λόγω της αιφνίδιας και απρόσμενης αποχώρησης του τραγουδιστή των Twisted Sister, Dee Snider, η οποία προκλήθηκε από μια σειρά προβλημάτων υγείας, το συγκρότημα αναγκάστηκε να ακυρώσει όλες τις προγραμματισμένες συναυλίες, ξεκινώντας από τις 25 Απριλίου στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και συνεχίζοντας καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το μέλλον των Twisted Sister θα καθοριστεί τις επόμενες εβδομάδες. Μείνετε συντονισμένοι για ενημερώσεις, Jay Jay French / Eddie Ojeda French Management Enterprises
Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη θρυλικά επιθετικές εμφανίσεις έχει αφήσει το αποτύπωμά της στο σώμα και την ψυχή του Dee Snider. Εν αγνοία του κοινού (μέχρι τώρα), ο Snider (70) πάσχει από εκφυλιστική αρθρίτιδα και έχει υποβληθεί σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις όλα αυτά τα χρόνια απλώς για να συνεχίσει, μπορώντας να ερμηνεύσει μόνο λίγα τραγούδια τη φορά, με πόνο. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Dee διαπίστωσε πρόσφατα ότι το επίπεδο έντασης που έχει αφιερώσει στο έργο της ζωής του έχει επηρεάσει και την καρδιά του. Δεν μπορεί πλέον να ξεπερνά τα όρια της rock n’ roll μανίας όπως έκανε για δεκαετίες. Λέει ο Snider: «Δεν ξέρω άλλον τρόπο να παίζω rock. Η ιδέα του να επιβραδύνω είναι απαράδεκτη για μένα. Προτιμώ να αποχωρήσω παρά να είμαι η σκιά του παλιού μου εαυτού». Στα αθάνατα λόγια του Dirty Harry: «Ένας άντρας πρέπει να ξέρει τα όριά του». Δυστυχώς, ο Dee Snider τώρα γνωρίζει τα δικά του.
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
February 13, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to
