>
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: CRUEL FORCE
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Haneda”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Shadow Kingdom Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Michael Doll (aka Carnivore) – Φωνητικά
Kevin M. (aka Teutonic Slaughter) – Κιθάρες
Spider – Μπάσο
GG Alex – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Tidal
YouTube
Spotify
Αλήθεια τώρα, πόσες και πόσες φορές έχετε ακούσει την έκφραση «ώριμο» για ένα άλμπουμ μιας μπάντας, με πρόσχημα την αλλαγή στον ήχο της και το αποτέλεσμα να είναι ένα ωραιότατο γεώμηλο; Ευτυχώς σε αυτήν την κατηγορία ΔΕΝ ανήκει το “Haneda”, το τέταρτο άλμπουμ των Γερμανών speed/thrashers CRUEL FORCE. Εδώ οι αγαπημένοι μου αυτοί λεβέντες, παρουσιάζουν την πιο ώριμη αλλά συνάμα ίσως την καλύτερη δουλειά τους και πάμε να τα πούμε λίγο πιο αναλυτικά.
Το “Dawn of the axe” του 2023, ήταν ένα εξαιρετικό άλμπουμ. Το συμπεριέλαβα στη λίστα μου με τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς και αν θες να διαβάσεις για αυτό, μπες στο vol. 154 όπου ο Δημήτρης τα εξηγεί αναλυτικότατα. Στο “Haneda” όμως, οι CRUEL FORCE έχουν ένα κάπως διαφορετικό πρόσωπο, καθώς απομακρύνονται κάπως από τις proto-black επιρροές τους. Από την άλλη δείχνουν να πατούν πιο γερά σε πιο καθαρόαιμες thrash ρίζες, εξερευνώντας παράλληλα και άλλες παραμέτρους, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι άκρως εντυπωσιακό.
Από την εισαγωγή του μονόλεπτου instrumental “The cross”, καταλαβαίνει κανείς ότι κάτι διαφορετικό έχουν ετοιμάσει εδώ οι CRUEL FORCE. Το “Whips-a-swinging” που σκάει αμέσως μετά επιβεβαιώνει και με το παραπάνω το γεγονός αυτό. Δύο πράγματα αμέσως προκαλούν εδώ την προσοχή: Τα ένα είναι το κόψιμο στο μέσον του κομματιού που θυμίζει με ωραίο τρόπο το ανάλογο στο “Wake up dead” των MEGADETH. Το δεύτερο είναι η εμφανής εκτελεστική βελτίωση των μελών της μπάντας, ιδίως του Slaughter στις κιθάρες, κάτι που θα γίνει ακόμα πιο έντονο στα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου.
Συνέχεια χωρίς ανάσα με το απίστευτο “Savage Gods” που παραπέμπει στους WHIPLASH εποχής “Power and pain” ενώ το “Sword of iron” που ακολουθεί κινείται στα ίδια εξαιρετικά πλαίσια, με το εντελώς hard rock solo του, που ακούγεται σαν tribute στον συμπατριώτη τους θεό Michael Schenker, να κλέβει την παράσταση. Και οι εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ. Το “Crystal skull” που ακολουθεί είναι το πρώτο αμιγώς instrumental της μπάντας όπου μέσα σε πέντε λεπτά οι CRUEL FORCE ξεδιπλώνουν με μαεστρία τις μουσικές τους αρετές.
Ανέφερα παραπάνω ότι η μπάντα δεν έχει απομακρυνθεί εντελώς από τις black metal επιρροές της και στα τρία επόμενα κομμάτια, τα “Warlords”, “Black talon” και “Titan’s awakening”, ενώ κατά βάση επικρατεί το thrash, τα ψήγματα του black είναι ευδιάκριτα, δείχνοντας ότι «το αίμα νερό δεν γίνεται». Όσο για το ομώνυμο κομμάτι που κλείνει τον δίσκο, έχουμε άλλη μία έκπληξη, καθώς μιλάμε για ένα εννιάλεπτο έπος, που του δίνει τον άτυπο τίτλο του μεγαλύτερου σε διάρκεια τραγουδιού της καριέρας τους (ξεπερνώντας κατά δύο λεπτά το “Realm of sands” από το προηγούμενο άλμπουμ τους) το οποίο εντυπωσιάζει με τις φοβερές εναλλαγές του.
Πολύ το αναλύσαμε όμως και πάμε στο «δια ταύτα». Το “Haneda” είναι το πιο ώριμο, το πιο ποικιλόμορφο και ίσως το καλύτερο άλμπουμ των CRUEL FORCE μέχρι στιγμής. Ενδεχομένως οι πιο παραδοσιακοί οπαδοί τους, να τους κατηγορήσουν για ξεπούλημα και απομάκρυνση από τις ρίζες τους. Μην πέσετε όμως σε αυτήν την παγίδα, γιατί θα χάσετε την ευκαιρία να ακούσετε έναν από τους καλύτερους thrash δίσκους της χρονιάς. Εγώ προειδοποίησα και αμαρτίαν ουκ έχω!
(8,5 / 10)
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: TOMORROW’S OUTLOOK
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Black waves”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Battlegod Productions/Sörvik Rock Music
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Tony Johannessen – Φωνητικά
Øystein Kvile Hanssen – Κιθάρες
Valentino Francavilla – Κιθάρες
Andreas Stenseth – Μπάσο
Tobias Øymo Solbakk – Τύμπανα
Trond Nicolaisen – Σύνθεση, στίχοι, management
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Facebook
Spotify
Instagram
Deezer
Tidal
YouTube
Οι TOMORROW’S OUTLOOK, μέχρι τώρα, περνούσαν συνεχώς κάτω από τον πήχη. Ο λόγος; Η θέληση που έδειχναν για σπουδαία πράγματα, στα όρια της μεγαλομανίας, η οποία δεν συνοδευόταν από τα ανάλογα αποτελέσματα. Τόσο το πρώτο τους άλμπουμ, με τίτλο “34613” (2012), όσο και το δεύτερο κατά σειρά, το “A voice unheard” (2018), χαρακτηρίζονταν από μια πληθώρα καλεσμένων μουσικών (αν ξεκινήσω να αναφέρω ποιος και τι, θα μας πάρει η νύχτα), όλοι τους σημαίνοντα ως και θρυλικά ονόματα, αλλά στην καλύτερη απλά αξιόλογα αποτελέσματα, όσον αφορά το επίπεδο των συνθέσεων. Δίχως να μπορούν να εκμεταλλευτούν τους καλεσμένους τους, οι Νορβηγοί ακούγονταν σαν ένα από τα τόσα και τόσα metal σχήματα που έχουν κάθε καλή διάθεση, θέλουν, αλλά στο τέλος αδυνατούν να κάνουν το βήμα παραπάνω.
Κι έρχεται που λες το “Black waves”, να αλλάξει τελείως την άποψη που είχα σχηματίσει. Τι μου επιφύλαξε η ακρόασή του; Μια μεγάλη έκπληξη! Οι TOMORROW’S OUTLOOK άφησαν στην άκρη τα μεγαλεπήβολα σχέδια, τα οποία τελικά μάλλον μια τρύπα στο νερό κατάφεραν, «μαζεύτηκαν», απέκτησαν σταθερό line-up, έγιναν ΚΑΝΟΝΙΚΟ συγκρότημα και τώρα πια, στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις. Επίσης, επιστράτευσαν τον Rado Javor, που ανέλαβε να τους βγάλει επιτέλους από τα ερασιτεχνικά standards όσον αφορά το artwork – ειδικά αυτό του ντεμπούτου είναι το λιγότερο αστείο, μην πω τίποτε άλλο – και τον πολύπειρο μάστορα Sascha Paeth, στη θέση του παραγωγού.
Εκεί όμως που η βελτίωση είναι θεαματική και πραγματικά τους «έβγαλα το καπέλο» όσον αφορά την αλλαγή της εικόνας τους προς το καλύτερο, είναι σε αυτό που μετρά περισσότερο όλων και δεν είναι άλλο από τη μουσική, τα τραγούδια. Ηχητικά λοιπόν, οι TOMORROW’S OUTLOOK έχουν πλήρως κατασταλάξει σε αυτό που τους ταιριάζει περισσότερο, κρατούν το heavy/power metal που έπαιζαν στους δύο προηγούμενους δίσκους, το προσαρμόζουν απόλυτα στις δικές τους ικανότητες (μη γράφοντας τραγούδια για τον τάδε και τον δείνα) κι έτσι παίζουν, κατά το κοινώς λεγόμενον, «πολύ καλή μπάλα».
Η βασικότερη επιρροή των Νορβηγών είναι ο Bruce Dickinson, με δίσκους όπως το “Accident of Birth” και “Tyranny of souls” και οι post – 2000 IRON MAIDEN. Και με σημείο εκκίνησης αυτούς, επεκτείνονται προς το (σοβαρό) europower, ευρωπαϊκές μπάντες που ναι μεν παίζουν power metal αλλά αυτό είναι «διαφορετικής» υφής, σαν τους TAD MOROSE και προς κλασσικότερα των κλασσικών heavy metal σχήματα, σαν τους RUNNING WILD. Η μουσική τους είναι εμπνευσμένη, άρτια εκτελεσμένη και εξαίσια ερμηνευμένη, με έναν ήχο καθαρό και δυνατό και μεγάλο ατού τον Tony Johannessen, ο οποίος, σαφέστατα επηρεασμένος από τον Bruce Dickinson, αποδεικνύεται σε ιδανικό ερμηνευτή των νέων τραγουδιών.
Άλλη μια πτυχή της επιμέλειας που δείχνει το συγκρότημα στο πως «πλασάρει» το υλικό του, είναι κι αυτή του καλογραμμένου φολκλορικού concept που αποτελεί την πηγή έμπνευσης μεγάλου μέρους των στίχων. Το “Black waves” είναι ένα άλμπουμ εμπνευσμένο σε σημαντικό ποσοστό από την ιστορία, τους μύθους και τη λαϊκή παράδοση των παρακτίων οικισμών της αφιλόξενης, σκληρής Νορβηγικής Θάλασσας και δίχως να έχω στίχους μπροστά μου, από τα όσα ακούω, είναι πολύ ωραία δοσμένο και μπορώ να πω πως «σηκώνει» και συνέχεια, υπό τη μορφή διλογίας ή και τριλογίας.
Πάνω σε αυτό, επειδή πληροφορούμαστε ότι η μπάντα βρίσκεται σε συνθετικό οργασμό και ήδη δουλεύει (!) το υλικό της επόμενης δουλειάς της, να πω ότι δε θα ήθελα να βιαστεί. Ας δουλέψει τα κομμάτια μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο κι ας αφήσει το “Black waves” να κάνει τον «κύκλο» του. Η βιασύνη, σε περιπτώσεις σαν αυτή, συνήθως δε βγάζει σε καλό. Γενικά όμως, το ρεζουμέ είναι πως οι TOMORROW’S OUTLOOK μπαίνουν για τα καλά στην κούρσα με τα πολύ αξιόλογα σχήματα, από τα οποία τουλάχιστον εγώ, περιμένω πολύ καλά πράγματα στο εγγύς μέλλον. Όσοι πιστοί στο σοβαρό, μετρημένο, δυναμικό heavy/power metal, προσέλθετε. Έχει και διασκευή στους ARIA μέσα, στο “The calm”.
(8 / 10)
Δημήτρης Τσέλλος
