"/>
Σε μία πολύ περίεργη κίνηση (όχι ότι δεν μας έχουν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια), οι QUEENSRYCHE (αυτοί χωρίς τον Tate, αφού κράτησαν το όνομα ύστερα από εξωδικαστικό διακανονισμό) , αποφάσισαν να διαθέσουν 20 μετοχές της εταιρίας τους προς 50.000 δολάρια την καθεμία, σε πιθανούς οπαδούς-επενδυτές, οι οποίοι θα συμμετέχουν σε όλα τα έσοδα του συγκροτήματος. Όπως λένε και οι ίδιοι, όσο πιο πολλές μετοχές πάρει κανείς, τόσο πιο πολλά χρήματα θα πάρει πίσω, με σκοπό να συγκεντρωθεί το ποσό των 2.000.000 δολαρίων.
Σαν να μην έφτανε αυτό, το συγκρότημα ήρθε να μας (απο)δείξει για μία ακόμα φορά, πόσο «στεγνό» από χρήματα είναι, αφού έκανεκαμπάνια στο PledgeMusic, με σκοπό να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να ηχογραφήσει το νέο του άλμπουμ. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ. Δεν υποστηρίζουμε σε καμία περίπτωση ότι είναι κακό να κάνεις τέτοιου είδους καμπάνια. Πως όμως ενώ ζητάς χρήματα ουσιαστικά για να ηχογραφήσεις το δίσκο σου (που σημαίνει ότι δεν τα έχεις πολύ απλά), ταυτόχρονα ζητάς και 50.000 δολάρια για να μπει κάποιος μέτοχος στην εταιρία σου; Μία εταιρία που δεν μπορεί να διαθέσει ούτε τα βασικά για την ηχογράφηση του δίσκου; Υπάρχει κάποια λογική σ’ αυτό; Όπως επίσης, σε παρομοίου είδους καμπάνιες, υπάρχει κάποιος «στόχος», κάποιο χρηματικό ποσό που χρειάζεται το συγκρότημα να φτάσει, γιατί πολύ απλά αυτά τα χρήματα επαρκούν για να γίνει η δουλειά τους. Στην περίπτωσή μας κάτι τέτοιο δεν ισχύει και δεν θυμόμαστε να έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο… Δυστυχώς στα μάτια μας, φαίνεται σαν ελεημοσύνη (με την κακή έννοια όμως), από ένα συγκρότημα που φαίνεται ξεπεσμένο και κάνει τα πάντα να μας το αποδείξει… Μάλλον το να αγοράσει κανείς τελικά τη deluxe επανέκδοση του “Frequency unknown” του GeoffTate, έχει περισσότερο νόημα…
