Με τους BROTHER FIRETRIBE τρελαθήκαμε πριν λίγα χρόνια, αφού τα παιδιά, αν και νεαροί, έδειξαν να κατέχουν την τέχνη του μελωδικού rock. Κομματάρες όπως αυτές στο “Heart full of fire” δεν ξεκολλούσαν και σήμερα, 4 χρόνια αργότερα, ακόμα επανέρχονται στις επιλογές μου.
Πώς μια νεαρή μπάντα όμως μπορεί να ξεπεράσει τον ντόρο και να εδραιωθεί στις συνειδήσεις του κοινού; Με σωστές και προσεκτικές κινήσεις. Παίζοντας περιορισμένες συναυλίες, δύσκολα διατηρείσαι ως συγκρότημα, που έτσι κι αλλιώς έχεις τους περιορισμούς της μικρής δισκογραφικής και του μικρού ακροατηρίου.
Παρόλα αυτά, οι BROTHER FIRETRIBE επιστρέφουν σε εύλογο χρονικό διάστημα και διατηρούν τον ήχο τους, το ύφος τους και την συνθετική τους αρτιότητα. Το “Diamond in the firepit” είναι απολαυστικό, με κομμάτια όπως τη διασκευή στο τραγούδι του Sammy Hagar (που υπήρξε soundtrack στην ταινία “Over the top” με τον Συλβέστερ Σταλόνε) “Winner takes it all” ή το “Desperately”, είναι γλυκανάλατο (βλέπε “Love’s not enough”), αλλά και ανθεμικό, όταν πιάνεις τον εαυτό σου να σιγοτραγουδά τις μελωδίες τους.
Τραγούδια όπως το “For better or for worse” θα το ζήλευαν πολλοί. Μπορεί να έχω κάποιες ενστάσεις, αλλά είναι πράγματι αμελητέες μπροστά στο σύνολο. Υπάρχουν και κάποιες καινοτομίες που χρειάζονται το χρόνο τους, όπως το “Edge of forever”, αλλά, είπαμε. Δισκάρα.
Τα παιδιά από τη Φιλανδία διαπρέπουν και το “Diamond in the firepit” αξίζει τα λεφτά του. Δεν μπορώ να εκτιμήσω πόσο έχει συμβάλλει η εμπειρία του Emppu Vuorinen (NIGHTWISH), αλλά ο κιθαρίστας τα σπάει με τους BROTHER FIRETRIBE. Αξιοσημείωτη είναι και η εξαιρετική φωνή του Pekka Heino (που μόνο τον Mickey Thomas μου θυμίζει σε κάποια σημεία) που δίνει μια ζεστασιά στις μελωδίες τους.
Γενικά το αισθησιακό, ογκώδες AOR των Φιλανδών, είναι διαχρονικό όπως και τα διαμάντια!
8,5 / 10
Γιώργος Κουκουλάκης












