"/>
Δεν είναι δα και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να δημιουργείς κάτι καινούριο και γεμάτο δυναμική όταν ακόμα δεν έχει κάτσει η μυρωδιά από τις στάχτες ενός ένδοξου παρελθόντος, για το οποίο μέχρι και σήμερα παραμένεις αναγνωρίσιμος. Κι όμως πριν από τρία χρόνια οι SIGIRIYA κατάφεραν να κλειδαμπαρώσουν στο υπόγειο τα θυμιατήρια και τις τάματα γύρω από το εικόνισμα των ACRIMONY, και με όπλο την τιμιότητα και την καπατσοσύνη, που παραδοσιακά κυλάει στις ουαλικές φλέβες τους, πυροδότησαν την βόμβα μεγατόνων του “Return to earth” σκορπώντας θύελλα ενθουσιασμού σε ολόκληρη την stoner/doom σκηνή.
Η ειδοποιός διαφορά του δεύτερου “Darkness died today” σε σχέση με τον εκπληκτικό προκάτοχο του εστιάζεται στο γεγονός ότι χρησιμοποιεί μεν ως μουσικό σημείο εκκίνησης του το μεταλλικής υφής stoner ωστόσο στην πορεία βαθμιαία στρέφει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος του σε έναν σαφώς πιο πολυδιάστατο και συνάμα πιο πολυσυλλεκτικό ήχο. Με άλλα λόγια, μπορεί κανείς να συναντήσει μέσα επιρροές από το κλασικό metal, το vintage rock των ’70s, μελωδικά όσο και space περάσματα που αποκαλύπτουν μια υποβόσκουσα λατρεία στους MONSTER MAGNET και τους HAWKWIND ενώ στο βάθος αχνοφέγγει και ένα διακριτικό southern groove. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν ένα σιδερένιο αμάλγαμα που φροντίζει να δώσει επαρκώς το στίγμα του με τα εναρκτήρια “Dragging the bones” και “Guided by mountains” να προκαλούν με χαρακτηριστική άνεση απανωτές σβερκικές παλινδρομήσεις.
Ο rookie Matt “Pipes” Williams μπορεί να μην διαθέτει το μπαρουτοκαπνισμένο γρέζι του αποχωρήσαντα Dorian Walters, ωστόσο καταφέρνει και βγάζει περίσσιο πάθος και ψυχή σε κάθε ερμηνεία του, πιστοποιώντας πως όχι μόνο αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη του άλμπουμ αλλά και ότι η έκταση της φωνής του δένει απόλυτα με το γενικότερο ύφος του συγκροτήματος. Για να λέμε όμως και του στραβού το δίκιο, χωρίς τα riffs και τα “πιασάρικα” leads του Stuart O’ Hara, το “Darkness died today” θα είχε εντελώς διαφορετική αίγλη. Με όπλο το σχετικά απλοποιημένο όσο και άμεσο κιθαριστικό παίξιμο του και με το rhythm section των Bidmead και Ivey να αποτελεί για ακόμα μια φορά εγγύηση στιβαρότητας και βαρύτητα, ο συμπαθής κιθαρίστας που πέρασε για ένα φεγγάρι από τους IRON MONKEY, εξελίσσεται ως τον ακρογωνιαίο λίθο του άλμπουμ κάνοντας όλα ανεξαιρέτως τα κομμάτια να στέκονται σε πολύ καλό επίπεδο, με τα πιο μικρά σε διάρκεια σαν τα “Return to earth”, “Obelisk” και “Tribe of the old Oak” να δεσπόζουν στην πρώτη γραμμή των εντυπώσεων.
Αν και το “Darkness died today”, από πλευράς ποιότητας, βρίσκεται ένα κλικ πιο κάτω σε σχέση με το “Return to earth”, θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την μουσική κατεύθυνση, πάνω στην οποία έχουν σκοπό να επενδύσουν οι SIGIRIYA από δω και στο εξής. Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο αυτή η επιλογή θα μας προσφέρει ανάλογους δίσκους σαν το “Return to earth” στο μέλλον, ωστόσο το δεδομένο είναι ότι το συγκρότημα επανασυστήνεται με έναν τρόπο που αναμένεται να προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγαλύτερης μερίδας κοινού έξω από το στενό φάσμα του stoner, δίχως να λειτουργεί αποτρεπτικά και για όλους εκείνους που από την πρώτη στιγμή εμπιστεύτηκαν με κλειστά μάτια το μουσικό τους εγχείρημα.
8/10
Πάνος Δρόλιας
