>
Γνωρίζω αρκετό κόσμο που όχι μόνο δεν έχει το παραμικρό ταμπού στην ακρόαση ενός μη αγγλόφωνου heavy metal δίσκου αλλά, τουναντίον, τον μαγνητίζει η διαφορετική προσέγγιση στην γλώσσα. Ορθά κοφτά, δεν ανήκω στην συνομοταξία που προανέφερα. Μου αρέσουν και ακούω πολύ ευχάριστα σχήματα όπως οι BARON ROJO και SORTILEGE, για ν’ αναφερθούν οι πιο αναγνωρίσιμες περιπτώσεις. Από την άλλη , όμως, δεν σας κρύβω πως δυσκολεύομαι. Αν η μουσική με καλύπτει, το πιθανότερο είναι να κάνω τα στραβά μάτια και προχωρήσω δίχως περαιτέρω γκρίνιες και ενστάσεις στην ακρόαση. Τι συμβαίνει όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα επιθυμούσαμε; Οι ZARPA είναι πιθανότατα η πιο παλιά Ισπανική hard rock/heavy metal και δισκογραφεί από το 1978 παρακαλώ! Respect! Δύο άλμπουμ μέχρι το 1984, κάπου χάνονται τα ίχνη τους για να επανέλθουν δυναμικά το 2000 και σχεδόν κάθε χρόνο να κυκλοφορούν από μία δουλειά για όλους τους φίλους και θιασώτες του λατινόφωνου metal. “Bestias del poder” λοιπόν και με το χέρι στην καρδιά, ένας δίσκος που δεν κέρδισε την προσοχή μου από το ξεκίνημα. Τυπικό heavy, κλασικό όπως ήταν αναμενόμενο αλλά με περιορισμένο ενδιαφέρον. Όμορφα κιθαριστικά αλλά συνθέσεις που περιτριγυρίζουν την μετριότητα και από ένα σημείο, καταντούν κουραστικές και επαναλαμβανόμενες. Δεκαπέντε τραγούδια στην σημερινή εποχή για έναν δίσκο είναι υπερβολικός αριθμός και θα πρέπει να διαθέτει κάποιος το άγγιγμα του Μίδα προκειμένου να εξιτάρει διαρκώς ακόμα και τον πιο απαιτητικό ακροατή… Μόνο για τους λάτρεις του κουαρτέτου και όσους ψάχνονται στο underground ισπανόφωνο heavy metal…
5/10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
