>
Δεν το κρύβω, ότι τώρα τελευταία δίνω ιδιαίτερη προσοχή σε μπάντες του ακραίου ήχου που προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Θα έλεγε κανείς ότι η Βρετανία ζει μία δεύτερη νιότη, σε ότι αφορά τον underground ήχο, με πολλές νέες μπάντες να κάνουν την εμφάνιση τους, ή ακόμα και παλιές να λαμβάνουν την αναγνώριση που τους αξίζει.
Μία τέτοια μπάντα είναι οι symphonic blacksters ETHEREAL, από το Liverpool. Ενώ η μπάντα υφίσταται περίπου 13 χρόνια, είχε μόλις δύο E.P. στο ενεργητικό της, τα “Hells divine existence” (2005) και “Revelation beast” (2011). Το περασμένο μήνα κυκλοφόρησαν ουσιαστικά το ντεμπούτο τους, με τίτλο “Opus aeternum”, υπό τη σκέπη της Candlelight records.
Με το πρώτο άκουσμα, οι ETHEREAL σε ταξιδεύουν μία δεκαπενταετία πίσω, αφού η μουσική τους παραπέμπει στα τέλη των 90s, τότε που μεσουρανούσαν οι DIMMU BORGIR, οι συμπατριώτες τους CRADLE OF FILTH και η αδυναμία μου, οι OLD MAN’S CHILD. Ατόφιο συμφωνικό black metal, με epic στιγμές. Οι ταχύτητες είναι αρκετά υψηλές, αλλά υπάρχουν και mid-tempo περάσματα. Τα πλήκτρα δε σταματούν να «ντύνουν» τα τραγούδια ή ακόμα και να παίρνουν lead ρόλο, δίνοντας αυτήν την epic χροιά που προανέφερα. Η παραμόρφωση στις κιθάρες είναι αρκετά μεστή και ταιριάζει γάντι στην όλη ατμόσφαιρα του δίσκου, ενώ δε λείπουν και τα solos. Μου αρέσει ιδιαίτερα το drumming, το οποίο χωρίς να είναι βαρύγδουπο, ξεχωρίζει. Τα φωνητικά του frontman είναι υψηλού επιπέδου και παρόλο που μιλάμε για κλασικά black φωνητικά, έχει ιδιαίτερα καθαρή άρθρωση και δε χάνεις στίχο. Οι συνθέσεις είναι αρκετά καλές, χωρίς να σφύζουν πρωτοτυπίας βέβαια. Υπάρχει όμως γενικά μία τέλεια ισορροπία μεταξύ μελωδικότητας και επιθετικότητας, συνδυασμός που το αναδεικνύει σε ένα πολύ καλό άλμπουμ.
Τραγούδια που ξεχωρίζω είναι τα “Waking death” και “Aethereum”. Επίσης, η παραγωγή είναι άριστη, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη, αφού πίσω από τη κονσόλα ήταν οι Πολωνοί αφοί Wiesławski οι οποίοι ευθύνονται για εξαιρετικές παραγωγές συγκροτημάτων όπως οι VADER, BEHEMOTH, HATE, DECAPIΤATED κ.ά.
Οι ETHEREAL δείχνουν να έχουν τα φόντα να φτάσουν αρκετά ψηλά και να μπουν στην ελίτ του είδους. Σαφώς θα πρέπει να βάλουν περισσότερα δικά τους στοιχεία στη μουσική τους, ώστε να μη γίνουν απλά άλλη μία «καλή» symphonic black metal μπάντα. Για αρχή, το “Opus aeternum”, ιδίως για τους φανατικούς του είδους, είναι μια πολύ καλή κυκλοφορία.
7.5/10
Γιώργος Δρογγίτης
