>
“Still rocking you”
Η προσωπική μου γνώμη για τον Rudolf Schenker, τον 67χρονο αειθαλή κιθαρίστα των SCORPIONS, είναι εξαιρετική. Ένας από τους πιο προσγειωμένους rock stars που έχω γνωρίσει, με πραγματική αγάπη για το ελληνικό –και όχι μόνο- κοινό, ο οποίος πριν από κάποια χρόνια, όταν είχα στείλει ένα e-mail στο management τους, για ένα αφιέρωμα που κάναμε στο έντυπο ROCK HARD για τα καλύτερα τραγούδια στο heavy metal, μόλις το έλαβε, δεν δίστασε να με πάρει τηλέφωνο ο ίδιος, απροειδοποίητα, στα γραφεία του περιοδικού, για να με διαφωτίσει πάνω στις απορίες μου. Οι SCORPIONS, γιορτάζουν πλέον τα 50 τους χρόνια, κυκλοφορώντας ένα δίσκο που περιέχει κάποια ακυκλοφόρητα τραγούδια από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και αρχές του ’80, αλλά και κάποια που γράφτηκαν το 2014, με τίτλο “Return to forever” και τον καλέσαμε στο ξενοδοχείο του στο Βερολίνο και τον ζητήσαμε με το φοβερό όνομα Flodur Reknehcs (το οποίο απλά είναι ο αναγραμματισμός του ονόματός του). Όπως πάντα ευδιάθετος, με τα χαρακτηριστικά αγγλικά του. “Rock n’ roll amazing”, όπως επαναλάμβανε…
Άκουγα το άλμπουμ σας τις τελευταίες ημέρες και θα μπορούσα να πω ότι ακούγεστε σαν ένα συγκρότημα που γιορτάζει την 20η κι όχι την 50η επέτειό του…
Αυτός ήταν ο στόχος μας, να προκαλέσουμε σύγχυση στον κόσμο (γέλια).
Έχετε ηχογραφήσει 19 τραγούδια για το νέο δίσκο…
Ναι, που το ξέρεις; (γέλια)
Διάβασα ένα αδημοσίευτο κείμενο του γερμανικού ROCK HARD, με συνέντευξή σου!!! Χρησιμοποιήσατε τα 12 τραγούδια στο δίσκο και τα υπόλοιπα εφτά, θα μπουν σε διάφορες version του “Return to forever”. Πόσα από αυτά γράφτηκαν τελικά τη δεκαετία του ’80, όπως είχατε δηλώσει ότι θα κάνετε και πως δουλέψατε μαζί τους;
Η βασική ιδέα αυτής της κυκλοφορίας, ήταν να δώσουμε ένα δώρο στους οπαδούς μας μετά την αποχαιρετιστήρια περιοδεία μας, αφού είδαμε ότι είχαμε πολλά τραγούδια στο συρτάρι μας. Πάντα γράφαμε πολλά τραγούδια, αλλά την εποχή του βινυλίου, μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο 8-9 και αργότερα με το CD, γύρω στα 12. Προτείναμε αυτήν την ιδέα για το «δώρο προς τους οπαδούς» που σου είπα, στους Σουηδούς παραγωγούς μας, με τους οποίους δουλεύουμε από το 2009 και τους δώσαμε τα κομμάτια που είχαμε από παλιά. Τα άκουσαν και τους άρεσαν πολλά από αυτά! Όταν περιοδεύαμε για το “Comeblack”, βλέπαμε στις πρώτες σειρές, πολλούς οπαδούς μας που ήταν 18-19 ετών και τρελαίνονταν με τραγούδια όπως το “Blackout” και δεν μπορούσαν να βρουν τους δίσκους, επειδή κάποιος, κάποτε, ξέχασε να βάλει μία υπογραφή και ο κατάλογός μας δεν είναι διαθέσιμος. Οπότε πιάσαμε κάποια από τα πολύ γνωστά μας τραγούδια και τα κάναμε διαθέσιμα ψηφιακά, ώστε να μπορεί να τα αγοράσει κόσμος, μετά το “Comeblack”. Η αρχική ιδέα, ήταν να κυκλοφορήσει αυτό το “bonus track album” (όπως συνεχώς ανέφερε το “Return to forever”) το 2012, στο μεταξύ όμως, προέκυψε η ιδέα του “MTV unplugged” και αναγκαστικά πήγε λίγο πιο πίσω η κυκλοφορία του. Όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε για το bonus track άλμπουμ, λοιπόν, στο στούντιό μου, βγήκα ένα βιβλίο που είχε φτιάξει η μητέρα μου, από το 1965, στο οποίο έγραφε πόσα χρήματα μας είχε δανείσει για να ξεκινήσουμε να παίζουμε μουσική και κρατάγαμε τους λογαριασμούς για να της δώσουμε τα χρήματα αυτά πίσω, όταν θα τα κερδίζαμε με τη μουσική μας. Αμέσως η ιδέα άρεσε πολύ και στους υπόλοιπους στο συγκρότημα και στον manager μας, ο οποίος έριξε την ιδέα για την περιοδεία για τα 50 χρόνια. Με αφορμή αυτό, πάντως, σκεφτήκαμε να μην βάλουμε μόνο παλιά τραγούδια, αλλά και να συνθέσουμε κάποια καινούργια για να τα βάλουμε στο δίσκο. Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να έχουμε αναλογία 50-50 στο “Return to forever”. Τα μισά τραγούδια έχουν γραφτεί από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στα 80’s και τα υπόλοιπα το 2014. Αυτά που γράφτηκαν πριν από 30 και πλέον χρόνια είναι το “Rock my car”, το “House of cards”, το “Gypsy life”, το “Crazy ride”, το “Catch your luck and play” ή το “Rock n’ roll band”. Τα τραγούδια που έχουν χρησιμοποιηθεί για special editions του δίσκου, για το iTunes και για την Ιαπωνία, είναι καινούργιες συνθέσεις.
Γιατί χρησιμοποιήσατε αυτά τα τραγούδια που είναι 35 ίσως και πλέον ετών και δεν τα είχατε βάλει σε κάποιο παλιότερο άλμπουμ;
Το γεγονός ότι δεν μπήκαν στους δίσκους, δεν είχε να κάνει με την ποιότητα. Κάποια τραγούδια μας έκαναν «κλικ» αμέσως, κάποια άλλα έπρεπε να τα προβάρουμε εκατοντάδες φορές για να μας κάνουν τελικά κι ένα τέτοιο παράδειγμα, όσο και να σου φαίνεται περίεργο, είναι το “Rock you like a hurricane”. Ακόμα και το “Still loving you” το είχαμε γράψει εφτά χρόνια πριν μπει στο δίσκο, επειδή τότε κρίναμε ότι ταίριαζε να κυκλοφορήσει. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Αν πιέσεις κάτι, δεν λειτουργεί και όταν θέλεις να τα παρατήσεις, το βρίσκεις μπροστά σου!
Χρησιμοποιήσατε κανένα άλλο τραγούδι από τα sessions του “MTV unplugged”;
Όχι, βάλαμε μόνο το “Rock n’ roll band”. Σκεφτήκαμε να βάλουμε και το “Dancing with the moonlight”, αλλά είπαμε μετά ότι το να βάλουμε δύο τραγούδια από το προηγούμενο άλμπουμ μας, θα ήταν too much και είπαμε να κρατήσουμε το “Rock n’ roll band”, που μας άρεσε πολύ.
Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση στο δίσκο, είναι ότι έχετε πολλά uptempo κομμάτια, πολλά που μιλούν για το rock n’ roll, κομμάτια που είναι γραμμένα για να παίζονται σε συναυλίες. Μήπως τελικά η απόφαση για αποχαιρετιστήρια περιοδεία, ήταν λανθασμένη;
Όχι, δεν το πιστεύω αυτό και να σου πω γιατί. Όταν κάναμε το “Sting in the tail”, πιστεύαμε ότι δεν μπορούσαμε να το ξεπεράσουμε και ήμασταν 61 χρόνων ήδη… Είχαμε τις σκέψεις μας, μήπως βγαίναμε για περιοδεία και δεν μπορούσαμε να δώσουμε στον κόσμο αυτά που περίμενε από εμάς, λόγω της ηλικίας μας. Πήραμε λοιπόν την απόφαση να σταματήσουμε, αλλά και να κάνουμε και κάποια άλλα πράγματα, όπως το να δημιουργήσουμε σελίδα στο facebook. Μέσα από αυτή τη σελίδα, που αμέσως μάζεψε αρκετά εκατομμύρια κόσμου, είδαμε ότι το 80% αυτών που μας ακολουθούν, είναι παιδιά ηλικίας 16-28 ετών. Το 80%!!! Και το αποτέλεσμα το βλέπαμε σε κάθε συναυλία, μπροστά στη σκηνή. Εξ ου και κάναμε και το “Comeblack”, όπως σου είπα. Από τη μία πλευρά λοιπόν, είχαμε το δεδομένο ότι είπαμε πως θα σταματήσουμε και από την άλλη, ότι είχαμε πάρα πολλούς νέους οπαδούς, που είδαν τραγούδια μας στο YouTube, τους άρεσαν και ήθελαν να μας δουν live. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εξαιτίας της είδησης για την αποχώρησή μας, ήρθε και η πρόταση για το MTV Unplugged, που μπορέσαμε να τους πείσουμε να μην το κάνουμε στο στούντιο μπροστά σε 40-50 άτομα, αλλά στο αμφιθέατρο του Λυκαβηττού, στην Αθήνα, μπροστά σε 4-5.000 κόσμο. Όλα αυτά που έγιναν, η αποχαιρετιστήρια περιοδεία, η ενεργοποίηση του facebook και του internet, το MTV Unplugged, μας έδωσαν νέα δύναμη, μας έδωσαν ενέργεια για να κάνουμε το “Return to forever”. Ακόμα και η ταινία που θα βγει για την καριέρα μας μέσα στη χρονιά, θα ονομάζεται “Forever and a day”, ενώ ο δίσκος μας ονομάζεται “Return to forever”. Αυτοί δεν είναι τίτλοι που διαλέξαμε εμείς. Τον ένα τον διάλεξε η κινηματογραφική εταιρία και τον άλλο η δισκογραφική. Αυτό σημαίνει ότι αυτό που γίνεται τώρα, είναι η συνέχεια και το αποτέλεσμα όλων όσων κάναμε στην καριέρα μας. Ευτυχώς λοιπόν που κάναμε την αποχαιρετιστήρια περιοδεία, επειδή βγάλαμε την ενέργεια από μέσα μας αλλά κι επειδή μπορέσαμε να κάνουμε τους Σουηδούς παραγωγούς, οι οποίοι μας έχουν βοηθήσει πολύ, μέρος των SCORPIONS.
Για να συμπληρώσω αυτό που λες, πρόσφατα πήρε το μάτι μου, ότι το “Wind of change” έγινε το πρώτο τραγούδι από γερμανικό συγκρότημα, που έφτασε τα 100.000.000 views στο YouTube, από την εποχή που άρχισε να μετρά το Vevo, δηλαδή 5-6 χρόνια πριν. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, για ένα τραγούδι που βγήκε πριν από 25 χρόνια, αφού δείχνει ξεκάθαρα αυτό που τόνισες, ότι σας ακούνε πολλά άτομα νεαρής ηλικίας.
Εμείς το βλέπαμε σε κάθε συναυλία, όταν οι πρώτες σειρές ήταν γεμάτες από πιτσιρικάδες. Δεν τελειώσαμε ακόμα. Το λουλούδι ακόμα αναπτύσσεται. Μπορεί να μεγαλώνουμε, αλλά από τη στιγμή που είμαστε σε καλή σωματική κατάσταση κι έχουμε ενέργεια και δύναμη, δεν βλέπω το λόγο να μην είμαστε μέρος της διεθνούς rock σκηνής. Βλέπεις τι γίνεται με τους MOTORHEAD ή τους AC/DC, που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και σε κάποιες περιπτώσεις χάνουν και μέλη… Είναι μεγάλη μας χαρά να μπορούμε να συνεχίζουμε να παίζουμε rock και να προσπαθούμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτή τη μουσική, ενάντια σε όλη αυτή τη μουσική από computer που βγαίνει στις μέρες μας.
Ηχογράφησε τα ντραμς κανονικά ο James Kottak;
Ναι. Ούτως ή άλλως έπαιζε μαζί μας και στις δύο τελευταίες συναυλίες που είχαμε δώσει το 2014, στο Ρότερνταμ και στις Βρυξέλλες.
Σκεφτήκατε ποτέ να τον διώξετε με τις κλωτσιές από τη μπάντα, μετά από το επεισόδιο στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι και τη φυλάκισή του;
Θέλαμε να του δώσουμε μία ευκαιρία. Έκανε ένα λάθος, όλοι το κατανοούμε αυτό, πήγε όμως σε κλινική αποτοξίνωσης κι έκανε φυλακή… Όλοι έχουμε κάποιες στιγμές που είναι πιο δύσκολες και είχε πραγματικά μία πολύ δύσκολη περίοδο. Ο James, πρέπει να κατανοήσεις, ότι είναι στο συγκρότημα περισσότερα χρόνια απ’ ότι ο Herman Rarebell. Ήρθε στους SCORPIONS το 1996, είναι λοιπόν κοντά στα 19 χρόνια ήδη μαζί μας!
Όπως και να έχει όμως, για ένα συγκρότημα που δεν έχει δώσει ποτέ παρόμοιες αφορμές στην πολυετή καριέρα του, δεν πρέπει να ήταν και ότι πιο άνετο για τα υπόλοιπα μέλη του, αυτή η συμπεριφορά.
Όχι, σε καμία περίπτωση. Το rock n’ roll όμως, είναι ένας επικίνδυνος τρόπος ζωής. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και προσεχτικός και ο James είχε ένα πρόσφατο διαζύγιο και διάφορες άλλες δυσκολίες. Είναι όμως ένας πολύ ωραίος τύπος, ένας πολύ καλός ντράμερ και ταιριάζει απόλυτα στο συγκρότημα.
Το “Gypsy life”, είναι μία πολύ ωραία μπαλάντα στο ύφος του “When the smoke is going down”. Σκεφτήκατε ποτέ ότι ίσως είναι το τελευταίο κομμάτι σε ένα CD των SCORPIONS; Είναι εκεί για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό;
Να σου πω κάτι. Πολλές φορές, πολλά πράγματα συμβαίνουν ασυνείδητα. Απλά βγαίνουν από μέσα σου. Το αισθάνεσαι. Στην περίπτωσή μας λοιπόν, ποτέ δεν ξέρεις. Μετά την αποχαιρετιστήρια περιοδεία, μετά το MTV Unplugged και αυτό το άλμπουμ, είμαστε έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα. Θέλουμε να περιορίσουμε τις ζωντανές μας εμφανίσεις, δεν θέλουμε να παίζουμε συναυλίες τόσο συχνά. Όσο όμως είμαστε σε τόσο καλή σωματική κατάσταση κι έχουμε τόση ενέργεια, κρατάμε όλες τις πιθανότητες ανοιχτές. Την 1η Μαΐου ξεκινάμε την περιοδεία για την 50η επέτειό μας στην Κίνα και είναι η πρώτη φορά που παίζουμε εκεί στην καριέρα μας, παρότι είχαμε προτάσεις από τη δεκαετία του ’90 κιόλας, αλλά δεν είχαμε βρει την κατάλληλη ευκαιρία! Ήδη, έχουμε πάρα πολλές προτάσεις απ’ όλον τον κόσμο για συναυλίες, αλλά έχουμε δώσει εντολές στους ατζέντηδές μας να μην το παρακάνουμε, ώστε να είμαστε όσο πιο ξεκούραστοι γίνεται και να μην έχουμε τόσο μεγάλη πίεση.
Το 2015, δεν είναι μόνο η 50η επέτειός σας, αλλά και η 30η επέτειος από το “Worldwide live”, το ιστορικό live άλμπουμ σας που σας έβρισκε ίσως στο απόγειο της σπουδαίας καριέρας σας. Τι θυμάσαι από εκείνη την περίοδο;
Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι, είναι σίγουρα το πρώτο “Rock in Rio” festival, στο οποίο είχαμε παίξει μέσα στη ζούγκλα, μπροστά σε 350.000 κόσμο!!! Απίστευτες εφτά μέρες στο Rio… Επίσης, θυμάμαι όλη τη διαδικασία της μίξης του “Worldwide live” και όλες τις συζητήσεις για τα τραγούδια που ήταν να συμπεριληφθούν και από ποιες πόλεις θα τα παίρναμε. Παίξαμε επίσης μία πολύ μεγάλη συναυλία σ’ ένα στάδιο στο San Francisco όπως και στο Dallas στις Η.Π.Α. Ιδιαίτερα στο San Francisco, είχαμε παίξει σ’ ένα φεστιβάλ, μαζί με τους METALLICA και άλλα γκρουπ, μπροστά σε 60.000 κόσμο. Την ίδια χρονιά, πήραμε και τα αποτελέσματα των πωλήσεων του δίσκου και ήταν ο δεύτερος σε πωλήσεις live δίσκος, όλων των εποχών, μετά το “Frampton comes alive” του Peter Frampton, αν θυμάμαι καλά.
Σχεδόν όλα τα εξώφυλλα των δίσκων σας τη δεκαετία του ’80 και ιδιαίτερα αυτά που είχε φτιάξει η Hipgnosis (σ.σ. που έφτιαχνε και τα εξώφυλλα των PINK FLOYD εκτός των άλλων), είχαν πολλά να πουν και σίγουρα δεν ήταν τόσο απλά όσο το καινούργιο σας. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό; Τι θέλατε να δείξετε με αυτό το εξώφυλλο;
Πρέπει να λάβεις υπόψη ότι παλιότερα πουλούσε σχεδόν αποκλειστικά το βινύλιο, που είχε μεγάλο χώρο για να κάνει κανείς κάτι πιο «καλλιτεχνικό». Τώρα, οι πωλήσεις έχουν πάρει την κατιούσα, το CD έχει μικρή επιφάνεια και πλέον πολλοί κατεβάζουν τα τραγούδια, οπότε δεν υπάρχει ο κατάλληλος χώρος για να κάνεις κάτι τόσο καλλιτεχνικό όπως στο παρελθόν. Τώρα λοιπόν, χρησιμοποιήσαμε ένα στέμμα, που συμβολίζει την καριέρα μας, τα 50 χρόνια rock n’ roll.
Μιας και μιλάμε για εξώφυλλα, από την πρώτη στιγμή που είδα το εξώφυλλο του “Lovedrive” είχα την απορία: Έχεις προσπαθήσει ποτέ να κολλήσεις τσίχλα στο στήθος μίας γυναίκας;
(απίστευτα γέλια) Θα με πνίξεις!!! Χαχαχαχαχα!!! Να σου πω για το εξώφυλλο, ότι είναι το αγαπημένο μου. Έχει sex, έχει rock n’ roll, καθόλου ναρκωτικά –δεν το συζητάμε- έχει πλάκα. Για να σου απαντήσω την ερώτηση όμως, μία φορά προσπάθησα να το κάνω, αλλά ήμουν πολύ ντροπαλός να προχωρήσω!
Ο Uli Jon Roth κυκλοφορεί ένα CD, με τις δικές του εκδοχές των κλασικών τραγουδιών των SCORPIONS σε λίγες μέρες. Τι πιστεύεις γι’ αυτό;
Φυσικά και είμαι ΟΚ με αυτό. Ο Uli, όπως και ο αδερφός μου αλλά και πολλοί άλλοι, υπήρξαν μέλη του συγκροτήματος κι έχουν κάθε δικαίωμα να «κλωνοποιήσουν» την καριέρα τους παίζοντας αυτά τα κομμάτια στα οποία συμμετείχαν. Ο Uli είναι ένας εξαιρετικός κιθαρίστας, υπήρξε σημαντικό μέλος μας και είναι ακόμα φίλος μας.
Αν σου ζητούσαν να παίξεις σε κάποιο tribute άλμπουμ, άλλου συγκροτήματος, για ποιο συγκρότημα θα το έκανες;
(χωρίς δεύτερη σκέψη) Για τους LED ZEPPELIN.
Μου είπες προηγουμένως ότι θα επισκεφτείτε την Κίνα για πρώτη φορά. Ποιες είναι οι χώρες που δεν έχετε παίξει στην καριέρα σας και θα θέλατε να βρεθείτε εκεί;
Η Αυστραλία… Ήταν να πάμε εκεί το 1991, αλλά τα υπόλοιπα παιδιά στο συγκρότημα αισθάνονταν κουρασμένοι από την εξαντλητική περιοδεία που είχε κρατήσει 15 συνεχόμενους μήνες και σκέφτονταν την τεράστια απόσταση από τη Γερμανία στην Αυστραλία. Εγώ ήθελα πάρα πολύ να πάμε. Εκείνη την περίοδο ήμασταν στην κορυφή των chart τους και μας ήθελαν πολύ, τώρα πλέον είναι πάρα πολύ ακριβό να πας εκεί. Μακάρι να προκύψει κάτι για την 50η επέτειό μας. Μέχρι στιγμής έχουμε κάνει σχεδόν τα πάντα, εκτός από το να παίξουμε στην Αυστραλία και τη Νότια Αφρική.
Πως νιώθεις που είσαι ένας από τους πολύ λίγους Γερμανούς που λατρεύεται στην Ελλάδα;
Φανταστικά. Ο πατέρας μου ήταν λάτρης του Πλάτωνα και του Σωκράτη. Μου μιλούσε πάντα για τη σοφία των αρχαίων Ελλήνων και πάντα ένιωθα πολύ κοντά στον λαό σας. Άσε που χαρίσατε στον κόσμο τη δημοκρατία… Για να μην μιλήσω για τα νησιά σας. Πρόσφατα ήμουν στην Σαντορίνη… Θεέ μου… Ήταν φανταστικά, δεν μπορώ να περιγράψω. Ίσως είναι το αγαπημένο μου νησί.
Δεν σου ακούγεται κάπως «τρομακτική» η ταμπέλα της πεντηκοστής επετείου;
Όχι, καθόλου, επειδή δεν μας απασχολούν τα χρόνια. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν κάναμε 20η, 30η ή 40η επέτειο, επειδή ήμασταν πάρα πολύ απασχολημένοι και δεν είχαμε καιρό να σκεφτούμε πόσα χρόνια έχουν περάσει. Μόνο τα 10 χρόνια μας είχαμε γιορτάσει με τον Uli στη σκηνή. Δεν με απασχολούν όμως οι αριθμοί.
Νομίζω ότι τελείωσε ο χρόνος μας… Θα μας πεις πότε θα έρθετε πάλι στη χώρα μας;
Ήταν να έρθουμε φέτος, αλλά ο σχεδιασμός ήταν λίγο δύσκολος. Οπότε μάλλον μας βλέπω να παίζουμε στο Ολυμπιακό Στάδιο το 2016, έτσι όπως το συζητάμε τώρα.
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την κουβέντα κι ελπίζω να είμαστε καλά και να συζητάμε και για τα πλάνα σας για την 60η σας επέτειο.
Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ.
Σάκης Φράγκος
www.the-scorpions.com
Δισκογραφία:
“Lonesome Crow” (1972)
“Fly To The Rainbow” (1974)
“In Trance” (1975)
“Virgin Killer” (1976)
“Taken By Force” (1977)
“Lovedrive” (1979)
“Animal Magnetism” (1980)
“Blackout” (1982)
“Love At First Sting” (1984)
“Savage Amusement” (1988)
“Crazy World” (1990)
“Face The Heat” (1993)
“Pure Instinct” (1996)
“Eye II Eye” (1999)
“Unbreakable” (2004)
“Humanity – Hour I” (2007)
“Sting In The Tail” (2010)
“Return To Forever” (2015)
Line-up:
Klaus Meine – φωνητικά
Rudolf Schenker –κιθάρα
Matthias Jabs –κιθάρα
James Kottak – ντραμς
Pawel Maciwoda – μπάσο
