>
Είναι θεσμός. Όσοι, προσφιλείς και μη στο stoner/heavy rock, θέλουν να «γιορτάσουν» τα Χριστούγεννα με έναν ιδιαίτερο αλλά εγγυημένα διασκεδαστικό τρόπο, ξέρουν πως το An Club τέτοια εποχή τα τελευταία χρόνια είναι το σημείο συνάντησης. Με ποιους; Με τους NIGHTSTALKER φυσικά, την μπάντα που έπαιζε stoner πριν καν μάθουμε τι είναι και έχει καθιερώσει αυτό το μίνι φεστιβάλ, με μόνιμους headliners τους εαυτούς τους, προφανώς, και εναλλασσόμενα ανά τον χρόνο αξιόλογα support. Και πώς να μη γίνεται αυτό όταν μιλάμε για την πιο hot και «δυνατή», από άποψη όγκου συγκροτημάτων και ποιότητας, μουσική σκηνή που έχουμε να επιδείξουμε σαν χώρα. Άρα, μπυρίτσα ανά χείρας, εορταστικό κλίμα χωρίς ίχνος γκρίνιας και διάθεση μόνο καλή… Κι αν τυχόν είναι κακή θα φτιάξει με το live!
Η αρχή έγινε με τους αρτινούς HERITAGE, οι οποίοι έχοντας ήδη ως «κληρονομιά» ένα σωστό heavy rock ντεμπούτο και πολλές ανά την Ελλάδα εμφανίσεις (αρκετές από τις οποίες στην Αθήνα, με την πιο πρόσφατη πριν 2 βδομάδες στο γεμάτο After Dark), ξεκίνησαν δυναμικά τη βραδιά δείχνοντας πως, αν και πρώτοι στη σειρά, δεν είχαν διάθεση να χαϊδέψουν αυτάκια αλλά να τους σπάσουν τα τύμπανα! Πωρωτική σκηνική παρουσία, σωστό δέσιμο και πάνω απ’ όλα όρεξη και ενέργεια που δείχνουν πως γουστάρουν αυτό που κάνουν, παρουσίασαν κάποια τραγούδια του πρώτου τους δίσκου αλλά και κάποια καινούρια. Τα οποία καινούρια σε φάσεις είναι καθαρά metal, με full thrashy riffs (σχολής METALLICA και SLAYER) και ταχύτητες που ξεφεύγουν κάπως από τον ήχο του ντεμπούτου, πράγμα το οποίο νομίζω πως τους ταιριάζει περισσότερο, καθώς και οι συνθέσεις ακούστηκαν πιο ώριμες και δουλεμένες αλλά και το αντίκτυπο στον κόσμο ήταν άκρως θετικό (headbanging και άγιος ο Θεός δηλαδή!). Άρα, το 2012 θα τους βρει στο studio να ηχογραφούν το νέο τους δίσκο και εμάς να τον περιμένουμε με ενδιαφέρον κάποια στιγμή εντός του έτους… Άιντε βιαστείτε! Συνέχεια με τους GODSLEEP… Τα έχω ξαναγράψει εδώ σε παλαιότερη ανταπόκριση αλλά τα καλά να τα ξαναλέμε… Σίγουρα «ο Θεός δεν κοιμήθηκε» όταν δημιουργήθηκαν, τα παλικάρια το έχουν! Αν και νέα μπάντα μετρώντας μόλις ένα χρόνο ύπαρξης, δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις την ωριμότητα των συνθέσεων τους 
που και φτασμένες μπάντες θα ζήλευαν. Ποικιλία στις ταχύτητες, πολλές εναλλαγές, διάθεση πειραματισμού και groove το οποίο δύσκολα θα αφήσει ασυγκίνητους οπαδούς των SLEEP και των KYUSS. Όλα αυτά συνοδευόμενα από minimal αλλά τίμια και ουσιαστική σκηνική παρουσία, σαν να σου λένε «εμείς δεν λέμε πολλά, αλλά θα σε κάνουμε να κοπανηθείς και ας έχεις πάει κατηχητικό» και feeling που πείθει πως γουστάρουν. Σημαντικό επίσης πως αν και χωρίς καν δίσκο, συχνά πυκνά κάνουν αισθητή την παρουσία τους με live, γεγονός που μετράει επιπλέον στην απόκτηση της απαραίτητης εμπειρίας για τη συνέχεια. Στην αναμονή λοιπόν (again!) για την ηχογράφηση και κυκλοφορία του ντεμπούτου τους εντός του 2012 και ανανέωση του συναυλιακού ραντεβού για τις 6 Γενάρη στο club “Passport” στον Πειραιά.
Για τους 1000MODS τώρα τι να πω… Πέρα του ότι η σύλληψη της ιδέας πίσω από το όνομα τους είναι τουλάχιστον επική, τα παιδιά ήταν από τις μπάντες που ξεχώρισαν φέτος. Κυκλοφορία δίσκου που έκανε αίσθηση και πολλές συναυλίες εντός και εκτός συνόρων, αποτελούν δυνατές βάσεις για ακόμη καλύτερη συνέχεια. Full δεμένη μπάντα, η εικόνα της οποίας στις συναυλίες βγάζει μία “feel good” αίσθηση, όπως και η μουσική τους (η «ιπτάμενη» αφάνα του drummer καθώς παίζει είναι larger than life!). Μου φάνηκαν ακόμη καλύτεροι από το release party τους πριν λίγους μήνες στον ίδιο χώρο και τα τραγούδια του “Super van vacation” αποκτούν άλλη δυναμική ζωντανά και όταν το πετυχαίνεις αυτό πάει να πει πως κάτι κάνεις σωστά… Και πολύ καλά! Όσοι δεν έχετε ακούσει το CD τους να το κάνετε άμεσα! Το ρολόι δείχνει μία και μισή αλλά διάολε, τι σόι «νυχτοφύλακας είσαι; Όσες φορές και να δεις τους NIGHTSTALKER δεν θα τους χορτάσεις. Γιατί; Επειδή έχουν ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ! “Trigger happy”, “Just a burn”, “All around”, “Baby God is dead” (αφιερωμένο στον «μικρό Χριστούλη» που είχε την τιμητική του) και τόσα άλλα που 
και να θες δεν μπορείς να τους αντισταθείς. Το γεμάτο An «προσκύνησε» για άλλη μια φορά την μπάντα που χαίρει, με την αξία της, καθολικής εκτίμησης από όσους έχουν έστω την πλέον υποτυπώδη επαφή με τον ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας, πράγμα που λίγες ελληνικές μπάντες το έχουν καταφέρει. Εδώ δεν χωράνε αναλύσεις περί σκηνικής παρουσίας, ήχου, setlist κλπ… Όλα ήταν όπως πρέπει, ο κόσμος το καταευχαριστήθηκε, το ίδιο και η μπάντα και κατά τις 3 παρά κάτι μόνο χαμόγελα έβλεπες καθώς έβγαινες από το club και αυτό είναι επιτυχία. Και του χρόνου παιδιά!
Βασίλης Γκορόγιας
