Περίεργη, πολύ περίεργη υπόθεση αυτοί οι MASTER MASSIVE. Αποτελούμενοι από πρώην μέλη των BEYOND TWILIGHT, LION’S SHARE, SWEDISH EROTICA, LETHAL STEEL και ZANITY, έχουν κάθε δικαίωμα να «κοκορεύονται» ότι μόνο «χθεσινοί» δεν είναι στο «κουρμπέτι». Και όντως, περί αυτού πρόκειται. Μπόλικη η πείρα, πολλά τα ένσημα. Μιλώντας μάλιστα για τους ZANITY, οι MASTER MASSIVE είναι μια, τρόπον τινά, μετενσάρκωση τους. Η διπλή συλλογή “Time out of mind” που κυκλοφόρησε υπό την ταμπέλα των δεύτερων, περιέχει υλικό των πρώτων, ενώ τον ίδιο τίτλο έχει και το πρώτο demo των τιμώμενων, σήμερα, Σουηδών.
Ας αφήσουμε όμως μετενσαρκώσεις κλπ παραφυσικά κι ας επικεντρωθούμε στο απτό «σήμερα» και στους MASTER MASSIVE. Η τεχνοκρατική ως το κόκκαλο, «δύσκολη» στην υποδοχή της, μουσική του συγκροτήματος, σίγουρα δεν απευθύνεται στον επιφανειακό metal οπαδό. Αφορά όσους βουτάνε βαθιά, δε δειλιάζουν μπροστά σε περιπετειώδη ακούσματα και τούτο δεν είναι μια ελιτίστικη δήλωση. Προέρχεται από ένα αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα: Τα γούστα και τα αυτιά του καθενός διαφέρουν, γιατί έτσι πρέπει! Για το καλό της ποικιλίας, της εξέλιξης, της προόδου. Πώς να το κάνουμε ρε παιδιά… δεν είναι όλα, για όλους. Σωστά;
Ως αντίστοιχος ακροατής, ομολογώ ότι αν και περίμενα οι Σουηδοί να μου είχαν «μιλήσει» με το “The pendulum” (2015) ή/και το “Black feathers on their graves” (2020), παρόλα ταύτα, δεν το πέτυχαν. Σε κάθε απόπειρα ακρόασης, ένιωθα πως έλειπαν πράγματα ή αν θες, ότι τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία, δεν είχαν «δεθεί» σωστά μεταξύ τους. Πολλά τετράγωνα «γέμιζαν», μα το puzzle έμενε ανολοκλήρωτο. Οπότε, παρακολουθούσα τις εξελίξεις στο στρατόπεδο των MASTER MASSIVE από απόσταση, έχοντας όμως μέσα μου την αίσθηση πως ίσως, κάποια στιγμή, μας «κεράσουν» μια μεγάλη έκπληξη!
Μια έκπληξη που ήρθε φέτος, με το “White shadows”. Μην περιμένεις να σου πω για το «κρίσιμο τρίτο άλμπουμ», την σημασία του και άλλες τέτοιες τυπικούρες. Έχει γίνει πια καραμέλα από τις τόσες φορές που επαναλαμβάνεται σε λόγια και γραπτά. Αντί για αυτό, λέω να τονίσω ότι το “White shadows” αποδεικνύει για μια ακόμη φορά πως η υπομονή μας, πριν «διαγράψουμε» έναν καλλιτέχνη από το προσωπικό μας τεφτέρι, δεν πρέπει να εξαντλείται σε έναν ή δύο δίσκους. Η υπομονή είναι αρετή ΚΑΙ για τον ακροατή και μπορεί να του αλλάξει εντελώς τη γνώμη, εν προκειμένω θετικά!
Από την πρώτη ακρόαση του εναρκτήριου, δωδεκάλεπτου “Noah’s cross”, φαίνεται τι έχει προκαλέσει την ποιοτική αναβάθμιση: Ο Strandh με τον Max Warnby, δηλαδή το βασικό συνθετικό δίδυμο των MASTER MASSIVE, μπορεί ακόμη να απέχουν έτη φωτός από το να χαρακτηριστούν τυπικοί, «τυποποιημένοι» συνθέτες, μπορεί να αφήνουν εκ νέου αχαλίνωτη τη φαντασία τους, φτύνοντας κατάμουτρα νόρμες και οδηγίες πάσης φύσεως, πλέον όμως το κάνουν πιο «κοντρολαρισμένα», πιο «στρωτά», αν θες, για τον ακροατή, «δένοντας» με αριστοτεχνικό τρόπο τις ποικίλες επιρροές τους.
«Μήτσο, με τι μοιάζει το ‘White shadows’, θα μας πεις;»
Καταρχήν, σε ιντριγκάρει μια αλλόκοτη μίξη MERCYFUL FATE, FATES WARNING (1984-1986), CANDLEMASS, MEMENTO MORI και SAVATAGE; Αν ναι, μπορείς να φανταστείς τί είδους ήχος θα προέκυπτε; Προσωπικά, θα περίμενα ένα σκοτεινό, τεχνοκρατικό, προοδευτικό, με σαφέστατο προσανατολισμό στα mid 80s-early 90s, heavy/doom/power/neoclassical metal υβρίδιο. Με καταπληκτικά riffs, αριστοτεχνικό shredding, φωνή καθάρια και με ρεφραίν, έστω και μέσα σε ένα δύσκολο, απαιτητικό και ενίοτε σχεδόν στριφνό περιβάλλον, να ξεχωρίζουν!
Ε ναι, λοιπόν, αυτό ακούω! «Ντυμένο» με μια πολύ δυνατή, «ζωντανή» παραγωγή και τραγουδισμένο από τέσσερεις (!) εν δυνάμει τραγουδιστές, οι οποίοι έχουν το θάρρος να ερμηνεύσουν και να ηχογραφήσουν, δίχως να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία της σύγχρονης τεχνολογίας, που αποθεώνουν τον κάθε φάλτσο στο στούντιο και τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα στο σανίδι. Τώρα, πώς θα λειτουργήσει όλο αυτό live, αφού δε μιλάμε για κάποιο πολυπληθές project τύπου AVANTASIA ή AYREON, δεν το ξέρω. Θα ήθελα πάντως πολύ, να τους δω να το τολμούν!
Και κάτι ακόμη… Τους δίνω πολλά συγχαρητήρια, που στα video clips των “Islands and bells”, “Blood on the floor” και “Jonah and the whale” δεν στράφηκαν προς την ΑΙ, «καίγοντας» τα μάτια μας, μα πήραν σκηνές από τα έργα “The sea beast” (Millard Webb), “Moby Dick” (Lloyd Bacon), ”Faust” και ”Sunrise: A song of two humans” (F.W. Murnau), ”Finis Terræ” και ”Le tempestaire” (Jean Epstein), για να τονίσουν το γκροτέσκο της μουσικής τους και να δώσουν εικόνα στους στίχους. ΑΞΙΟΙ!
«Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες», λέει μια φράση. Θα την αλλάξω λίγο, λέγοντας «δύσκολοι καιροί για ακροάσεις απαιτητικών δίσκων». Δουλειές σαν το “White shadows” απαιτούν φιλοσοφία ακρόασης άλλων εποχών. Τότε που παίρναμε ένα άλμπουμ, βάζαμε το cd, το βινύλιο ή την κασσέτα να παίξει, ανοίγαμε το booklet και «βυθιζόμασταν» στη μουσική.
Αν έχεις ακόμη αυτήν τη νοοτροπία, κι ας ακούς μουσική μέσω digital τρόπων, αν για σένα σωστή ακρόαση είναι αυτή που οπωσδήποτε περιέχει λέξεις και φράσεις όπως «προσοχή», «ακουστικά», “rewind” και «πολλαπλές επαναλήψεις», τότε μην περιμένεις το “White shadows” να έρθει σε σένα… Πήγαινε εσύ σε αυτό και θα ανταμειφθείς πλουσιοπάροχα. Και αυτή ναι, μπορείς να την εκλάβεις ως μια ελιτίστικη τοποθέτηση, δε με απασχολεί!
Τελικό συμπέρασμα; Νομίζω πως το ντεμπούτο των all star metallers LEX LEGION (αναδρομή εδώ), βρήκε έναν παραπάνω από άξιο συνοδοιπόρο. Μπράβο στους MASTER MASSIVE για τον εξαιρετικό αυτόν δίσκο!
Τρεις στιγμές που ξεχωρίζουν:
“Islands and bells”
“Jonah and the whale”
“Tantrum rebellion”
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Tony Niva – Φωνητικά
Viktor Gustafsson – Φωνητικά
Jan Strandh – Κιθάρα, φωνητικά
Max Warnby – Μπάσο
Johan Hautajärvi – Τύμπανα
Anders “Exo” Ericson – Κιθάρα (live)
ΕΤΑΙΡΕΙΑ:
Fireflash Records
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Fireflash bandcamp
Master Massive bandcamp
Facebook
Instagram
Spotify
Tidal
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
“The pendulum” (ViciSolum Productions, 2015)
“Black feathers on their graves” (ViciSolum Productions, 2020)
“White shadows” (Fireflash Records, 2026)
Δημήτρης Τσέλλος
