>
Εφτά χρόνια έχουν περάσει από τη τελευταία δουλειά των symphonic blacksters VESANIA, “Destructive killusions” (2007), προφανώς λόγω του Orion, ο οποίος έχει πλέον τους BEHEMOTH σαν main μπάντα και όπως όλοι ξέρουμε πρόκειται για «πολυάσχολο» συγκρότημα. Ομολογώ ότι είχα ξεχάσει τη μπάντα όλα αυτά τα χρόνια, μη σας πω ότι νόμιζα ότι είχε διαλυθεί. Όμως, πριν ένα μήνα επέστρεψαν στα δισκογραφικά δρώμενα, με τη νέα τους δουλειά “Deus ex machina”. Επειδή πέρασε πολύς καιρός, ας υπενθυμίσω ότι η μπάντα, πέρα του Orion που παίζει μπάσο στους BEHEMOTH, έχει στο ρόστερ της πρώην μέλη από DIMMU BORGIR, VADER, DECAPITATED, CRIONICS κ.ά. Ένα μίνι supergroup δηλαδή. Μέχρι σήμερα κατά τη ταπεινή μου άποψη, δεν είχαν βγάλει κάτι το ιδιαίτερο, αφού το ύφος τους ανήκε στη δεκαετία του ’90, όταν μεσουρανούσαν μπάντες όπως οι DIMMU BORGIR. Οπότε ακούγονταν κάπως ρετρό στ’ αυτιά μου.
Μάλλον όμως, αυτή η εφτάχρονη απουσία της μπάντας, λειτούργησε ευεργετικά, αφού το “Deus ex machina”, χωρίς να είναι παρθενογένεση, έχει το δικό του χαρακτήρα. Οι συνθέσεις είναι μακράν πιο ώριμες των προκάτοχων του και ξεφεύγουν από τα στενά όρια του, ας μου επιτραπεί η έκφραση, old school symphonic black metal. Για το λόγο αυτό, χρειάστηκαν αρκετές ακροάσεις για να βγουν συμπεράσματα. Τα πλήκτρα δεν είναι τόσο πομπώδη και ας ντύνουν το 90% των συνθέσεων, ενώ κρατούν τον ψυχωτικό τους ύφος και τον πεσιμισμό. Η lead κιθάρα όπου κάνει την εμφάνιση της δίνει ιδιαίτερο χαρακτήρα στα τραγούδια, με απαλές μελωδίες, ενώ γενικά τα riffs είναι αρκετά έξυπνα. Από την άλλη τα ντραμς έχουν διακριτικό χαρακτήρα, ο οποίος ταιριάζει απόλυτα στο ύφος, αφού δεν έχουν ξεσπάσματα. Η μεγαλύτερη βελτίωση όμως είναι στα φωνητικά. Η φωνή του Orion και το ύφος που τραγουδά αναβλύζουν θεατρική απαισιοδοξία, κάτι που χαρακτηρίζει όλο το άλμπουμ, χωρίς να σημαίνει ότι πρόκειται για concept δίσκο. Παρότι ο δίσκος στην ολότητα του είναι πολύ καλός, δε μπορώ να μη ξεχωρίσω συνθέσεις όπως το “Innocence” (η εισαγωγή μου θυμίζει old school ROTTING CHRIST), το “Disgrace” και το “Dismay”, το οποίο είναι και το αγαπημένο μου. Προσωπικά θεωρώ ότι το “Deus ex machina” είναι η καλύτερη δουλειά των VESANIA, σίγουρα η πιο ώριμη και ας μην είναι ιδιαίτερα πρωτότυπη. Με τέτοια κυκλοφορία ανεβάζουν τον πήχη για το μέλλον. Βέβαια δε ξέρω κατά πόσο θα δούμε κάτι νέο σε εύλογο χρονικό διάστημα, λόγω του φορτωμένου προγράμματος του Orion με τους BEHEMOTH. Για τώρα, το “Deus ex machina” μας υπερκαλύπτει.
8 / 10
Γιώργος Δρογγίτης
