Μια φορά κι έναν καιρό, οι PUSCIFER δημιουργήθηκαν από τον Maynard James Keenan ως ένα όχι-και-τόσο-σοβαρό project, προκειμένου να σκοτώνει την ώρα του και να αποβάλλει από το κεφάλι του κάθε μουσική ιδέα που είχε. Μιλάμε για τα τέλη των 00s, σε μια περίοδο που οι A PERFECT CIRCLE επήλθαν (πρόωρα) σε δημιουργικό τέλμα και οι TOOL περιόδευαν ασταμάτητα και δεν είχαν γράψει ούτε μισή νότα για το “Fear inoculum”. Βάζουμε και τη δεδομένη αγάπη του Maynard για την ηλεκτρονική σκηνή, όπως και για πιο “σκοτεινές” μουσικές των 80s και έχουμε ένα σχετικό, μουσικό πλαίσιο.
Το προ εξαετίας “Existential reckoning” αντιπροσώπευε κατ’ εμέ την πλέον δημιουργική περίοδο των PUSCIFER, αφού ο χαβαλές παραμόνευε σε κάθε γωνιά και οι συνθέσεις ήταν gg μία προς μία. “Πλέον έχουμε 2026 και τώρα τι κάνουμε” φαίνεται να αναρωτήθηκε ο Keenan και οι απαντήσεις υπάρχουν στο “Normal isn’t”. Και κάπου εδώ το πράγμα αρχίζει κάπως να μπερδεύεται.
Μετά από πολλές ακροάσεις, εκείνη η λέξη που θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει το “Normal isn’t” είναι “μπερδεμένο”. Σε μια προσπάθεια να χωρέσει σε κάτι λιγότερο από μία ώρα όλα αυτά που γουστάρει, ο Keenan δημιούργησε μαζί με την παρέα του ένα σύνολο τραγουδιών που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Και είναι πραγματικά αμαρτία, όταν στο πλευρό του υπάρχει μια τόσο χαρισματική καλλιτέχνιδα όπως η Karina Round.
Ακούς το “Pendulum” και νομίζεις ότι ήταν καταχωνιασμένο στα συρτάρια των DEPECHE MODE της “Violator” era. Έχεις το “Bad wolf” και πιστεύεις ότι θα ξεπεταχτεί σαν μπαμπούλας ο Peter Murphy του “In the flat field”. Στο “A public storing” έχεις ακριβώς στο μέσο ένα plot twist και ξεπροβάλλουν από το πουθενά οι MUSE. Και κάπως έτσι πάει μέχρι το τέλος όλο αυτό.
Όλες οι παραπάνω επιρροές κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες είναι. Εκεί που χαλάει η συνταγή είναι ότι η βάση όλων των συνθέσεων είναι μια μίξη των εμπορικών A PERFECT CIRCLE με κάποιες πατέντες που τις εφηύρε πριν πολλά χρόνια ο Άγιος Trent Reznor. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά ότι χάθηκε το funny part και τη σχεδόν καθολική έλλειψη refrains, έχουμε ως αποτέλεσμα ένα “Normal isn’t” που σου μένει ως highlight το απολύτως τίποτα. Κι αυτό είναι κατόρθωμα.
Δε λέω ότι το “Normal isn’t” είναι κακό άλμπουμ. Δεν είναι ούτε καν μέτριο. Δηλαδή να πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας. Είναι ένα σύνολο συνθέσεων σούπερ προσεγμένων, με μουσικάρες, πλημμύρα καλών επιρροών και με κάποιες larger than life προσωπικότητες. Αλλά η μουσική είναι συναίσθημα, βίωμα και το νόημα της κυκλοφορίας ενός άλμπουμ είναι να μπορέσεις να το ακούσεις όσο γίνεται περισσότερο. Και όταν φτάνει στο τέλος της η κάθε ακρόαση και αναρωτιέσαι γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα τραγούδι που να θες να πατήσεις εναγωνίως το repeat, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Η παγκόσμια κυριαρχία για την οποία έκαναν λόγο Εκείνοι στα special thanks του “Ride the lightning” (δες το σχετικό κείμενο) ήρθε ένα βήμα πιο κοντά όταν στις 3 Μαρτίου του 1986, βγήκε αυτό το άλμπουμ στα δισκάδικα. Μια μέρα σαν την σημερινή δηλαδή. Απίστευτο μου φαίνεται. Πότε ήμουν παιδάκι 15 χρονών στο δωμάτιο του πατρικού μου ή στα πήγαινε έλα σπίτι – σχολείο ή στα διαλείμματα, πότε πήγα 35 και συνεχίζω να το λατρεύω με όλη μου την καρδιά….ούτε που το κατάλαβα! Έτσι είναι όταν είσαι ερωτευμένος λένε, ο χρόνος περνάει αφρός! Και ετούτος εδώ ο έρωτας….καλά κρατεί! Για την ιστορία, ας γυρίσουμε πίσω στα 1985. Είναι τα μέσα της χρονιάς και οι METALLICA, σχεδιάζουν το επόμενό τους, τρίτο και πλέον κρίσιμο χτύπημα.
Παράλληλα με τη σύνθεση του δίσκου, ο Ulrich έκανε μαθήματα τυμπάνων, ενώ ο Hammett δούλεψε με τον μέντορά του Joe Satriani, για να μάθει να ηχογραφεί πιο αποτελεσματικά. Ο Ulrich ήταν στις συζητήσεις με τον τιτάνα Geddy Lee των RUSH για την παραγωγή του δίσκου που ετοίμαζαν, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα λόγω ασυμφωνίας προγραμμάτων. Τα έχει κι αυτά η ζωή, θα πω εγώ! Οι METALLICA επίσης, όντες μη ικανοποιημένοι με την ακουστική στα Αμερικάνικα studios, θα ξαναπήγαιναν στα Sweet Silence studios στην Κοπεγχάγη, για το διάστημα Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 1985, υπό τον τιτάνα της κονσόλας Flemming Rasmussen. Ο οποίος εξήρε την καλή τους προετοιμασία, μια και του φέρανε καλοπροετοιμασμένα demos και ελάχιστες αλλαγές γίνανε στο studio. Μόνο το “The thing that should not be” και το “Orion” ολοκληρώθηκαν συνθετικά στο studio, τα υπόλοιπα κομμάτια ήταν έτοιμα πριν πάνε στην Κοπεγχάγη.
Άμα έπρεπε στιχουργικά να συνοψίσουμε σε μια θεματική ενότητα το άλμπουμ, αυτή θα ήταν η χειραγώγηση. Του “Ride the lightning” η αντίστοιχη ήταν ο θάνατος, ενώ του “…and justice for all” η διαφθορά. Τα τρία αυτά άλμπουμ λοιπόν, είναι η άτυπη τριλογία “Death – manipulation – corruption”. Η χειραγώγηση όπως απεικονίζεται στο εξώφυλλο που σχεδίασε ο Peter Mensch και ζωγράφισε ο Don Brautigam. Νήματα πάνω από ένα ατέλειωτο νεκροταφείο, με τις μικρές λεπτομέρειες του τύπου στρατιωτική ταυτότητα και κράνος πάνω σε δύο από τους σταυρούς, να αποτελούν τον ισχυρότερο συμβολισμό, με τα χέρια στη κορυφή του έργου, που κινούν τα νήματα και την υποψία πυρηνικής έκρηξης στο βάθος να συμπληρώνουν νοηματικά το έργο. Ένα από τα πιο βαθιά κοινωνικοπολιτικά εξώφυλλα όλων των εποχών, μέχρι και σήμερα.
Επιπλέον, για τις ανάγκες των ηχογραφήσεων, οι METALLICA δεν ήπιαν ούτε σταγόνα αλκοόλ! Τονίζεται, από τη στιγμή που ήταν τόσο γεροί πότες, που τους είχε βγει το παρατσούκλι ALCOHOLICA! Άλλη μια συνεισφορά οπαδικού τύπου, έχουμε στην ηχογράφηση των τυμπάνων. Ο Lars Ulrich δανείστηκε ένα ταμπούρο Black Beauty της Ludwig από τον θρυλικό drummer των DEF LEPPARD, Rick Allen (εξ ου και η σημείωση στα special thanks “bow before the Black Beauty”). Οι ηχογραφήσεις τράβηξαν περισσότερο από ότι αρχικά υπολόγιζαν, γιατί είχαν μεγαλύτερες φιλοδοξίες και ακόμα μεγαλύτερη τελειομανία. Και εδώ θέλω να σκεφτούμε αυτή ακριβώς τη θέση στην οποία βρίσκονταν. Έχει γίνει για τα καλά το πέρασμα στην Ευρώπη, έχει χτιστεί ισχυρότατη βάση οπαδών, που το πας από εκεί; Η απάντηση, δίνεται με το που πατάς play:
“BATTERY” Ακουστικές κιθάρες, που στέκονται πανέμορφα και μόνες τους άμα αποφάσιζαν να γράψουν κάτι αμιγώς μπαλαντοειδές. Μπαίνει όμως η παραμόρφωση και στέλνει το κομμάτι σε ένα άλλο επίπεδο, οι διπλές αρμονίες σοκάρουν, ανατριχιάζουν και συγκλονίζουν. Ξέρεις ότι αυτό που ακούς, θα γράψει ιστορία. Τέσσερα χτυπήματα στα πιατίνια και ένα riff – φόνος ξεχύνεται από τα ηχεία, ένας ήχος τσιμέντο και μια μπάντα στα κόκκινα. “Lashing out the action, returning the reaction, the weak are ripped and torn away”. Με απλά λόγια “στην άκρη, ήρθαμε και εμείς κάνουμε κουμάντο”. Σφυροκόπημα δίχως αύριο όπως μαρτυρά ο τίτλος του, συνεχίζοντας την παράδοση του “Fight fire with fire” από το προηγούμενο άλμπουμ. Το δε μεσαίο μέρος, πριν το solo, ένα riff – μύθος από μόνο του! Περιττό να περιγραφεί το τι γίνεται στις συναυλίες όταν παίζεται. Το βασικό riff ο Hetfield το έγραψε χαλαρώνοντας (!!) κάπου στο Λονδίνο.
“MASTER OF PUPPETS” Ο ομώνυμος ύμνος. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά κομμάτια του συγκροτήματος αλλά και αυτής της μουσικής, τελεία. Μια ελεγεία 8,5 λεπτών, που σε στέλνει στον αγύριστο με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Πρώτα, το ασύλληπτο βασικό riff που ακόμα και σήμερα ακούγεται σαν να βγήκε χθες. Έπειτα, οι ασταμάτητες ρυθμικές από γρανίτη που σαρώνουν, παρότι το κομμάτι είναι mid-tempo εκ φύσεως. Και εκεί που έχεις καταστραφεί πλήρως, έρχεται το μεσαίο μέρος που θα μπορούσε να είναι η βάση για ένα άλλο κομμάτι μιας άλλης μπάντας, αλλά εκείνοι το έβαλαν εμβόλιμο, γιατί μπορούσαν! Και εκεί, έρχεται το στιχουργικό θέμα: η εξάρτηση από τα ναρκωτικά, το ταξίδι από τον αρχικό εθισμό (“taste me you will see, more is all you need”), στην ευφορία (το μεσαίο μέρος), στην συνειδητοποίηση της αυτοκαταστροφικής λούπας στην οποία έχεις μπει (“where’s those dreams that I’ve been after”). Δεν έχει γραφτεί κατ’ εμέ καλύτερο και πληρέστερο κομμάτι για το εν λόγω θέμα. Λέγεται, πως η έμπνευση, ήρθε στον James σε ένα πάρτι που είδε χρήση ναρκωτικών μπροστά στα μάτια του. Στο 6:19 του κομματιού, ακούμε ένα riff από το “Andy Warhol” του David Bowie, που μπήκε σαν φόρος τιμής λόγω της επιρροής που είχε ο εν λόγω γίγαντας της μουσικής στους Hammett και Burton.
“THETHINGTHATSHOULDNOTBE” Η πρώτη φορά που κούρδισαν χαμηλότερα (ένα τόνο κάτω συγκεκριμένα), προκειμένου να καλέσουν με τα θεόρατα SABBATH-ικά σχεδόν riffs αυτού του έρποντος μεγαλείου, τους ίδιους τους Παλαιούς Μεγάλους (“He awakens, hunter of the shadows is rising…”)! Ναι, αποτελεί τη δεύτερη φορά στη δισκογραφία των METALLICA που όχι απλά γίνεται αναφορά στον τίτλο στην μυθολογία του H.P. Lovecraft (βλέπε “The call of Ktulu”), αλλά πραγματεύονται και στιχουργικά το θέμα αυτό (δείχνοντας προς το “The shadow over innsmouth” κατά κύριο λόγο). Ο δε τίτλος είναι παρμένος από το “At the mountains of madness”. Ένα κομμάτι που έδειξε την μεγάλη δύναμη των METALLICA στα αμιγώς mid-tempo κομμάτια. Εκεί που κάποιος υποδεέστερος θα το έκανε βαρετό ή επαναλαμβανόμενο, εκείνοι…εχμ, συγγνώμη, Εκείνοι, το έκαναν τρομακτικό, απόκοσμο και σαγηνευτικό σαν την ίδια τη φύση του μυαλού του Lovecraft. Μάλιστα, υπάρχει η αναφορά “not dead which eternal lie, with stranger aeons, death may die” που είναι απευθείας παρμένη από τα κείμενα του. Το δε solo του Hammett μέσα στην παράνοια και ταυτόχρονα με μια μικρή μελωδικότητα, τόσο – όσο. Προσωπικά μιλώντας, η εκτέλεση του στο Seattle το ‘89 αποτελεί μια αποθέωση μια και εκείνη τη περίοδο η μπάντα ήταν στα κόκκινα!
“WELCOME HOME (SANITARIUM)” Επηρεασμένο από το βιβλίο “One flew over the cuckoo’s nest” του Ken Kesey (που φυσικά, έγινε και ταινία – αριστούργημα με πρωταγωνιστή τον Jack Nicholson χρόνια μετά), εδώ έχουμε το δριμύ κατηγορώ των METALLICA προς κάθε ίδρυμα σωφρονισμού που αντί να προστατεύει τα άτομα που νοσούν ψυχικώς, τα “φυλακίζει” επί της ουσίας άτομα “για το καλό τους” (“they keep me locked up in this cage”). Ένα λυρικό κομμάτι, ατμοσφαιρικό όσο και συναισθηματικά φορτισμένο, μέσα από τα μάτια ενός περιθαλπώμενου που ονειρεύεται την ελευθερία του (“Dream the same thing every night, I see out freedom in my sight”) και την ημέρα που θα αντιδράσει βίαια προς αυτούς που τον έχουν κλειδώσει από τον έξω κόσμο (“Can’t they see It’s why my brain says rage?”). Προσπαθούν μάταια να του αλλάξουν μυαλά, σε σημεία που αμφισβητεί και την ίδια του την αντίληψη (“Whisper things into my brain, assuring me that I’m insane”), αλλά δεν θα τα καταφέρουν ποτέ (“Listen damn it, we will win!”). Όταν εν τέλει φτάνει στο οριακό σημείο, είναι αποφασισμένος να τα διαλύσει όλα στο πέρασμα του (“Mutiny in the air, got some death to do”) προκειμένου να ξανανιώσει ελεύθερος (“Kill, it’s such a friendly word, seems the only way for reaching out again”) και η μπάντα…απλά “σκοτώνει” μαζί του!
“DISPOSABLE HEROES” Ήρωες μιας χρήσης. Ήρωας, όσο εξυπηρετείς το σκοπό κάποιου άλλου και μετά…ο επόμενος. Ήρωας, όσο απλά “εκτελείς διαταγάς” υπό όποιον σου φωνάζει “BACK TO THE FRONT”. “You coward, you servant, you blind man”. Από τους πλέον δεικτικούς στίχους προς το πόλεμο, τα ιδεώδη του και τα θύματα αυτού, παρουσιάζοντας ωμές αλήθειες όπως το “no one to play soldier now, no one to pretend”. Ένα αγόρι 21 χρονών, που το στέλνουν να σκοτώσει και να σκοτωθεί, χωρίς να καταλαβαίνει πολλά (“Bred to kill, not to care, do just as we say”). Ένα αγόρι που το μαθαίνουν πως να είναι άντρας (“More a man, more stripes you wear”), πως να συνηθίζει τα πολυβόλα σαν ήχο (“Barking out machine gun fire, means nothing to me now”), αλλά και πως εκεί που ήρθε, είναι κόλαση (“Hell, hell is here”). Η κραυγή “I WAS BORN FOR DYING” αντηχεί σε όλα τα πεδία μαχών σαν κραυγή κάθε στρατιώτη. Ενός στρατιώτη που με το που συνειδητοποιεί που βρίσκεται και τι τον οδήγησε εκεί (“Life planned out before my birth, nothing could I say, had no chance to see myself, molded day by day”), έχοντας χαραμίσει τη ζωή του (“Looking back I realize, nothing have I done”) απλά, περιμένει το τέλος (“Left to die, with only friend, alone I clench my gun”).
“LEPER MESSIAH” Τηλε-ευαγγελιστών το ανάγνωσμα. Στη δεκαετία του ‘80 ειδικά στην Αμερική, τύποι που κάνανε εμπόριο ελπίδας, πίστεως και φόβου, θησαύριζαν σε βάρος ανθρώπων που ήταν αρκετά φοβισμένοι, απελπισμένοι ή απλά αφελείς για να τους πιστέψουν. Οι METALLICA σε ένα απίστευτα στακάτο κομμάτι, τους καρφώνουν στο τοίχο (“Spineless from the start, sucked into the part. Circus comes to town, you play the lead clown”) και τους ξεβρακώνουν παραδειγματικά. Το δε ρεφρέν είναι ατόφιος χλευασμός της πρακτικής τους (“Send me money, send me green, heaven you will meet, make a contribution and you’ll get a better seat”) που ευτελίζει την ανάγκη για πίστη στο βωμό του προσωπικού κέρδους. Το μεσαίο μέρος του, ειδικά, είναι για σεμινάριο, απίστευτα λατρεμένη riff-άρα, με τα τύμπανα να οργώνουν. Παρότι ο δίσκος δεν έχει θεωρητικά ιδέες του Dave Mustaine μέσα, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι το έχει συγγράψει, αναφερόμενος σε ένα παλιό κομμάτι που λέγεται “The hills ran red”. Η ίδια η μπάντα το αρνείται, παραδεχόμενη ωστόσο ότι υπάρχει ένα μέρος που χρησιμοποιεί δικές του ιδέες. Ο τίτλος είναι πάλι φόρος τιμής στον David Bowie, παρμένος από στίχο του “Ziggy stardust”.
“ORION” Η αποθέωση του μεγαλείου του Cliff Burton. Ο κορυφαίος μπασίστας που υπήρξε ποτέ για τον γράφοντα, ένα από τα μεγαλύτερα what if στην ιστορία της μουσικής, μια και όλοι αναρωτιόμαστε επ’ αφορμή τέτοιων κειμένων “πόσο μακριά θα το είχε πάει αν αυτά έγραφε στα 24 του;”. Ηγείται του κομματιού με τις κιθάρες να προσφέρουν την ρυθμική βάση ως επί το πλείστον για να αναδειχθεί η κλασσικότροπη παιδεία του και αντίληψη της έννοιας “σύνθεση”. Το μεσαίο δε μέρος, σε στέλνει στον αστερισμό του Ωρίονα και πίσω μέσα σε δευτερόλεπτα. Κάπου εκεί ακούμε και τον Hetfield να σολάρει. Ω ναι, εδώ και στο μεσαίο μέρος του “Master of puppets” είναι τα πρώτα ηχογραφημένα κιθαριστικά solos του. Γλυκός, μελωδικός και ακριβής (γνήσιο πνευματικό τέκνο των Joe Perry/Brad Whitford από AEROSMITH άλλωστε!), προσθέτει ό,τι χρειάζεται το κομμάτι, προτού πάρει τη σκυτάλη ο Cliff και μας ταξιδέψει με το πως έκανε το μπάσο του να τραγουδάει. Και για φινάλε, πάρε έναν Hammett να ξεσαλώνει!
“DAMAGE INC” Ως συνέχεια του fade out του “Orion” έχουμε το fade in των αντεστραμμένων συγχορδιών στο μπάσο, που δημιουργούν αυτό το ψυχεδελικό σχεδόν ηχοτόπιο, μα το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο τον Cliff, είναι βασισμένο σε ένα κομμάτι του Bach που λέγεται “Come, sweet death”. Και μετά δεύτερο fade in της κιθάρας με ένα riff που ο ίδιος ο Hammett λέει πως το εμπνεύστηκε από τους DEEP PURPLE. Οδοστρωτήρας πρώτης τάξεως, που αποτελεί δήλωση για το ποιοι είναι (“Following our instinct not a trend”) και τι περιμένει όποιον μπει στο δρόμο τους (“Blood will follow blood, dying time is here”). Κάπου εκεί μέσα υπάρχει και μια ακόμα φράση με την οποία πορεύομαι στη ζωή μου: “honesty is my only excuse”. Ονόμασε επίσης, μέσα σε όλα και την περιοδεία που ακολούθησε, ενώ δεδομένης της καταστροφικής ισχύος τους, ήταν και άκρως περιγραφική.
Κάπως έτσι, γράφτηκε ιστορία. Οι METALLICA βρέθηκαν σε περιοδεία 5 μηνών στην Αμερική με τον Ozzy Osbourne για την προώθηση του δίσκου, ο κόσμος παραμιλούσε για την νέα μεγάλη υπερδύναμη, ενώ στην Ευρωπαϊκή περιοδεία με support τους ANTHRAX, κόπηκε το νήμα της ζωής του Cliff Burton στο γνωστό τραγικό δυστύχημα στη Σουηδία τον Σεπτέμβριο του ‘86. Ο οδηγός ισχυρίστηκε πως δεν ήταν ούτε μεθυσμένος ούτε τίποτα και πως απλά βρήκε μπροστά του πάγο στο οδόστρωμα. Κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία, αλλά δεν καταδικάστηκε ποτέ. Η μπάντα αναγκάστηκε να ακυρώσει τον εναπομείναντα μήνα περιοδείας για να κάνει τις audition για τον επόμενο μπασίστα. Ο Jason Newsted από τους underground ήρωες FLOTSAM AND JETSAM, ως φανατικός METALLICA-κιας πήρε τη θέση στο αγαπημένο του συγκρότημα και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. 40 χρόνια μετά τη κυκλοφορία του, το “Master of puppets” είναι επίκαιρο, είναι φρέσκο, είναι αθάνατο και είναι άφθαρτο όπως είναι όλα τα πραγματικά μνημεία. Τελεία.
Did you know that?
– “The only track you probably won’t want to play is ‘Damage, Inc.’ due to the multiple uses of the infamous ‘F’ word. Otherwise, there aren’t any ‘shits’, ‘fucks’, ‘pisses’, ‘cunts’, ‘motherfuckers’, or ‘cocksuckers’ anywhere on this record.”. Αυτό το αυτοκόλλητο συνόδευε το “Master of puppets” ως αντίδραση στην λογοκρισία της κραταιάς PMRC.
– Το 2006, ο δίσκος για επιλεγμένες εμφανίσεις παιζόταν ολόκληρος για την 20η του επέτειο, ενώ την ίδια χρονιά στο Kerrang, είχαν διασκευαστεί όλα του τα κομμάτια από MACHINE HEAD, TRIVIUM, BULLET FOR MY VALENTINE, CHIMAIRA, MENDEED, FIGHTSTAR, FUNERAL FOR A FRIEND και MASTODON σε ένα άλμπουμ που λέγεται “Remastered: METALLICA’s “Master of puppets” revisited”
– Κλείνουμε το κείμενο με το ότι το 2015 έγινε ο πρώτος metal δίσκος που επιλέχθηκε από την επίσημη βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου των Η.Π.Α. (Library Of Congress) για να μπει στη National Recording Registry, μία λίστα με ηχογραφήσεις (όχι μόνο δίσκους) που θεωρούνται και είναι “πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικές και/ή ενημερώνουν ή αντικατοπτρίζουν τη ζωή στις Η.Π.Α.” . Σε αυτή τη λίστα, για παράδειγμα, υπάρχει και η ομιλία “I have a dream” του Martin Luther King μεταξύ άλλων.
Άλλη μια φορά που βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να γράψω για ένα πολύ αγαπημένο μου γκρουπ, από τον χώρο του power metal. Ο λόγος λοιπόν για τους Αμερικανούς KAMELOT. Μια μπάντα με την οποία μεγαλώσαμε μαζί, όπως έχω αναφέρει πάρα πολλές φορές τόσο μέσα από κείμενα στην στήλη Somewhere back in time του Rock Hard, όσο και μέσα από τις ραδιοφωνικές μας εκπομπές του Rock Hard Radio. Τους ακολούθησα από την πρώτη τους δουλειά και τους ακολουθώ ακόμα και σήμερα, πάντα με αγάπη, νοσταλγία και ενδιαφέρον και είναι αλήθεια πως δεν με έχουν απογοητεύσει παρά ελάχιστες στιγμές μέχρι τώρα. Επίσης θεωρώ πως έχουν ένα από τα πιο αξιοζήλευτα και αξιοπρόσεκτα σερί εκπληκτικών δίσκων στην ιστορία του χώρου. Με την έλευση του Roy Khan, δηλαδή ενός κανονικού τραγουδιστή και performer, έχουμε να κάνουμε μόνο με εκπληκτικές δουλειές πλην μιας μέχρι και την αποχώρηση του από το σχήμα.
Ένα λοιπόν από τα υπέροχα άλμπουμ αυτά των KAMELOT είναι και το ”Epica”, που αποτελεί το πρώτο μέρος της ιστορίας του γνωστού έργου ”Faust” του Johann Wolfgang von Goethe, μιας και μιλάμε για τον πρώτο concept δίσκο που κυκλοφόρησαν. Το δεύτερο μέρος αυτού ήρθε φυσικά με το επόμενο μεγαλειώδες άλμπουμ τους ”The black halo”, αλλά αυτά όταν θα έρθει εκείνη η ώρα. Η ιστορία λοιπόν αντλείται από αυτό το τεράστιο έργο του Goethe με μικρές παραλλαγές στους χαρακτήρες. Κεντρικός ήρωας της ιστορίας είναι ο Ariel, που επί της ουσίας είναι ο Heinrich Faust και τον ενσαρκώνει ο Roy Khan, όπως ενσαρκώνει και τον Mephisto που διατηρείται ως αυθεντικός χαρακτήρας του έργου του Goethe. Ενώ τον ρόλο της μεγάλης αγάπης του Faust ή αλλιώς Ariel εν προκειμένω όπως είπαμε, ενσαρκώνει η γυναίκα του κιθαρίστα και ηγέτη της μπάντας Mari Youngblood, με το όνομα Helena στην προκειμένη περίπτωση αντί Gretchen που ήταν και το αντίστοιχο όνομα στο έργο του Goethe.
Από εκεί και πέρα η ιστορία του ακολουθείται σχεδόν πιστά με το κάθε τραγούδι του άλμπουμ να αποτελεί και ένα κεφάλαιο. Διανθισμένο φυσικά με αρκετά ιντερλούδια και πρελούδια, για την ακρίβεια 6 τον αριθμό, που βοηθάνε στην ροή της ιστορίας, χωρίς όμως να κουράζουν ή να ενοχλούν, κάτι που είναι πάρα πολύ βασικό σε τέτοιου τύπου concept άλμπουμ. Οι δέκα συνθέσεις, τόσο στο μουσικό τους επίπεδο όσο και στο στιχουργικό, που επί της ουσίας είναι και τα κεφάλαια της ιστορίας, έρχονται διά χειρός του ηγέτη και κιθαρίστα του γκρουπ Thomas Youngblood και της φωνής αυτού Roy Khan.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αυτό το απίθανα δύσκολο για την αφεντιά μου άτυπο countdown του δίσκου το οποίο είναι η αλήθεια πως με ταλαιπώρησε πάρα πολύ για να καταφέρω να το φτιάξω.
Διευκρίνιση όλα τα ιντερλούδια και πρελούδια του άλμπουμ είναι τοποθετημένα εκεί που πρέπει δηλαδή ως προαναγγελίες των κομματιών που ακολουθούν. Μιας και δεν υπήρχε κανένας λόγος κατ’ εμέ να τα διαχωρίσω.
The “Epica” countdown:
10. ”Wander” Θα πω άδικο μεν αλλά δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο έστω και αν μου αρέσει πολύ αυτή η μπαλάντα. Ξεκινάει υπέροχα με ακουστικό τρόπο και χτίζεται σιγά σιγά με το πιάνο και τα πλήκτρα για συνοδεία καταλήγοντας σε μια πιο κλασική power ballad με όλα τα όργανα να ανοίγουν την παλέτα. Η χρήση ορχηστρικών οργάνων από τον Miro είναι στα συν του τραγουδιού όπως και το υπέροχο σολάρισμα του Youngblood. Φυσικά λάμπει σε όλο τραγούδι και προφανώς σε όλο τον δίσκο ο Roy Khan, ανεβαίνει όταν πρέπει όπως και όσο πρέπει και γενικά σε μαγνητίζει με την αιθέρια φωνή του.
”Onthecoldestwinternight”
Χαμηλά θα μου πει κάποιος και αυτή η επίσης υπέροχη αμιγώς ακουστική μπαλάντα, αλλά τι να κάνουμε παραπέρα γίνεται μακελειό για να μπορέσει και αυτό όπως και το προηγούμενο να ανέβει πιο πάνω θέσεις. Πανέμορφη λοιπόν ακουστική μπαλάντα, με την σαγηνευτική φωνή του Khan να συνεπαίρνει τον ακροατή. Πιάνο και ακουστικές κιθάρες σε πρώτο πλάνο, ένα υπέροχο κοντραμπάσο που παίζει ο κύριος Andre Neygenfind να συνοδεύει μαζί με το djembe (κρουστό όργανο) που παίζει η κυρία Cinzia Rizzo. Ο Miro και πάλι με τα ορχηστρικά όργανα βάζει μια ακόμα πινελιά και ο Youngblood είναι και πάλι εδώ για να δώσει ένα τόσο όσο ακουστικό σολάρισμα με την κιθάρα του.
8. ”Helena‘stheme, InterludeIV (Dawn), Themourningafter (Carryon) Εξαιρετικό midtempo τραγούδι με τα δυναμικά τύμπανα του Grillo και τις μπασογραμμές του Barry να δείχνουν τον δρόμο. Ο Youngblood εδώ είναι για να ανοίγει το γκάζι και να προσθέτει τα riff-ακια του εδώ και εκεί. Για μια ακόμη φορά έχει ένα πολύ όμορφο τόσο όσο σόλο. Τραγούδι με πολύ ωραίο κουπλέ και με ένα refrain που μοιράζεται εξαιρετικά ανάμεσα στον Roy Khan και τα υπέροχα χορωδιακά φωνητικά που υπάρχουν σε όλο το άλμπουμ. Για να καταλάβει κανείς στα χορωδιακά φωνητικά του δίσκου είναι οι Robert Hunecke-Rizzo (ex- HEAVENS GATE, ex- AVANTASIA κ.α.), Cinzia Rizzo, Herbie Langhans (ex – FIREWIND, AVANTASIA κ.α.) και Annie Langhans.
7. ”
InterludeI (Opiatesoul), Theedgeofparadise” Αγαπημένο τραγούδι που έχει τιμηθεί και αρκετές φορές στα live. Σε mid tempo δεδομένα και αυτό με πολύ δυναμική heavy εισαγωγή και πολύ όμορφο γκρουβαριστό riff. Πανέμορφo κουπλέ με τον Khan να δείχνει τις δυνατότητές του στις χαμηλές προτού ανεβεί ψηλά με το σούπερ refrain. Εξαιρετικό κόψιμο με μια πολύ όμορφη κιθαριστική γέφυρα να οδηγεί σε ένα άψογο μικρό λατινικό χορωδιακό μέρος πριν από ένα μικρό αλλά όμορφο σολάρισμα για να μπει ξανά το refrain στο κλείσιμο.
6. ”InterludeII (Omen), Descentofthearchangel” Εδώ και αν έχουν αρχίσει οι δυσκολίες, άνοιγμα με τα πλήκτρα του Miro με ολίγα από ορχηστρικά μέρη παρέα και ακολουθεί αναγγελία Roy Khan ως ”Mephisto” για μπει ένα κλασικό power-αδικο galloping riff. Απίθανο κατέβασμα αμέσως με εξαίρετο κουπλέ και πάσα σε γέφυρα απίθανη προτού απογειωθεί το τραγούδι με ένα ακόμα υπέροχο refrain. Οι εκφράσεις και οι εναλλαγές του Khan στα φωνητικά του είναι και εδώ για σεμινάριο. Στα συν το φανταστικό σολάρισμα του καλεσμένου Luca Turilli και το κατέβασμα αμέσως μετά το τελείωμα του με γέφυρα πριν το εξόδιο τελευταίο refrain.
5. ”Farewell” Όσο κοιτάω σε τι θέση βάζω αυτή την κλασική power τραγουδάρα που τα έχει όλα τόσο δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Συχνά πυκνά βρίσκει θέση στις ζωντανές εμφανίσεις και όχι άδικα, με τέτοιο galloping εισαγωγικό riff είναι για κοπάνημα ότι πρέπει. Όχι πως το υπόλοιπο τραγούδι πάει πίσω, αν εξαιρέσουμε το φανταστικό κουπλέ που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στην μελωδία και το γκάζι. Το εκπληκτικό refrain του τραγουδιού ανήκει στα ύψη που πατάει o Khan και μας δείχνει για μια ακόμη φορά πόσο φανταστικός τραγουδιστής είναι και με πόση άνεση μπορεί να πάει αρμονικότατα όπου του αρέσει. Οι ψηλές και το εύρος του στο μέσον του κομματιού με την γέφυρα είναι στα κλου του τραγουδιού. Όπως και τα πάνω κάτω 20 μόλις δευτερόλεπτα του υπέροχου σολαρίσματος από τον Youngblood.
4. ”InterludeIII (Atthebanquet), Afeastforthevain” Τραγουδάρα με επικό τόνο και με κλασική και αγαπημένη power δομή. Λατρεμένο ανατολίτικο riff από τον Youngblood παρέα με τα πλήκτρα του Miro για συνοδεία. Ο Khan είναι φανταστικός και πάλι παίζοντας 2 ρόλους με 2 φωνές, ”Ariel” από την μια ”Mephisto” από την άλλη και απλά τα κάνει όλα. Τα πάντα τοποθετημένα όπως πρέπει και με τις φωνές και την λογική που πρέπει, κουπλέ που ανοίγει από χαμηλά για να ανέβει και να περάσει μετά το δεύτερο κουπλέ σε μια άριστη γέφυρα που οδηγεί σε ένα μεγάλο αλλά υπέροχο refrain. Από τα καλύτερα σημεία του κομματιού η όλη κιθαριστική δουλειά του Youngblood. Η εισαγωγική flamenco λογική στο μέσο πριν το σόλο με την ακουστική κιθάρα και τις καστανιέτες είναι μεγαλείο. Το σολάρισμα που ακολουθεί είναι απίθανο και μόνο που επαναφέρει την ανατολίτικη νοοτροπία της βασικής μελωδίας του κομματιού.
3. ”Prologue, Centeroftheuniverse” Άλλη τραγουδάρα που μας χαρίζουν απλόχερα στα live τους συχνά πυκνά. Από τα πλέον αγαπημένα τραγούδια σίγουρα από την δισκογραφία τους που σε κάποια άλλη μέρα μπορεί να το έβαζα και στην πρώτη θέση. Αριστουργηματικό εναρκτήριο τραγούδι δίσκου, όπως ακριβώς πρέπει, με power μέτρα και το γκάζι στο πάτωμα. Ο Youngblood οδηγεί την κούρσα με το βασικό μελωδικότατο riff και τις lead πινελιές μαζί με τα πλήκτρα του Miro για υποστήριξη. Το rhythm section γκρουβάρει και μαστιγώνει ανελέητα από κάτω. Κουπλέ απίθανο με Roy Khan στον ρόλο του ”Ariel”, μια ωραιότατη γέφυρα πριν την κορύφωση του μεγάλου και τέρμα ξεσηκωτικού refrain. Διορθώνω refrain-αρα
”If the war by Heaven’s Gate released desire,
in the line of fire someone must have known
that a human heart demands to be admired ’cause
in the center of the universe we are all alone.”
Υπέροχο κόψιμο και ντουετάκι με την Mari Youngblood στον ρόλο της ”Helena” σε μια φανταστική παρατεταμένη γέφυρα πριν το σόλο του Thomas Youngblood, που απλά είναι το κερασάκι στην τούρτα ενός αρτιότατου τραγουδιού. Επίσης η έξοδος του κομματιού με την μελωδία στο πιάνο είναι απίθανη και μόνο σαν σκέψη.
2. ”IIIWaystoepica” Αδικημένη τραγουδάρα ετούτη κατά την γνώμη μου και ιδανικό κλείσιμο για το άλμπουμ. Δείχνει ευθέως την επόμενη δισκάρα που θα κάνουν για το 2ο μέρος του θέματος του άλμπουμ ”The black halo”, πάντα στο μυαλό μου θα είναι και μια σύνδεση μεταξύ των δυο αυτών δίσκων. Το rhythm section των Grillo και Barry είναι αυτό που ανοίγει τον χορό με τον δικό του τρόπο ο καθένας και με την κατάλληλη γκρούβα. Με τις κιθάρες του Youngblood και την αιθέρια υποστήριξη από τα πλήκτρα του Miro να κάνουν την υπόλοιπη δουλειά. Σκάλωμα η μελωδία στο riff της εισαγωγής και υπέρχοχο rock-αρισμα πριν και κατά την διάρκεια του υπέροχου κουπλέ. H refrain-αρα που ακολουθεί είναι μνημειώδης, με τις φωνές του Roy Khan στο προσκήνιο και της Mari Youngblood ως ”Helena” στο background να σαγηνεύουν τα αυτιά σου. Ο δε Khan και εδώ πατάει σε δυο βάρκες με εκπληκτικό τρόπο ερμηνεύοντας και τον ρόλο του ”Ariel” αλλά και του ”Mephisto” στο ίδιο κομμάτι. Λατρεία σκέτη το κόψιμο στην μέση όπου κατεβαίνουν οι ταχύτητες για να στρωθεί ο δρόμος από τα πλήκτρα και το rhythm section στο φανταστικό 1ο μέρος του σολαρίσματος από των Youngblood που θα κάνει και ένα μικρότερο 2ο μέρος μετά από μια εξαιρετική γέφυρα δια φωνάρας Khan. Η συνέχεια απλή επανάληψη φοβερής γέφυρας, ακολουθία refrain-αρας και με τις 2 φωνές και εξόδιος ακολουθία με το μελωδικότατο βασικό riff του τραγουδιού και σβήσιμο με πλήκτρα (πως λέμε σβήσιμο με κρασί ένα πράμα).
1. ”Lost & damned” Αν πριν μίλησα για αδικημένη τραγουδάρα, δεν μπορώ να πω κάτι λιγότερο για τούτο εδώ το μεγαλείο. Σίγουρα ένα από τα πλέον αγαπημένα μου τραγούδια από τους KAMELOT. Όλα είναι τοποθετημένα και δοσμένα όπως ακριβώς πρέπει και μιλάμε και εδώ για ένα άρτιο αποτέλεσμα σαν τραγούδι. Τα ορχηστρικά μέρη του Miro με την μελωδία στο πιάνο να ανοίγει τον χορό είναι απίθανα. To φανταστικό αρχικό αμιγώς rock riff της κιθάρας και η ακολουθία του με μελωδία στο τέρμα είναι αυτή που βάζει στο παιχνίδι το galloping rhythm section. Απίθανα υπέροχο φρενάρισμα για να μπει το κουπλέ με τις χαμηλές του Khan και το ακορντεόν με τα πλήκτρα να έχουν ένα βαριετέ ύφος για συνοδεία από κάτω Η συνέχεια είναι ακόμα καλύτερη με την προοδευτικά ανεβαστική γέφυρα να οδηγεί σε μια αγαπημένη refrain-αρα
”Don’t ask why, don’t be sad,
sometimes we all must
alter paths we planned.
Only try to understand,
I try to save you from
the lost and damned.”
Από εκεί και έπειτα ένα από τα πιο ωραία σόλο στο άλμπουμ από τον Youngblood και ένα μαγευτικό κόψιμο στο τελείωμα του για να έρθει μια ωραία γεφυρούλα με την αιθέρια φωνή του Khan που θα οδηγήσει ξανά στο βασικό μέρος του τραγουδιού. Δηλαδή κουπλέ, γέφυρα και πανηγυρική έξοδος με refrain. Νομίζω πως τελικά έπρεπε να δώσω σε αυτό το τραγούδι την 1η θέση γιατί είναι από αυτά που δύσκολα έως απίθανο να τα ακούσει κανείς ζωντανά χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί αλλά τι να κάνουμε κάποια τραγούδια κάνουν περισσότερο γκελ στον κόσμο. Απόλυτα κατανοητό μεν αλλά μπορούμε και εμείς Σάκη Φράγκο να έχουμε τις αγάπες μας, νομίζω πως συμφωνείς σε αυτήν εδώ και εσύ (σ.Σάκη Φράγκου: επιβεβαιώνω το αληθές).
Υ.Γ. Εγώ το κομμάτι μου, που λένε, το έκανα με αυτό το fanboy κείμενο για το countdown του υπέροχου ”Epica” από κάτω ξέρετε εσείς μπορείτε να κάνετε και το δικό σας !!!
Οι Αθηναίοι blacksters DEVISER θα γιορτάσουν τα 35 χρόνια παρουσίας τους στη σκηνή του black metal με μια συναυλία αυτό το Σάββατο 7 Μαρτίου στο Temple της Αθήνας. Με την αφορμή αυτή συναντήσαμε τον Νίκο Χριστογιάννη (κιθάρα) και Μάνθο Χναρά (μπάσο/φωνητικά) και συζητήσαμε τόσο για όσα ετοιμάζουν γι’αυτή τη βραδιά που προμηνύεται να είναι μια γιορτή για την εγχώρια μαυρομεταλλική κοινότητα, όσο και για τα μελλοντικά τους σχέδια.
Τί νιώθετε για αυτά τα 35 χρόνια πορείας; Νίκος: Πολλά τα συναισθήματα… ποικίλα θα έλεγα. Το πως ξεκινήσαμε στα 90s, το πως πέρασαν οι εποχές, το πώς μετατράπηκαν όλα αυτά, που ήμασταν τότε με την αλληλογραφία, περιμένοντας τον ταχυδρόμο. Πόσο έχουν αλλάξει οι εποχές και φτάσαμε στην ψηφιακή εποχή. Από εκεί και πέρα θεωρούμε μεγάλη γιορτή τη συναυλία στο Temple, όπου και θα συμπεριλάβουμε κομμάτια από όλη τη δισκογραφία μας. Οφείλαμε μια μεγάλη headline συναυλία στην Αθήνα και για τους οπαδούς μας επειδή υπήρχε ένα διάστημα μεγάλης παύσης η οποία διακόπηκε με την επιστροφή μας με το “Evil summons evil”. Οπότε θεωρούμε ότι είναι μια καλή ευκαιρία για να βρεθούμε με τους φίλους μας, με τον κόσμο μας και να γιορτάσουμε όλο αυτό. Μαζί μας θα είναι οι LLOTH, η οποία είναι επίσης μια ιστορική μπάντα με τη σύνδεση που έχουν με τις ASTARTE. Τη βραδιά θα ανοίξουν οι IGNOMINOUS από τη Θεσσαλονίκη. Πιστεύω όλο αυτό θα είναι μια γιορτή για τον κόσμο και κοιτάξαμε να έχουμε και ένα προσιτό εισιτήριο, για να μπορεί και ο κόσμος να ανταποκριθεί στις δύσκολες εποχές που ζούμε. Πιστεύω θα είναι μια σημαντική γιορτή και θα έρθει ο κόσμος να ξεφύγει από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και να περάσει καλά. Μάνθος: Ένα σημάδι που μας έδειξε ότι πρέπει να κάνουμε αυτό το live ήταν οι συναυλίες που δώσαμε τα τελευταία δύο χρόνια μετά κυκλοφορία του “Evil summons evil”. Προσωπικά χαίρομαι που είμαστε πιο δυνατοί από ποτέ και αυτό ήταν το έναυσμα για να συνεχίσουμε πιο δυνατά από τη δεκαετία του ’90 και του 2000.
Από αυτές τις συναυλίες που κάνατε, νιώθετε ότι έχετε γίνει καλύτεροι σαν ομάδα και σαν μουσικοί; Μάνθος: Πλέον συνεννοούμαστε με τα μάτια κλειστά σαν να μην πέρασε τόσο μεγάλο κενό διάστημα. Υπάρχει εμπειρία, υπάρχει η ωριμότητα και όλα κυλάνε όπως θα έπρεπε να ήταν πάντα. Νίκος: Υπάρχει πολύ πάθος ακόμα για δημιουργία και έκφραση και αυτό το είδα πριν δύο χρόνια με τη συναυλία που κάναμε με τους VARATHRON στο Κύτταρο της Αθήνας. Κάναμε τις πρώτες πρόβες και ήταν σαν να μην είχαμε λείψει μία μέρα. Ήταν αρκετά σημαντικό! Ακόμα κι εγώ είχα μείνει έκπληκτος! Έβλεπα πως υπήρχε ένα πάθος, δηλαδή η ομάδα ήταν δεμένη και θεωρώ ότι ίσως αυτή η ομάδα είναι η καλύτερη που είχαμε ποτέ! Και από θέμα επικοινωνίας και από θέμα έκφρασης και από θέμα πώς στεκόμαστε πάνω στο σανίδι και από θέμα πως το αντιλαμβάνεται ο κόσμος.
Ουσιαστικά με το “Evil summons evil” επιτεύχθηκε μια ολική επαναφορά για εσάς και οι προσδοκίες είναι μεγάλες για τον επόμενο δίσκο. Σε ποια φάση βρίσκεστε όσον αφορά τον επερχόμενο και πολυαναμενόμενο νέο σας άλμπουμ; Νίκος: Έχουμε ξεκινήσει την προπαραγωγή και το σημαντικό είναι να υπάρχει ποιότητα. Θεωρώ πως έχουμε αποκτήσει μια παραπάνω εμπειρία και έχουμε περισσότερη γνώση. Αυτό που αντιλαμβάνομαι στα νέα κομμάτια είναι ότι υπάρχει διάχυτη η μελωδία, το σκοτάδι, παραμένοντας δηλαδή στα τρία βασικά συστατικά των DEVISER. Είμαστε ευχαριστημένοι και πάνω από όλα γουστάρουμε εμείς αυτό που θα έρθει. Θεωρώ ότι στα τέλη του 2027 θα είναι έτοιμο για κυκλοφορία. Έχουμε ένα πλάνο μετά τη συναυλία μας στο Temple να μπούμε σιγά σιγά στο studio με παραγωγό και πάλι τον Psychon των SEPTICFLESH και να ξεκινήσουμε τον έκτο μας δίσκο.
Μέσω ποιας εταιρίας σκοπεύετε να το κυκλοφορήσετε; Νίκος: Αυτό προς το παρόν δεν το γνωρίζουμε. Το συμβόλαιο με τη Hammerheart είναι 1+1 άλμπουμ, που σημαίνει ότι θα επαναδιαπραγματευτούμε τη συνεργασία μας μαζί τους μετά την καθολική επιτυχία του “Evil summons evil”. Να φανταστείς ότι έχουν γίνει sold out όλες οι εκδόσεις του άλμπουμ τόσο σε βινύλιο όσο και σε CD, γεγονός που δείχνει την αποδοχή του κόσμου και τις απαιτήσεις που πρέπει να θέσουμε για την επόμενη κυκλοφορία μας αν τελικά συμφωνήσουμε μαζί τους. Θα μιλήσουμε βέβαια και με άλλες εταιρίες και θα το ανακοινώσουμε όταν έχουμε κάτι επίσημο στα χέρια μας. Θα κοιτάξουμε το καλύτερο για τη μπάντα μας και όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο προώθησης και της συνεχούς διαθεσιμότητας του δίσκου στις εκδόσεις που θα κυκλοφορήσει.
Το setlist της επετειακής συναυλίας στο Temple θα περιλαμβάνει κομμάτια από όλη τη δισκογραφία σας; Νίκος: Ναι και με το μεγαλύτερο μέρος θα έχει αναφορά στο “Unspeakable cults”.
Βλέπετε ότι πολλοί επιστρέφουν σε αυτό το φοβερό ντεμπούτο σας του 1996 και κυρίως νεότεροι οπαδοί που σας έμαθαν με το “Evil summons evil”; Νίκος: Πολλοί γουστάρουν αυτό το δίσκο και το γουστάρουμε και εμείς πάνω από όλα! Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα «ρίξουμε» τα άλλα άλμπουμ. Βλέπω, όμως, ότι ο κόσμος προτιμά να ακούσει πολλά από αυτό το δίσκο και θα του δώσουμε αυτό. Όπως και να έχει είναι το πρώτο μας παιδί και έχουμε μια παραπάνω αγάπη γι’ αυτό τον δίσκο.
Είναι βέβαια και ο δίσκος που είναι το trademark των DEVISER.
Νίκος: Η αλήθεια είναι αυτή. Είναι ο αγαπημένος μας δίσκος!
Από τα υπόλοιπα άλμπουμ έχετε παίξει στις συναυλίες σας κάποια κομμάτια, τα οποία θα συμπεριλάβετε στο setlist του Temple; Νίκος: Ναι, θα είναι 2-3 από το “Transmission to chaos” και κάποια από το “Running sore”. Δεν θα παίξουμε κανένα από το “Seasons of darkness”, κι αυτό γιατί ήταν ένα πειραματικό άλμπουμ και για μένα και τον Μάνθο ήταν ένα λάθος. Είναι ένας δίσκος που έπρεπε να μείνει σαν demo και δεν μας εκπροσωπεί.
Τώρα που παίζετε αυτά τα κομμάτια live, νιώθετε ότι δεν ηχογραφήθηκαν στο studio όπως θα έπρεπε; Μάνθος: Η κύρια διαφορά ήταν ότι μπήκαν μέλη μετά τους δύο πρώτους δίσκους, που είχαν άλλη φιλοσοφία, άλλες ιδέες. Έτσι αλλοιώθηκε το στυλ μας κάπως και δεν έβγαινε ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου, δηλαδή το σκοτεινό, το θείο και το δαιμονικό. Το καταφέραμε, όμως, με τις δύο τελευταίες μας κυκλοφορίες: το “Howling flames” EP και το “Evil summons evil” άλμπουμ. Νίκος: Έγινε γιατί στην ουσία μείναμε πάλι εγώ και ο Μάνθος με το παλιό στυλ σας ξεκινήσαμε με το “Unspeakable cults” και κάναμε μια επανεκκίνηση. Ένιωσα κι εγώ με αυτές τις δύο κυκλοφορίες αυτό που λέει ο Μάνθος. Τώρα και με την προσθήκη του Βαγγέλη, ο οποίος είχε παίξει παλιότερα για ένα μικρό διάστημα, ξεκινήσαμε σαν στα πρώτα μας βήματα. Δηλαδή όπως θέλαμε και όπως νιώθαμε εμείς στη μπάντα. Έπαιξαν ρόλο και τα μέλη, γιατί ο καθένας μπορεί να βάλει τον δικό του χαρακτήρα και να βγάλει κάτι που δεν πήγαινε στη φιλοσοφία σας μπάντας. Σαφώς έγιναν λάθη, αλλά κοιτάμε μέσα από αυτά να γίνουμε καλύτεροι και να κοιτάμε μπροστά. Για εμένα το σημαντικότερο είναι ότι υπάρχει πάθος για μουσική, για έκφραση. Είμαστε στην ίδια γραμμή εγώ, ο Μάνθος και ο Βαγγέλης. Θεωρώ ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι.
Υπάρχει πιθανότητα να κυκλοφορήσετε κάποιο live άλμπουμαπό αυτή την εμφάνιση; Νίκος: Αυτή τη συναυλία θα τη βιντεοσκοπήσουμε και θα την ηχογραφήσουμε κανονικά. Δεν ξέρω αν θα συμπεριλάβουμε και από το live στο Κύτταρο, την οποία έχουμε βιντεοσκοπήσει και ηχογραφήσει. Υπήρξε μια πρόταση, αλλά αυτό θέλουμε να το δούμε μετά το νέο άλμπουμ, γιατί θέλουμε να είμαστε επικεντρωμένοι. Νομίζω ότι θα είναι καλύτερα να κυκλοφορήσει μετά για να κάνουμε κάτι σωστό και όχι κάτι βιαστικό και πρόχειρο .
Από σας συναυλίες που δώσατε τα τελευταία χρόνια, ποια ήταν αυτή που θεωρείτε ως το highlight σας; Μάνθος: Σίγουρα στο Κύτταρο με τους VARATHRON! Νίκος: Σε αυτή τη συναυλία ήταν καταπληκτική η εμφάνιση μας. Δεν περίμενα τον κόσμο να είναι τόσο ζεσταμένος, γιατί είχαμε άγχος στην πρώτη μας εμφάνισή μετά από 12 χρόνια! Αλλά και στην Τουρκία αυτό που είδαμε ήταν ένα καταπληκτικό μαγαζί στην Κωνσταντινούπολη, που επισκεπτόμασταν πρώτη φορά. Ο κόσμος ήταν πάρα πολύ ζεστός, γεγονός που δεν το περίμενα! Δεν είμαστε τόσο γνωστοί στην Τουρκία και είδα κάτι διαφορετικό στον κόσμο, μια μεγάλη αγάπη. Ήρθαν και μας μιλήσανε, μας αγκάλιασαν, το ζούσανε από κάτω και η ανταπόκριση μου έκανε μεγάλη εντύπωση! Αλλά και η φιλοξενία τους και είμαστε ευχαριστημένοι γι’ αυτό όπως και για την συμπεριφορά τους. Ίσως ήταν η πιο άρτια διοργάνωση συναυλίας που έχουμε παίξει. Για μένα, λοιπόν, είναι μοιρασμένο και ξέρεις ότι η Τουρκία είναι μια περίεργη χώρα. Μάνθος: Ο κόσμος σε εμάς χτυπιόταν σε όλα τα κομμάτια! Κατεβήκαμε κάτω την ώρα που έπαιζαν οι headliners και μας αγκάλιασαν πραγματικά. Πάντως καταφέραμε σε όλα μας τα live να αποτυπώσουμε 100% τον ήχο που είχαν τα κομμάτια του “Evil summons evil” στο studio.
Τί άλλο έχετε ετοιμάσει για τη συναυλία στο Temple; Νίκος: Ανακοινώσαμε την συμμετοχή του Μάριου από LUCIFER’S CHILD σε ένα ιδιαίτερο track Θα έχουμε, επίσης μια τελετουργική χορογραφία από την Ελένη Ιωσήφ που έχει επιμεληθεί την χορογραφία αυτή αποκλειστικά για το show. Θα υπάρχει merchandise με όλη μας τη δισκογραφία σε CD πλην του “Evil summons evil”, που όπως είπαμε πριν έχει εξαντληθεί και περιμένουμε να επανακυκλοφορήσει για όσους θέλουν να το έχουν στη δισκοθήκη τους. Επίσης θα έχουμε λίγα τελευταία διαθέσιμα αντίτυπα από το “picture LP” του “Unspeakable cults”. Έχουμε ετοιμάσει μια επετειακή μπλούζα, η οποία θα είναι διαθέσιμη μόνο στη συναυλία αυτή και δεν θα κυκλοφορήσει πουθενά αλλού ούτε θα επανεκτυπωθεί μελλοντικά . Επίσης όσοι έρθουν θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν την επετειακή μας μπύρα που έχουμε ετοιμάσει σε συνεργασία με την Kalamata’s Beer Co η οποία θα είναι διαθέσιμη για εκείνη τη βραδιά στο Temple, αλλά και στο after show party. Αργότερα θα μπει και στον κατάλογο της Kalamata’s Beer Co και όποιος θέλει θα μπορεί να την παραγγείλει και μέσω διαδικτύου σε επιλεγμένα καταστήματα .
Πλούσια και αυτή την εβδομάδα η στήλη σε clips, επιστροφή για τους LAMB OF GOD, SONATA ARCTICA, CRIMSON GLORY, SOCIAL DISTORTION, Einar Solberg, NEAL MORSE BAND, WINTERFYLLETH, LORD OF THE LOST, BEARTOOTH και Gus Drax. To κύκνειο άσμα από τους θρυλικούς SEPULTURA πριν την οριστική τους αποχώρηση και επανεμφάνιση για τους ΑRTILLERY και ΤORANAGA UK. Επίσης καινούργια κομμάτια από τους REFLECTION BLACK, ICE OF NEPTUNE και VIA DOLORIS σας καλούν να τα ανακαλύψετε. Enjoy!
Photo by Travis Shinn
Καθώς το νέο επερχόμενο άλμπουμ “Into Oblivion” εξερευνά έναν κόσμο σε διαρκή μεταβολή, οι LAMB OF GOD στρέφονται προς τον εαυτό τους με το single “Blunt Force Blues”, επιστρέφοντας στις ρίζες τους από το Richmont και την τοπική μουσική κοινότητα που τους διαμόρφωσε. Το κομμάτι αποτελεί την τελική προεπισκόπηση του επερχόμενου άλμπουμ του συγκροτήματος, το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου μέσω της Epic Records.
Ο Randy Blythe αναλογίζεται τα χρόνια διαμόρφωσης των LAMB OF GOD στο νέο single: “Μάθαμε πώς να παίζουμε παρακολουθώντας και κάνοντας παρέα με άλλους ντόπιους τύπους. Αυτό επιδιώξαμε να κάνουμε, να συμβαδίζουμε με καλές τοπικές μπάντες. Ήταν εξίσου μεγάλη επιρροή για εμάς όσο και οποιαδήποτε από τις μεγαλύτερες μπάντες από διαφορετικές πόλεις.”
Για τον Mark Morton, το τραγούδι μιλάει για την οπτική που έχουν αποκτήσει κατά τη διάρκεια της 25+ ετών καριέρας του συγκροτήματος: “Για μένα το άλμπουμ αφορά το να έχουμε τον χώρο να αναπνεύσουμε δημιουργικά και να μην νιώθουμε ότι πρέπει να συμβαδίζουμε με οποιαδήποτε τάση ή προσδοκία. Είναι ωραίο να είμαστε ελεύθεροι από οποιαδήποτε ατζέντα πέρα από το να συσπειρωνόμαστε γύρω από την ιδέα του “Ας φτιάξουμε απλώς μουσική που θεωρούμε cool”, από όπου ξεκίνησαν όλα” αναφέρει.
Με παραγωγή και μίξη του μακροχρόνιου συνεργάτη του στούντιο Josh Wilbur, το “Into Oblivion” ηχογραφήθηκε σε πολλαπλές τοποθεσίες που συνδέονται στενά με την ταυτότητα του συγκροτήματος. Τα τύμπανα ηχογραφήθηκαν στο Richmond της Βιρτζίνια, με τις κιθάρες και το μπάσο να ηχογραφούνται στο οικιακό στούντιο του Morton. Ο Blythe ηχογράφησε τα φωνητικά του στο θρυλικό στούντιο Total Access στο Redondo Beach της Καλιφόρνια, τη γενέτειρα των πρωτοποριακών punk δίσκων των BLACK FALG, HUSKER DU και DESCENDENTS.
Το νέο άλμπουμ των CRIMSONGLORY με τίτλο “Chasing The Hydra”, το πρώτο νέο άλμπουμ της μπάντας μετά από 26 χρόνια, θα κυκλοφορήσει παγκοσμίως στις 17 Απριλίου.
Μαζί με τα βασικά ιδρυτικά μέλη Ben, Jeff και Dana, το συγκρότημα ανακοίνωσε το 2023 την προσθήκη του καταπληκτικού νέου τραγουδιστή Travis Wills και του κιθαρίστα Mark Borgmeyer. Το συγκρότημα έχει κάνει πολλές περιοδείες τον τελευταίο χρόνο, καθιστώντας αυτό το άλμπουμ μια από τις πιο αναμενόμενες κυκλοφορίες του 2026 στη Heavy Metal σκηνή!
Μιλώντας για το νέο άλμπουμ “Chasing The Hydra”, οι CRIMSON GLORY είπαν: “Είμαστε εξαιρετικά ενθουσιασμένοι με την κυκλοφορία ενός νέου άλμπουμ. Οι θαυμαστές περίμεναν πολύ καιρό και αξίζουν ένα υπέροχο άλμπουμ, και αυτό ακριβώς θα τους δώσουμε. Η φωνή του Travis ήταν το τελευταίο συστατικό που χρειαζόταν για να γίνει αυτό δυνατό. Ανυπομονούμε να το ακούσει ο κόσμος!”
Η έκδοση βινυλίου του “Chasing the Hydra” θα κυκλοφορήσει και θα διανεμηθεί από την No Remorse Remorse records. Επιπλέον, η No Remorse Records θα πουλήσει επίσης αποκλειστικά στο ηλεκτρονικό της κατάστημα μια πολυτελή έκδοση box set, περιορισμένη και αριθμημένη χειρόγραφα σε μόνο 100 αντίτυπα, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης βινυλίου σε αποκλειστικό χρυσό χρώμα, μιας αποκλειστικής κασέτας, της έκδοσης σε CD και μιας πλήρως υπογεγραμμένης φωτογραφίας των CRIMSON GLORY.
To lyric video για το ομότιτλο κομμάτι μόλις κυκλοφόρησε και τα ακούμε παρακάτω:
Photo by John-Son
Οι Δανοί θρύλοι του thrash metal ARTILLERY επιστρέφουν στη Mighty Music με το πρώτο single από το επερχόμενο EP “Made In Hell”. To ψηφιακό single “Ghost In The Machine” των ARTILLERY κυκλοφορεί στις 27 Φεβρουαρίου. Μια αιχμηρή και επίκαιρη δήλωση για την αυξανόμενη παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης και την απειλή που αντιπροσωπεύει, ειδικά για τη δημιουργικότητα και τη μουσικότητα. Με ανανεωμένη ενέργεια και ανανεωμένη σύνθεση, οι Δανοί αποδεικνύουν για άλλη μια φορά γιατί παραμένουν μια από τις πιο διαρκείς και σχετικές δυνάμεις στο ευρωπαϊκό thrash metal.
“Το “Ghost In The Machine” είναι η απειλή της Τεχνητής Νοημοσύνης που αντιμετωπίζουμε όλοι, ειδικά εμείς οι μουσικοί αυτή τη στιγμή”, σχολιάζει το συγκρότημα. “Ναι, όπως ακριβώς προέβλεψε ο James Cameron στο “Terminator” το 1984”.
Oι VIA DOLORIS παρουσιάζουν το “Un Franc Soleil” το δεύτερο single από το επερχόμενο ντεμπούτο άλμπουμ “Guerre et Pai”. Στεκόμενο ανάμεσα στις πιο φωτεινές στιγμές του δίσκου, το κομμάτι αποτυπώνει μια φευγαλέα αίσθηση απελευθέρωσης μετά από παρατεταμένη εσωτερική αναταραχή. Σχεδιασμένο ως μια ατμοσφαιρική απεικόνιση μιας ψευδαίσθησης που φαίνεται από μακριά, θυμίζει τη μακρινή υπόσχεση μιας ζωής απαλλαγμένης από τον αγώνα, ένα λαμπερό όραμα που όμως δεν έχει επιτευχθεί ποτέ πλήρως.
Το “Un Franc Soleil” αποκαλύπτει το έργο στην πιο εκτεταμένη και υφή του. Η σύνθεση ξεδιπλώνεται με μετρημένη αυτοσυγκράτηση, όπου κιθάρες σε στρώσεις ακολουθούν απαλές μελωδικές φιγούρες σε μια υπομονετική ρυθμική βάση. Το λεπτό τύμπανο του Frost (SATYRICON) αγκυροβολεί τη σταδιακή άνοδο κάθε εξέλιξης, επιτρέποντας στη μελωδία να αναδυθεί από την παραμόρφωση και στη σαφήνεια από την ασυμφωνία. Γραμμένοι στα γαλλικά, οι στίχοι φέρουν ευαλωτότητα και αποφασιστικότητα σε ίσο βαθμό, απεικονίζοντας τη γαλήνη όχι ως βεβαιότητα, αλλά ως κάτι που μόνο ποτέ προσεγγίζεται. Μέσα στην ευρύτερη αρχιτεκτονική του «Πόλεμος και Ειρήνη», το κομμάτι λειτουργεί ως ένα κατώφλι: μια στοχαστική παύση πριν το άλμπουμ επιστρέψει σε πιο πυκνό και πιο συγκρουσιακό έδαφος.
Ακούστε το “Un Franc Soleil” παρακάτω :
Οι συμπατριώτες μας, REFLECTIONBLACK φέρνουν στο φως το νέο single και music video “Wonders of Night”. Οι REFLECTION BLACK βυθίζουν τους ακροατές ακόμα περισσότερο στον σκοτεινό τους κόσμο με την κυκλοφορία του νέου τους single που είναι το τελευταίο από μια σειρά singles από τον επερχόμενο ολοκληρωμένο δίσκο του συγκροτήματος, “Burning Obsidian Star”, που πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσω της Swiss Dark Nights στις 20 Μαρτίου.
Μουσικά, το νέο κομμάτι ακολουθεί το πλέον καθιερωμένο αλλά μοναδικό post-punk & gothic rock στυλ της μπάντας. Χαρακτηριστικές κιθαριστικές υφές και μελωδίες συνδυάζονται με εθιστικά φωνητικά hooks, ενώ όλα σφραγίζονται από την έντονη σκοτεινή και occult ατμόσφαιρα για την οποία το σχήμα πλέον ξεχωρίζει. Το “Wonders of Night” κινείται στο post-punk και deathrock ύφος μπαντών όπως οι BEASTMILK, GRAVE PLEASURES και ΗΟRROR VACUI, ενώ ταυτόχρονα φέρει την gothic rock & metal ατμόσφαιρα των μεταγενέστερων TRIBULATION.
Το single συνοδεύεται από ένα animated lyric video που δημιουργήθηκε από τον καταξιωμένο καλλιτέχνη Costin Chioreanu, γνωστό και από τις συνεργασίες του με σχήματα όπως οι GHOST, CANDLEMASS, OPETH και άλλους
Ο Alex δίνει μια εικόνα για τη θεματολογία του τραγουδιού: “Το “Wonders of Night” είναι εμπνευσμένο από την αρχαία ελληνική θεότητα Νυξ η οποία, σύμφωνα με την Ορφική Θεογονία, είναι μια αρχέγονη δύναμη από την οποία γεννήθηκε το σύμπαν. Θεωρείται μητέρα πολλών θεϊκών οντοτήτων, αλλά ταυτόχρονα γεννά και μια σειρά από αρχέγονες αρνητικές δυνάμεις, όπως ο Θάνατος, η Νέμεσις και η Έρις”.
Οι επίσης συμπατριώτες μας, ICE OF NEPTUNE, παρουσιάζουν το νέο τους single με τίτλο “Fading Light”, δίνοντας μια δυναμική πρόγευση από το επερχόμενο concept άλμπουμ τους, “Shots and Dollars”, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 31 Μαρτίου.
Το “Fading Light” είναι ένα στιβαρό, κιθαριστικό track που συνδυάζει την ένταση του σύγχρονου rock/metal ήχου με καθηλωτικά, δυναμικά φωνητικά. Το κομμάτι αποτελεί κομβικό σημείο στην ευρύτερη ιστορία που ξετυλίγεται στο νέο άλμπουμ, προσφέροντας ένα σκοτεινό αλλά γεμάτο ενέργεια μουσικό ταξίδι.
Photo by VDPictures
Το γερμανικό gothic metal συγκρότημα LORD OF THE LOST παρουσιάζει το επόμενο single από το επερχόμενο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους “OPVS NOIR Vol. 3” που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 10 Απριλίου μέσω της Napalm Records.
Το “La Vie Est Hell” περιλαμβάνει μια συνεργασία με τον τραγουδιστή των KISSIN’ DYNAMITE, Hannes Braun, και οι στίχοι του ενσωματώνουν στοιχεία από την επιδραστική ποιητική συλλογή του Charles Baudelaire, Les Fleurs du mal.
Οι LORD OF THE LOST φέρνουν την φιλόδοξη τριλογία άλμπουμ τους σε ένα λαμπρό φινάλε με το ‘OPVS NOIR Vol. 3”. Ως άμεση συνέχεια των “OPVS NOIR Vol. 1” και “Vol. 2” τα οποία και τα δύο παρουσιάστηκαν το 2025, κυκλοφορεί στις 10 Απριλίου και επεκτείνει με μεγαλοπρέπεια το έργο του συγκροτήματος που αψηφά τα μουσικά είδη. Το πιο εντυπωσιακό από τα τρία, το τρίτο και τελευταίο μέρος του τελευταίου τους ταξιδιού, έχει ως αποτέλεσμα το εξαμελές συγκρότημα να κλείνει αυτό το κεφάλαιο της καριέρας τους σε μια φουρτουνιασμένη νότα, συνδυάζοντας βαριές κιθάρες και σκοτεινή ηλεκτρονική μουσική με συμπονετικά μηνύματα και κινηματογραφική ορχήστρα.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, οι TORANAGA (τώρα ΤΟRΑΝΑGA UK), ήταν από τους κορυφαίους καλλιτέχνες της βρετανικής thrash metal σκηνής, μαζί με τους SABBAT, ONSLAUGHT και XENTRIX. Δύο αναγνωρισμένα άλμπουμ, το “Bastard Ballads” που κυκλοφόρησε από την Peaceville Records και “God’s Gift” που κυκλοφόρησε από την Chrysalis Records και ζωντανές εμφανίσεις με μια σειρά από θρυλικά συγκροτήματα όπως οι MANOWAR, VENOM, SAXON θα έπρεπε να είχαν οδηγήσει τους TORANAGA σε ιλιγγιώδη ύψη. Ωστόσο, η μοίρα και η ατυχία οδήγησαν το συγκρότημα σε μια μακρά παύση. Υπήρξε μια σύντομη αναγέννηση με το όνομα THE BASTARSD SONS OF TORANAGA με το άλμπουμ “Righteous Retribution” να κυκλοφορεί το 2013, αλλά αυτή η ενσάρκωση σύντομα διαλύθηκε. Ήταν το 2024 πριν αποκαλυφθεί μια νέα σύνθεση των TORANAGA, με το όνομα TORANAGA UK με επικεφαλής, όπως πάντα, τον ακούραστο τραγουδιστή Mark Duffy. Ένα εξαιρετικό EP, το “A New Order” κυκλοφόρησε το 2025 και οι TORANAGA UK δεν πρόκειται να υποχωρήσουν ήσυχα πίσω στο σκοτάδι.
Από την επιστροφή τους, το συγκρότημα έχει περιοδεύσει με τους ONSLAUGHT, XENTRIX, RIOT CITY και έχει εμφανιστεί σε διάσημα φεστιβάλ όπως το Headbangers Open Air, το Helicon και το HRH Spring Break και υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι ήρθαν για να μείνουν, οι TORANAGA UK ξεκινούν το 2026 δυναμικά, κυκλοφορώντας το εκρηκτικό νέο single, “Crash And Burn” που φυσικά το παραθέτουμε και το ακούμε παρακάτω.
Photo by Leo Liberty
Ο Einar Solberg των LEPROUS ανακοίνωσε πρόσφατα το επερχόμενο δεύτερο solo άλμπουμ του “Vox Occulta” το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου. Μια τολμηρή, βαριά και συμφωνική δήλωση, το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε συνεργασία με την περιζήτητη Νορβηγική Ραδιοφωνική Ορχήστρα.
Ο Einar ήταν απασχολημένος με την περιοδεία με τους LEPROUS τον τελευταίο μήνα, αλλά δεν επαναπαύεται στις δάφνες του. Τώρα λανσάρει ένα video για το τρίτο single από το “Vox Occulta”. Με τίτλο “Liberatio” ο Einar εξηγεί: “Το Liberatio ξεκινά με μια αντισυμβατική μελωδία εγχόρδων σε μια βαριά βάση από τύμπανα και κιθάρα. Σταδιακά ανοίγει σε μια πιο ελεύθερη, πιο εκτεταμένη και πιασάρικη χορωδία. Είναι σχετικά εμπνευσμένο για τα δικά μου κριτήρια”.
Εκτός από την όμορφη ενορχήστρωση, ο Einar συνοδεύεται από τον ντράμερ Keli Guðjónsson (AGENT FRESCO), τον βιολονίστα Chris Baum (BENT KNEE), τον κιθαρίστα Pierre Danel (NOVELISTS) και τον μπασίστα Jed Lingat, καθώς και τους κιθαρίστες Ben Levin (πρώην BENT KNEE) και John Browne (MONUMENTS). Η μίξη του άλμπουμ έγινε από τον Adam Noble (NONTHING BUT THIEVES, BIFFY CLYRO) και η παραγωγή έγινε σε συμπαραγωγή με τον David Castillo.
Στο άλμπουμ, ο Solberg υιοθετεί μια βαθιά προσωπική προσέγγιση, έχοντας υπάρξει φανατικός θαυμαστής της κλασικής μουσικής και των soundtrack για περισσότερα από 20 χρόνια. Οι στίχοι είναι επίσης προσωπικοί και καθιστούν το “Vox Occulta” μια θεματική συνέχεια του “16”. Ενώ το solo ντεμπούτο του Solberg επανεξέτασε τον θάνατο του πατέρα του και τους παλιούς του αγώνες με το άγχος, αυτό το set είναι ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο του εαυτού του και του πώς βλέπει τον κόσμο το 2026.
Photo by Nick Magnuson
Για πάνω από μια δεκαετία, οι NEAL MORSE BAND αποτελούν ένα από τα πιο διαχρονικά και ενοποιημένα συγκροτήματα της progressive rock. Με το τελευταίο τους άλμπουμ στούντιο “L.I.F.T.” οι Neal Morse, Mike Portnoy, Eric Gillette, Bill Hubauer και Randy George επιστρέφουν με ένα έργο που ενσαρκώνει όραμα, πάθος και έμπνευση. Γραμμένο και ηχογραφημένο σε μια περίοδο μεγάλης μετάβασης, το “L.I.F.T.” αποτυπώνει τη δημιουργική χημεία του συγκροτήματος στην πιο ενστικτώδη και εμπνευσμένη μορφή της.
Σήμερα, το συγκρότημα είναι στην ευχάριστη θέση να αποκαλύψει το τρίτο single από το άλμπουμ, με τίτλο «Reaching», και μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:
Ο Neal σχολιάζει: “Το “Reaching” έγινε ένα πραγματικά ενεργητικό κομμάτι λόγω του τρόπου με τον οποίο το προσέγγισαν οι NMB. Το αρχικό μου πλάνο άλλαξε πολύ όταν το συγκρότημα άρχισε να το παίζει και όλοι βάλαμε τα φωνητικά μας. Σχεδίασα πολλούς από τους αρχικούς στίχους στο δωμάτιο του ξενοδοχείου εκείνο το πρωί, το έφερα μέσα, και το παίξαμε πολύ γρήγορα, απ’ όσο θυμάμαι. Θέλαμε να ξεκινήσουμε μόνο με φωνητικά, καθώς πάντα το απολαμβάναμε αυτό με τους NMB από την πρώτη μας εμφάνιση ως συγκρότημα στο άλμπουμ “The Grand Experiment”. Αν σας αρέσει αυτό το συγκρότημα, θα λατρέψετε και αυτό το κομμάτι!”
Σε θεματολογικό επίπεδο, το “L.I.F.T.” στέκεται στο ίδιο επίπεδο με τα μεγαλύτερα έργα των NMB, όπως το concept άλμπουμ τους “Similitude Of A Dream” συνδυάζοντας το συναισθηματικό βάθος με το σήμα κατατεθέν του progressive rock μεγαλείο του συγκροτήματος. «Εν ολίγοις, το «”L.I.F.T.” είναι ένα άλμπουμ σε prog concept ύφος που ακολουθεί το ταξίδι κάποιου που επιδιώκει να ανήκει σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του” εξηγεί ο Morse. “Ξεκινά με το συναίσθημα σύνδεσης με τον κόσμο και τη ζωή, μετά υπάρχει ένα σπάσιμο της αίσθησης του ανήκειν, μετά το οποίο έρχεται η αναταραχή και η απεγνωσμένη κραυγή, που οδηγούν σε μια επιστροφή σε αυτό το σημείο βαθιάς σύνδεσης”.
Photo by Aaron Scott (@foto.jacker)
Με το “Echoes In The After”, οι θρύλοι της βρετανικής black metal μουσικής WINTERFYLLETH παρουσιάζουν το δεύτερο single από το επερχόμενο άλμπουμ τους “The Unyielding Season” που κυκλοφορεί στις 27 Μαρτίου μέσω της Napalm Records.
Εμπνευσμένο από την κοπή του δέντρου Sycamore Gap, ενός ορόσημου κοντά στο Τείχος του Αδριανού, και διασκευασμένο από ένα ποίημα από το έπος του 16ου αιώνα του Sir Philip Sidney “The Countess Of Pembroke’s Arcadia”, το “Echoes In The After” είναι ένας δυνατός ατμοσφαιρικός black metal θρήνος για τη φύση και κοινωνικό σχόλιο σε ένα. Συνοδεύεται από ένα επίσημο νέο μουσικό video που υπογραμμίζει οπτικά τον στίχο και τον μετατρέπει σε κάτι που είναι επίσης οπτικά απτό.
Το ένατο άλμπουμ των WINTERFYLLETH είναι ένα κοινωνικό σχόλιο τυλιγμένο σε σχολαστικά δημιουργημένη ποίηση και πεζογραφία. Εκεί που το προηγούμενο άλμπουμ “The Imperious Horizon” (2024), περιέγραφε μια δυσοίωνη, κακόβουλη δύναμη που παραμόνευε στο βάθος, το “The Unyielding Season” τώρα εξερευνά την εν λόγω απειλή που γίνεται πραγματικότητα.
Ο Chris Naughton μας λέει για το “Echoes In The After”: “Οι στίχοι αυτού του τραγουδιού γράφτηκαν ως αντίδραση στην κοπή του διάσημου δέντρου “Robin Hood” στο Sycamore Gap στο Τείχος του Αδριανού, στα βορειοανατολικά του Ηνωμένου Βασιλείου. Το τραγούδι αφορά το πώς κάποιοι άνθρωποι φαίνεται να απεχθάνονται τα εμβληματικά σύμβολα ιστορίας και πολιτιστικής σημασίας που η τοπική κοινότητα μοιράζεται και θεωρεί πολύτιμα. Αναφέρεται σε μια ιδιότροπη νοοτροπία ατόμων που θα έβλεπαν ευχαρίστως να καταστρέφονται τέτοιου είδους ορόσημα – σαν να μην υπάρχει τίποτα ιερό. Οι στίχοι σκιαγραφούν μια εικόνα της γης και της φύσης που ανταποκρίνονται στη ζημιά του δέντρου – σχεδόν σαν να αντιδρά στην απώλεια ενός κλαδιού ή ενός μέρους του εαυτού του. Αναφέρονται στην ευρύτερη περιοχή που έχει πληγεί από αυτή την κατάσταση – με τους στίχους να γράφονται σαν θρήνος από τη φύση στον εαυτό της, καταδικάζοντας την εξαφάνιση ενός τόσο εμβληματικού συμβόλου. Ένα γεγονός που ένιωθες ότι συνέβη με έναν ψυχρό, παράξενα επιμελημένο και προμελετημένο τρόπο. Ήταν μια ανησυχητική περίσταση που μας άγγιξε όλους στο συγκρότημα, ειδικά επειδή είχαμε χρησιμοποιήσει το δέντρο ως έμπνευση για το έργο τέχνης του άλμπουμ “The Hallowing of Heirdom”.
Photo by Jonathan Weiner
Οι καλύτεροι της Orange County επιστρέφουν δυναμικά: Το πολυαναμενόμενο όγδοο άλμπουμ των SOCIAL DISTORTION “Born To Kill”, θα κυκλοφορήσει στις 8 Μαΐου μέσω της Epitaph Records.
Το επίσημο μουσικό βίντεο για το ομώνυμο κομμάτι που έχει ξεσηκώσει τα πλήθη στις συναυλίες του συγκροτήματος τους τελευταίους μήνες μπορείτε να το δείτε παρακάτω. Το “Born To Kill” είναι κάτι περισσότερο από το τέλος μιας 15χρονης αναμονής μεταξύ των άλμπουμ των SOCIAL DISTORTION, είναι μια αποκάλυψη: 11 τραγούδια αγνής, ανόθευτης rock n roll οργής, χαράς και κάθαρσης, όλα διαποτισμένα με το χαρακτηριστικό μείγμα ανυπακοής και κόπωσης που έχει κάνει τον ιδρυτή Mike Ness ποιητή και σοφό για τους απόκληρους για περισσότερα από 40 χρόνια.
Το πρώτο άλμπουμ των SOCIAL DISTORTION από την ανάρρωση του Ness από καρκίνο, το “Born To Kill” ξεχειλίζει από επιθετική αισιοδοξία. Το άλμπουμ δεν χάνει χρόνο και αφήνει τον ακροατή να καταλάβει πού βρίσκεται η καρδιά του, με το ομώνυμο τραγούδι και τη δήλωση αποστολής του να κάνουν νύξεις στον Lou Reed («rock ‘n’ roll animal gonna come your way!») και τον Iggy Pop και τους THE STOOGES («The agenda is, yeah, to search and destroy») και έναν φόρο τιμής στον David Bowie («it’s a rock ‘n’ roll suicide») ακολουθώντας μερικά τραγούδια αργότερα στο «Partners In Crime». Πρόκειται για έναν άνθρωπο, ένα συγκρότημα και έναν δίσκο που φέρουν με υπερηφάνεια τις επιρροές τους, δημιουργώντας παράλληλα διαχρονικούς ύμνους και μπαλάντες που χαράζουν την πορεία των SOCIAL DISTORTION και τιμούν το ιστορικό τους παρελθόν: Τα “Tonight” και “The Way Things Were” είναι συναισθηματικά φορτισμένες αναμνήσεις στο πνεύμα κλασικών κομματιών όπως το “Story Of My Life” από την ομώνυμη επιτυχία του συγκροτήματος το 1990 και το “I Was Wrong” από το “White Light, White Heat, White Trash” του 1996, με το τελευταίο να περιέχει μια ισχυρή απόσταξη του ήθους των SOCIAL DISTORTION: “Έγραψα ένα τραγούδι με ένα κλεμμένο riff / Αν δεν έχεις τραγούδι, δεν έχεις τίποτα”. Σε συμπαραγωγή των Ness και Dave Sardy, και με guest εμφανίσεις των Benmont Tench των TOM PETTY AND THE HEARTBREAKERS και Lucinda Williams, και σε συνεργασία με το εξώφυλλο των Ness και Shepard Fairey, το “Born To Kill” είναι η τελευταία προσθήκη σε έναν αξιοσημείωτο κατάλογο που εκτείνεται σε σχεδόν τρεις γενιές.
Καθώς πέφτει η αυλαία σε μια εξαιρετική καριέρα που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, οι Βραζιλιάνοι/Αμερικανοί metallers SEPULTURA ετοιμάζονται να κλείσουν το τελευταίο τους κεφάλαιο στο τέλος του έτους. Με πάνω από 40 χρόνια ιστορίας μπάντας, 14 χρυσούς δίσκους και εμφανίσεις σε περισσότερες από 80 χώρες, οι SEPULTURA αποτελούν τον ασυμβίβαστο απεσταλμένο της Βραζιλίας στην παγκόσμια σκηνή και ένα από τα πιο επιδραστικά metal συγκροτήματα σήμερα.
Προωθώντας αυτή τη στιγμή τον πρωτοποριακό ήχο των SEPULTURA στο κοινό παγκοσμίως στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία “Celebrating Life Through Death”, έχει προκύψει το ερώτημα: πώς θα έπρεπε οι SEPULTURA να σηματοδοτήσουν το τέλος ενός τόσο μνημειώδους ταξιδιού; Η απάντηση ήρθε φυσικά: Αιχμαλωτίζοντας μια τελευταία δημιουργική στιγμή και διατηρώντας την για τις επόμενες γενιές. Το αποτέλεσμα είναι το EP “The Cloud Of Unknowing”, που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου μέσω της Nuclear Blast Records.
Το EP “The Cloud Of Unknowing” είναι μια από τις πιο ποικίλες και συναισθηματικά ηχηρές κυκλοφορίες των SEPULTURA. Σε τέσσερα κομμάτια, το EP χρησιμεύει ως ένας γλυκόπικρος αποχαιρετισμός, παρουσιάζοντας όλο το φάσμα της δημιουργικότητας του συγκροτήματος, αντανακλώντας τόσο την αγριότητα όσο και το βάθος που έχουν καθορίσει την κληρονομιά των SEPULTURA.
Οι SEPULTURA κυκλοφόρησαν σήμερα το κομμάτι “The Place”, στο οποίο ο τραγουδιστής Derrick Green ρίχνει φως: “Αυτό το τραγούδι ασχολείται με μετανάστες που έχουν έρθει σε ένα μέρος αναζητώντας καταφύγιο και ξεκινώντας μια νέα ζωή. Μόλις αφομοιώθηκαν σε μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και αδιάκοπης προπαγάνδας, άρχισαν να ενεργούν ενάντια σε αυτό που μισούν στον εαυτό τους. Η μετάβαση αρχίζει να ξεφεύγει από το μίσος για τον εαυτό τους και την επίθεση εναντίον ανθρώπων που πίστευαν στις ίδιες ιδέες. Νιώθω ότι οι στίχοι ακολουθούν πραγματικά τις μεταβάσεις του τραγουδιού. Ξεκινώντας με την απογοήτευση και φτάνοντας στον θυμό.”
Photo by Jarkko Piipari
Oι Φινλανδοί power metallers SONATA ARCTICA κυκλοφόρησαν ένα ολοκαίνουργιο single με τίτλο “Freedom Concept”. Το κομμάτι αποτελεί μια δυνατή δήλωση για την 30ή επέτειο του συγκροτήματος, ακολουθούμενο από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα περιοδειών, και προσφέρει τη μελωδική ένταση και ενέργεια που περιμένουν οι θαυμαστές.
Το “Freedom Concept” αποτυπώνει το χαρακτηριστικό μείγμα από εκρηκτικές μελωδίες, δυναμικούς ρυθμούς και συναισθηματικό βάθος που έχει χαρακτηρίσει το σχήμα εδώ και τρεις δεκαετίες. Ταυτόχρονα, το τραγούδι εξερευνά ένα στοχαστικό και επίκαιρο θέμα: την περίπλοκη ιδέα της ελευθερίας και την ευθύνη που τη συνοδεύει.
Ο frontman Tony Kakko σχολιάζει: «Το “Freedom Concept”, ένα τραγούδι για την κατανόηση και την παρεξήγηση της έννοιας της ελευθερίας, συχνά ξεχνώντας ότι συνοδεύεται από ευθύνη, και πώς οι όποιες αξίες και σκέψεις μπορεί να έχετε δεν μεταφέρονται αυτόματα στους απογόνους σας και πώς στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό είναι κάτι πολύ σπουδαίο… (breath in) κάθεται στο γραφείο μου εδώ και καιρό και σκεφτήκαμε ότι αυτό το είδος μελωδικής έκρηξης power metal για την οποία είμαστε γνωστοί θα ήταν ένας καλός τρόπος για να γιορτάσουμε την 30ή επέτειο του “Tourette” που ξεκινήσαμε στα τέλη Ιανουαρίου 2026, ΕΝΩ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ και στο επόμενο στούντιο άλμπουμ μας. Αυτό το τραγούδι ΔΕΝ θα είναι σε αυτό. Οπότε… ένα ξεχωριστό σνακ ανάμεσα στα γεύματα. Απολαύστε!».
Έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε που οι SΟΝΑΤΑ ΑRCTICA ξεκίνησαν το ταξίδι τους ως ένας από τους πρωτοπόρους της Φινλανδικής power metal μουσικής. Αναδυόμενοι στη διεθνή σκηνή το 1999 με το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Ecliptica”, το συγκρότημα γρήγορα καθιερώθηκε ως ηγετική δύναμη στο μελωδικό metal. Από τότε έχουν κυκλοφορήσει 11 στούντιο άλμπουμ, μαζί με αμέτρητα singles, EP και πολλά ζωντανά άλμπουμ. Με την πάροδο των δεκαετιών, έχουν περιοδεύσει εκτενώς σε όλο τον κόσμο, έχουν χτίσει μια αφοσιωμένη παγκόσμια βάση θαυμαστών και έχουν εδραιώσει τη φήμη τους ως ένα από τα πιο επιτυχημένα φινλανδικά metal συγκροτήματα όλων των εποχών.
Η Theogonia Records παρουσιάζει με υπερηφάνεια το “Sombrero Attack” το δεύτερο single και επίσημο video του Έλληνα βιρτουόζο κιθαρίστα GusDrax, από το επερχόμενο ορχηστρικό σόλο άλμπουμ του “Theories of Imperfection” που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 3 Απριλίου.
Το “Sombrero Attack” είναι ένα δυναμικό, δυναμικό ορχηστρικό κομμάτι που αναδεικνύει τον Gus Drax στην πιο εκρηκτική του μορφή. Με επιθετικά riff, αδιάκοπο shred και εξαιρετική ακρίβεια, το τραγούδι προσφέρει μια αδιαμφισβήτητη επίδειξη σύγχρονης metal κιθαριστικής μαεστρίας, ενισχύοντας περαιτέρω τη φήμη του Drax ως ενός από τους πιο τρομερούς μουσικούς του είδους.
Το συνοδευτικό video που επικεντρώνεται στην ερμηνεία, γυρίστηκε στο MBS Studio στην Αθήνα, αποτυπώνοντας την ακατέργαστη ένταση και τη φυσική δύναμη πίσω από το κομμάτι. Το βίντεο σκηνοθετήθηκε και έγινε παραγωγή από τους Bob Katsionis (Progressive Vision Γκρουπ) και Alexander Haritakis. Το κομμάτι, μαζί με ολόκληρο το άλμπουμ μιξαρίστηκε και masterαρίστηκε από τον καταξιωμένο παραγωγό Simone Mularoni στο Domination Studio, εξασφαλίζοντας μέγιστη ένταση και ηχητική καθαρότητα.
Το “Theories of Imperfection” σηματοδοτεί την πιο φιλόδοξη solo δουλειά του Gus Drax μέχρι σήμερα. Ένα οκτώ κομματιών ορχηστρικό ταξίδι progressive metal που συνδυάζει τεχνική ακρίβεια, μελωδία και ένταση. Γνωστός για τη δουλειά του με τους SUNBURST, BLACK FATE και για μια δεκαετία ως βασικός κιθαρίστας των γιγάντιων thrash metallers SUICIDAL ANGELS, ο Drax συνεχίζει να διευρύνει τα όρια της μουσικής που βασίζεται στην κιθάρα.
To αμερικάνικο post hardcore γκρουπ, BEARTOOTH, επέστρεψαν με ένα νέο single το “Free”. Το κομμάτι συνυπογράφηκε και συν παρήχθη από τον Jordan Fish και σηματοδοτεί τόσο την πρώτη νέα μουσική του συγκροτήματος από το 2023 όσο και την έναρξη μιας τολμηρής νέας εποχής μετά την υπογραφή του συμβολαίου με την Fearless Records. Το τραγούδι έρχεται καθώς οι BEARTOOTH βρίσκονται καθ’ οδόν για μια περιοδεία σε αρένα στη Βόρεια Αμερική ως άμεση υποστήριξη για τους BAD OMENS.
Ενώ παλαιότεροι δίσκοι κατέγραφαν την επιβίωση, το “Free” σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής, αποτυπώνοντας μια στιγμή διαύγειας μέσα στο χάος. Ο frontman των BEARTOOTH, Caleb Shomo, δηλώνει: “Το “Free” είναι η αρχή του επόμενου κεφαλαίου της μουσικής και της ζωής μου. Το συναισθηματικό τρενάκι του λούνα παρκ που ζει κανείς μπορεί να είναι πολύ περίπλοκο κατά καιρούς. Σε μια μέρα μπορείς να βιώσεις εξίσου καθαρό φόβο και καθαρή χαρά. Αυτό το τραγούδι δείχνει μια γεύση από το τι πρόκειται να προκύψει από το επόμενο άλμπουμ των BEARTOOTH, το οποίο είναι η πιο ειλικρινής απεικόνιση της ψυχής μου που πιθανότατα θα κάνω ποτέ.”
Σχετικά με το νέο του δισκογραφικό συμβόλαιο, ο Shomo σημειώνει: “H Fearless με έχει ενδυναμώσει ως καλλιτέχνη όπως τίποτα άλλο που έχω βιώσει ποτέ. Όλοι τους αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν και αυτό φαίνεται στη δουλειά. Συνεχίζουν την δουλειά τους με ταπεινότητα και δίψα για χαρά. Στο τέλος της ημέρας, νοιάζονται για τη μουσική και υποστηρίζουν τους ανθρώπους που εμπλέκονται. Η ικανότητά τους να διαδίδουν αυτή την υποστήριξη σε καλλιτέχνες και ακροατές είναι πραγματικά όμορφη και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανος που υπογράφω ένα συμβόλαιο με την Fearless”.
Αν, υποθετικά, μπορούσαμε να κάνουμε μια πράξη πρόσθεσης, και τα στοιχεία ήταν “Ελλάδα” + “metal”, το πρώτο από τα πολλά αποτελέσματα που θα παίρναμε θα ήταν “ROTTING CHRIST”. Θεωρώ πως συμφωνούμε όλοι σε αυτό, πως θα μπορούσαμε άλλωστε να το αμφισβητήσουμε, όταν αυτοί οι τύποι κουβαλάνε το ελληνικό Metal σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου εδώ και 35 χρόνια;
Αυτό που θα κάνουμε σήμερα, είναι να ανακατέψουμε το track list ενός πολύ σημαντικού δίσκου στη δισκογραφία της μπάντας, ο οποίος κυκλοφόρησε σαν σήμερα, 1η Μαρτίου του 2013. Οι ROTTING CHRIST, πιστοί στο ραντεβού που καθιέρωσαν από το 2004 με το “Sanctus Diavolos” και μας έδιναν καινούριο δίσκο ακριβώς κάθε 3 χρόνια, μας προσφέρουν το ενδέκατο τους παιδί σαν σήμερα 13 χρόνια πριν. “Κατα Τον Δαίμονα Εαυτού” ο τίτλος, και σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “Πράξε σύμφωνα με τον προσωπικό σου Δαίμονα” (στα αρχαία Ελληνικά, δαίμων σήμαινε καθοδηγητής).
Όπως είπε και ο ίδιος ο Πρόεδρος, ο Σάκης Τόλης, αυτός ο δίσκος δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα, γιατί τα είχε βαρεθεί. Ήθελε αυτή τη φορά να μας παρασύρει σε ένα ταξίδι στα μυστικιστικά μονοπάτια διαφόρων πολιτισμών και θρησκειών, Μάγιας, Ίνκας, Περσία, Βαβυλώνα, Ρουμανία, Ελλάδα κτλ, όπως το έψαξε και ο ίδιος διαβάζοντας βιβλία, προσεγγίζοντας την σκοτεινή και αποκρυφιστική πλευρά αυτών.
Τώρα, στα μουσικά ζητήματα του δίσκου, οι ROTTING CHRIST ήταν ανέκαθεν τα αδέρφια Τόλη, Σάκης και Θέμης, και σε αυτό το άλμπουμ είναι και τα μοναδικά μέλη, πλαισιώνονται βέβαια από αρκετούς φίλους και γνωστούς όμως όλα τα όργανα είναι παιγμένα από αυτούς τους 2. Ο Θέμης έγραψε φυσικά όλα τα drums και ο Σάκης όλα τα υπόλοιπα, κιθάρες φωνές μπάσο και πλήκτρα. Ο Πρόεδρος έχει επίσης το όνομα του και σαν παραγωγός, με την βοήθεια του Jens Bogren σε mix και master. Η συνταγή που χρησιμοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια από το συγκρότημα παραμένει και εδώ, σκοτεινή ατμόσφαιρα, βασικά επαναλαμβανόμενα riff, χορωδιακά γεμίσματα σε αρκετά σημεία των τραγουδιών, απλοί ουσιώδεις χρωματισμοί στις lead κιθάρες, τα οποία όμως αποδίδονται με υποψία μυρωδιάς παραδοσιακής ελληνικής μουσικής, κάποια πνευστά βοηθάνε αρκετά σε αυτό το θέμα.
Θεωρώ ότι το άλμπουμ υιοθέτησε εσκεμμένα μινιμαλιστική προσέγγιση, ακόμα και το εξώφυλλο ήταν απλό, to the point ωστόσο. Ξεχωρίζουν εύκολα τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου, είναι φυσικά αυτά που έχουν και σχεδόν μόνιμη θέση στα set list των συναυλιών των ROTTING CHRIST.
Για περάστε στο φουαγιέ για την διαδικασία:
The «Κατά τον δαίμονα εαυτού» countdown:
“Cineiubește șilasă”
Η δικαιοσύνη είναι ένα αίσθημα που παίρνω πολύ σοβαρά. Κι επειδή πάντα προσπαθώ να είμαι δίκαιος, στην τελευταία θέση του σημερινού ανακατώματος θα μπει το μοναδικό τραγούδι που δεν έχει γράψει ο Σάκης σε αυτόν τον δίσκο. Στην ουσία είναι ένα παραδοσιακό Ρουμανικό μοιρολόι, και ο τίτλος σημαίνει “Οποιος αγαπά και αφήνει”. Είναι μια κατάρα προς αυτόν που εγκαταλείπει κάποιον που αγαπάει, συνεχίζοντας με την έκφραση “ο θεός να τον τιμωρήσει”. Με την συμμετοχή των αδερφών Βουγιουκλή, Ελένη και Σουζάνα, σε πιάνο και φωνή αντίστοιχα.
“IwaVoodoo”
Πάμε βόλτα Αϊτή. Και κάνουμε βουντού. Παραδοσιακή τελετουργία αφρικανικής προέλευσης. Iwa είναι πνεύματα οντότητες που λειτουργούν ως μεσάζοντες μεταξύ ανθρώπων και ανώτερης θεότητας. Είναι μια επίκληση πνευματικών δυνάμεων και μια τελετουργική επικοινωνία με το υπερφυσικό, όχι απαραιτήτως μαύρη μαγεία, αλλά περισσότερο ως πνευματική διαμεσολάβηση.
“Русалка”
Η Rusalka είναι γυναικείο πνεύμα της σλαβικής λαϊκής παράδοσης. Συνδέεται με νερά, λίμνες και ποτάμια. Συχνά θεωρείται το πνεύμα γυναίκας που πέθανε άδικα ή προδόθηκε. Ο τίτλος παραπέμπει σε θηλυκή εκδικητική ενέργεια, προδοσία, μεταθανάτια ύπαρξη και στοιχειακή δύναμη του νερού. Συνδέεται με το μοτίβο της αδικίας που μετατρέπεται σε πνευματική οργή.
“Gilgameš”
Συνεχίζουμε με ένα ταξίδι στη Μεσοποταμία, βουτώντας στην σουμεριακή/ακκαδική παράδοσή της. Ο Gilgamesh, βασιλιάς της Ουρούκ και κεντρικός ήρωας στο Έπος του Γκιλγκαμές, ενός από τα αρχαιότερα σωζόμενα έπη της ανθρωπότητας, όπου μετά τον θάνατο του φίλου του Ενκιντού ξεκινάει ένα ταξίδι για την αναζήτηση της αθανασίας. Η ιστορία πραγματεύεται την φιλία, την απώλεια και την παραδοχή την ανθρώπινης θνητότητας, με το αρχετυπικό θέμα της φύσης του ανθρώπου να συγκρούεται με τα όρια του. Σε αυτό το κομμάτι υπάρχει και μια guest συμμετοχή του George Emmanuel γράφοντας την lead κιθάρα, ο οποίος συμμετείχε και σαν τεχνικός στην ηχογράφηση, αλλά και σαν full member στο μέλλον.
“AhuraMazdā-AŋraMainiuu”
Επόμενη στάση, Περσία. Και εμβαθύνουμε στον ζωροαστρισμό. Ahura Mazdā σημαίνει Σοφός κύριος, είναι η θεότητα του φωτός και της τάξης. Από την άλλη, Aŋra Mainiuu σημαίνει Κακό πνεύμα. Αυτές είναι οι αντίθετες δυνάμεις στον ζωροαστρισμό, η μάχη μεταξύ καλού και κακού, φωτός και σκότους. Και σε αυτό το κομμάτι κάνουν την εμφάνιση τους οι αδερφές Βουγιουκλή, αυτή τη φορά έκαστες με φωνές.
“P‘unchawkachun–Tutakachun”
Δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε και μια βόλτα στα ψηλά βουνά των Άνδεων και στους Ίνκας. Ο τίτλος σημαίνει “Ας γίνει μέρα – Ας γίνει νύχτα” και σχετίζεται με τον κυκλικό χαρακτήρα της ύπαρξης σύμφωνα με τις παραδόσεις τους. Και εδώ υπάρχει έντονο το στοιχείο του δυϊσμού, με τις αέναες εναλλαγές φως-σκοτάδι, ήλιος-σελήνη, ζωή-θάνατος. Είναι η δήλωση παραδοχής τόσο της φωτεινής όσο και της σκοτεινής πλευράς ως αναπόσπαστα μέρη της ίδιας πραγματικότητας.
“InYumen–Xibalba”
Και μιας και πήγαμε προς τα εκεί, ας μείνουμε κάπου κοντά, και πιο συγκεκριμένα στους Μάγια. Xibalba σύμφωνα με την μυθολογία τους είναι ο κάτω κόσμος, όχι όμως με την έννοια της Κόλασης, αλλά περισσότερο ως τόπος σκότους, πνευματικών δοκιμασιών και εσωτερικής αναζήτησης. Ο τίτλος δηλώνει «είσοδο στο μυστικιστικό κάτω βασίλειο». Είναι τελετουργική έναρξη-κατάβαση στο εσωτερικό σκοτάδι πριν από τη γνώση.
“ΧΞς’”
Χ – 600
Ξ – 60
ς – 6 (το στίγμα)
Ο αριθμός του Θηρίου. Έτσι είναι αποτυπωμένος στο πρωτότυπο κείμενο της Αποκάλυψης στα ελληνικά. Δαιμονοποιημένη εξουσία, εσχατολογία, Αποκάλυψη. Δεν χρειάζεται περαιτέρω αναφορά, τα λέει όλα. Από τα πιο σημαντικά τραγούδια των ROTTING CHRIST, αν δεν κάνω τραγικό λάθος, τόσο αυτό, όσο και τα 2 επόμενα, έχουν σταθερή θέση στα set list συναυλιών της μπάντας.
“GrandisSpiritusDiavolos”
Grandis – μεγάλος
Spiritus – πνεύμα
Diavolos – σοβαρά τώρα; Θες μετάφραση;;
Θα ήταν μέγα ατόπημα να λείπουν τα λατινικά από το σύνολο. Ο τίτλος έχει ύφος εκκλησιαστικής επίκλησης, και λειτουργεί ως τελετουργική αναφορά προς κάποια σκοτεινή ανώτερη δύναμη. Ισχύει ότι και για το προηγούμενο, από άποψη βαρύτητας στο σύνολο της δισκογραφίας και έντονης συμμετοχής του κόσμου στις συναυλίες των CHRIST.
“Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού”
ΠΡΑΤΤΩ
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ
ΒΑΛΛΩ
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ ΘΕΟΥ
Φτάσαμε στην κορυφή, και φυσικά είμαστε στα πάτρια εδάφη. Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των ROTTING CHRIST. Ένα ακόμα moto ζωής, μετά το Non Serviam, αυτή τη φορά στη γλώσσα μας. Βασικά, τώρα που το σκέφτομαι, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί “Το Non Serviam του 2000”. Πράξε με ελεύθερη βούληση σημαίνει ο τίτλος, σε ελεύθερη μετάφραση, Να είσαι πιστός στο δικό σου πνεύμα. Δείχνει μια ξεκάθαρη εναντίωση όρος τον Θεό και κατ’επέκταση στην χαλιναγώγηση και την πίεση που προέρχεται από την θρησκεία. Έγινε επίσης τατουάζ στα σώματα Ελλήνων (και μη) μεταλλάδων, άρεσε τόσο πολύ ακόμα και στον ίδιο τον Jim Morrison που το έβαλε έτσι αυτούσιο γραμμένο στα ελληνικά στην πλάκα του μνήματός του όταν πέθανε. Προσωπική επιθυμία του Σάκη να είναι ο τίτλος του δίσκου και οι στίχοι του κομματιού στα ελληνικά, όταν λέμε ότι κρατάει τη σημαία του ελληνικού metal ψηλά και περήφανα, ΚΑΙ αυτό εννοούμε.
Φτάσαμε στο τέλος ενός ακόμα worst to best. Ευχαριστούμε που μείνατε συντονισμένοι μαζί μας και που επιλέξατε αυτό το άρθρο του ROCK HARD GREECE για να ταξιδέψετε και να ανακαλύψετε σκοτεινές, αποκρυφιστικές παραδόσεις από διάφορα σημεία του πλανήτη ανά τους αιώνες.
Μέχρι το επόμενο επεισόδιο, Πράξτε Με Ελεύθερη Βούληση.
(1 – 2 Αυγούστου 2026 – Θέατρο Ανατολικής Τάφρου, Χανιά)
Μπαίνοντας στο 24ο έτος του, το ChaniaRockFestival συνεχίζει να ανεβάζει τον πήχη, διεκδικώντας για την Κρήτη τα μεγαλύτερα δυνατά ονόματα της hard rock και heavy metal μουσικής, που δεν έχουν ξαναπαίξει στο νησί.
Αυτό κάνει και φέτος, αφού το Σάββατο 1η Αυγούστου, headliners θα είναι οι πιονέροι του συμφωνικού metal, οι Σουηδοί THERION, ένα από τα πιο ιστορικά και επιδραστικά ονόματα στο χώρο, σε μία αποκλειστική ευρωπαϊκή εμφάνιση!!!
Το φεστιβάλ, θα διεξαχθεί στις 1 και 2 Αυγούστου στο Θέατρο Ανατολικής Τάφρου στα Χανιά με τους THERION να ηγούνται της πρώτης ημέρας, σε μία συναυλία που υπόσχεται να συνδυάσει θεατρικότητα, ενέργεια και συμφωνικό μεγαλείο.
Οι Σουηδοί metallers, ιδρύθηκαν από τον mastermind Christofer Johnson, παίζοντας death metal, γρήγορα όμως άρχισαν να ενσωματώνουν στοιχεία κλασικής μουσικής και όπερας δημιουργώντας ένα υβρίδιο που μέχρι τότε θεωρούνταν αδιανόητο. Ακριβώς πριν από 30 χρόνια, τον Αύγουστο του 1996, κυκλοφόρησε το πέμπτο άλμπουμ τους, το εμβληματικό “Theli”, με το οποίο επαναπροσδιόρισαν τα όρια του metal. Χορωδίες, συμφωνικές ενορχηστρώσεις και μυστικιστική θεματολογία, συνέθεσαν ένα έργο που θεωρείται θεμέλιος λίθος του συμφωνικού metal, ιδιαίτερα με το –κλασικό πλέον- “To Megatherion”.
Στη συνέχεια ακολούθησαν άλμπουμ όπως τα “Vovin”, “Deggial”, “Lemuria” και “Sirius B”, τα οποία καθιέρωσαν το συγκρότημα ως ένα από τα πιο φιλόδοξα και καλλιτεχνικά συνεπή στην Ευρώπη. Δεν διστάζουν να κάνουν οτιδήποτε τους «επιβάλλει» η θέλησή τους, έχοντας κυκλοφορήσει μέχρι και τριπλό (!!!) άλμπουμ, το “Beloved Antichrist”.
Το γκρουπ είναι γνωστό για τις μεγαλειώδεις σκηνικές του παραγωγές κι έχουν παίξει ακόμα και με πλήρεις συμφωνικές ορχήστρες και πολυμελείς χορωδίες, έχοντας κιόλας κυκλοφορήσει κι ένα τέτοιο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ. Η συναυλία τους στα Χανιά, θα αποτελέσει μία ολοκληρωμένη οπτικοακουσική εμπειρία, την οποία θα μπορέσουν να ζήσουν για το 2026 στην Ευρώπη, μόνο όσοι βρεθούν στο Chania Rock Festival.
Η πρώτη μέρα, 1 Αυγούστου, θα κορυφωθεί με την εμφάνιση των THERION, ενώ η δεύτερη μέρα, 2 Αυγούστου, θα συνεχίσει με δυναμικό line-up που θα ανακοινωθεί σύντομα για μία συναυλιακή διοργάνωση, που κάθε καλοκαίρι αποτελεί σημείο συνάντησης της διεθνούς metal κοινότητας σ’ έναν από τους πιο όμορφους προορισμούς της Μεσογείου.
ΟΝΟΜΑΑΛΜΠΟΥΜ: “The art of loss” – REDEMPTION ΕΤΟΣΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2016 ΕΤΑΙΡΙΑ: Metal Blade ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tommy Hansen ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Ray Alder
Κιθάρα, πλήκτρα – Nick Van Dyk
Μπάσο – Sean Andrews
Τύμπανα – Chris Quirarte
Συνηθισμένοι στην έλευση νέας στουντιακής δημιουργίας από τους REDEMPTION κάθε δύο χρόνια, μας είχε προκαλέσει εντύπωση που το έκτο κατά σειρά άλμπουμ τους άργησε τόσο πολύ. Υπήρχαν προφανώς και πολύ σοβαροί λόγοι υγείας για τον κιθαρίστα Bernie Versailles (βλ. “Did you know that”) που καθυστέρησαν απολύτως δικαιολογημένα την όλη διαδικασία. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, η απώλεια ενός σημαντικού γραναζιού στην μηχανή ενός οικοδομήματος και εν προκειμένω σε έναν ζωντανό μουσικό οργανισμό, δημιουργεί ανισορροπία ή επιπλοκές που εύκολα εντοπίζονται και δύσκολα αναπληρώνονται. Το “The art of loss”, πέρα από τον πεσιμιστικό του τίτλο και το λιτό εξώφυλλο του, συνιστά το τέλος μίας εποχής που σφραγίστηκε με την αποχώρηση του Ray Alder, γεγονός που σε αρκετούς (υπολογίστε και τον γράφοντα ανάμεσά τους) δημιούργησε έντονο προβληματισμό.
Επειδή, όμως, οφείλουμε να βλέπουμε όσο πιο καθαρά γίνεται και μακριά από τα προσωπικά μας γούστα, η κατάσταση φαίνεται πως είχε περιέλθει σε μια στασιμότητα. Θα το εντοπίζαμε πρωτίστως στο συνθετικό κομμάτι του άλμπουμ. Ο Van Dyk ανέκαθεν είχε ξεκάθαρο το πλέγμα μουσικής που επιθυμούσε να συνθέσει και κατά συνέπεια να εκφραστεί. Υπάρχουν εδώ, ωστόσο, στιγμές που “φλυαρεί” με διαρκή solos που δεν προσφέρουν κάτι το νεωτεριστικό στην κλασική νόρμα του progressive metal που ακολουθούν από το ξεκίνημα τους οι REDEMPTION. Και επιπλέον, νιώθω ότι αποπροσανατολίζουν τον ακροατή. Το ζητούμενο και σε αυτή την κατάσταση είναι ο Alder. Είναι ίσως η πρώτη φορά που ακούγεται “κουρασμένος”, με λίγες στιγμές που επιχειρεί να ξεχωρίσει και να μην ηχεί μονοδιάστατος. Κυρίως στα πιο μελωδικά κομμάτια του δίσκου. Δεν τίθεται λόγος φυσικά για το τεχνικό/εκτελεστικό κομμάτι των συμμετεχόντων μουσικών. Ούτε κι αυτό όμως είναι αρκετό ώστε να ανεβάσει ποιοτικά το επίπεδο του “The art of loss”…
Η αίσθηση του ανολοκλήρωτου, η πεποίθηση ότι κάτι δεν λειτουργεί όπως είχαμε συνηθίσει να απολαμβάνουμε στο όχι και πολύ μακρινό παρελθόν, είναι στοιχεία που προβληματίζουν έντονα. Είχαν εντοπιστεί στο προηγούμενο τους άλμπουμ “This mortal coil” αλλά τότε βρίσκονταν ακόμα σε νηπιακή φάση. Προσοχή όμως. Ίσως η λιγότερο ενδιαφέρουσα και ελκυστική δουλειά των Αμερικανών δεν συνεπάγεται επ’ ουδενί ότι δεν αξίζει την ακρόασή της. Θεωρώ όμως ότι πρόκειται όντως για το τέλος εποχής και το ανακάτεμα της τράπουλας από μέρους του φυσικού της ηγέτη δεν άργησε να πραγματοποιηθεί.. Το αν κερδήθηκε το στοίχημα, ας κριθεί σε βάθος χρόνου…
Didyouknowthat?
Ο Bernie Versailles, ο έτερος κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος μαζί με τον Van Dyk, έχει ήδη αποχωρήσει από το σχήμα μετά το ανεύρυσμα που του διαγνώστηκε και τον οδήγησε στην πόρτα του χειρουργείου. Η μπάντα του έδωσε όλο τον χρόνο προκειμένου να επανέλθει υγιής στις υποχρεώσεις του, εκείνος όμως δεν κατόρθωσε να επανακάμψει, με αποτέλεσμα να ζητήσουν την συνδρομή των Chris Poland (MEGADETH), Simone Mularoni (DGM), Chris Broderick (NEVERMORE, JAG PANZER, MEGADETH, IN FLAMES μεταξύ άλλων και Marty Friedman που έπαιξαν τα κιθαριστικά μέρη μαζί με τον Van Dyk.
Guest συμμετοχές και για την συνέχεια… Στην διασκευή του “Love, reign o’er me” των THE WHΟ, ακούμε τον αγαπημένο John Bush των ARMORED SAINT (και ANTHRAX)…
Τίτλοι τέλους για τον Ray Alder με το συγκεκριμένο άλμπουμ… Ό,τι ηχογραφήθηκε από εκεί και μετά (“Long night’s journey into day”, “I am the storm” το 2018 και το 2023 αντίστοιχα) πραγματοποιήθηκε με τον Tom Englund των EVERGREY πίσω από το μικρόφωνο.
ΟΝΟΜΑΑΛΜΠΟΥΜ: “For all kings” – ANTHRAX ΕΤΟΣΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2016 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Megaforce Records / Nuclear Blast ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jay Ruston ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Joey Belladona
Κιθάρες – Scott Ian
Κιθάρες – Jonathan Donais
Μπάσο – Frank Bello
Drums – Charlie Benante
Κάθε αφορμή για να μιλάμε για τους πολυαγαπημένους Νεοϋορκέζους thrashers ANTHRAX, είναι όμορφη. Πολλώ δε μάλλον, όταν όχι μόνο έχει με επέτειο σπουδαίου δίσκου, αλλά γράφεται και εν αναμονή του αμέσως επόμενου χτυπήματός τους. Μπορεί μεν να έχουν αραιώσει πολύ τις studio κυκλοφορίες τους τα τελευταία 25 χρόνια (μόλις τρεις – τέσσερις άμα μετρήσουμε τον επερχόμενο), ωστόσο, άμα είναι να βγάζουν κάτι όταν έχουν πραγματικά κάτι να πουν, ας γίνεται έτσι. Μια τέτοια περίπτωση, είναι το “For all kings” που βγήκε μια μέρα σαν την σημερινή, πριν 10 χρόνια, από την Megaforce Records στην Αμερική και τη Nuclear Blast στην Ευρώπη.
Σε σταθερό φεγγάρι, μετά από μια περίοδο αστάθειας στα φωνητικά. Πλέον, είχε επιστρέψει ο Joey Belladona (από το 2010), oι ANTHRAX, στον απόηχο του πολύ ωραίου “Worship music” (επίσης από τη Megaforce στην Αμερική), ετοίμαζαν το επόμενο χτύπημά τους με προσοχή. Ο τίτλος αυτού, “For all kings” όπως είπαμε και παραπάνω, με το “Impaled” που ανοίγει σαν ιντερλούδιο τον δίσκο, να ακολουθείται από το ατόφια ANTHRAX “You gotta believe”. Στακάτο και γκαζωμένο, όπως τους ξέρουμε και τους αγαπάμε, μα και απλωμένο σε διάρκεια. Οι μελωδικές ρεφρενάρες, δίνουν και παίρνουν στο στακάτο “Monsters at the end”, το δαιδαλώδες “Blood eagle wings” και το “Breathing lightning” (το ακούσαμε και live στο Release το 2019 – τι έκαναν στους DISTURBED εκείνο το βράδυ….).
Υπάρχουν και καθαρόαιμα γκαζιάρικα κομμάτια, όπως το “Evil twins”, το “All of them thieves” με το SLAYER-ικό riff του (ακόμα θυμάμαι πόσο εντύπωση μου είχε κάνει), τα “This battle chose us”/“Zero tolerance” που κλείνουν με μπουκέτο τον δίσκο, ή το “Suzerain” με τη μοντέρνα του επιθετικότητα και γκρούβα. Το “Defend/avenge” στον αντίποδα αποτελεί πρώτης τάξεως στακάτο κομμάτι που διαλύει τον σβέρκο σε mid-tempo ταχύτητες (εδώ αναπνέει και παραπάνω το μπάσο). Παράλληλα, το ομώνυμο, σε mid-tempo ταχύτητες (ίσως και λίγο πιο γρήγορο από αυτό) επίσης με το χαρακτηριστικά κοφτό του riff, έχει a capella μπάσιμο του ρεφρέν (άλλο φοβερό ρεφρέν από εκεί!) έτσι για το γαμώτο! Και κάπως έτσι, έχει περάσει νερό μια ώρα μουσικής, με τα κομμάτια να δένουν τόσο ωραία μεταξύ τους.
Θυμάμαι, να κάνω τότε κριτική στο άλμπουμ (σε έτερο webzine που ήμουν τότε), θεωρώντας το πολύ ωραίο! Άποψη, που φυσικά, δεν έχει αλλάξει έκτοτε, όποτε κι αν το άκουγα τα τελευταία 10 χρόνια (χώρια που συχνά πυκνά μουρμούριζα ρεφρέν και μελωδίες του!). Η δε συναυλιακή τους υπεροχή, με σκλαβώνει πραγματικά! Αναφέρθηκα ήδη στη φορά που τους είδα στο Release το 2019. Τη στιγμή που γράφονται ετούτες οι γραμμές, τους περιμένουμε στο ΟΑΚΑ τον Μάιο με τους IRON MAIDEN. Όση αγάπη κι αν έχω και στους μεγάλους Βρετανούς, ας έχουν το νου τους γιατί η αρμάδα της Νέας Υόρκης, δεν αστειεύεται στο σανίδι! Μήνας κιόλας που περιμένουμε και τον διάδοχο του “For all kings” σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει δώσει ως τώρα η μπάντα!
Ευπρόσδεκτος βεβαίως-βεβαίως, όταν και εφόσον έρθει. Ειδικά δε, αν είναι στα επίπεδα ενός “For all kings“!
Did you know that?
– Κυκλοφόρησε σε διάφορες ειδικές εκδόσεις. Μια Ιαπωνική με το bonus κομμάτι “Vice of the people” και ένα bonus CD με live εκτελέσεις των “Fight ‘em till you can’t”, “A.I.R.”, “Caught in a mosh, ενώ το ίδιο bonus CD, το βρίσκει κανείς και στην επανέκδοση της Nuclear Blast μείον το “Vice of the people”.
– To “Kings among scotland” DVD που κυκλοφόρησε 2 χρόνια μετά, ήταν εκτός από live άλμπουμ για την προώθηση του δίσκου, και ένα υπέροχο tribute από άποψη εξωφύλλου στο θρυλικό “Rock ‘n’ roll over” των KISS (μια από τις μεγαλύτερες επιρροές των ANTHRAX, για τον τελευταίο που δεν το γνώριζε!)
– Το “Blood eagle wings” αναφέρεται στο περίφημο “blood eagle”, που αποτελεί έναν βάρβαρο τελετουργικό τρόπο εκτέλεσης που περιγράφεται σε Σκανδιναβικούς μύθους. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, τα πλευρά αφαιρούνταν από την σπονδυλική στήλη και γύριζαν, προκειμένου να είναι παρόμοια με φτερά, με αποτέλεσμα τα πνευμόνια να ξεριζώνονται. Απεικονίζεται δε, στο video clip με κάποιον τρόπο! Πρωτίστως παρουσιάζεται σαν εκδίκηση ενάντι σε ευγενείς, ενώ οι απόψεις των ιστορικών διίστανται ως προς την πραγματική προέλευση του.
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
Καιρό είχα να ακούσω κάτι καινούργιο και ολοκληρωμένο από τους Φινλανδούς CHALICE. Την τελευταία φορά που μιλήσαμε για δαύτους, ήταν στο 48ο Underground Halls (διάβασε εδώ), όταν η μπάντα είχε κυκλοφορήσει το ντεμπούτο της, με τίτλο “Tremblingcrown”. Και ήταν πριν πέντε και παραπάνω χρόνια! Με καραντίνα, κορονοϊό, καταστροφικές πλημμύρες και γενικά, μέσα σε μια πολύ «ευχάριστη» ατμόσφαιρα, όπως ανακαλώ στη μνήμη μου, μα και στα τότε γραπτά μου.
Εκείνο το πρώτο τους άλμπουμ ήταν αξιόλογο, είχε όμως και κάποιες χτυπητές αδυναμίες. Η μπάντα έδειχνε να ψάχνει ακόμη τα πατήματά της ως προς το ύφος και το στυλ που είχε σκοπό να υιοθετήσει και η παραγωγή δεν ήταν η πρέπουσα, ώστε να αναδειχθεί ο μουσικός της πλούτος. Γιατί όντως, το συγκρότημα είχε από τότε μουσικό πλούτο, η δυναμική του ήταν ξεκάθαρη, απλώς ο πλούτος εκείνος ήταν ακόμη σχετικά ακατέργαστος.
Πέρυσι, οι CHALICE έδωσαν στη δημοσιότητα τρία singles από το επερχόμενο, δεύτερό τους άλμπουμ, το “Divinespear”. Περίεργη όσο και ριψοκίνδυνη κίνηση, από την άποψη ότι 3/7 από τις καινούργιες συνθέσεις, θα ήταν ήδη πολυακουσμένες αρκετό καιρό πριν κυκλοφορήσει το άλμπουμ, αλλά οι Φινλανδοί δεν έδειξαν να απασχολούνται με τέτοιου είδους προβληματισμούς. Και δικαίως, διότι η ποιότητα των υπολοίπων κομματιών, είναι ανάλογη.
Υπάρχει πολύ μεγάλη βελτίωση μεταξύ του “Trembling crown” και του “Divine spear”. Καταρχάς, η παραγωγή του δευτέρου είναι πολύ καλύτερη. Οργανική, «ζεστή», με σωστή αναλογία οργάνων και φωνών στη μίξη, όχι μόνο δεν χαντακώνει, αλλά αναδεικνύει στο μέγιστο το ύφος του γκρουπ που αν μη τι άλλο, είναι ιδιαίτερο.
Οι CHALICE έχουν πια βρει 100% τον χαρακτήρα τους. Θα τους τοποθετήσω στον χώρο του μελωδικού heavy metal, αν και γνωρίζω πως τους περιορίζει, μην πω ότι τους αδικεί, ο όρος. Η μουσική τους έχει κοινά σημεία με την αντίστοιχη των SPELL, IN SOLITUDE, DARK MEDITATION, UNTO OTHERS, GHOST και LUNAR SHADOW, έχει δηλαδή λυρικές κιθάρες, μια περίεργη γοτθική ατμόσφαιρα και έντονη αφηγηματικότητα. Το μοναδικό τραγούδι που ξεφεύγει και είναι μια κατηγορία μόνο του, είναι το “Empyrean liturgy”, που ασπάζεται το occult folk rock και θυμίζει εντόνως, με το υπέροχο φλάουτό του, συγκροτήματα σαν τους BLOOD CEREMONY.
Θεωρητικά, οι CHALICE είναι μέλος του NWOTHM. Ωστόσο, η συμπερίληψή τους στο κίνημα αυτό, τους αδικεί. Ούτε η μουσική τους μπορεί να οριοθετηθεί στα στενά του πλαίσια, ούτε οι ίδιοι, σαν μουσικοί, διακατέχονται από τη γραφικότητα και τα κλισέ που δυστυχώς, τόσα και τόσα συγκροτήματά του, βγάζουν προς τα έξω. Αν όμως πρέπει να βάλουμε το NWOTHM στην εξίσωση, ντε και καλά, ας επισημανθεί έστω ότι τούτοι δω οι Φινλανδοί είναι από αυτούς που για φέτος τουλάχιστον, θα ξεχωρίσουν και μάλιστα με άνεση μέσα από αυτό.
(8 / 10)
Δημήτρης Τσέλλος
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: HARROWED ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “The eternal hunger” ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Dying Victims Productions STUDIO ΣΥΝΘΕΣΗ:
Adam Lindmark – Τύμπανα, φωνητικά
Tobias Alpadie – Κιθάρες, μπάσο LIVE ΣΥΝΘΕΣΗ:
Adam Lindmark – Τύμπανα, φωνητικά
Tobias Alpadie – Κιθάρες
Dag Landin – Μπάσο
Estefan Carrillo – Κιθάρες ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Bandcamp Facebook
Ιδιαίτερη περίπτωση ετούτοι εδώ οι Σουηδοί. Στο studio είναι project που αποτελείται από δύο μόλις μέλη, τους Tobias Alpadie (μπάσο, κιθάρα, γνωστός από τους DEAD LORD και TRIBULATION) και Adam Lindmark (τύμπανα, φωνητικά, αυτός γνωστός από τους DEAD LORD και LUCIFER), live γίνονται «κανονική» μπάντα και το “Theeternalhunger” είναι η πρώτη τους δουλειά. Με τι καταπιάνονται όμως ετούτοι εδώ οι δύο μυστήριοι τύποι;
Σύμφωνα με το βιογραφικό τους, οι HARROWED παίζουν death metal με punk επιρροές, όμως στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον, η περιγραφή αυτή ακούγεται πολύ επιδερμική. Σαφώς και υπάρχουν τα εν λόγω στοιχεία, όμως οι πολύ συχνές αλλαγές στο ρυθμό και τα ατμοσφαιρικά στοιχεία απαγορεύουν στο “The eternal hunger” να χαρακτηριστεί ως μονοδιάστατο. Σαφώς και υπάρχουν και οι πιο straight forward στιγμές όπως το εναρκτήριο “Bayonet” ή το “Thereins” με μια έντονη punk χροιά που θυμίζει έντονα τις αντίστοιχες στιγμές των SODOM.
Από τη άλλη όμως υπάρχουν συνθέσεις σαφώς πιο σύνθετες και με πολλές εναλλαγές που ξεφεύγουν από τα στερεότυπα, όπως τα “The haunter” ή το ομώνυμο κομμάτι που σίγουρα προκαλούν την προσοχή ενώ μάλλον η προσωπική μου προτίμηση, πέραν του “The haunter” ανήκει στο “Bloodcovenant” που εντυπωσίασε με το θυελλώδες riff τoυ, το break στη μέση του και την κλιμακωτή απογείωση του.
Τα riffs στο άλμπουμ είναι αρκετά ποικιλόμορφα με τις επιρροές του Alpadie να καλύπτουν ένα φάσμα από SLAYER, SODOM, ολίγον AUTOPSY και OBITUARY, μέχρι και ψήγματα πρώιμων PARADISE LOST, ενώ τα φωνητικά του Lindmark ακούγονται τόσο κάφρικα και σπηλαιώδη όσο πρέπει.
Συνοπτικά, το “The eternal hunger” δεν είναι εύκολο άλμπουμ και απαιτεί αρκετές ακροάσεις. Μπορεί κάποιους οι πολλές αλλαγές να τους κουράσουν και να τους ξενίσουν, ενώ άλλοι πάλι θα βρουν το στοιχείο αυτό άκρως ενδιαφέρον. Με γνώμονα αυτόν τον παράγοντα, ο βαθμός είναι όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικός, και εσείς μπορείτε να αφαιρέσετε ή να προσθέσετε έναν βαθμό ανάλογα με την πλευρά που ανήκετε.
Δε γινόταν να περάσει χωρίς παρουσίαση, αυτός ο δίσκος. Για διάφορους λόγους. Το τελευταίο, σχετικά μεγάλο διάστημα, συγκεκριμένα από τότε που το 2025 προετοιμαζόταν να υποδεχτεί τις εορτές των Χριστουγέννων, οδεύοντας προς το τέλος του, άκουγα και διάβαζα πολλά σχόλια για το επερχόμενο ντεμπούτο των Σουηδών TEMPLAR. Ενθουσιώδεις λάτρεις του underground heavy metal το περίμεναν με ανυπομονησία, πλέκοντας το εγκώμιο ενός γκρουπ που το είχαν ήδη χρήσει ως τη νέα μεγάλη ελπίδα του χώρου, ορμώμενοι εννοείται από το “Treacherousbeast” EP (2024) και μια σειρά από singles που είχε κυκλοφορήσει.
Προσωπικά, κρατούσα πολύ μικρό καλάθι, όπως άλλωστε κάνω πολλές φορές, ήμουν όμως θετικά διακείμενος προς τους Σουηδούς retro metallers. Ναι, η μουσική τους είναι υπερβολικά αναχρονιστική, σε βαθμό που κάποιους ίσως τους ενοχλήσει αυτό. Καθώς όμως τα περιθώρια νεοτερισμών στο metal έχουν ελαχιστοποιηθεί δραματικά, μην πω εξαφανιστεί, ας μη θρέφουμε αυταπάτες, ας μην ψειρίζουμε τη μαϊμού κι ας ευελπιστούμε σε κάτι ποιοτικό, ακόμη κι αν αυτό θυμίζει κάτι που κυκλοφόρησε πριν σαράντα χρόνια ή και περισσότερα.
Το “Conqueringswords” λοιπόν, είναι ακριβώς αυτό που περίμενα: Old school heavy metal, με σαφέστατο σκανδιναβικό ηχόχρωμα, που θυμίζει και ομοιάζει με αρκετούς του παρελθόντος μα και του παρόντος. Η ποιότητά του συνθετικά και εκτελεστικά, φαίνεται πως είναι σε καλό επίπεδο. Οι κιθάρες είναι ισόποσα δυναμικές όσο και μελωδικές, κι ας έχουν έναν πρωτόλειο, μη ραφιναρισμένο ήχο, ενώ εξίσου μονολιθικό και μονοκόμματο είναι και το rhythm section, απολύτως ταιριαστό με τις κιθάρες. Οι ρυθμοί ποικίλλουν, οι TEMPLAR είναι εξίσου καλοί σε όποια ταχύτητα κι αν παίζουν, η παραγωγή του Staffan Tengner των CENTURY τους ταιριάζει απόλυτα και γενικά, το συγκρότημα σφύζει από «ζωντάνια» στο ντεμπούτο του, ερχόμενο με τη φόρα και το θράσος του «νέοπα» που θέλει να αποδείξει και να κατακτήσει.
Αλλά… Υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά», που θα αποτελέσει τροχοπέδη για αρκετούς, στην προσπάθειά τους να απολαύσουν το “Conquering swords”: Τα φωνητικά. Αντικειμενικά, ναι μεν έχουν τον δικό τους χαρακτήρα, τη δική τους χροιά και έχουν τις προοπτικές να γίνουν απολύτως αναγνωρίσιμα, ωστόσο δεν είναι επαρκή ως προς το καθαρά τεχνικό κομμάτι. Μου ακούγονται σαν μια άγουρη, άγαρμπη εκδοχή του Eddy Malm (HEAVY LOAD), με εμφανέστατη αδυναμία να ανταπεξέλθουν στον ρόλο τους σε κάποιες περιπτώσεις. Και δυστυχώς, δεν είμαι από αυτούς που δε δίνουν σημασία στα φωνητικά, ή τα βάζουν σε δεύτερη μοίρα κοιτάζοντας άλλα στοιχεία, όπως πχ τις κιθάρες.
Αν βέβαια εσύ λατρεύεις μπάντες σαν τους προαναφερθέντες θρύλους και σαν τους (πάρε ανάσα) WITCH CROSS, GOTHAM CITY, RUNNING WILD, AXEWITCH, TORCH, OVERDRIVE, JONAH QUIZZ, HELVETETS PORT, CENTURY και TYRANN (χαμούλης δηλαδή), πρώτον θα ακούσεις έτσι κι αλλιώς το “Conquering swords”, δεύτερον δε δίνεις δεκάρα για την παρατήρηση περί φωνητικών και σίγουρα, θα βρεις έναν από τους αγαπημένους σου δίσκους για το 2026. Και άσε με εμένα τον λεπτολόγο να γκρινιάζω ότι με άλλη φωνή, θα είχαμε ένα πολύ ανώτερο αποτέλεσμα.
Για τα «μη αρρωστάκια» ο βαθμός.
(7/10)
Δημήτρης Τσέλλος
EPs, LIVE & COMPILATIONS
Πάντα από πιτσιρικάς είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία στα E.P. Με αυτά μεγάλωσα, με αυτά ανακάλυψα πολλές σπουδαίες μπάντες, κυρίως από τον ακραίο ήχο. Ο Δημήτρης, ξέροντας καλά τα διεστραμμένα γούστα μου, μου έστειλε να πω δυο λογάκια για το E.P. των Σουηδών VENTHIAX, με τίτλο “RitesofRa”.
Οι VENTHIAX στο μυαλό μου τσέκαραν εξ αρχής κάποια κουτάκια που είχα στο μυαλό μου. Είναι Σουηδοί, είναι τριάδα και παίζουν old school thrash metal. Αξίζει να σημειώσουμε ότι έχουν ήδη στο ενεργητικό τους ένα demo, δύο live άλμπουμ και άλλο ένα E.P. Ήμουν λοιπόν εξαρχής θετικά προκατειλημμένος για το “Rites of Ra” και οι προσδοκίες μου ανταμείφθηκαν με τον καλύτερο τρόπο.
Στο “Rites of Ra” οι Σουηδοί λεβέντες παρουσιάζουν ένα πανίσχυρο κράμα Τευτονικού και Αμερικανικού thrash metal που δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Από το εναρκτήριο instrumental “Warfare” οι VENTHIAX καθιστούν σαφείς τις προθέσεις τους να πάρουν κεφάλια, κάτι που γίνεται ξεκάθαρο με την riff-άρα του ομώνυμου κομματιού που ακολουθεί.
Χωρίς ανάσα, ακολουθούν τα “Infernaldemise” και “Speed metal mayhem” με το πρώτο να φανερώνει την αγάπη τους στους DESTRUCTION και το δεύτερο στους EXODUS. Το “Dawn of terror” είναι ίσως το πιο μυστήριο κομμάτι του E.P. καθώς ξεκινά απρόσμενα με ένα μελωδικό riff που θα ταίριαζε άνετα στους IRON MAIDEN μέχρι να εξελιχθεί σε ένα ηχητικό μακελειό ενώ και ο επίλογος “The omen’s arrival” είναι και αυτός σε πολύ δυνατά επίπεδα.
Μέσα σε μόλις 20 λεπτά, οι VENTHIAX παρουσιάζουν ένα E.P. που αν ήταν full length, θα έμπαινε από τώρα στη λίστα μου για τους δίσκους της χρονιάς. Τεχνικά riffs, υπέροχα solos, κολασμένα φωνητικά βγαλμένα κατευθείαν από την δεκαετία του ‘80, τι άλλο να ζητήσει κανείς; Ξεκάθαρα από τα καλύτερα E.P. που έχω ακούσει τελευταία. Βαθμός στα EPs δε μπαίνει, αλλά δεν είναι τυχαίο ότι οι VENTHIAX κατάγονται από την πόλη των ηλεκτρικών πριονιών, την Huskvarna ! Πριονοκορδέλα, κυριολεκτικά!
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
March 11, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to
