>
“Aggressive soundchasers”
Προσωπικά, μπορεί ο νέος δίσκος των RAGE, “21”, να μην με ενθουσίασε, όμως η αλήθεια είναι ότι είχε να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό. Μία πλευρά του συγκροτήματος, πολύ πιο επιθετική και heavy και αυτό έχει να κάνει με το διαχωρισμό των «αρμοδιοτήτων», αφού θα κυκλοφορούν χωριστούς δίσκους με την ορχήστρα και θα αφήνουν το πιο heavy υλικό τους για τους RAGE. Ο Victor Smolski, ο απίστευτα ταλαντούχος Λευκορώσος βιρτουόζος κιθαρίστας, μας κάλεσε ένα μεσημέρι και με τη βαριά ρωσο-γερμανική προφορά του στα αγγλικά, μας έδωσε όλες τις απαραίτητες εξηγήσεις για το “21”.
Οι RAGE υπάρχουν για περισσότερα από 25 χρόνια!!! Πίστευες ότι θα υπήρχατε τώρα, τη στιγμή που μπήκες στη μπάντα;
Είμαι στο γκρουπ πλέον, περισσότερα από 12 χρόνια! Ήμουν σίγουρος ότι θα συνεχίζαμε μέχρι τώρα. Περνάμε πολύ καλά μεταξύ μας, το διασκεδάζουμε. Πάντα, βασικά, είχε πλάκα αλλά και ποτέ δεν συμβιβαστήκαμε με τις δισκογραφικές μας εταιρίες. Έχουμε δρόμο μπροστά μας, αφού όταν διασκεδάζεις με κάτι, δεν το σταματάς.
Αυτός είναι ο 21ος δίσκος των RAGE. Τι προσπαθήσατε να κάνετε για να είστε διαφορετικοί αυτή τη φορά;
Είχαμε πολλές ιδέες και τραγούδια, οπότε αποφασίσαμε να τα χωρίσουμε σε τραγούδια που θα ήμασταν μόνο οι RAGE και σε τραγούδια που θα είχαμε ορχήστρα. Δημιουργήσαμε λοιπόν δύο γκρουπ, τους RAGE και τους LINGUA MORTIS ORCHESTRA. Όπως καταλαβαίνεις, έρχεται πολλή μουσική ακόμα στο μέλλον.
Και πως αποφασίζεις ποια τραγούδια θα μπουν σε κάθε γκρουπ;
Τα πάντα έχουν να κάνουν με τη μουσικότητα. Συνθέτουμε με τον ίδιο τρόπο. Εγώ κάνω τις ενορχηστρώσεις πάντα. Προσπαθώ πάντα να γίνομαι καλύτερος, να κρατάω τα πάντα «σφιχτά» και να σπρώχνω την ποιότητα στα όριά της. Η ποιότητα είναι το πιο σημαντικό κι εμείς προσπαθούμε να συνδυάσουμε την ποιότητα και την ποσότητα. Μαθαίνουμε πολλά από τις περιοδείες, από τα λάθη μας και το συνεχές παίξιμο. Πλέον είμαστε μία πολύ καλή ομάδα και τα πάμε και πάρα πολύ καλά με τον ντράμερ μας, τον Andre Hilgers και συγκεκριμένα σ’ αυτό το CD τζάμαρα πολύ μαζί του. Προσπαθούμε να παίζουμε με old school style, δεν ηχογραφούμε demo στα σπίτια μας, δεν ανταλλάσσουμε e–mail με μουσική. Τζαμάρουμε παρέα στο στούντιο και μαθαίνουμε πολλά απ’ αυτό. Προσωπικά εξασκούμαι πάρα πολύ και όλοι μας προσπαθούμε σκληρά να παίζουμε τα όργανά μας όσο το δυνατόν καλύτερα. Λατρεύω τις ηχογραφήσεις, αλλά πρέπει να σου πω ότι μισώ τους υπολογιστές. Η μουσική πρέπει να είναι ΖΩΝΤΑΝΗ και φυσικά δεν χρησιμοποιούμε ποτέ pro–tools και διάφορα τέτοια πράγματα.
Πάντως το “21” είναι ένας ασυνήθιστα σκληρός δίσκος για τους RAGE…
Όντως, είναι από τα σκληρότερα CD μας, σίγουρα. Είναι πολύ heavy, χωρίς ορχήστρα, χωρίς πλήκτρα. Παρόλα αυτά, βρίσκω ότι έχει αρκετή ισορροπία, αφού έχει το στυλ μας, μόνο που είναι πολύ πιο heavy κι επιθετικό. Το “Feel my pain”, είναι πιο progressive, ενώ το “Serial killer” ακούγεται σαν death metal.
Εννοείται ότι ήθελα να σε ρωτήσω γι’ αυτό το κομμάτι. Ο Peavey είναι αυτός που ουρλιάζει;
Ναι!!! Έψαχνα να έναν death metal τραγουδιστή για το σόλο μου CD και όταν άκουσα τον Peavey να τραγουδά έτσι, αποφάσισα να βάλω το “Serial killer” στο δίσκο των RAGE. Νομίζω ότι η φωνή του ταιριάζει τέλεια στο κομμάτι.
Γιατί τελικά δεν χρησιμοποιήσατε την ορχήστρα σ’ αυτό το δίσκο;
Συζητήσαμε πάρα πολύ τι θα κάνουμε με την ορχήστρα. Όπως ξέρεις, έχουμε κάνει το “Empty hollow”, αλλά και πολλά άλλα ξεχωριστά κομμάτια μέσα στους δίσκους μας. Είναι όμως δύσκολο να κάνουμε αυτή τη μίξη και στο στούντιο και στο live. Άλλωστε, απ’ ότι βλέπουμε στις συναυλίες μας, έχουμε οπαδούς που γουστάρουν την ορχήστρα, αλλά και οπαδούς που δεν τη γουστάρουν. Οπότε κάνουμε τώρα ένα RAGE CD και η επόμενη δουλειά μας θα είναι LINGUA MORTIS και μάλιστα μπορώ να σου πω ότι θα είναι σαν το “Empty hollow” (σ.σ. τι κομματάρα), αφού έχουμε ήδη ιδέες για τον επόμενο δίσκο!
Υπάρχει κάποιος guest κι αυτή τη φορά στο δίσκο;
Μόνο ο Thomas Hackman, που δουλεύει στο στούντιο και κάνει δεύτερα φωνητικά. Για την ορχήστρα όμως, θα έχουμε και γυναικεία φωνητικά.
Όπως είπες και πριν, ακούγεστε πιο επιθετικοί από ποτέ. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό;
Όχι, απλά μας βγήκε έτσι στο στούντιο. Δεν είχαμε προσχεδιάσει τίποτα. Όταν κάνω παραγωγές, είναι σημαντικό να μην έχω μόνο τέλειο, hi tech ήχο, αλλά να υπάρχουν καλές ιδέες για κομμάτια. Να ακούς την ιδέα και να βγάζεις την ενέργεια αυτή στη μουσική. Ακούγοντας το δίσκο τώρα, μπορώ να πω ότι είμαι 100% ικανοποιημένος. Έκανα πολλά πειράματα και θεωρώ ότι έχω κάνει τις καλύτερες ενορχηστρώσεις μου στην κιθάρα, με πολύ αυτοσχεδιασμό. Εξέπληξα και τον ίδιο μου τον εαυτό. Επίσης, πρέπει να πω ότι είμαι πλήρως ικανοποιημένος από το πόσο «σφιχτές» είναι οι ενορχηστρώσεις για την κιθάρα, τα ντραμς και τα φωνητικά.
Υπάρχει κάποιο κεντρικό θέμα στους στίχους του άλμπουμ;
Είχα κάνει περιοδεία στην Αμερική και είχα πάει στο Las Vegas, όπου είδα πολλούς τρελούς να καταστρέφουν τη ζωή τους στα καζίνο και στον τζόγο και θέλησα να γράψουμε τραγούδια γι’ αυτό. Στη Ρωσία, το blackjack το λένε και 21, οπότε μας βόλεψε και πολύ!!!
Και την Ελλάδα το ίδιο… Τη μασκότ σας, τη βλέπω πολύ αγριεμένη στο εξώφυλλο, σε σημείο που να μην αναγνωρίζεται! Τι θέλατε να δείξετε με αυτό;
Όλα είναι πολύ επιθετικά στο δίσκο! Όταν δεις τους στίχους, οι οποίοι είναι πολύ σκοτεινοί και πολύ προσωπικοί, θα καταλάβεις ότι ταιριάζουν απόλυτα με το εξώφυλλο, αφού όλοι μιλάνε για απογοήτευση και έντονα συναισθήματα. Ο Peavey έγραψε πολύ ταιριαστούς στίχους για την ατμόσφαιρα του άλμπουμ και είναι βασισμένοι σε πραγματικές ιστορίες, προσωπικοί και με πολύ βάθος, όπως για παράδειγμα το “Forever dead”, που μιλά για τα προβλήματα με τον πατέρα του. Νομίζω ότι είναι οι πιο ενδιαφέροντες στίχοι που έχει γράψει για τους RAGE.
Έχετε κλείσει μία περιοδεία με τους TYR, τους COMMUNIC και τους SCAR OF THE SUN (σ.σ. την ημέρα που κάναμε τη συνέντευξη δεν είχε ανακοινωθεί αυτή η περιοδεία, αφού ήταν πριν από τα Χριστούγεννα!!!)…
Ναι, άκουσα τους SCAR OF THE SUN και πρέπει να σου πω ότι μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντες! Η περιοδεία θα ξεκινήσει στα μέσα του Μαρτίου και θα ήθελα πολύ να έρθουμε και στην Ελλάδα. Είναι μία πολύ καλή αφορμή που παίζουν μαζί μας και οι SCAR OF THE SUN.
Μερικά χρόνια πριν, είχες συνθέσει δύο δίσκους με τους Nuclear Blast All–Stars. Πως σου φάνηκε σε βάθος χρόνου αυτή η εμπειρία; Σε βοήθησε καθόλου να βελτιωθείς σαν συνθέτης;
Ήταν τέλεια εμπειρία, φανταστική. Δούλεψα με πάρα πολλούς ανθρώπους, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν φίλοι μου κι αυτό έκανε όλη τη διαδικασία πιο εύκολη. Όταν συνθέτεις, σκέφτεσαι πολύ τα φωνητικά και είναι ενδιαφέρον να ακούς τα κομμάτια σου με εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους τραγουδιστές. Είχε πολύ πλάκα, αλλά πρέπει να σου πω ότι είχα και απίστευτο άγχος…
Ασχολείσαι ακόμα με τα rally;
Σαν τρελός! Τρέχω με αγωνιστικά αυτοκίνητα 10 χρόνια τώρα και είμαι σε ημι-επαγγελματικό επίπεδο. Μπορώ και κοντρολάρω τον εαυτό μου καλά, να σκεφτείς ότι έχω κάνει έξι φορές 24ωρες κούρσες! Έχοντας τη σχολή κιθάρας, τους σόλο δίσκους μου και τους RAGE χρειάζομαι κάτι για να καθαρίζει το κεφάλι μου και τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, αν μη τι άλλο, προσφέρουν πάρα πολλή αδρεναλίνη!!! Εκτός των άλλων κρατιέμαι και σε καλή φυσική κατάσταση που τη χρειάζομαι πάρα πολύ για τις περιοδείες.
Δεν φοβάσαι μην συμβεί κανένα ατύχημα με τέτοιες ταχύτητες;
Τα αγωνιστικά αυτοκίνητα είναι ασφαλή. Πιο πολύ φοβάμαι όταν οδηγώ στα highways στη Γερμανία, παρά στις πίστες με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα!!!
Με τους MIND ODYSSEY, θα κάνεις κάτι;
Δεν βλέπω να κάνουμε κάτι στο άμεσο μέλλον. Παρότι είμαι πολύ καλός φίλος με τον Mario, κάνουμε διαφορετικές δουλειές, έχουμε εντελώς διαφορετικά προγράμματα και θα δούμε μήπως κάνουμε κάτι αργότερα.
Τι σχεδιάζεις για το σόλο CD σου;
Είμαστε στη διαδικασία των ηχογραφήσεων. Ψάχνω πάντα για ενδιαφέροντες μουσικούς και βρήκα στην Αμερική έναν εντελώς τρελό ντράμερ κι έναν πολύ καλό μπασίστα. Ο δίσκος θα έχει πολλά διαφορετικά στυλ και σίγουρα θα είναι διαφορετικός από τον προηγούμενο.
Σάκης Φράγκος
www.rage–on.de
Line-up:
Peavey Wagner – φωνή, μπάσο
Victor Smolski – κιθάρες
Anders Hilgers – ντραμς
Δισκογραφία:
“Reign of fear” (1986)
“Execution guaranteed” (1987)
“Perfect man” (1988)
“Secrets in a weird world” (1989)
“Reflections of a shadow” (1990)
“Trapped” (1992)
“The missing link” (1993)
“10 years in rage” (1994)
“Black in mind” (1995)
“Lingua mortis” (1996)
“End of all days” (1996)
“XIII” (1998)
“Ghost” (1999)
“Welcome to the other side” (2001)
“Unity” (2002)
“Soundchaser” (2003)
“From the cradle to the stage” (2004)
“Speak of the dead” (2006)
“Full moon in St. Petersburg” (2007)
“Carved in stone” (2008)
“Strings to a web” (2010)
“21” (2012)
