>
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: GJENFERD
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Black smoke rising”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Apollon Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Vegard Bachmann Strand – Φωνητικά, κιθάρα
Jakob Særvoll – Φωνητικά, πλήκτρα
Samuel Robson Gardner – Μπάσο
Sivert Kleiven Larsen – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Περίπου δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του ομότιτλου ντεμπούτου τους (κλικ εδώ για αναδρομή στο παρελθόν), οι Σουηδοί GJENFERD επανέρχονται με τη δεύτερη studio δουλειά τους, το “Black smoke rising”. Μου άρεσε ιδιαίτερα εκείνος ο δίσκος, έβαζε «τικ» σε αρκετά από τα «κουτάκια» που έχω στο μυαλό μου, όσον αφορά το vintage heavy rock που παίζουν, ομολογουμένως πολύ καλά, τα παιδιά από το Bergen.
Οι GJENFERD είναι βαθιά «χωμένοι» στον ήχο των 70s. Φαίνεται, ακόμη και με μια «επιδερμική» ακρόαση, πως δεν πρόκειται για μια μπάντα που ανέβηκε στο βαγόνι κάποιου trend, με σκοπό να καρπωθεί πράγματα. Βέβαια, ως προς αυτό, παίζει ρόλο το ίδιο το – ας το πούμε έτσι – trend. Γιατί, σε αντίθεση με άλλες «μόδες» και «αναβιώσεις» που έχουμε δει να συμβαίνουν στον χώρο του rock και του metal, η συντριπτική πλειοψηφία των συγκροτημάτων που αποφάσισαν να παίξουν όπως έπαιζαν οι μουσικοί τους προπάτορες πενήντα και παραπάνω χρόνια πριν, το κάνουν επειδή όντως έχουν λατρέψει αυτήν τη μουσική. Και όταν αυτό συνυπάρχει με την τεχνική ικανότητα και το συνθετικό ταλέντο, μια αξιόλογη κυκλοφορία είναι δεδομένη.
Το “Black smoke rising” έχει όλα όσα θέλει να ακούσει ένας λάτρης του heavy rock, σαν και του λόγου μου. Οι τρεις πρώτες up-tempo, «ανεβαστικές» του συνθέσεις (“Crimson rain”, “Bound to fall”, “Black smoke”), αν είχαν εξαρχής σκοπό να πιάσουν τον ακροατή από τον γιακά (μην πω από τον λαιμό) και να τον καθηλώσουν, το πετυχαίνουν άκοπα και αβίαστα. Πολύ σοφά, σε εκείνο ακριβώς το σημείο, η μπάντα ρίχνει τους τόνους, δίχως να χάνει σε βαρύτητα και αναδεικνύει την doom πλευρά των 70s, μέσω των “Calling your name” και “The thrill” (κομματάρα!). Το “Ride on” ανεβάζει ξανά ένταση και παλμούς και μάλιστα όχι με την πρώτη αλλά κλιμακωτά, μέσα στο ίδιο το κομμάτι, για να έρθει ο επίλογος με ένα ακόμη μικρό heavy blues έπος, το έντονα ψυχεδελικό “Spread like wildfire”.
Οι GJENFERD είναι μεγάλοι μάγκες. Σου λένε, αν πάρουμε τα καλύτερα υλικά από τους BLACK SABBATH, LED ZEPPELIN, URIAH HEEP και DEEP PURPLE, το αποτέλεσμα είναι σίγουρο. Αλλά πώς θα κάνουμε το «παλιακό» μας υλικό να ακούγεται ταυτόχρονα και κάπως πιο μοντέρνο; Ας βάλουμε μέσα και τους SPIRITUAL BEGGARS με τους HÄLLAS, ταιριάζουν εξαιρετικά με τους «δεινόσαυρους». Ε, το έκαναν και το τελικό αποτέλεσμα είναι παραπάνω από απλά αξιόλογο ή ικανοποιητικό!
Σε γενικές λοιπόν γραμμές, αν είσαι και συ οπαδός των 70s, αν θες old school γκρούβα (σαν του Bonham ρε παιδί μου) μα και ψυχεδέλεια στο rock σου, αν έλκεσαι από τεράστιες, αναλογικές παραγωγές και μουσική που ηχογραφείται μέσω vintage εξοπλισμού και ο ήχος του Hammond ισοδυναμεί στα αυτάκια σου με χάπι Viagra, τότε πρέπει να ακούσεις το “Black smoke rising” οπωσδήποτε. Αν σε όλα τα παραπάνω λες «όχι», σίγουρα κάτι άλλο θα βρεις να ακούσεις από τις χιλιάδες κυκλοφορίες που μας κατακλύζουν κάθε χρόνο.
(8 / 10)
Δημήτρης Τσέλλος
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: MESSTICATOR
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Total mastery”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Testimony Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Marvin Brühl – Κιθάρα
Thomas Thede – Φωνητικά
Robert Kölbl – Μπάσο
Maik Weinhardt – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Deezer
Instagram
Spotify
YouTube
Από το Αμβούργο της Γερμανίας μας έρχονται ετούτοι εδώ οι λεβέντες που με έχουν κάνει να παραμιλάω τελευταία. Οι MESSTICATOR, έχουν ήδη στο ενεργητικό τους ένα άλμπουμ, το “Forth coming revelation” του 2022 και ένα E.P. με διασκευές στους SLAYER, το 2023. Από αυτό το τελευταίο και μόνο καταλαβαίνετε ότι τα καμάρια μας κινούνται σε ακραία μονοπάτια.
Το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο “Total mastery” που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες φιλοδοξεί να ματώσει τα τρυφερά αυτάκια σας μέχρι τελικής πτώσεως. Τι θα ακούσετε εδώ; Ωμό, τραχύ ασυμβίβαστο και ποιοτικό death metal με thrash πινελιές και απίστευτα τεχνικά, ογκώδη riffs. Μεγάλη αγάπη των MESSTICATOR είναι ξεκάθαρα οι τεράστιοι BOLT THROWER και αυτό φαίνεται κατευθείαν στο, ουσιαστικά εναρκτήριο κομμάτι “One-shot- kill” με την εισαγωγή του μπάσου οδοστρωτήρα και του τεράστιου riff που ακολουθεί.
Τα παιδιά δεν αστειεύονται καθόλου και το επιβεβαιώνουν και στη συνέχεια. Πολύ δουλεμένες συνθέσεις, απίστευτα ογκώδης παραγωγή και solos που καρφώνονται στο μυαλό από το πρώτο άκουσμα. Όλα τα κομμάτια στέκονται σε υψηλό επίπεδο και φανερώνουν τις επιρροές τους από BOLT THROWER μέχρι το παλιό, ορθόδοξο, Φλοριδιανό death metal που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε.
Ετοιμαστείτε να μαζέψετε τα μυαλά σας από τον τοίχο με κομμάτια όπως τα “Bloodsport” (τιμή και δόξα στην ομώνυμη ταινία με τον Βαν Νταμ – θα έσκαγα αν δεν το έγραφα!), “The tyrant’s scepter” και “Death touch”, σε μια ενδεικτική αναφορά, καθώς όλα τα τραγούδια στέκονται αγέρωχα στο ίδιο υψηλό επίπεδο.
Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου το “Cougar claws (Return of the leather milf)” το οποίο, πέραν του… χμμμ… kinky στιχουργικού περιεχομένου του, είναι μια απίστευτη heavy metal (ναι, heavy metal!) σύνθεση με κάποιες thrash εξάρσεις, που θα μπορούσε να είναι άνετα κομμάτι των JUDAS PRIEST και αν αμφιβάλλετε, ακούστε το αρχικό riff του και πείτε μου τι σας θυμίζει. Ξεφεύγει από το υπόλοιπο κλίμα του δίσκου; Ναι. Είναι κομματάρα όπως και τα υπόλοιπα; Σαφώς και ναι!
Για μένα το “Total mastery” διεκδικεί ήδη θέση στη λίστα μου για τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Χωρίς φιοριτούρες και φανφάρες μιλάμε για ένα εξαιρετικό δείγμα στιβαρού και συνάμα σοβαρού death metal που αν υποπέσει στην αντίληψη σας μην κάνετε το λάθος και το προσπεράσετε. Για να το διατυπώσω διαφορετικά, αναζητήστε το πάση θυσία! Thank me later.
(8,5 / 10)
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: PHENDRANA
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Cathexis”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Ανεξάρτητη κυκλοφορία
STUDIO ΣΥΝΘΕΣΗ:
Anuar Salum – Πλήκτρα, φωνητικά, κιθάρες, μπάσο, πιάνο
LIVE ΣΥΝΘΕΣΗ:
Ricardo Sitten – Τύμπανα
Emilio Villeda – Μπάσο
Anuar Salum – Πλήκτρα, φωνητικά, κιθάρες
ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ:
Richard Schill (DEAD BY APRIL, THE UNGUIDED, ex-SHINING) – Τύμπανα
Adrián Terrazas-González (T.R.A.M., THE MARS VOLTA, ex-Omar Lopez Rodriguez Group) – Woodwinds
Daniel Droste (AHAB) – Φωνητικά στο κομμάτι “The Effigy & the Titan”
Ana Bitrán – Αφήγηση, φωνητικά
Mafoo – Lead κιθάρα στα κομμάτια “Sentience” και “The Effigy & the Titan”
Gabriel Bitrán – Πιάνο solo στο κομμάτι “The Effigy & the Titan”
Ulises Juárez Mendoza – Τσέλο
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Instagram
YouTube
Spotify
Το “Cathexis” είναι το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ των PHENDRANA και συνεχίζει την πορεία που είχε ξεκινήσει το συγκρότημα οκτώ χρόνια πριν με το ντεμπούτο του. Το project από το Μεξικό κινείται στον χώρο του προοδευτικού και ατμοσφαιρικού extreme metal, ο δε τίτλος παραπέμπει στη θεματική του δίσκου, που στρέφεται γύρω από την ένταση των εσωτερικών συναισθημάτων, τη μνήμη και την προσωπική αναζήτηση. Το άλμπουμ, κατορθώνει να χτίσει μια ατμόσφαιρα που σε κρατά συγκεντρωμένο. Η παραγωγή είναι καθαρή και προσεγμένη, ενώ τα όργανα ακούγονται με ευκρίνεια και υπάρχει χώρος ώστε κάθε ιδέα να αναπτυχθεί με τον χρόνο της.
Συνθετικά, ο δίσκος βασίζεται σε μεγάλης διάρκειας συνθέσεις και σε εναλλαγές ρυθμού που δεν ακολουθούν πάντα την αναμενόμενη πορεία. Τέσσερα μόλις μακροσκελή τραγούδια συνθέτουν ένα σύνολο που «τρέχει» περίπου στα σαράντα λεπτά διάρκειας. Τα φωνητικά εναλλάσσονται ανάμεσα σε καθαρά και πιο σκληρά περάσματα, με τρόπο που υπηρετεί το κλίμα κάθε τραγουδιού ενώ οι αλλαγές έρχονται βελούδινα, βοηθώντας στην εξέλιξη της αφήγησης, έχοντας ως αποτέλεσμα έναν έξυπνο δίσκο που απαιτεί προσοχή.
Στο επίπεδο των στίχων, το “Cathexis” δείχνει μια εσωτερική διάθεση με θέματα που αφορούν την απώλεια, την αναζήτηση ταυτότητας και την προσπάθεια συμφιλίωσης με πλευρές του εαυτού μας που συχνά μένουν στο περιθώριο. Η μουσική ακολουθεί το ίδιο μοτίβο, δημιουργώντας μια ροή που κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον του ακροατή. Παρότι ο δίσκος βρίσκεται κάτω από την ευρύτερη ομπρέλα του extreme metal, δεν στηρίζεται σε ένα μόνο ύφος. Αντίθετα, δοκιμάζει διαφορετικές αποχρώσεις του προοδευτικού ήχου, χωρίς να χάνει τη συνοχή του, κινούμενο από τη μουσική δωματίου μέχρι το 70’s prog rock των CAMEL και από την folk ως το σύγχρονο, ατμοσφαιρικό progressive των OPETH.
Το “Cathexis” είναι μια δουλειά που αποτυπώνει την ωρίμανση των PHENDRANA και δεν πρόκειται για έναν εύκολο δίσκο που αποκαλύπτεται από την πρώτη ακρόαση. Χρειάζεται χρόνο και διάθεση για να φανερωθούν οι λεπτομέρειές του. Παρ’ όλα αυτά, δεν απομακρύνει τον ακροατή με δυσνόητες επιλογές ή υπερβολές. Κρατά μια ισορροπία ανάμεσα στην τεχνική και στο συναίσθημα. Για όσους έρχονται τώρα σε επαφή με το συγκρότημα, αποτελεί μια καλή αφορμή για να γνωρίσουν τον κόσμο που έχουν χτίσει με τα δύο άλμπουμ τους.
(8 / 10)
Φανούρης Εξηνταβελόνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: ZERRE
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Rotting on a golden throne”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Dying Victims Productions
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Vegard Bachmann Strand – Φωνητικά, κιθάρα
Jakob Særvoll – Φωνητικά, πλήκτρα
Samuel Robson Gardner – Μπάσο
Sivert Kleiven Larsen – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp 1
Bandcamp 2
Facebook
Spotify
Instagram
Είμαι σίγουρος ότι ετούτοι εδώ οι λεβέντες θα προτιμούσαν να ζουν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού παρά στη Γερμανία από όπου κατάγονται. Για τους Βαυαρούς ZERRE ο λόγος που, αν δεν ήξερε κανείς την καταγωγή τους, θα τους περνούσε για βέρους Αμερικανούς.
Κάτι απόλυτα φυσιολογικό, αν θέλετε την γνώμη μου καθώς η μουσική που παίζουν είναι Αμερικανικό old school thrash metal με αρκετά στοιχεία crossover, που όμως δεν επικαλύπτουν την όλη μαγιά. Το “Rotting on a golden throne” είναι το τέταρτο άλμπουμ τους και εδώ θα ακούσετε καλοπαιγμένο, ζόρικο thrash metal, με ευθείες νύξεις στους D.R.I., NUCLEAR ASSAULT και EXODUS, χωρίς όμως ξεδιάντροπες κόπιες. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Riffs – ξυράφια, gang vocals, γκαζωμένες συνθέσεις και γενικά όλα αυτά τα στοιχεία που αγαπάμε όλοι εμείς οι φίλοι της Bay Area σχολής.
Πολύ ενδιαφέρον και αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, για μένα τουλάχιστον, ο δίσκος εξελίσσεται κλιμακωτά. Με αυτό εννοώ ότι ο δίσκος ανεβαίνει επίπεδο τραγούδι με τραγούδι. Πραγματικά, μετά από ένα δυσοίωνο intro, μπαίνει το “Pigs will be pigs” που, εντάξει, είναι ένα ωραίο, δυνατό κομμάτι αλλά δεν το λες και κάτι το “wow!”. Τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν από το “Deception of the weak” και έπειτα, με φοβερές, πανέξυπνες συνθέσεις, που δεν θα αφήσουν κανέναν thrasher απαθή!
Ειδικά από το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ και έπειτα, ο δίσκος απογειώνεται, με τα “Tin God”, “Killing taste” και “No alibi” που κλείνουν το “Rotting on a golden throne” να αφήνουν ένα αίσθημα απίστευτης πώρωσης, τόσο έντονης, που η κίνηση για το κουμπί του repeat θεωρείται επιβεβλημένη. Ναι, το “Rotting on a golden throne” δεν θα προσφέρει καινοτομίες. Είναι όμως ένα εξαιρετικό δείγμα καλοπαιγμένου thrash metal, που αξίζει να ακουστεί από τους φίλους της σκηνής. Εγώ πάντως το απόλαυσα!
(8 / 10)
Θοδωρής Κλώνης
