"/>
Ήταν καιρός για τον Varg Vikernes να γράψει και έναν οργανικό δίσκο και ουσιαστικά αυτό είναι το “The ways of yore”. Είναι ο δίσκος που ευθυγραμμίζεται με τα albums που έβγαλε στα late 90s όσο ήταν στη φυλακή.
Μαζί με το synthesizer χρησιμοποιεί και κλασική κιθάρα και άλλα έγχορδα για να δημιουργήσει ατμόσφαιρα στα περισσότερα κομμάτια και δε διστάζει να χρησιμοποιήσει και υμνικά φωνητικά όπως στο “Heill Odinn”.
Το ερώτημα είναι απλό και χωρίς περιστροφές: Τα καταφέρνει το ίδιο καλά όπως στο “Hliðskjálf” του 1999. Η απάντηση βρίσκεται κρυμμένη και στα 11 από τα 13 κομμάτια του δίσκου, καθώς δε διστάζει να επαναηχογραφήσει ακόμα και το θρυλικό “Tomhet” που δέσποζε στο κλείσιμο του “Hvis lyset tar oss” album. Ουσιαστικά δεν καταφέρνει να δημιουργήσει εκείνο το πλαίσιο πάνω στο οποίο να μπορεί ένα κομμάτι σαν το “Tomhet” να επανασυστηθεί στο κοινό των BURZUM. Το “Emptiness” είναι ουσιαστικά η επιτομή της προσπάθειας ενός μουσικού να ξαναγεννήσει συναισθήματα και μάλλον το κάνει ανεπιτυχώς κι αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες.
Ο κυριότερος όλων είναι η απλοϊκή δομή που ακολουθεί σε όλες τις άλλες συνθέσεις του album και δημιουργούν την αίσθηση της στείρας επανάληψης μουσικών θεμάτων. Καμία σχέση με την ικανότητα του να φτιάχνει ambient/newage ηχοχρώματα στους παλιότερους δίσκους. Η μινιμαλιστική του αντίληψη δε λειτουργεί με αυτή την ενορχήστρωση και τον πολύ καθαρό ήχου που επέλεξε να έχει.
Όπως και να έχει ο Vikernes επέστρεψε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά και δείχνει ένα προσωπείο που θα μπορούσε να έχει το “Dauði Baldrs” αν δεν περιοριζόταν από της φυλακής τα σίδερα με ένα synthesizer στο χέρι. Όπως κι εκείνο το album, το τωρινό του επίτευγμα είναι μονότονο στον υπέρτατο βαθμό και διαρκεί αυτό το ταξίδι 70 λεπτά. Αν σας αρέσει αυτό το ύφος από τους BURZUM, θα βρείτε σίγουρα εδώ εκείνο το album που πάντα σας χρώσταγε. Γιατί εδώ έχει πλέον την ενορχήστρωση που πάντα θα ήθελε να έχει, αλλά και την ευκαιρία να ξανακούσετε το “Tomhet” με πιο καθαρό και πλούσιο ήχο. Εμένα θα μου επιτρέψετε να μείνω στην αρχική του εκτέλεση που είναι στοιχειωτική για ένα album όπως το “Hvis lyset tar oss”.
5/10
Λευτέρης Τσουρέας
