>
Την ίδια ώρα που οι female-fronted doom μπάντες συνεχίζουν να αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού είναι πραγματικά εκείνες που, με τη μέχρι στιγμής παρουσία τους, έχουν κατορθώσει να πείσουν πως αξίζουν κάτι παραπάνω από μερικές ακροάσεις. Παρότι μετράνε κάτι παραπάνω από μία δεκαετία στο κουρμπέτι, οι WITCH MOUNTAIN είναι από τα ελάχιστα ονόματα που συνεχίζουν να κρατάνε τον ποιοτικό τους πήχη ψηλά, έχοντας επιδείξει συγχρόνως αξιοθαύμαστη βελτίωση σε όλους τους τομείς στους τελευταίους δυο δίσκους τους.
Το φετινό, τέταρτο δισκογραφικό τους πόνημα, “Mobile of angels”, ουσιαστικά δεν απέχει και πολύ από τα μουσικά standards που οι ίδιοι καθιέρωσαν και ανέδειξαν με τις επιδόσεις τους. Μένοντας μακριά από εκπλήξεις και αχρείαστους εντυπωσιασμούς, ο ήχος του αποτελεί φυσική συνέχεια του “Cauldron of the wild”, αντλώντας εκ νέου δύναμη και στιβαρότητα από ολόκληρο το φάσμα του παραδοσιακού doom. Εκείνη βέβαια που κάνει τη διαφορά για μια ακόμη φορά, δεν είναι άλλη από την Uta Plotkin. Δίχως να πιάνει εκκωφαντικές οκτάβες, ούτε όμως και να επικίζει ξεδιάντροπα, παραδίδει, στο κύκνειο άσμα της με το κουαρτέτο από το Portland, ίσως την πιο μεστή και ψυχωμένη ερμηνεία της. Αιθέρια και κρυστάλλινη στα σημεία που πρέπει, δυναμική και αποφασιστική στις κορυφώσεις του δίσκου, μα πάνω απο όλα, όσο επιβλητική χρειάζεται, ώστε να μεταφέρει επαρκώς την ατμόσφαιρα και τη μυσταγωγία κομματιών σαν τα “Can’t settle” και “The shape truth takes”.
Στον αντίποδα, αξιοπρόσεκτη είναι και η δουλειά στον τομέα των riffs, η οποία κυμαίνεται ξανά σε υψηλά επίπεδα. Ο Rob Wrong μπορεί να θέλει πολλά καρβέλια ακόμη μέχρι να φτάσει τους μεγάλους μαέστρους του είδους, ωστόσο, με όπλο τη συνθετική ευστροφία και την εξυπνάδα του, καταφέρνει και διατηρεί μια λειτουργική ροή σε ολόκληρο το δίσκο, χωρίς να βγάζει υπέρμετρο πόνο ή σπαραχτική μελαγχολία, όπως συνηθίζουν αρκετοί συνάδελφοί του, παρά μόνο αγνή και πεντακάθαρη doom δύναμη. Φυσικά, ανάμεσα σε αυτή την κατάθεση δύναμης που σφιχταγκαλιάζει άσματα όπως το εναρκτήριο “Psycho animundi”, ξεχωριστή θέση κατέχουν και τα άφθονα μελωδικά leads και solos, τα οποία με τον bluesy τόνο τους, αλλά και την προσωπικότητα που καταθέτουν, αναδεικνύουν σε βάθος την προσεγμένη δουλειά που έχει γίνει στο εκπληκτικό “Your corrupt ways (Sour the hymn)”.
Εν κατακλείδι, το “Mobile of angels” αναμένεται να ικανοποιήσει στο έπακρο τις προσδοκίες των φανατικών, τόσο του αμερικανικού συγκροτήματος, όσο και του παραδοσιακού doom metal. Αναμφισβήτητα, δεν πρόκειται για το άλμπουμ της υπέρβασης και της απόλυτης καταξίωσης, αλλά για εκείνο της επιβεβαίωσης και της διατήρησης των κεκτημένων, με το οποίο οι WITCH MOUNTAIN βάζουν πλώρη για ακόμα πιο ψηλές και δυσθεώρητες μουσικές κορυφές στο μέλλον. Το αν θα καταφέρουν εν τέλει να υλοποιήσουν τις βλέψεις τους για μια καλύτερη θέση στον ήλιο, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο θα καταφέρουν σύντομα να βρουν το κατάλληλο αντίδοτο στην πρόσφατη αποχώρηση της Uta Plotkin.
7.5 / 10
Πάνος Δρόλιας
