>
Για πολλούς και διάφορους λόγους είχα πολύ καιρό να πάω σε studio report ελληνικής μπάντας και αυτοί οι λόγοι ήταν κατά κανόνα δυσάρεστοι και όχι από την πλευρά μου. Ο λόγος που έσπασα αυτή την αποχή ήταν η πολύ επαγγελματική και ευγενική προσέγγιση των νεοσύστατων ελληνογερμανών SOUL TO TAKE και έτσι το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου βρέθηκα στα ιστορικά Sierra Studios για να πάρω μια πρώτη γεύση από το ντεμπούτο τους “Dead & gone”.
Παρόντες σε αυτήν την προακρόαση ήταν ο τραγουδιστής Κώστας Λώλης, ο drummer Κώστας Τσιφόπουλος, ο Γάλλος παραγωγός του album David Prudent και ο Αλέξανδρος Χρυσίδης από τα Sierra Studios, ο οποίος ανέλαβε το mastering, ενώ μέσω Skype ήταν ωσεί παρόν και ο μπασίστας Christian Pschibil. Μέλη του συγκροτήματος επίσης είναι οι κιθαρίστες Martin Bauschke και Roman Weiner. Αφού έγιναν οι συστάσεις και μια πρώτη χαλαρή, αναγνωριστική κουβέντα με τους παρόντες συντελεστές, πήγαμε πίσω από την τεράστια κονσόλα του studio, όπου ακούσαμε τα 9 από τα 14 τραγούδια του album αυτού. Αυτά ήταν τα “The beginning of the end” (intro), “Among the wolves”, “Save me”, “Dead & gone”, “The devil you know”, “Until we meet again”, “Alexithymia”, “Broken down” και “Farewell (Cold hearted world” (outro).
Στο ζουμί τώρα: Ο ήχος των SOUL TO TAKE με μπέρδεψε. Από εκεί που στο “Among the wolves” ακούς καθαρό alternative rock (θα είναι και το πρώτο video clip), μετά από δύο μόλις τραγούδια συναντάς στο ομώνυμο επιρροές από RAMMSTEIN και NWOAHM και αμέσως κατόπιν το groove των SOULFLY στο “The devil you know”, συνοδευμένα όλα αυτά από ένα καθαρό progressive drumming. Δε λείπουν βέβαια και τα πιο μπαλαντοειδή σημεία, όπως και τα κοφτερά breaks ανάμεσα στα τραγούδια, ενώ πολύ χαρακτηριστική είναι και η ένρινη φωνή του Κώστα, που σε πολλά σημεία μου θύμισε τον Jonathan Davis των KORN.
Ανάμεσα στα τραγούδια υπήρχε και ο ανάλογος σχολιασμός από τους συντελεστές, ενώ υπήρχαν και οι ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους συντάκτες (όπου με έκπληξη διαπίστωσα ότι παρείσφρησε και κάποιος που μόνο συντάκτης δεν ήταν). Από αυτήν τη συζήτηση κατάλαβα ότι και το ίδιο το συγκρότημα θέλει να εκφράσει τις πολλές και ποικίλες επιρροές του μέσα από τη μουσική του, για να μην πω ότι το διασκέδασαν λίγο με το μπέρδεμα που μου δημιούργησαν. Από μια και μόνο ακρόαση σίγουρα δε μπορώ να δώσω σαφή άποψη για τη μουσική των SOUL TO TAKE, γι’ αυτό και επιφυλάσσομαι να ξανακούσω το CD όταν με το καλό κυκλοφορήσει μέσα στο Μάρτιο.
Γιώργος Κόης
